Mist

Zondag 10 November 2011.

Wat ik vanmorgen zag. 

Ik wilde met Rocky naar buiten voor zijn
 ochtend ronde en er was mist.
Ik haalde  mijn foto toestel even op,
 het is een wonderlijke wereld in de mist.
 Ik zag een vage schaduw en dan
ineens die sportman die hard rende.

  Even verder op de familie Zwaan…
Harry, Mathilde en Harry junior.
De andere twee kinderen hebben
 hun weg gevonden, Harry junior nog niet.

Verschillende eenden in het water,
tussen de mannen eenden zit toch
ook wel wat verschil van kleur.
 
 

De schaduw van Harry junior in het water,
 viel me op 

 Een klein bergeendje was op zijn eigen, 

Op de terug weg drie dames die ook
 al hollend uit de mist kwamen. 

In de heg nog steeds het hoofd van de kerst man,
die er al twee jaar zit te kijken naar
 de kabouters aan de overkant. 

 Dan begint je dag toch goed?

Eliza

Ik schrijf en brief aan Rocky

Lieve Rocky

Jij kwam in mijn leven op het goede moment, eigenlijk voor allebei het goede moment. Ik was eenzaam had niet echt iemand meer om te verzorgen, jij was met jouw 4 jaar al 3 keer verhuist naar een ander gezin. Wat ging er in jouw koppie om? Jij wist het toch niet meer. Nu was je voor de vierde keer bij iemand anders, iemand die je niet kende, iemand die het beste met je voor had, maar dat kon jij niet weten. Jij was je eigen baasje geworden jij  wist niet naar wie je luisteren moest, wat zal dat moeilijk voor jou geweest zijn.

Ik hoor vaak  mensen zeggen, een hond is een hond en geen mens, hij denkt niet als een mens, het is een hond.  Dan neem ik een grote hoed af voor jou Rocky,  en een heel klein petje  voor de mens.

Een hond heeft het vermogen om een baas vlekkeloos te gehoorzamen mits er aandacht aan besteed word( weliswaar, door de baas)

Rocky,  jij had dat niet geleerd.

Rocky,  jij bent altijd vriendelijk, kwispelt met je staartje als ik thuis kom, blaft heel luid als ik thuis kom ”fijn dat je weer thuis bent”.

Wanneer ik je wil knuffelen, vind jij dat prima.

Heb ik  behoefte aan een wandeling in de buiten lucht, sta jij al bij de deur.

Al schreeuw ik tegen je, jij blijf vriendelijk tegen mij.

Als je in je mand ligt naast me op bed en ik draai je oortjes er zo wat af om dat ze zo lekker zacht zijn, jij vind dat prima.

Lieve Rocky als ik jou dan zo streel, vloeit er zo veel liefde en warmte van mij naar jou toe, ik weet zeker dat jij dat  voelt.

Rocky ik weet dat je ook veel van mij houd( naar je honden vermogen, wat groter is als van sommige mensen).

Ik hoop dat we nog een lange tijd samen gelukkig mogen zijn,  komt de dag dat ik afscheid van je moet nemen zal ik zeer verdrietig zijn,

maar de  herinneringen aan jou zullen  altijd  een glimlacht op mijn gezicht  brengen.

Dikke knuffel van je vrouwtje.

Eliza

Weer een nieuwe dag.

