Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1d

seniorennet.beseniorennet.be
Maandag 27 augustus 2007

het zadel van heden

soms bekruipt mij het gevoel
geen woorden meer te vinden
en dat ik alles reeds heb verkend
ja, dat is wat ik daarmee bedoel


het leven heeft mij al
zoveel voorgelegd
of door sprakeloze
momenten gedreven
er is zoveel gezegd
en mateloos gezwegen


ik verlang naar het verleden
die stuwende krachten
heb ze allen bereden
ik rust nu in het zadel van heden
met onbepaalde gedachten



Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:54
Maandag 27 augustus 2007

de waarheid

vandaag draai ik er
maar eens omheen.
de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen

laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd

ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee

immers in de kennis
die ik openbaar
waarbij ik mijn uiterste best doe
het te verklaren
dan zou u nog kunnen zeggen
dit is niet waar

vandaar heden mijn reserve
om u slechts bescheiden
in de ogen te staren

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:53
Maandag 27 augustus 2007

in de bloementuin

het meisje van de bloementuin
streelt met haar blote voetjes
het zachte dons van elk blad
die zij, getooid
met een fladderende
hoed met voile
haast zwevend betrad


zij was uit het licht gesneden
zo broos en ongerept
en danste haar engelendans;
al draaiend en huppelend,
een mooie bloemenkrans


waar vind ik haar nog
aanschouwelijk, zuiver
en gracieus
waar voel ik nog iets
van haar pracht
ik zoek haar
heb geen keus
Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:50
Maandag 27 augustus 2007

zuigende opwinding

in een zachte schaduw
is het doek gespreid over
jong en donzig mos
op een mantel van scharlaken
rust zij in een lieflijk lentebos
op een door mij
geschapen aardse huid
en laat mijn blik haar
naaktheid raken

haar strakke vel omringt
de verlegen sierlijke pose
terwijl mijn gevoel
zingt van verlangen
en mijn armen zich
naar haar willen strekken;
zij, een boeket van
ontluikende witte rozen

zij schept een ruimte
in een maagdelijk beeld
waarin verleidelijke
vormen groeien
en haar gratie stilaan
mijn hartstocht steelt

allengs gaan haar ogen
wijder open
zoekend naar een
wezenlijke verbinding
en rijpt de spanning
in haar lijf
tot een zichtbare
zuigende opwinding



Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:48
Maandag 27 augustus 2007

hooglied



in mijn hooglied over liefde
spettert het er vanaf
trompetten schallen
stemmen brallen de klanken
schor gesteund door mijn
voce particolare


met puilende ogen de een
de anderen met staren
ondergaan wij de liefde
hosanna is ons deel
hoe kunnen we dat verklaren


de eeuwige zucht, de al durende
kramp in de maag
het voeden van de onzichtbare vlinders
en de voortgaande doorloop
is niet alleen vandaag


zo juichen we om dat teder gevoel
reizen de wereld rond
verzetten bergen en woestijnen
we laten de boel de boel


op de hoek van de straat zie ik haar
mijn hooglied, mijn zucht
kon ik haar maar bereiken
waarom blijf ik voor mijn grote liefde
slechts ontsnappende ballonnenlucht






Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

in de ban van de meester


een vermoeid hoofd rust
op mijn handen
de armen steunend
op een gammele tafel
ik zie naar u allen


ja, ieder in de
virtuele zaal
leg ik in mijn blik
aan banden


u ziet mij vragend aan
verwacht iets groots,
een meesterdichter
dient u voor te gaan
in deze schrijversloods


mijn mond opent zich
langzaam en beheerst,
frons de wenkbrauwen,
plooi mijn voorhoofd
volgens gewenst gebruik


echter geen woord
passeert mijn lippen
ik steek weloverwogen
de tong naar u uit




Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

de filosoof

hij kijkt me
wezenloos aan
over de rand
van zijn afgezakte
oude bril met
mistige glazen


de wijsvinger
recht voor de neus
alsof hij naar
de hemel wees
en wilde zeggen,
mij nemen ze nog
niet te grazen


de plek
door rook gewolkt
omvat zijn
denkend bestaan


zoveel gezwegen
zelfs dichtbij
het diepste gestaan


ach, zei hij fluisterend
luister niet naar mij
ik was een denker,
maar het geluk, nee
dat kwam niet voorbij



Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

als wegen samenvallen

zij weet niet meer
wat gister was
nee, niemand
kwam hier op bezoek
dit is geen leven
was hij er nog maar
al was het even


een mensenkind
kwam in de ochtend
reisde bij volle maan
heeft weet van niets
schreeuwde bij aankomst
heeft een lange weg te gaan


waar is toch mijn beurs
oh, in de la of nee daar
wie heeft hem meegenomen
vertrouw niemand
ik mis zoveel de laatste tijd
altijd alleen, heb ik daarom
zoveel zonen


de wieg is verwarmd
door een omhulde kruik
zij wordt bewonderd
omringd door
hoopvolle vreugde,
verwachtingsvolle liefde
lang gekoesterd
in een moederbuik


wanneer kom je
weer eens langs
ik ben zo alleen
huil dagen en nachten
was ik maar dood
dit heeft geen zin
ik weet steeds minder
kom je nog
ik wil garen kopen
heb een trui
met een gat erin


Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

een schim


ik bewoog nog eenmaal
mijn handwarme glas
keek met weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was


achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig prieel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim


ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn gelaten gezicht

mijn toekomst was weer
op het verleden gericht


Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

zo gewoon

rust heerst in mij
de bladeren
zijn gevallen
net als gedachten
een plek vinden
en de strijd in
mijn gemoed
allengs verzachten


rust heerst in mij
ik kan weer geven
de ander zien en horen
de eenvoud
van intens contact
kan mij weer bekoren


ja, het lijkt
niet groots
of van gering gewicht
toch raakt het
dat wezenlijke
wat ik zie
in jouw gezicht


Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

ik, naakt voor u (tweede versie)

ondanks het slijtend beeld
weet u geen raad
u betrapt uzelf
dat mijn blootheid
uw belangstelling verraadt


ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van een middelbaar lijf


dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder


een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder


geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn
ik heb mijn stof
afgelegd
belijd nu een
nakend bestaan
Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

ik, naakt voor u


geheel ontdaan
ben ik,
van uiterlijke schijn
ik heb mijn stof
afgelegd
belijd nu een
nakend bestaan

een lijf, behaard
van top tot teen
maakt u onrustig
tracht mij in ogen
te zien
blozend gaat u
ten onder

dat wist ik wel
het vlees is zwak
ik ben nu eenmaal
een mannelijk wonder

ongemakkelijk
is uw houding
bij het zien
van een middelbaar lijf

ondanks het slijtend beeld
weet u geen raad
u betrapt uzelf
dat mijn blootheid
uw belangstelling verraadt

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

adem mijn dromen

adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen

ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt

diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
van daaruit
wordt vervreemding
in slaap gesust
en zal je hart
met openheid
zijn uitgerust

word gewaar
van de trilling
in mijn woorden
ze zijn als
reikende handen
zij baren de vreugde,
die ook mijzelf ooit
overmande




Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

zij ging al


een lieve meis
heeft haar jeugd verloren
zinloos en plots
eindigen haar woorden
stokt de weg naar voren


haar jong verleden
een scheppende bloem
sterft in het heden
bladeren van geluk
zuigend naar het licht
buigen troosteloos
worden machteloos
afgesneden


de toekomst
komt haar niet meer toe
ook die liefhebben
ervaren met ongeloof
de gemiste verwachting
schreeuwende pijn
bevriest het redelijk denken
hoop daalt in de
menselijke achting


daar gaat zij nu
op een onbekende weg
heeft ons ongewild verlaten
een ding kan ik zeggen
niemand, nee niemand
zal haar uit ons hart
kunnen praten

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

vind mij te vinden

het is als of
nee, het is
ik ben zo en zo
vind mij, als ik
mij vind, zo veel
of geschift

ga naar mij staren
ontleed mij doorheen
mijn vel en huid
gaat mij verklaren
vind mij te vinden

zie mij in de ogen
kent mijn bronzen hart
splijt mij met mededogen
zwart mij niet
met koele smart

ik ben en meer
meer en anders ook
vind mij als
ik mij vind
dat alles wat
in mijn lijf
en daarbuiten bevindt

een rad van
beeldend avontuur,
een kind van zinnigheid
man van buitenspel,
vrouwelijk,
een zachte structuur
vind mij te vinden
weet mij
en ook jou te binden
binnen mijn beperkte duur

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

zachte overgave


ik, dwalende,
met bijna gesloten ogen
half ziende
over haar kwetsbaar
lijf
heeft zij, ontegenzeglijk
mij opgezogen
in haar overgebleven zijn,
omkleed
met blanke, gelaagde togen


sanfte hingabe

ich, herumirrend
mit beinah geschlossenen augen
halb sehend,
über ihren verletzbaren leib

hat sie unweigerlich mich aufgesogen
mit ihrem verbliebenen sein
umhüllt
von weissen gelegten roben


tender devotion

wandering about
with almost closed eyes
half seeing
over her vulnerable
body

she has inevitably
sucked me down
into her remaining existence
wrapped into
a white layered gown
Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

geboorte van een gedicht

ik staar naar dit witte vlak
open mij in afwachting
van wat komt, dat komt
als het komt en of het zich opsomt
onder een stramien
met een geschreven dak

zie een opening,
zich schuchter aandienend,
nog wel vertragend en vermomd
licht en nog weinig verteerd
ach, ja het dromt

het gorgelt mee
langs mijn enige orgelpijp
een in opgang komend proces
van een startende
of wel achterlatende
resistente resonantie:
de geest vindt zijn weg uit de fles


in dit imperfectum van
ieder gepasseerde minuut,
is mijn ochtend een creatieve crèche,
wippend nog naar afgebakende hoogte
zie hier mijn dagelijks prille debuut



Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

verstorven gemis

als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen

het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf

een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven gemis


Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 27 augustus 2007

zes quotes




1

naarmate ik afstand neem
komt zij steeds dichter bij


2

mijn denken draagt
verbeeldende gedachten
nimmer sluitende definities


3

in het geweten
is vaak alleen
het verleden opgegeten


4

ik hou van viaducten
ze gaan tenminste ergens over
en zijn vaak stevig onderbouwd


5

ik sterf aldoor aan
de liefde
en kom ter wereld door
de dood heen


6

tot het wegen van gevoelens
is niemand in staat

Geschreven door j. v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1d

↑ Terug naar de berichten