Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
akke.beakke.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Archief

missiekring ruddervoorde

ik heb misschien al verteld, dat ik één broer en drie zussen heb.    één ervan : ann, doet de zaak van mijn ouders verder : GBcontact in ruddervoorde. (misschien voor sommigen een onbekende gemeente, maar het is een deel van oostkamp bij brugge)
 toen men in ruddervoorde gelezen had in de krant over \"de dekens voor pakistan\" ,  had iedereen wel door dat ik de zus was van \"anneke van den unic\".     velen kennen me daar trouwens omdat ik daar een tiental jaren geleden gewerkt heb na het dodelijk ongeval van mijn schoonbroer piet.     ann en ik zijn allebei onze man vroeg verloren, en daardoor hebben wel een hechtere band met elkaar. 
zuster hendrika zei tegen mijn zus, dat ze met de missiekring zouden breien voor pakistan.    ze hebben prachtige, volledig afgewerkte dekens , gemaakt!   zoveel, dat ik de tel ben kwijtgeraakt.   deze namiddag ben ik hen gaan bedanken daarvoor, en ondertussen kreeg ik weer een lading mooie dekens mee.    elke maand komen ze één namiddag samen. in juli en augustus is het rust- en vakantieperiode,   en in september gaan ze weer volop aan de slag, want dan organiseren ze een groots missiefeest. daar ben ik alvast op uitgenodigd.
Geschreven door dino om 17:49

tijd

ik kreeg deze morgen een prachtige mail toegestuurd van ingrid. we zien elkaar niet zo vaak, omdat we allebei héél druk bezig zijn, maar af en toe maken we even tijd, en gaan we samen eens iets gaan eten, en dan praten we even bij. nu is het al een tijdje geleden....en ze stuurde me volgend gedichtje :

tijd tikt door...
in zijn eigen ritme
tijd is slechts geleend,
een gegeven, waar
ieder naar leeft.
alle voor-en tegenspoed
en één seconde...
een héél leven in één uur...
om hem soms even
stil te zetten...                                   Ine

we leven in een tijd van stress, haast, deadlines halen, snel dit, snel dat... dat we soms vergeten even stil te blijven staan, en ook nog eens te genieten, eens te praten met elkaar, rond te kijken naar al het moois die er is.
éénentwintig jaar geleden stierf mijn man héél plots. één minuut ervoor stonden we nog te praten, zei hij dat hij even wat ging drinken in de keuken...hij kwam niet terug. een afwijking aan zijn hart, waar wij geen weet van hadden. hij heeft niets gevoeld, geen pijn gehad, en daar ben ik wel blij om, maar hij was véél te jong om ons te verlaten, maar daar kies je niet voor. hij was wel een eeuwige optimist, leefde graag, genoot van het leven, werkte graag, zorgde voor zijn gezin als de beste...ik had toen een winkel \'t speelmanneke aan o.l.vrouw ten doorn in eeklo. ik verkocht er van alles voor school, maakte fotocopies, en het meest geliefd voor de schoolkinderen : snoep en frisdrank. door een faillissement van zijn baas, was hij in een fabriek gaan werken waar hij enkel in het weekend werkte, en tijdens de week hielp hij veel in de winkel. na de winter zou hij weer werk zoeken in de bouw, hij was vloerder. maar zo ver is het dus niet meer gekomen....  vanaf die dag besefte ik hoe belangrijk tijd is,  hoe kort de tijd soms is om te genieten, hoe broos geluk is...
in plaats van ons over van alles en nog wat druk te maken, laat ons genieten van alles wat ons gegeven is, laat ons ook dankbaar zijn voor elke minuut dat wij hier zijn...
want wat er vandaag is , is er misschien morgen niet meer...
daarom ben ik  ook zo dankbaar dat we ons samen inzetten voor pakistan : we geven die mensen toch een beetje \"warmte\" in die moeilijke tijden die ze daar nu meemaken. en we gaan dat verder doen!
Geschreven door dino om 09:21