De dag is weer aangebroken, ik heb een rondje gelopen met Rocky het is echt winterkoud. De wind is guur, gelukkig dat het zonnetje er in de loop van de middag bij kwam, dat verzacht de koude wind. De zon maakt alles vrolijker . De dag is verder wat rommelig verlopen, een buurman zou mij helpen om het honden mandje achter op mijn fiets te maken.. Moest ik wel met de mand en de fiets naar de buurman, waar is mijn fiets sleutel? Niet in de tas die ik altijd mee heb omdat daaraan de sleutels van de schuur zitten, als ik de fiets haal of breng, ik heb die tas bij mij daar zit een vakje in die ik kan afsluiten met een rits. Ik ga naar de schuur doe de deur open wil de sleutel van mijn fiets pakken uit het vakje achter de rits, jammer geen sleutel? Hoe kan dat nu? Ik doe hem al en hele tijd keurig in dat vakje, nu niet! Mijn maag draait in het rond ik word giftig op mij zelf, waar laat je die sleutel nou?, waarom niet in dat vakje van de tas? Ik terug naar huis, ik zoek echt overal  waar ik maar kan bedenken, op de gekste plekken gekeken  je weet het met mij maar nooit, niet te vinden. Dan de andere sleutel maar die heeft ook een vast plekje? gelukkig die lag er keurig. (toch fijn dat je twee sleutels normaal bij de fiets heb) Naar de buurman, die vroeg zich al af waar ik bleef. Ik vertel dat ik de sleutel kwijt was, het eerste wat ik hoorde was ,”die moet je op een vast plekje neer leggen.”ja dat had ik altijd gedaan, nu niet. De buurman maakt zeer vakkundig het mandje achterop, daar was ik blij mee, maar mijn gedachten waren nog steeds ergens aan het zoeken naar mijn fietssleutel. Rocky had ik  mee genomen dus weer naar huis,  Rocky naast de fiets aan de halsband . Ik lopend naar huis, berg de fiets op in de schuur, doe de sleutel in het vakje van mijn tas, ik ga het huis binnen doe mijn jas uit  en ga toch weer zoeken, ik kon het niet uitstaan, de sleutel heeft geen beentjes dus kan niet weglopen? Word steeds meer sacherijnig,  ga van kwaadheid  janken. Dat is gewoon overbodig het helpt helemaal niet,  moest naar de toilet, ja hoor in het wasbakje onder mijn toilettas daar lag  de sleutel. Niet te filmen hoor. Ik had daar nooit gekeken zolang ik niet naar de toilet moest. Toen ik hem zag wist ik het weer, ik had gefietst en moest nodig naar het toilet, doe de deur open neem een schuiver naar de toilet,  mijn fiets had ik voor de deur nog wel op slot gezet, met  de fietssleutel  in mijn hand de WC in.

 Een hand de fietssleutel ander hand broek naar beneden ja,  dan wil je de sleutel wel even kwijt dus gooi je hem in het wasbakje, de sleutel nestelt zich onder mijn toilettas die voor de makkelijkheid altijd in het wasbakje ligt. Conclusie! Toilettas ook opruimen dan had de sleutel zich niet kunnen verstoppen.

Oké , sleutel heb ik, moet nog naar de buurman terug de gemaakte kosten betalen, Rocky wil mee  waar is zijn halsband? Ik word bijna gek (wat een onzin, MOE , dat wel ). Dan gaat er een laatje  in mijn brein  open die de goede raad van mijn vriend laat zien, “even terug denken, wat heb je hier voor gedaan”. De fiets in de schuur geborgen daar de hond los gemaakt, naar de schuur, daar lag de hondenriem in het mandje achter op.

Ik zit met gloeiende wangen gewoon moe te wezen van mijn eigen ik.

Eliza

Kinderfoto's






Deze foto zelf gemaakt .




Geweldige foto's, de kinderen zijn zo
 onbevangen, ik was blij toen ik deze foto's
zelf opgestuurd kreeg. 




Dit is mijn neefje uit Purmerend



"Ik zit lekker binnen, jullie lekker  niet"

Kinderfoto's





Deze foto zelf gemaakt, al weer twee jaar geleden bijna,
het was vast zielig wat Indra op tv zag,
Rocky als echte knufel troost haar.

  
Dit zijn neefjes en nichtjes van elkaar


Lijkt net echt hé
(niet zelf gemaakt)


Foto met de hond zelf gekregen via email




Welke slak gaat het snelst
(heb je even tijd dan)


Moeder en kind, zo mooi


Deze foto is van de vacantie, broer en zus
deze foto moest ik even maken

Eliza

Stilstaan

stilstaan in je armen
en jij in mijn armen
niets zeggen
niets horen
niet luisteren
alleen maar stilstaan in vier armen
niets denken
geen woord
leeg zijn
als een onbeschreven blad
en zo dicht bij elkaar als
twee bladzijden van een boek
jouw warmte is mijn warmte
en mijn warmte de jouwe
eindelijk samen
in het reuzachtige geweld
 van de stilte

Geschreven door 'Toon Hermans'
*********

Liefste

Liefste je armen zijn
om mij heen.
Jou stem fluisterd
"nu ben je even niet alleen."
Je ogen kijken mij
  zó lief aan.
Ik wil nooit meer uit jou
armen gaan.
Je mond kust mij teder
en zacht.
Ik wil met je slapen de
hele nacht
In jouw armen mijn ogen
weer open doen.
Helemáál wakker worden
 door een fijne zoen
van jou,
 mijn liefste.

Eliza

Zo mooi als 'Toon Hermans'
 kan ik het niet verwoorden,
maar het komt recht uit mijn hart.




Eliza

Hilleke


Mijn zus Hilleke verstandelijk gehandicapt,
maar ze begrijpt alles, staat hier als een fotomodel.


