Archief

gisteren waren mijn dochter inge,   en haar dochter fien jarig.   zoals alle meisjes van haar leeftijd (ze werd gisteren 6 jaar)  is ze hevige fan van diddl.  dus kan je haar geen groter plezier doen dan haar iets van die collectie te kopen.  ons inge werd 34.  toen ik 's morgens wakker werd,  moest ik terugdenken aan die dag : 3 mei ,  34 jaar geleden,  toen ik om 7 uur in de materniteit aankwam.  zes jaar geleden,   juist op dezelfde datum,   maar ook op dezelfde dag,  woensdag,  werd dan mijn kleindochter geboren.  een koningswens,  want 22 maanden tevoren was tom geboren.   ze zijn voor mij het allerbelangrijkste  in mijn leven.  ik denk dat vele grootouders het met mij eens zullen zijn :  als je die kinderen ziet opgroeien,  ben je soms echt bezorgd.  als je ziet en hoort wat er tegenwoordig allemaal gebeurd,  is dat niet abnormaal.   ik hoop zoals vele anderen,  dat er echt meer vrede en verdraagzaamheid komt.  het begint in het gezin.  de waarde van het gezin word soms zwaar onderschat.   kinderen moeten waarden leren in het gezin en op school.   tegenwoordig gaat alles zo snel,  beide ouders gaan werken,  kinderen moeten in de opvang,   zien hun ouders soms weinig,   kijken teveel naar teevee  of zijn met allerlei computerspelletjes bezig.... de gezelligheid van het gezin is soms ver te zoeken.   ik kan misschien ouderwets klinken,  en vele jongeren zullen dat zeker zeggen,   maar een kind dat thuiskomt,  en mama of oma zijn daar,  ze kunnen vertellen wat ze op school leerden of meemaakten,  samen met de ouders eten,  een beetje hulp bij het huiswerk,  en op tijd in hun bedje.... het is toch zo goed voor hen.   de warmte van het gezin  is zo belangrijk  voor de opvoeding van  de kinderen.  jonge mensen vergeten dat soms.    het is mijn enige wens dat de toekomst van alle kinderen er een beetje rooskleuriger begint uit te zien.  daar kunnen wij als grootouder  ook een beetje ons steentje toe bijdragen.   ik  ondervind hoe de kleinkinderen genieten  als ze  een dagje bij mij zijn.   het voordeel als grootouder is,  dat je dikwijls meer tijd hebt  voor ze.   en die tijd maak ik heel graag vrij  voor hen.   als ik dan  ondervind hoe gelukkig vele kinderen waren te mogen breien voor pakistan,  dan weet ik dat onze jeugd sociaalvoelend is,  dat ze meeleven met  de mensen die het minder goed hebben.  dat is een goede basis.  zo'n dingen bewijzen dat.

wat een prachtige dag!  reeds om 6 uur was het niet zo koud meer,  en ik had echt zin om veel te doen vandaag.  ondertussen is het half negen,  en de strijk is reeds gedaan,  en dus neem ik even tijd om mijn mailkes door te nemen,  en nog wat neer te pennen.   op zo'n dag van vandaag,  denk ik wel eens aan juf brigitte.   ze woont in knokke,  maar geeft les in het lager onderwijs,  in oostende.  ik ken niemand  die met zoveel enthousiasme  aan de lapjes is begonnen.   ze heeft de kinderen in haar klas warm gemaakt voor het initiatief,  en samen hebben ze heel wat lapjes gebreid.  ze hield me regelmatig op de hoogte van de vorderingen,   en ik was echt benieuwd om haar te ontmoeten.   en ja,  op een zaterdag kwam ze langs.   ze was eigenlijk zoals ik me had voorgesteld,   een echte optimistische vrouw.   over  twee jaar gaat ze  met brugpensioen,   ze was nooit getrouwd,   leeft helemaal voor de kinderen van haar klas,   is bovendien héél sportief.... kortom, als je haar ontmoet, is je dag goed!
ze vertelde honderduit over haar sport : lopen,  over haar peugeootje,  waar ze zo tevreden over is,  en ook over haar teleurstelling,  dat alles nu met de computer moet bijgehouden worden op school.  ze houdt er echt nog van het klasboek bij te houden,  alles zelf te kunnen noteren.  ze heeft nooit kinderen gehad,   maar de kinderen waaraan ze lesgeeft, zijn haar kinderen.   ze gaat er helemaal in op.
enkele weken terug belde ze me om te zeggen,  dat ze nog verder breien,   en ze de lapjes wel eens zal brengen.
ook moet ik denken aan een vrouwtje, die me belde, dat ze 96 jaar is, en of ze ook nog mocht breien.   natuurlijk!!!!! en met plezier.  en ook oma philips,  die ook zo enthousiast breit,  en zelfs regelmatig eens mailde om de vorderingen te laten weten.
het doet echt deugd,  dat zoveel mensen er plezier aan beleven.  ik weet,  het wordt zomer,  en nu moet er in de tuin gewerkt worden,  men gaat eens fietsen,  wandelen,   een uitstap maken,  en dan wordt er wel minder gebreid,  maar ondertussen,  kunnen we de voorraad lapjes een beetje wegwerken.  er liggen weer al een grote voorraad dekens klaar,  die elke week nog groeit.   zuster cécile en zuster noëlla,   lieten me ook weten,  dat de missiekring  al een hele reeks dekens klaarliggen heeft,   die ik mag komen ophalen.   zo komt alles dik voor mekaar.  tegen het einde van de zomer,  is er weer een lading vertrekkensklaar.