mindere dag

toen ik vanmorgen opstond had ik zin om diep in mijn lakens te duiken en gans de dag in mijn bed te blijven.  hebben jullie ook soms zo\'n dag? sinds de dag dat mijn artikel in alle kranten verscheen, dat was 9 december vorig jaar , is er precies een sneltrein beginnen rijden, die nergens stoptte. ik zat er op en hier en daar sprongen er nog mensen op, en de trein bleef maar rijden. ik zag van alles, hoorde van alles, was druk bezig....maar is het nu voorjaarsmoeheid, of een beetje vermoeidheid, wie zal het zeggen, maar ik hoop op een rustige nacht, en hopelijk ben ik morgen een beetje uitgeslapen. het is ook dat steeds denken aan alles wat nog moet gebeuren, steeds vechten om vooruit te geraken, om een nieuwe ruimte te vinden, waar ik de lapjes die toekomen, voorlopig kan opslaan....nu heb ik  een lokaal, maar dat wordt in juni afgebroken. voorlopig weet ik nog niet waar ik de lapjes  dan kan onderbrengen : het moet een droge ruimte zijn, niet ver van waar ik woon, en ook de vrijwilligsters. tijd geeft raad zegt mijn ma altijd, dus wie weet.... ik mis ook sandra, die altijd zo optimistisch was, en veel kwam helpen lapjes aan elkaar zetten. ze heeft nu vast werk, en ze doet het graag, dat vind ik echt tof voor haar. ze doet wel s\'avonds verder aan de dekens, maar das anders... ik mis ook linda, die nu op reis is,  ludwine die een beetje ziek is, laurette moet geopereerd worden...marleen, met wie ik nu eigenlijk het meest samenwerk is geveld door een zware bronchitis... marianne heeft haar werkweek... maar toch naaien ze allen thuis verder aan de dekens!  zo blijven we steeds met elkaar verbonden, en ook met al diegenen, die nog steeds verder breien, en lapjes opsturen. een paar dagen rustig aan, en ik kan er weer tegenaan. morgenmiddag ga ik naar ruddervoorde. de missiekring komt samen, en ze hebben al zoveel dekens gemaakt voor pakistan, en ze verwachten mij, dus ga ik zeker op hun uitnodiging in.

Geschreven door dino om 17:01

annie

als jullie even klikken op gastenboek, dan kunnen jullie, net als ik meegenieten met het verhaal van annie uit drongen. k vind da zo tof da ze eens neerschrijft hoe zij het initiatief ervaarde, en eraan begon mee te werken, hoe zij met enkele mensen samen een echte vriendschapsband opbouwde, hoe zij er zich bij voelt...zo leest u ook eens hoe een ander dit breien voor pakistan beleeft. ik hoop dat er zo nog meer mensen eens hun verhaal neerschrijven. in elk geval : dank je annie, voor je verhaal, voor je mooie lapjes die je breit, voor de mooie mailkes, en de uitnodiging om eens samen te komen met je vriendinnen, die ook al zoveel gedaan hebben.
ik wil iedereen die mijn blog bezoekt ook een prettig weekend wensen, hopelijk met goed weer. ik hoop ook dat alle kinderen, die vakantie hebben, er zullen van genieten! hartelijke groetjes, dino

Geschreven door dino om 16:57

de parel

"de parel" is een kleine gezellige school in maldegem-donk. juffrouw linda nam contact met mij op om te zeggen dat zij ook zouden breien voor pakistan. enkele "breimama's" leerden de kinderen uit het derde leerjaar van juf linda breien. dat ging fantastisch, ze breiden lapjes om vier mooie dekens van te maken. twee mama's zetten de lapjes aan elkaar en het resultaat was gewoonweg prachtig. de kinderen vonden het zo mooi, dat ze vroegen aan de mama's om ook voor hen zo'n lapjesdeken te maken. ik werd uitgenodigd om de dekens af te halen. samen met enkele van mijn vriendinnen, die helpen naaien, zijn we naar dit toffe schooltje geweest, waar we kennis maakten met juffrouw linda en haar leerlingen.  het was echt gezellig! bij een kopje koffie en een koekje  leerden we ook de mama's kennen die de lapjes aan elkaar genaaid hadden. het had hen veel werk gekost maar ze hadden er blijkbaar ook veel plezier aan beleefd.

Geschreven door dino om 17:57

zuster maria

zuster maria woont in brugge in huize sint jan. ze is altijd verpleegster geweest in het sint jan ziekenhuis tot ze, tien jaar geleden blind werd door suikerziekte. nu gaat ze drie dagen in de week naar de blindenschool. ze is heel sociaal, en daardoor wilde ze ook zo graag breien voor pakistan. enkele maanden geleden was ik er al een keer. we hebben toen thee gedronken en ze heeft me verteld over haar werk , over haar blindheid, over de blindenschool, hoe ze nu met de pc werkte...ik heb echt bewondering voor deze zuster, die zich ondanks haar handicap, zo gelukkig voelt en steeds bezig is met haar medemensen. gisteren ben ik nog eens langs geweest omdat ze me gebeld had, dat er weer twee dozen lapjes klaarstonden. ze heeft me getrakteerd op een kopje koffie met een lekkere tom-pouce. we zijn ook eens binnengeweest in de prachtige kapel, en hebben een wandeling gemaakt in de prachtige tuin. ze was zo gelukkig dat ik er nog eens was.
Geschreven door dino om 07:28