Zij is de tante van mijn zoon,
ze vind het heerlijk zo'n stoere arm om haar heen.
 Dit is te zien aan haar glimlach.


Dit is mijn andere zus,
ja, ZIJ lijkt op mijn vader, IK op mijn moeder.
De drie zussen bijelkaar.


Eliza

Hilleke is heel erg ziek geweest vorig jaar,
we dachten echt dat ze het niet zou halen.
Maar nu gaat het naar omstandigheden goed
en zo als u ziet! met mij gaat het VEELS te goed. 

 Rocky, net naar de kapper geweest.

Rocky is net voor de ergste kou naar de trimster geweest, zijn velletjes is nu weer net zo glad als een molletje. Nu moet hij nog aan zijn tanden geholpen worden, ze moeten worden schoongemaakt, dat gebeurd onder narcose.
Aan gezien ik altijd hysterisch voor de tandarts ben geweest, heb ik ook moeite om Rocky dit te laten ondergaan. Natuurlijk maak ik volgende week een afspraak, Rocky kan mij niet vertellen of hij zere tandjes heeft, de voor tandjes zien er ook niet rooskleurig uit, die steken boven zij lip uit. Dat noemen ze een overbeet. Ik moet hem toevertrouwen aan de dierenarts, alleen weet ik wel dat ik hem uit laat slapen bij de dieren arts. 

Onze vorig hondje 'Tosca' hadden we laten 'steriliseren'  onder narcose.Chris (mijn zoon)was mee om Tosca op te halen. De dierenarts had gezegd,” kom haar maar zo laat halen”. Toen we haar kwamen halen was zij nog in slaap, mijn zoon draagt haar naar de auto, komt er ineens schuim op haar bekkie, de pootje gingen spastisch doen we schrokken ons een ongeluk. Mijn zoon rende naar de dieren arts terug vloog de behandelkamer in waar de dierenarts net een kat behandelde. Het rumoer was groot, de dierenarts boos,”dit hoort er bij, zo komt ze uit haar narcose” wisten wij veel, slordig dat de dierenarts ons dat niet even gezegd had. Ik haal Rocky dus op als hij helemaal wakker is, EERST! die afspraak maar maken.

Eliza

Bloemen


Bloem vind ik geweldig, ik kan er dan
ook moeilijk afschijd van nemen.
Ik probeer de bloemen die nog
 niet dood zijn weer opnieuw te gebruiken.
 
 
Pluk er nog wat bloemen uit de tuin bij.


Schaar en vaas.
 

Bloemen uitzoeken.


 Stukje op tafel weer mooi maken.


Resultaat: bloemstukje:  1.

 
Vaasje:  2.


Mijn eigen uitgevonden zakjes automaat.
(lege plastiek zakjes, keurig oppgevouwen,
dan tussen de verwarmingspijpen klemmen.)


Over gebleven rommel er in, klaar is kees,
moeders weer blij
Eliza

ONZE MANIEREN

Tusschen Keulen en Parijs
Leît de weg naar Rome:
al die met ons meê wil gaan,
die moet onze manieren verstaan:
Goeijê manieren.
Zoete manieren
Zoo zijn onze manieren.

Ben je klein of ben je groot,
Altijd kun je leren;
Woudt ge gaarne zijn bemind,
Houdt maar onze manieren te vrind:
Brave manieren,
Vrome manieren,
Zoo zijn onze manieren.

Ben je niet van Hollandsch bloed,
Woudt ge dat niet blijven?
Houdt dan, kinderen! waar het past,
Houdt dan Hollands manieren maar vast;
Oûwe manieren,
Trouwe manieren,
Zoo zijn onze manieren.

Echt heel leuk, ik kende het eerste stukje van dit versje,
uit lang vervlogen tijd.
Prachtig dat ik nu het hele versje in dit boekje vind.
Dit komt ook uit het boekje van; Jan Pieter Heije

Vrijagie

Jonkertjs, pronkertjes, hebben wel lust,
Om eens een Avondje vrijers te heeten;
Maar ze zijn Morgen, o meisjes, vergeten,
Wie dat ze Gisteren nog hebben gekust.

Aardige, vaardige, vrolijke maagd,
Trekt er uw hart naar een gulle vrijagîe,
Wil je gaan wandlen in 't groene boscagîe,
'k gun je het graag...maar zie toe Wie je vraagt!



Geschreven door: Jan Pieter Heije
( 1809- 1876 )

Foto's van Mathilde en haar jongen
 van twee jaar terug al weer



Tussen de boomtoppen lopen een sensatie.




Mijn zus en ik.


Sven de klim specialist.


Oma is helaas alweer bijna een jaar  overleden,
 hier waren nog 4 generaties
Eliza

Nu mag ik

Nu mag ik gaan zitten van mij zelf,  even lekker tegen u kletsen.

Het is al weer zondagmiddag half 1, om 9 uur uit bed gekomen  gewassen en opgekleurd, ( dat is de uitspraak van mijn vriend, niet opgemaakt maar opgekleurd) en bekeken wat ik nu met mijn haar doe, dat kost toch gauw 3 kwartier, dan eerst met Rocky uit, 20 minuten, dan  de keuken in, het vlees van Rocky ‘Lamshartjes’ moet gekookt worden daarna klein gesneden en in porties verdeeld.Een pond gehakt tot kleine balletjes gedraait, die vind ik toch het lekkerst in mijn soep, kopje koffie voor mijzelf maken, eieren gekookt op zondag,  traditie een gekookt eitje. Daarna het bed opmaken, in de kamer de flesjes opruimen die nog op de grote tafel staan, ze zijn klaar en best goed geworden. Het plastiek kleed van tafel  het goede kleed erop, bloemetje op tafel,  ook weer netjes. Nu mijn haar weer even doen, of het nu kort of lang is elke morgen sta ik met rechtovereind staand haar op. Ik ga met  Christien naar een accordeon concert om half 3 begint het, ik wil er dus mooi uitzien.

De keuken was nog een puinhoop dus aanpakken die afwas, op de radio leuke Hollandse liedjes, buiten is het wat grauw geen wind, toen ik met Rocky op het pad liep was het bijzonder rustig, het lijkt altijd op zondag of de mensen lekker in huis zitten  ik zie ze niet  loop een beetje verloren, dan in huis moet ik mijzelf dwingen om dingen te doen.

Nu kan ik tevreden zijn met mij zelf en lekker gaan genieten van het concert alleen Rocky nog even uitlaten .

Eliza  

Hele fijne middag

 Het concert was zo mooi, ik had er iets heel anders van verwacht, Accordeon muziek heeft vele facetten,  van middag was het erg klassiek maar zo mooi, tango’s, werk van ‘Johann Sebastian Bach ‘ herschreven voor de accordeon prachtig gewoon, er was een ballet van kindjes van af 4jaar tot 12 jaar, de muziek van het ballet werd ook gespeeld door de accordeons, zo ontroerend die  kleine mensjes. Er was een geweldig dames koor die een medley zongen van ‘Ramses Saffy’ waar ik  een traan bij heb gelaten, dat lied  …VECHT …bid…huil…lach...werk...leef…en bewonder,  mijn gedachten gingen  even naar Simon, mijn overleden man.

 Je leeft samen, vecht samen, bid samen, je huilt samen, je lacht samen, je werkt samen en bewondert elkaar ondanks alles. De middag is zo geweldig verlopen,
kon niet beter 

Ja en dan het aller plezierigste …de TAXI… een fijne uitvinding, ik ben er heen en terug mee naar het concert geweest , ik voelde met net ’Koningin Beatrix’ er word gebeld de auto staat voor, de deur word netjes voor je opengehouden, wat wil je nu nog meer. Het was al wat donker toen het concert was afgelopen dus NIET in het donker de bus zoeken,  heb je geen geluk, behoorlijk wachten, dan nog tien minuten naar huis lopen, nu 1 telefoontje ik moest mijn jas nog ontvangen uit de garderobben, de taxi stond al voor, een ZEER prettig einde van een super middag.

Eliza

 ,

Oude gereedschappen







Zo leuk vind ze dat




Sven blij met de computer



Zo zien de peren eruit als de kraaien een feestje
 hebben gehouden in mijn perenboom




Geen tafeltje bij je bed? toch een tafel, de strijkplank
( Niet verkeert vastpakken anders klap hij in)
 
Eliza

Wat is het geheim?

Wat is het geheim?  van die prachtige bos bloemen die achtergelaten is in de winkelwagen die bij onze vuilcontainer neer gezet is. Dat fenomeen gebeurd geregeld in onze straat het is zo asociaal, de mensen doen boodschappen nemen de winkelwagen mee en parkeren hem dan gewoon onder de flat, niet terug brengen dus. De kinderen gaan er mee rossen en geregeld ligt hij dan midden op het grasveld voor onze deur, Ik kan dat niet uitstaan. Nu was de winkelwagen keurig achter de container geplaatst en gisteren zag ik dat er wat in lag, ik dacht dat het een prop papier was en had me al weer boos gemaakt en me voorgenomen dit nu eens niet op te ruimen. Komt de buurvrouw naar beneden ik kom haar tegen ze zegt:

”Heb jij dat gezien die mooie bos bloemen?”

“Ik heb niets gezien”

“Die bos bloemen in krantenpapier, ze liggen in die winkelwagen”.

“Die prop papier?”

“Dat is geen prop papier, dat is een mooie bos bloemen”

Dan is mijn nieuwsgierigheid natuurlijk gewekt, ik er heen en ja hoor een prachtig boeket bloemen in kranten gewikkeld met een elastiekje er  omheen. Wat is dit dan?Buurvouw haalt haar schouders op”ik weet het niet”

“Wil jij ze dan niet hebben “vraag ik

“Nee ik heb 4 katten boven, het boeket zou geen 5 minuten blijven staan.”

Het is zo stom je staat toch om je heen te kijken of er iemand is die kijkt wat er misschien gebeurd met het boeket, maar er was niemand en het lag er al bijna 2 dagen.

Buurvrouw aan de andere kant van  mij was jarig geweest,dus ik dacht misschien heeft ze veel te veel bloemen gehad en zijn ze daarom in de winkelwagen beland? Al met al  heb ik  de bloemen geadopteerd en ze staan zeer mooi te wezen op mijn salon tafel, maar de nieuwsgierigheid blijft en mijn fantasie gaat aan de loop. Heeft iemand iets goed te maken gehad en zijn de bloemen daarna gewoon gedumpt? Nee anders waren ze wel ‘in’ de container beland en niet zo keurig in het krantenpapier met dat elastiekje.  Ik wou dat de bloemen hun verhaal konden vertellen maar helaas dat is echt alleen in sprookjes. Het is super mooi weer  ik ben vandaag met mijn elektrische fiets naar het ziekenhuis geweest voor een gesprek met de anesthesie . Nu maar afwachten wanneer de oproep komt dan  gaat het rechterknietje in de renovatie. De fiets fietste heerlijk  daar ben ik blij mee.

Eliza

Tijd

Tijd, waar heb je nu meer tijd voor als je computer het niet doet?

Nou daar gaan we:

Meer tijd voor…stofzuigen

Meer tijd voor …wandelen, iets langer wandelen met Rocky

Meer tijd voor… het borstelen van Rocky

Meer tijd om …  op verjaardag te zitten en lekker blijven plakken, lopend er naar toe gaan, 3kwartier heen, 3 kwartier terug

Meer tijd om…   alle kammen en haar borstels een lekker soppie te geven.

Meer tijd om …  de krant uitgebreid te lezen

Meer tijd om…  een fijn boek te lezen

Ja, zo ziet u maar waar het allemaal wel goed voor was. Ik zocht gewoon karweitjes omdat ik mijn pc miste.

Toch ben ik blij dat hij het weer doet, ik hoop dat hij nog een tijdje mee gaat want je bent wel helemaal op elkaar ingesteld.

Ben vanmiddag naar gym geweest, het ging niet helemaal goed,  de knie die alleen een injectie heeft gehad speelt nu ook erg op. Afgelopen vrijdag had ik een telefoon consult van de dokter die mijn linkerknie van binnen heeft bekeken, ik vertelde dat het met die knie goed ging maar nu met de rechter knie niet zo. “Dan zullen we de procedure maar weer ingang zetten, ik heb hier al de foto van u rechter knie, ik maak het in orde.”

Vandaag kreeg ik bericht dat ik vrijdag  4 November  naar het ziekenhuis moet naar de narcotiseur, dus dat is hartstikke vlot. Daarna wachten tot ik een oproep krijg voor de kijk operatie van mijn rechter knie. Nu ga ik niet blij heen, maar ik ben niet meer zo benauwt als met de linkerknie, ik weet nu hoe het werkt.

Mijn klein dochter Indra is voor haar c diploma zwemmen bezig

“Oma, weet u dat ik nu schuin moet duiken nu? “

“Schuin duiken? Nee dat weet ik niet,waarom moet dat?

“Nou oma, eerst met mijn b diploma moest ik recht duiken door een rond gat, nu moet ik schuin duiken en dan ook dat ronde gat zoeken.”

“ Dat lijkt me best eng en moeilijk hoor”

“Nee hoor oma ik heb hartstikke goed ‘Geschuinduikt”

Enig die uitspraak maar ik heb toch met een glimlacht gezegd:

“Lieverd je moet  zeggen,”schuin gedoken"

Ze keek me  met een scheef koppie aan : “Oké”

Eliza

"Oma, we hebben een vrouwtje
met krulspelden in het haar.






Oma, dit is een grapje.