gisteren moest mijn ventje gaan biljarten in tielt.  dat kwam goed uit want een mevrouw uit de tulpenlaan daar, had mij een tijdje geleden gebeld om te zeggen dat ze heel wat lapjes en ook dekentjes had klaarliggen voor mij.  dus, kon ik dat ook eens gaan afhalen.  heel vriendelijke mensen,  en wat een prachtige dekentjes,  zelfs gebreide truitjes,  en nog vele lapjes  stonden daar klaar.  daarna nog een spannende biljartnamiddag,  en wat dacht je... mijn ventje heeft gewonnen!
hij was supergelukkig,  want sinds vorige week heeft hij een nieuwe keu (na 18 jaar!)  en dat bewijst dat hij  een goede keuze heeft gemaakt, niet dat het alleen aan die keu ligt,  maar je moet het toch weer gewoon worden.   overdag had hij ook al bericht gekregen van zijn baas,  dat hij vandaag eens thuis mocht blijven,  omdat  het vorige week zo druk was,  dus dat wil zeggen dat we vandaag een rustdag hebben.  dat is zeker  een aangename verrassing.  na een lekkere kop koffie  en wat rustig praten over het voorbije weekend,  wilde ik toch even  dit berichtje toevoegen aan mijn blog.  straks ga ik weer aan de slag  om  dekentjes te maken.   en morgen wordt het beter!  sabientje zei zojuist op één dat de zon er weer aankomt en we zomerse toestanden mogen verwachten,  waar niemand om zal treuren.  je zou zowaar je wintertruien weer moeten bovenhalen,  alst blijft zoals vandaag.  hier in eeklo is het in elk geval druilerig.  hopelijk komt er wat verbetering tegen de avond,  want dan is het hier avondmarkt,  en  het weer  speelt een grote rol bij zo'n  evenement.  morgen begint een nieuwe werkweek,  hou de moed erin : de zon zal het aangenamer maken.

na  een  drukke  week,    was  er  gisteren  eindelijk  eens  een  gezellige  namiddag.    ik  had  alle  medewerksters  uitgenodigd  om  eens  samen  lapjes  aan  elkaar  te  zetten.   dat  was  al  lang  geleden,   door  allerlei  omstandigheden.  maar  gisteren  kon  linda  zich  vrijmaken,  ludwine  moest onverwachts  toch  niet  gaan  oppassen,    en  antoinette  kwam ook  af.   zij  was  nog  nooit  in  ons  lokaal  geweest,   waar we lapjes  aan  elkaar  naaien.   ze  wist  ook  niet  dat  we  nog  zoveel  lapjes  hadden.    het  werd  een  druk  bijpraten  over  linda's  reizen,   en  ludwine  haar  vrijwilligerswerk  en  de kinderen,   over  onze  dekens  ook  natuurlijk.   antoinette  maakte  van  de  gelegenheid  gebruik  om  eens   in  de  verschillende  pakken  lapjes  te  kijken,   en  er  uit  te  zoeken  om  mee  te  nemen  voor  haar  creaclub.   deze mensen  helpen   ook  dekens  maken.    bijna  een  auto  vol  hebben  we  geladen.   naar  het  einde  van  de  namiddag  zijn  we  nog een  koffietje  gaan  drinken.    we  waren  allemaal  tevreden.  
morgen  breng  ik  dan  een  bezoekje  aan  de  9de biënnale  in  de  brielpoort  in  deinze.   dit  is  een  tentoonstelling  voor  deinse   niet-professionele  kunstenaars.    antoinette  helpt niet  alleen  met  de  dekens,   zoals  ik  al  vertelde  richtte  ze  samen  met  haar  vriendin  mireille  een  creaclub  op  in  vinkt.   ze  is  echt  een  handige,   creatieve  vrouw....ze  is  ook  kunstenares!   (dat is ook de grootste reden waarom ik ga,   tenslotte is zij mijn vriendin,  en  rechterhand  bij mijn initiatief!)    jaarlijks  neemt  ze  deel  aan  deze  biënnale.   maar  er  staan  niet  alleen  schilderijen  tentoon,   ook andere kunstwerken  staan  tentoon,    en  kunnen  aangekocht  worden. de tentoonstelling is alle dagen open van 29 april tot 7 mei van 14u30 tot 17u30  en de toegang is gratis.   het is trouwens de week  van  de  amateur  kunsten,  en niet minder dan 56 mensen van groot deinze stellen tentoon.  
maandag  komt  dan  1  mei,  met s'avonds   hier  in  eeklo  avondmarkt.  maar  daar  mijn  ventje  voor een  nederlandse  firma  werkt,  heeft  hij  geen  verlof!   integendeel,  tis  heel  erg  druk  momenteel.  ja,  zo  gaat  dat.   er  zijn  dan  periodes  dat  het  minder  druk  is,  en  dan  kunnen  we  eens  meer  genieten!   momenteel  schijnt  de  zon  hier ,   ik  hoop  dat  het  nog  wat  zo  blijft...ik   wens  jullie  in  elk  geval  een  zonnig  verlengd  weekend,  en  tot  binnenkort.

gisteravond begon er op één een nieuw programma : " lotgenoten "
jan van rompaey bracht het verhaal van de belgische kampioenen   paardemennen.    ja,  en dat bracht weer heel wat jeugdsentiment bij me naar boven.   ik vertelde al dat ik als ik nog klein was,  vaak meemocht met mijn pa bij de boeren en daar ontstond mijn grote liefde voor de paarden.  als ik zo die mensen gisteren  bezig zag met die paarden,  en hoe ze ook met veel liefde erover praatten,  dat was het!   die ene persoon zei : "wat je aan een paard geeft aan liefde, krijg je in tienvoud terug".  en zo is dat.  als twaalfjarige leerde ik paardrijden in een manège,   en  een tijdje later,  toen mocht ik mee op uitstap.  dat was natuurlijk heel iets anders dan rondjes rijden in de manège.  maar in mijn vrije tijd,   ging ik helpen  om de paarden te kammen,  de stallen te kuisen.   als ik maar bij de paarden was, voelde ik me goed.  daar ik veel moest studeren om goeie resultaten te behalen,   is het paardrijden  achterwege gebleven.   het was ook vrij duur,  en wij waren  met vijf thuis,  er waren andere dingen méér nodig.  maar zelfs nu nog,  als ik op de baan ben,  en ik zie paarden,  dan smelt ik weer helemaal weg.  blijkbaar ben ik ook niet de enige,   sommige mensen maken er zelfs hun blog over : louisa,  met haar blog : " paarden liefhebber ", vindt je terug bij mijn favorieten.  ze is ook bloemiste,  dus bloemen vindt je ook terug in haar blog.  hij is zeker een bezoekje waard!!!
en wat het programma van lotgenoten betreft,  het lijkt me heel interessant,   het gaat steeds over kleine groepen van mensen,  die samen aan een project werken.   eigenlijk een beetje zoals  alle mensen die samen met mij breien en naaien voor pakistan.... 't zou nog een goed idee zijn voor jan van rompaey!
gisteren stuurde ik ook nog een mail naar shelter holland.  dat is die nederlandse hulporganisatie die  alleen naar pakistan en afghanistan gaat.  vandaag antwoorde gerry me,  dat er binnen een viertal maanden een container naar pakistan gaat, dus goed voor de komende winter.  dat is toch al een beetje goed nieuws : als ik de dekens niet via belgië wegkrijg,  dan geven we ze mee met shelter holland.
de zon schijnt mooi,   en ik ga weer wat lapjes aan elkaar naaien.  tot later!

het is zondagmorgen,  half negen.  ik kon niet meer slapen,  zie dat het zonnetje schijnt,   en ben dus maar opgestaan.  wat ik graag doe is enkele blogs bezoeken.  ik heb ook zo wat mijn favorieten.   één ervan is "wolven".   het is een prachtige site over een dier,   waar de meeste van ons een verkeerd beeld over hebben.  we hoorden allemaal over de boze wolf in het sprookje van roodkapje,  en ook over de wolf die de zeven geitjes allemaal op at.  maar blijkbaar is het niet zo'n bloeddorstig dier als we altijd dachten.   blue luna,   die de site over wolven  maakte vertelt er je over,  je vind er ook prachtige teksten en supermooie foto's over dit toch wel heel mooi dier.   als jullie even tijd hebben,   links bij mijn favorieten vind je deze site.   als je erop klikt ,   kom je er automatisch op terecht.   ik hoop dat jullie het  even mooi vinden als ik.   veel lees- en kijkplezier.

wat een fijne dag vandaag!   ik heb deze namiddag mijn terrasstoelen van de zolder gehaald.  ( wij wonen op een appartement,   op de bovenste verdieping,   en daardoor hebben we er een zolder bij.  dat is natuurlijk een luxe,   als je op een appartement woont. )
nu  kan ik dus in het zonnetje op mijn terras  lapjes aan elkaar zetten.  en ze voorspellen toch mooi weer...
vandaag stuurde ik nog een mail naar kolonel florkin, om te vragen of er voorlopig nog vluchten naar pakistan gaan,   maar hij antwoordde negatief.  spijtig.   nu ik geef de moed niet op,   tegen het einde van de zomer  zullen ze wel op één of andere manier in pakistan geraken.  rosa van het rusthuis in beernem  mailde me dat ze weer al één en ander klaarliggen heeft voor mij,   dus volgende week, even daarheen.  
als de zon zo schijnt,  zie je onmiddelijk dat de mensen meer buitenkomen.  tijdens mijn dagelijkse  wandeling ,  de scholen waren net gedaan,  zag ik al die jongeren  met een blij gezicht,   want tis niet alleen weekend,    tis bovendien mooi weer!   de kust zal weer volk trekken... 
en de kust heeft voor mij een speciale betekenis :  ik ben geboren in blankenberge, en heb daar ook enkele jaren gewoond,  vandaar zijn we verhuisd naar zeebrugge,   dus ook aan zee.   het waren fantastische jaren.  twas er toen nog niet zo druk ook.  we woonden aan de baan die langs de kustlijn loopt.  wat me altijd bijgebleven is : 's nachts, als er storm op zee was,    dan zag je de lichtjes van de vissersbootjes  zo  naar de haven toe komen.  ik kon ze zien vanuit mijn kamer.  de haven van zeebrugge was toen nog niet uitgebreid.  je kon zo de zee zien vanuit ons huis.    als het mooi weer was,   gingen we vaak naar het strand, dat was niet zo ver af.  
ik ging toen naar een klein wijkschooltje, waar je kon gaan tot na je eerste communie.   daarna moest je naar de dorpschool,  die wat verder was.   daar ben ik niet meer naartoe gegaan.   mijn ouders stuurden me naar brugge,  naar het sint andreasinstituut aan de garenmarkt.   verschillende zusters van die school waren toen in belgisch congo,  als missiezusters.   vandaar leerden we al vroeg,  dat niet alle kinderen de mogelijkheden hadden,   die ons te beurt vielen.
we maakten hemdjes voor de missies,  die namen de zusters dan mee,   wanneer ze na een vakantie teruggingen naar congo. 
ik bewonderde die mensen,   evenals alle mensen die nu  voor organisaties in die verre landen zijn,  onder soms heel moeilijke omstandigheden moeten werken,   soms met risico van hun eigen leven.  
door mijn initiatief  heb ik verschillende zusters leren kennen,  die vroeger missiezuster waren .  sommigen hebben er vele jaren doorgebracht  en  zij deden het heel graag.   hun geluk was  die mensen te kunnen helpen  en te onderwijzen.  zij verdienen onze grootste bewondering!
zo ,   nu ga ik weer wat dekentjes maken,  en hopelijk kan dat morgen in het zonnetje.   ik wens jullie allemaal een zonnig weekeinde .  groetjes, dino