sint michielscollege

eigenlijk was het sint-michielscollege, de eerste school die begon te breien, alhoewel ik dit maar later te weten kwam. toen ik in het ochtendprogramma van leen op radio donna kwam met mijn idee , kreeg ik daar geen reactie op. ik dacht al dat niemand het wat vond. tot ik enige tijd later op de site van donna, een berichtje zag over de brei-activiteiten van deze school. ik nam toen contact op met de school, en toen bleek, dat het er een echte hype was op school. ze hadden zich een doel vooropgesteld, om tot de examen te breien, en de oma's en mama's kwamen helpen om de lapjes aan elkaar te zetten. je kan even meegenieten als je op "google" volgende intikt : users.pandora.be/hans.ghyseghem/hometot.htm
dan klik je op  foto-album , en je scrolt naar "breien voor pakistan ".  je vindt er het hele verhaal en prachtige foto's. hun dekens waren ook de eerste die naar pakistan vertrokken.  heel veel dank voor de inzet van de leerlingen en leraressen van deze school!!!!!
Geschreven door dino om 07:59

sint-amelbergaschool

graag nodig ik jullie uit om even een kijkje te nemen op www.sint-amelbergaschool.be,  je klikt even op activiteiten, en dan breien voor pakistan. het is om jullie even een idee te geven, hoe deze school zich ook inzette voor pakistan. op een zonnige namiddag ging ik naar deze school. ik reed door het nogal smalle straatje, waar de school zich bevindt. het was juist na de middag, even voor de lessen begonnen. éénmaal door de schoolpoort, zag ik een heel ruime toffe speelplaats, allemaal lachende gezichtjes, de direkteur, die me herkende en uitnodigde te komen kijken wat er zoal klaarstond voor pakistan.  de kinderen, maar ook hun familie hadden massaal lapjes gebreid, en ook aan elkaar gezet tot mooie dekens. het was met zoveel plezier dat zij dat deden, het resultaat was verbluffend. via hun site, kan je even meegenieten, hoe kinderen meewerken aan de dekens voor pakistan. eigenlijk is het in al de scholen die ik bezocht dat ik hetzelfde hoor : onze kinderen zijn zo blij dat zij dit kunnen doen, dat ze zelf een steentje kunnen bijdragen tot het leed van de vele slachtoffers in pakistan. met een lapje van 15x15, dat ze met liefde breien, geven ze zoveel warmte! ze staan ook eens stil met het feit dat zij elke avond in een warm bedje kunnen slapen, het lijkt de normaalste zaak, maar het is niet overal op de wereld zo. ze leren ook solidair te zijn, ze voelen ook mee met het leed. dat is ook belangrijk in onze maatschappij. dank je , lieve kinderen , leraars en leraressen van de sint-amelbergaschool! dank voor jullie mooie dekens!
Geschreven door dino om 07:22

tom en fien

mijn twee oogappels : tom en fien. tom wordt 8 jaar in juli en fien wordt er 6 in mei. voor hen, en alle kinderen van de wereld, moeten we ons inzetten voor een betere toekomst.

Geschreven door dino om 05:14

marleen uit haacht

juffrouw marleen uit haacht en haar vriendinnen en collega's waren ook beginnen breien en vonden het heel leuk. na de examen van de eerste trimester, hadden de leerlingen nog een week, voor ze op vrijdag 23 december om hun rapport mochten komen. juffrouw marleen stelde ze voor om ook te breien voor pakistan, volledig vrijblijvend. ze konden de lapjes dan de vrijdag in een grote doos deponeren op school. en wat denk je?????   de week erna bracht marleen 8 grote (propere) vuilniszakken!!!!!!! vol met lapjes .  ze hadden dus duidelijk niet stilgezeten, tijdens hun vrije week. ik bedank al die leraressen, vriendinnen van juffrouw marleen, en alle leerlingen, die hiermee bewijzen, dat ze echt begaan zijn met de mensen uit pakistan. ze bewijzen ook dat onze jeugd, het hart op de juiste plaats heeft!                                                               dino

Geschreven door dino om 11:43

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten