Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
akke.beakke.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Archief

waarheid

gisteren is mijn buurvrouw marleen  thuisgekomen van het ziekenhuis na een verblijf van 14 dagen.  ik heb haar erg gemist,  want wij twee zijn eigenlijk constant met het naaien van de lapjes bezig.  ze zal het nu waarschijnlijk wat rustiger aan moeten doen.  laurette,  ook een vrijwilligster,  is geopereerd aan de rechterhand en is ook buitenstrijd voor het ogenblik.   desondanks liggen weeral een grote hoeveelheid dekens klaar.  gisteren kreeg ik nog een mail van zuster cécile en zuster noëlla dat ik volgende week een serieuze lading dekens mag komen afhalen. dat belooft!
ik wilde vandaag ook, net even voor het weekend,  een tekst  neerpennen,  die ik mooi vind en met jullie wil delen  :

als je geen spar kunt zijn op de top van de rots,
wees dan een struik in het dal.
maar wees dan het beste struikje langs de kant van de beek.

kun ge geen boom zijn,  wees dan een struik
kun je geen snelweg zijn,  wees dan een pad
kun je de zon niet zijn,  wees dan een ster
groot of klein,  dik of dun,
mooi of lelijk,  arm of rijk

munt uit...in wat je ook bent
het bos zou stil zijn als alleen de mooiste vogels fluiten.

het is donderdagmorgen,  dus markt in eeklo.  marleen houd ervan om een koffietje te gaan drinken in de vivo.  door haar ziekenhuisverblijf is het al een tijdje geleden,   en daar ga ik wat aan doen.  ik heb haar uitgenodigd naar die tea-room om een  lekkere koffie te gaan drinken.  daarna nog wat huishoudelijk werk,  want morgen heeft mijn patriek een dagje verlof.  hij is een verwoed biljarter (golfbiljart, bij ons beter gekend als tapbiljart). in destelbergen gaat momenteel het belgisch kampioenschap door,  en hij moet naar de schiftingen. ik hoop dat hij zich kan plaatsen.  ik duim voor hem.
Geschreven door dino om 07:12

kav deinze

deze namiddag zijn antoinette en ik naar deinze gegaan.  de creatieve kring van de kav  was daar lapjes aan het breien.  één van de leden was jarig vandaag,  dus werden wij ook getrakteerd op een lekkere appelflap.   wij hadden ook een deken mee die we van hun lapjes gemaakt hadden,  en ook een truitje om hen te tonen wat het uiteindelijk resultaat is van hun breien.  het was weer echt goed om te zien dat de mensen zich zo inzetten.  samen hebben zij al bijna duizend  lapjes gebreid...maar zij hadden ook nie gedacht dat het initiatief zoveel succes zou hebben.  tweemaal in de maand komen ze samen,  en handwerken , sommige  praten gewoon wat bij een lekkere kop koffie.  lisette  leidt alles in goede banen.  een moedige vrouw,  met een hart van goud.  en zo zijn ze eigenlijk allemaal hoor,  een goed gevoel voor de medemensen,  die het niet zo getroffen hebben.   tevreden zijn we weer huiswaarts gekeerd.  we hebben  beloofd om zeker nog eens terug te gaan.  ik moet ook zeggen,  dat deinze eigenlijk een mooie stad is.  de terrasjes zaten ook goed gevuld.  de mensen genoten van de zon.  in de brielpoort worden regelmatig beurzen ingericht, of andere evenementen.  een  stad die zeker het bezoeken waard is!
Geschreven door dino om 00:00

reis

maandag vertrekken onze wol-vriendin martine met haar man  uit drongen  voor een deugdoende vakantie!   ik wens hen allebei mooi weer,  en een  veilige thuiskomst.
Geschreven door dino om 15:10