er zijn reeds ontelbare dekens opgestuurd naar pakistan, roemenië en usa, maar we hebben nog duizenden lapjes aan elkaar te zetten.  ik wil jullie  de vrouwen even voorstellen,   die zich  steeds vrijwillig inzetten,   om me te helpen,   met deze lapjes,   mooie dekens te maken.   
marleen  :  dit is mijn buurvrouw,  die reeds heel veel vrijwilligerswerk deed.  ze is altijd bereid om mensen te helpen.  ze zorgt ook graag voor haar kleinkinderen.  ze is helemaal  in de ban van de  \"dekens voor pakistan\".  het is , net als voor mij,  een echte ontspanning.  we zitten dan ook vaak samen  om lapjes aan elkaar te zetten.   we hebben een goede band met elkaar,   al sinds ik hier acht jaar geleden kwam wonen.
ludwine  :  is ook een heel bijzondere vrouw.  ze is altijd positief ingesteld, en doet ook heel veel vrijwilligerswerk :  ze geeft nederlandse les aan asielzoekers, doet oppasdienst...    ze woont in waterland-oudeman, dat is een heel klein polderdorpje op de grens met nederland.  
linda :  doet ook veel vrijwilligerswerk, maar maakt toch tijd om te helpen met de dekens. als ze niet kan komen , doet ze thuis verder.  ze zorgt ook voor haar kleinkinderen,  doet oppasdienst.... kortom, ook een bezige bij.
sandra : een echte optimiste!  en heel sportief ook : ze speelt ijshockey met een eeklose ploeg,  is leidster van de scouts,  woont nog steeds thuis bij haar ouders. ze heeft nu vast werk gevonden,  en daardoor kan ze minder komen naaien, maar samen  met haar ma,  maken  ze  thuis  verder dekens.
laurette :  is ook bezeten van de \"deken voor pakistan\"-microbe.  ze is zo enthousiast om mee te werken,   zodat ze ook s\'avonds zit te naaien.
dan heb ik ook nog antoinette,  en  haar creaclub, die ook de lapjes aan elkaar helpen zetten .   antoinette hoef ik zeker niet meer voor te stellen, daar heb ik jullie in het begin van mijn blog al uitvoerig over verteld.   
marianne :  dat is één van mijn beste vriendinnen, die ondanks haar vele werk toch nog tijd maakt om me te helpen.   en niet alleen,   om lapjes aan elkaar te zetten,   maar ook om de dekens weg te voeren naar melsbroek.   ze heeft er ook voor gezorgd, dat we momenteel een ruimte hebben om de lapjes op te slaan, en om er  te naaien.  
al deze mensen wil ik vandaag eens heel bijzonder in de spotlights plaatsen, want zonder hen, zou het zeker niet lukken.  ik dank hen langs deze weg dan ook bijzonder voor de fijne uren van samenwerken, en voor hun inzet.   ik hoop dat we dit nog lang kunnen doen.

eindelijk heb ik het gevoel dat de lente zal beginnen! vandaag straalde de zon al een redelijke tijd.    hopelijk wordt het nu steeds beter.   ik krijg al zin om mijn terrasje een beetje op te fleuren met bloemen.   deze morgen ging ik op bezoek op de blog van de natuurliefhebber julien.     je vindt er alles over planten voor binnen en buiten,  over bloemen.... met prachtige foto's ter illustratie.     brengen jullie ook eens een bezoekje aan zijn blog?   ga dan naar  blog.seniorennet.be/flora
je zult aangenaam verrast zijn!   
morgen begint een nieuwe werkweek,  ook het begin van de derde schooltrimester, dus voor vele studenten de aanloop naar hun eindexamen.      eerste en plechtige communicanten kijken al uit naar die "speciale dag" voor hen.     stilaan komt ook de jaarlijkse verlofperiode voor velen in zicht.    zal het een warme zomer worden?   wie zal het zeggen!   in elk geval is het nu echt de moeite om eens rond ons te kijken : de natuur komt in volle bloei,    de vogels maken hun nest ,   de dagen worden steeds langer en komt er dus meer tijd om   na de dagtaak nog eens te gaan wandelen of fietsen,   een terrasje doen... ik denk dat je in de lente en zomer meer contacten legt,    waarschijnlijker rapper eens de auto aan de kant laat (goed voor het milieu!)   het kan je alleen maar blij maken,   het geeft je energie!