koffiekrans bij annie in drongen

in het begin van mijn initiatief belde martine uit drongen me op.  ze had massa's wol liggen,  die ze wilde schenken.   annie belde me op om te breien,  en zo gaf ik haar het adres van martine, waar ze wol kon halen voor de lapjes.  annie zette haar buurvrouw en collega's aan om ook te breien.   een mannelijke collega van annie,  die in eeklo woont,  bracht de lapjes mee.  zijn vrouw, monique,  ging ook aan te slag om te breien,  en zo kwam de voorraad bij mij terecht.  eigenlijk echt goed,  als je bedenkt hoe  door  een simpele oproep eigenlijk een klein netwerkje ontstond.
enkele maanden al stuurden annie en ik af en toe een  e-mailke  naar elkaar.  er ontstond een warme vriendschap!   annie wou ons eens allemaal samenbrengen,  over de lapjes praten bij een lekkere kop koffie of thee,   en ook eens  het uiteindelijk resultaat van hun lapjes zien :  een lappendeken!
zaterdag was het dan zo ver.  ik ging monique ophalen,  en samen reden we naar drongen.   annie woont in een rustige straat,   en wat me meteen opviel  was de mooie blauwe regen,  die langs de  voorgevel  groeit.   ik had onmiddelijk in de gaten,  dat zij en haar man echt van de natuur houden.
we werden er allerhartelijkst ontvangen,  en het was alsof we mekaar eigenlijk al eerder hadden gezien.   monique had mooie meiklokjes meegebracht uit haar eigen tuin voor de gastvrouw.  een buurvrouw had lekker koekjes gebakken,  en annie zelf,  had een vrienschapscake gebakken. 
allen waren ze verzot op de twee truitjes die ik meegebracht had om eens te tonen,  en de mooie dekens.   ze stonden versteld dat het uiteindelijk resultaat zo mooi is.  ( u vindt een foto van zo'n truitje naast mijn teksten.)
we hebben een gezellige namiddag gehad : veel gepraat over van alles en nog wat en vooral dan over de lapjes,  en  de  dekens.   de tijd vloog om,  voor we het wisten was het al tegen de avond. 
dit doen we zeker nog eens over!!!!   met een fijn gevoel keerden monique en ik weer naar eeklo. 
het bewees nog maar eens :  er zijn zovéél  toffe mensen met een héél  groot hart voor de medemens,  en ik ben een geluksvogel,  die mensen te leren kennen,  en er een fijne vriendschapsband mee op te bouwen.
dank je voor de fijne namiddag annie,  je mama, je buurvrouw rita,  onze wol-vriendin  martine  en haar man,  en monique die alles bij mij brengt en ook nog meehelpt breien!
Geschreven door dino om 15:04

moederdag

graag zou ik eerst aan alle mama's en oma's een fijne moederdag wensen!!!!
de vrouw die moederdag,  zoals we het nu vieren,  uitgevonden heeft was  anna jarvis.   ze is nooit getrouwd en heeft zelf nooit kinderen gehad.  ze woonde in crafton,  west virginia.    de moeder van anna stierf op de tweede zondag van mei  in 1906,  met anna aan haar zijde.  op deze dag besloot anna iets te organiseren om alle moeders te eren.  door haar toedoen  wordt  sinds  1914  elk jaar moederdag gevierd.

volgend gedicht vond ik op internet :

je leerde me schrijven
zodat ik niet na hoefde te blijven
je leerde me rekenen
en ook om zelf te tekenen

dozen met speelgoed schonk je mij
en ik,  wat was ik blij
wat kon mij dat van anderen schelen
maar jij vertelde me om het te delen

je leerde me met anderen om te gaan
pas gaan spelen als het werk is gedaan
en op tijd komen voor het avondeten
dat wilde ik nog wel eens express vergeten

dagen vol hoop en goede moed
ik doe zoals jij altijd doet
en gaat het fout dan hebben we schik
mijn liefste moeder,  jouw grootste deel
dat ben ik.
                         gwydion

vinden jullie dit ook  een mooi gedicht? 

Geschreven door dino om 01:40

kinderen leren breien

zoals ik al vertelde komen de kinderen ook naar het dorpshuis om te leren breien.  ik wil jullie deze foto niet onthouden :  breiles!
Geschreven door dino om 18:00

dorpshuis watervliet

mijn bestemming deze namiddag was het dorpshuis in watervliet.  wie watervliet niet kent,  moet er zeker eens een bezoek brengen.  het is een  dorp op de grens met nederland,  heel rustig,  landelijk,   met een prachtige kerk!
in het vroegere gemeentehuis,   nu het dorpshuis,  komen iedere tweede donderdag  van de maand  enkele vrouwen samen  om  lapjes te breien,   en die aan elkaar te naaien.   en dat is nog niet alles!   na school,  komen meisjes uit het vijfde en zesde leerjaar  om te leren breien.   dit vind ik nu eens echt een mooi initiatief.   ik had twee truitjes mee,  die ik met de lapjes maak,  om hen te tonen.  ze waren heel enthousiast,  ze vonden het heel mooi,  en gaan er nu ook maken.   in juli geven ze een tentoonstelling,  waar de mensen hun handwerken kunnen bewonderen,  en ook de dekens,   en de truitjes zullen er bij zijn.    eigenlijk  ken  ik watervliet niet zo goed,  maar ik heb zo de indruk,  dat het er heel  goed moet zijn er te wonen.  toen ik naar huis reed zaten mensen gezellig te keuvelen op het terras van een plaatselijk café.  op 8 juni  is er weer breinamiddag,  en ik hoop er dan bij te kunnen zijn!!!!!  dank je lieve  mensen van watervliet!
Geschreven door dino om 17:57

midweek

vandaag zijn we halfweg de week. ik  sta meestal vroeg op met mijn ventje en als hij vertrokken is met zijn vrachtwagen, begin ik aan mijn huishoudelijke taken. hopelijk wordt "t weer" beter dan  gisteren, dan kan  ik deze  namiddag  nog  wat genieten, misschien zelfs op terras lapjes naaien...   straks ga ik fitnessen.           , een beetje aan de conditie te werken, want tot voor kort was dat 0,0!  dus hoogtijd om er wat aan te doen.  in het fitnesscentrum waar ik ga, heerst een heel gemoedelijke sfeer,  en wat voor mij zo belangrijk is,   er zijn veel mensen van mijn leeftijd.   dat geeft je een goed gevoel.  een beetje beweging is voor ieder van ons goed,  we vergeten dat soms wel eens, en als je dan een inspanning moet doen,  voel je pas,  hoe slecht het met de conditie gesteld is.  
gisteren heb ik wat rondgekeken op blogs en andere sites, en ik heb enkele  "waarheden"???? opgetekend,  die ik hier  eens neer pen.  sommige zijn echt grappig.

achter elke succesvolle man,
staat een stomverbaasde schoonmoeder.

uit recent onderzoek is gebleken :
treinen rijden niet op tijd maar op rails

de emancipatie van de vrouw
houdt op wanneer haar auto het begeeft.

de misdaad is al georganiseerd
...nu de politie nog.

van geld dat we niet hebben,
kopen we dingen die we niet nodig hebben,
om indruk te maken op mensen,  die we niet mogen.

een huisarts weet van veel dingen een beetje
een specialist weet van een beetje, heel veel.

waar een wil is,  is een weg
helaas zijn er op de mijne wegwerkzaamheden

de doorsnee belgische vrouw heeft 2 problemen :
ze heeft niets om aan te trekken en
ze heeft geen kasten genoeg om het allemaal in te hangen

ik kijk al uit naar het weekend,   want zaterdag ga ik dus naar een gezellig onder-onsje bij annie in drongen.  met de grote hoeveelheid wol van een dame,  die niet meer breit,  maken zij lapjes voor de dekens.  ontelbare lapjes zijn zoal in een deken verwerkt.  annie vroeg me om ook een paar dekens mee te brengen,  zodat zij eens zien, wat het uiteindelijk resultaat is.  ik verheug me er echt op!  morgenmiddag ga ik naar watervliet,  net op de grens met nederland.  daar breien ze samen in het dorpshuis,  en leren zelfs kinderen breien om ook te kunnen helpen.  zo gaat de week vlug voorbij en zondag is het voor ons,  moeders,  een feestdag!!!!  ik hoop dat het een mooie zonnige dag wordt,  en  dat we kunnen genieten van het fijne samenzijn met de kinderen.   dat wens ik aan alle moeders. moeder zijn is toch het mooiste wat er is.  als je naar je kinderen,  en kleinkinderen kijkt, is dat toch je grootste rijkdom.  dat is althans wat ik ervan denk.  vinden jullie ook niet?

Geschreven door dino om 07:24

dixie dansercoer

bijna elke maand  koop ik "goed gevoel".  ik vind het een tof tijdschrift, en sinds het bestaat in klein handig formaat,  neem ik het gemakkelijk mee,  naar de kapper,  naar de biljartwedstrijd,  of ergens anders waar ik stil moet wachten of zo.  in dit meinummer stond een mooi artikel :  de kostbaarste momenten uit het leven van poolreiziger dixie dansercoer.   hij vertelt over de geluksmomenten in zijn leven :  het intense geluk dat hij tijdens zijn expedities ervaart,  de geboorte van zijn dochter die hij via saterliettelefoon volgde,    de dagen in zijn hut in de ardennen  en zijn droom om later in het hooggebergte in zwitserland te gaan wonen.  ik moet zeggen, het is een mooi artikel, waar ik wel één en ander uit  onthouden heb.  hij zegt onder andere :
ik ervaar geluk, als ik helemaal in harmonie ben met mezelf,  met mijn omgeving,  met alles. het zijn momenten, waarop alles samenvalt.
mijn leven  tijdens een expeditie is heel intens en dat is meteen ook één van de redenen waarom ik er om de zoveel tijd nood aan heb om er één te ondernemen. net zoals alles opnieuw leren apprecieren een drijfveer is.   in belgië is geluk overal,  maar toch zijn veel mensen niet gelukkig.  dat is heel contradictorisch,  maar volgens mij heeft het te maken met de vloek van de overvloed.  als alles makkelijk wordt, is er volgens mij niet veel geluk meer te vinden.  ik probeer alles  telkens opnieuw in vraag te stellen, om het zo weer te leren appreciëren.
er zijn mensen die denken  dat het leven een aaneenschakeling is van toevalligheden en het lot,  maar dat is volgens mij maar een klein percentage.  uiteindelijk maak je je leven en je geluk zelf.

ik denk, dat het normaal is,  als een man als hij zoveel dagen eenzaam onderweg is,   dat je vaker stilstaat bij het leven,  bij alles wat je op dat moment moet missen,  en dat je ook de schoonheid van de natuur beter ziet. 
wij zijn ganse dagen druk bezig,  we doen ons best voor ons gezin,  onze baas,  voor vrienden en buren,  maar vergeten soms tijd te nemen om eens stil te zijn,  rond ons te kijken......
laat ons daar eens tijd voor maken,  laat ons eens de mooie bloemenpracht nu bewonderen,  alles in de tuin en de natuur komt weer tot leven !
gisteren was ik mee met patriek met de vrachtwagen.  we zijn naar sint truiden geweest : de fruitstreek!   overal op het veld was men aan het werk : gras wordt gemaaid,  er wordt gezaaid,   de fruitbomen staan vol witte en roze bloesems... in de weiden lopen kleine veulentjes bij de merrie,   kleine lammetjes bij het schaap.
het is gewoonweg prachtig.  het is echt een wonder!   alles lijkt zo vanzelfsprekend,  maar dat is het niet.  en binnen enkele maanden kunnen we weer oogsten : fruit,  groenten,   graan..... 
wat zijn we gelukkig.
we vinden het allemaal zo normaal,  dat we elke dag lekker brood kunnen eten,  smiddags vlees, aardappelen en groenten,  en savonds weer een goeie maaltijd.  we staan er soms niet meer bij stil,  dat er veel mensen zijn, bij wie dat helemaal niet normaal is.
tenslotte zijn we toch allemaal mensen op eenzelfde planeet. 

ik hoop dat vroeg of laat alles een beetje beter verdeeld zal worden,   dat de mensen  meer leren verdragen,  en we elkaar meer helpen om tot een betere wereld te komen,  waar het voor iedereen aangenaam is te vertoeven.

Geschreven door dino om 17:32

gedicht

deze namiddag kon ik eindelijk tijd vrijmaken om naar de biënale in deinze te gaan.  deze tentoonstelling van mensen,  die als "amateurs" kunst maken, dus niet beroepshalve.  hoewel deze mensen geen bekendheid genieten buiten deinze,   zijn hun kunstwerken soms echte pareltjes.  ik stond versteld van zoveel mooie schilderijen,  beelden,  ja,  zelfs poëzie.  vier gedichten van  marc dewachter vond ik echt prachtig.  de manier waarop hij emoties verwoord is  buitengewoon.  ik kan het niet laten één van zijn gedichtjes op te tekenen.

gebroken nagels onder het deken
van machteloosheid
hoe gevoelig is een mens
hoe lang kan je tederheid ontberen
verlangen verdragen
en hoe lang voor verbittering
een einde maakt
aan dit verlangen
en ook je tederheid doodt
kom dan dat ik je bemin

na dit mooie gedicht wens ik iedereen een zonnig weekend . 
Geschreven door dino om 17:58

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten