Kamer anders

Dinsdag 30 Oktober 2012

Gisteren veel regenbuien vandaag een fijne dag zonder een druppel regen tot nog toe .Daar was ik blij mee, ik zou met Rocky naar de moeder van mijn buurvrouw gaan, dat is ongeveer een half uurtje lopen, de moeder van  mijn vriendin had vandaag in haar tehuis een soort marktje  waar mensen hun zelf gemaakte dingen mochten laten zien en verkopen. De moeder van mijn buurvrouw is een fanatiek kaarten maakster, ze is 81 jaar maar ziet nog als de beste, maakt kaarten om te versturen, kerstkaarten,  geboorte kaartjes, beterschapkaarten , verjaardag kaarten, voor vrouwen en voor mannen, dat is fijn want mannen verjaardag kaarten zijn er over het algemeen niet zo veel. Dochter is ook met het virus besmet, die borduurt kaarten, soms werken ze samen dan heeft moeder  een voorstelling geknipt en dochter borduurt er mooie randen omheen, al dat hand werk kost toch maar €1 per kaart dus ik heb de voorraad maar weer even aangevuld, ik vind het ook leuk om in plaats van een bloemetje wat van die kaarten te geven als ik op visite ga, je kunt ze altijd wel gebruiken, wat is er niet leuker om een kaart te ontvangen als je jarig bent of ziek , of zo maar een kaartje omdat iemand aan je denkt.

Wat heerlijk was, er stond een mevrouw met boeken tweedehand, 1 boek 
50 cent 3 boeken 1€ . Ik wou ze wel graag meenemen maar ik zag mij niet met een stapelboeken een halfuur terug lopen, ik vertelde dat aan die mevrouw, ze was zo vriendelijk om te zeggen :
"Ik wil ze ook wel neerzetten bij het tehuis vlak bij u in de buurt daar moet ik straks naar toe."
Dat vond ik prima,maar dat hoefde niet mijn buurvrouw kwam er net aan die wou ze wel even meenemen als ze aan het eind van de markt naar huis ging ze was met de auto.  6 mooie dikke boeken gaan er mee naar huis, gekocht voor €2 helemaal tof. Ik hoor een bekent geluid het blijft niet droog er tikt een pittig buitje tegen het raam, maar Rocky en ik zitten lekker knus binnen, lekker warm, Rocky slaapt en ik klets fijn met u.

Eliza

Mijn klein kinderen, altijd mooi.

  
Rocky voor en na een trimbeurt.

  
'De lange Jaap'
onze eigen vuurtoren in Den Helder.

  

  

Eliza

 

  
                        Deze foto, de man met de zwerf hond aan het meer,
                 die vind ik heel erg mooi.

  


Deze foto genomen in Mostar vind ik
ook bijzonder mooi.

  

Eliza

Niets aan.

Ja ik vind er echt niets aan,  het huishouden.  Het moet nou eenmaal gebeuren, ik heb weleens werkbriefjes neergelegd voor de kabouters buiten in mijn tuin, maar mooi dat ze staken. De gewone karweitjes dat lukt me wel afwassen, bedden opmaken en verschonen, doen we nu met ze tweeën dat gaat prima. Stofzuigen dat word al minder, ik veeg liever even gauw dan de stofzuiger achter me aan zeulen, de was doen dat is een eitje, je doet het in de wasmachine, waspoeder er bij, progamma zoeken en aan zetten, een kind kan de was doen? (als het wasgoed uitgezocht is, donker bij donker, wit bij wit, fijne was op minder graden, handdoeken, washandjes, theedoeken , keukendoeken, witte lakens allemaal in wat warmer sop,mooie truien op de hand wassen,) simpel!

Eten koken hoort ook bij het huishouden, moet bekennen dat ik voor mij zelf alleen slecht kook. Als ik visite heb mag ik graag koken, maar voor mij zelf neem ik niet altijd de moeite. Afwassen als je geen Truus afwasmachine hebt, komt elke avond terug, dat is het minst erge van het huishouden vind ik. Strijken dat is het vervelendste klusje van het  huishouden voor mij dan, daar heb ik helemaal niets mee. Maar het aller vervelendste vind ik poetsen, dweilen, ramenwassen, gordijnen wassen, en dat moest vandaag gebeuren, ik heb de bank in mijn kamer op een andere plek gezet, hij stond eerst voor mijn grote raam, voor mij een excuus om niet zo vaak ramen te wassen en die grote lappen van gordijnen? ja,  ik kan er toch niet goed bij! Maar nu ik er wel bij kan kon ik niet anders . Voorlopig heb ik nu fris ruikende stralende gordijnen, glimmende ramen, en weer mijn oude plekje terug voor het raam. Ik wil graag de vogels zien, de bank staat nu niet meer voor de verwarming, dus de warmte heeft nu weer ruimte, we kunnen er tegen aan laat de kou maar komen. Mijn mooie geharkte tuin word nu gebruikt als kattenbak, vanmorgen 5 hoopjes van katten opgeruimd, ze poepen groter hoopjes als Rocky.

Ik kan van mij zelf wel zeggen dat ik vrijwillig verplicht het huishouden op mijn manier doe, het zal nooit mijn hobby worden.

  

 

 

  

Geweldige mini vakantie
Eliza

  

 

 

 

Eliza

Herfstbladeren

Als in de herfst van mijn leven
mijn jeugt voorbij zal gaan
dan zal ik met tevreden gevoel
in mijn "oudzijn" berusten
en terugdenken aan de tijd
dat ik de lentenbloemen kuste

Als de bladeren van de levensboom
met  HERFSTKLEUREN getooid gaan
dan zal ik met opgeheven hoofd
in dit aardse leven staan

Zelfs als ik beseffen zal
dat de levenslijn dun geworden is
broos en fijn
dan weet ik uiteindelijk
dat ook herfstbladeren mooi zijn .

                                
 
                                   Geschreven door 'Ruud Zwagenman'

Dit is uit een schriftje zelf uitgegeven door 'Ruud Zwagenman'.
'Ik had wel eens gedichten gelezen van hem in een weekkrantje. 
Dit is eenvoudig, zeer begrijpelijk, ook mooi. 
Dit schriftje is gemaakt in 1992 
Dit soort boekjes  vind ik op de rommelmarkt, zo'n bezoekje is dan zeer geslaagt voor mijzelf.
 
Eliza

                          

Een vuist

Friesland, Zeeland, Gelderland,
Holland... och! ik wou vergeten
Hoe àl die Gewesten heeten
Thans omvlochten door den band
Van ons dierbaar Nederland!

Adel, Stêelui, Boerenstand,
Och! me dunkt, we moeten denken
Wat al kracht we elkander schenken
Als we, omgord door éénen hand
Burgers zijn van Nedeland!

Iedren vinger van een hand
Kan men buigen licht, en knakken
Maar - als zij zich samenpakken,
Zijn ze tienmaal méér bestand ...
Wordt één Vuist, mijn Nederland

Geschreven door ' Jan Pieter Heye '

Dit heb ik uit een heel oud boekje.
 'Jan Pieter Heye ' was een van onzen nationale volksdichters
hij leefde van; 1809-1876. ik vind het wel stoer die  liefde voor ons Vaderland.

Eliza

 

Nijdig.

Nijdig zijn om iets, en aan je zoon een beetje begrip vragen terwijl je zoon dan zegt:

 “Stel je niet zo aan,”

 daar ben ik niet blij mee. Gelijk geven als ik echt denk dat ik ongelijk heb, dat gaat altijd direct dan, daar heb ik dan geen moeite mee. Maar als ik denk dat ik recht heb om nijdig te zijn, valt het niet mee als je ook van je vriendin hoort dat je nijdig bent om een kleinigheid. Dus 2 tegen 1.

Het gaat om de maaltijd die ik wel eens mee neem als ik mijn vrijwilligers werk doe. De maaltijd, groente, vlees of vis, en aardappels kost; € 3 .Verleden week had ik wel de portemonnee mee om het eten te betalen, maar ik loop al kletsend met mijn mede vrijwilligster de deur uit zonder het eten te betalen. Thuis gekomen heb ik het tehuis gebeld en gevraagd of er een bonnetje in de kassa kon worden gelegd ik zou het deze week dan betalen. Een paar jaar geleden gebeurde dat ook wel eens maar dat wilde ze niet meer. We moeten betalen als we eten meenemen, dat is hun goed recht.

Alleen stoorde ik mij er toen ook al aan, het is net of je hun voor die €3 wil bestelen of gratis wil eten.

Vanmorgen komt die vrouw die toen ook gezegd had, het mag niet meer die briefjes in de kassa, naar mij toe met het briefje van verleden week. Zei liet mij het briefje zien,
”dat bent u toch? er staat  €3 open."

“Fijn dat je het mij helpt herinneren, ik was het vergeten  ik heb nu geen geld bij mij, kan het nog even in de kassa”

Ze knikt en gaat weg. Nog geen 5 minuten later komt er iemand anders in de keuken ziet mij en zegt”

“Bent u mevrouw Engel ?”  Ik knik

“Ik krijg €3 euro van u.”  

Er lopen 5 andere mensen in de keuken die kregen dat ook mee, ik voelde me gewoon een misdadiger en dat voor € 3.

“Dat werd me net ook al gevraagd”

“Dat wist ik niet” en weg was ze.

De mevrouw  waar ik  samen  mee tafeltje dekje doe, gooide een beetje olie op mijn vuur;

“Waar lijkt het op €3 euro, we staan hier een halfuur voor niets te helpen, je bent hier al 5 jaar, belachelijk  je zou het zo mee moeten krijgen wat is nou €3”

Ik begrijp gerust  dat dat niet kan, maar ik werd een beetje nijdig.

Peter de chef kok deed er ook nog een schepje boven op ;

“laat je niet opjutten zo gaat het hier nu eenmaal.”

We waren klaar ik naar huis, heb €3 uit mijn portemonnee gehaald Rocky aan de lijn gedaan  terug naar het tehuis, daar aan de kassa betaald terwijl zeggende:

 “Ik wou even kwijt dat ik  net niet  blij was in de keuken”

“Ik wist niet dat er iemand voor mij bij u was geweest, ik heb de verantwoording over de kassa , die moet kloppen”

“Dat begrijp ik , ik wil ook die ander spreken.”( wat stom om nijdig te zijn  van mij nu ik het opschrijf, allemaal om die €3, het is zo simpel opgelost, dat  had ik ook verleden week kunnen doen)

De gene die ik zocht liep wel ergens rond maar  ik  kon haar niet vinden, er was iemand anders die vroeg of ze het door kon geven, dus ik mijn verhaal gedaan.

Deze dame vond wel dat het niet helemaal correct was gegaan, maar nu mijn zoon en mijn vriendin het  niet de moeite waard vonden om er zo over te  drammen  twijfel ik of ik niet te overdreven heb gereageerd.

Pff… wat is het leven soms moeilijk. Ik zal wel nooit leren de consequenties van mijn daden te aanvaarden, als ik  iets doe moet ik niet twijfelen over wat ik gedaan heb, anders moet ik het niet doen. Kon ik alles maar eerst opschrijven en dan daden doen. Maar helaas dat gaat niet.

Eliza

Praatje

Een praatje zomaar tussen het wandelen door, ik vind dat zo gezellig. Er loopt een mevrouw wat met ons op met een leuk klein zwart hondje . Terwijl we zo oplopen ben ik weer degene die van alles wil weten. Hoe oud is u hondje, hoe heet hij. Die mevrouw vond het niet erg en vertelde dat Max logeerde bij haar, haar dochter was op vakantie, ze had Max 9 dagen gehad vanavond zou haar dochter Max weer op halen,de mevrouw vertelde dat ze drie keer per dag een uur met Max liep. Onder tussen komt ons een mevrouw tegemoet met twee teckeltjes , die kennen we wel dus ik zeg,:

“Goede morgen”                        ( mijn kleindochter Indra vroeg laatst:

                                                     “Oma waarom zeg jij iedereen gedag?

                         “Gewoon om vriendelijk te zijn, een glimlach is leuker

                                                 om naar te kijken als een zuur gezicht.”)

“Goede morgen “

Een van haar hondjes drukt zijn neusje tegen de neus van Rocky,en ik zeg eigenlijk in naam van Rocky:

“Hallo, goede morgen”

Zegt die mevrouw terwijl ze mij wat vreemd aankijkt;

“Goede morgen”

Ik kijk haar weer een beetje verdwaast aan :

“sorry maar ik sprak namens mijn hond tegen u hond”

Oh… ik dacht al, ik zal ook nog maar een keer goede morgen zeggen.

Die mevrouw praat  niet met  mensen die ze niet kent dus dit was best al vriendelijk.

“Ja ziet u die twee hondjes zeiden elkaar gedag in mijn verbeelding, en ik zei  dat hardop .”

De mevrouw loopt door ( wat zal ze wel niet van mij denken) mijn buurvrouw en ik liepen toch weer te grinniken,( ik neem die mevrouw echt niet in de maling hoor.) De mevrouw met Max heeft het hele rondje met ons meegelopen heel gezellig.

Eliza

  

  

  

 
 
Eliza

Eerlijk zijn

Eerlijk zijn moet kunnen maar de vraag is hoe!

Meestal zit iemand niet te wachten op;

“wat zit je haar gek”

“die spijker broeken met die witte vlekken vind ik geen gezicht” (heeft mijn buurvrouw er een aan)

“wat zijn u schoenen groot” daar heb ik het gisteren over gehad.

Vandaag loop ik op de markt, bij het Chineesje koop ik een pasteitje en een loempia met rode saus. Ik ben met Rocky vanuit de binnen  stad naar huis gelopen en op het laatste eindje was de markt. Ik heb dat lekker opgegeten en dacht dat ik mijn mond keurig had afgeveegd. Ik ga een stukje kaas kopen bij het kaasstalletje de jonge man laat me nog verschillende kaas proeven,en ik reken af, loop twee stalletjes verder daar is brood goedkoop dus ik koop  brood, zegt die jongenman”

“Mevrouw u heeft op u kin rood spul en ook aan u neus.”

“Oh... wat goed dat je dat zegt ik loop voor gek.”

 “Ja het is moeilijk soms, maar ik wou u toch zo niet verder laten lopen.

“Hartelijk bedankt”

Waarom heeft die jongen van dat kaas stalletje niets gezegd?

Dat bedoel ik met eerlijk zijn, hij heeft het waarschijnlijk niet gedurfd.

Eliza

 Wandelen

De buurvrouw en ik lopen door Marieëndal  met Spetter en Rocky.

Er word druk onderhoud werk gepleegd, bomen bij gewerkt, gras gemaaid  wel met een maaimachine maar niet een die alles meeneemt. Er werken daar aardige mensen die een kleine achterstand hebben, die vinden het heerlijk om in de buitenlucht te werken dus het gemaaide gras word net als vroeger op hopen gelegd we hebben zelf gezien dat die lui een soort draagbaar met hun mee droegen waar het gras op gegooid werd met een hooivork daarna aan de rand van het grasveld neer gelegd om het vervolgens door een tractor met aanhangwagen te laten op halen. Het moest dan weer met een hooivork in de aanhanger worden gegooid.

De buurvrouw en ik zaten op een bankje vlakbij zo’n gras hoop,  daar kwam de tractor met aanhanger  er liepen en paar mannen achteraan met de hooivork. Vlak voor ons stopt de tractor en de mannen gingen het gras in de aanhangwagen gooien. Staat er een man vlak bij ons hij was erg lang, ik keek en keek nog eens,  voor dat ik nadenk vraag ik “

‘Mijnheer mag ik vragen hoe groot u schoenen zijn?’

“Groot” word er gebromd.

Even later hoor ik de man vragen:

“Mag ik zo onbescheiden zijn om te vragen hoe groot u schoenen dan wel zijn”

Ik voelde mijn wangen rood worden ik schaamde mij, ik had minder verstand als de man op dit ogenblik,  want nu begreep ik pas hoe niet leuk het is als iedereen zou vragen hoe groot zijn schoenen zijn.

Ik zei timide”

“Ik heb maat 37 van schoen”

De man grijnsde wat en zei;

“Doet u er dan maar 15 maten bij, dan weet u hoe groot mijn schoenen zijn”

Dan hoor ik mij zelf ook nog vragen;

“Oh…zo groot, dan kunt u ze zeker niet in een gewone schoenwinkel kopen”?

Wij zaten achter de zijkant van de aanhang wagen aan de voorkant waren ze dat natte gras aan het opgooien, ik hoor de man nog zeggen:

“Even kalm aan, anders zitten de dames straks onder het natte gras.”

Ik had het hem niet kwalijk genomen als hij per ongeluk toch even een gooi  te hard had gedaan.

Soms ben ik wat  te onnadenkend, daar heb ik mijn hele leven al last van.

Eliza

  
  

  

  

Eliza

                                                   

Mijn fantasieën

Misschien is het u wellicht opgevallen in sommige verhaaltjes dat ik een levendige fantasie heb . Ik vind dat zelf heerlijk, niemand ziet mijn fantasie als het me overkomt, wil ik het vertellen dan is dat mijn eigen keus, maar alles wat zich in mijn hooft afspeelt waar ik dan zelf om grinniken moet, pakt  niemand mij af.

Gisteren gleed er een bootje door de sloot, het had wel een motor maar die klonk zo zacht ik was daar blij verrast door, er zat een man in niet zo’n heel oude man, hij voer met zijn bootje maar ook had hij een vishengel in zijn handen die hengel gleed door het water achter het bootje aan. Ik ben ook zo als u wel weet zeer nieuwsgierig, dus ik gaf de man eerst een complimentje dat zijn bootje zo geruisloos was, dat deed hem zichtbaar plezier,toen durfde ik ook te vragen wat hij nu aan het doen was met die hengel? Hij haalde de hengel op daar zat een middelmatig visje aan.

”Ik laat de hengel door het water achter mijn bootje gaan met dat visje er aan om die grote snoek te vangen die zeker in deze sloot is.”

Aha daar komt het gezegde vandaan’ een klein visje uitgooien om een grote te vangen’

‘Ik hoop voor u dat u daar in slaagt”

 Tegelijkertijd zie ik in mijn gedachte die grote snoek in dat visje bijten en het mannetje voorover aan zijn hengel het water in vallen  door het water glijdend achter de snoek aan. Ja want door de schok liet de man niet los.

Ik moest daar zo om grinniken ( ik liep met Rocky  op het pad mee  met het bootje in de sloot) de man keek mij aan,  toen heb ik hem mijn fantasie verteld, hij kon er ook om lachen .

Hij wenste mij nog een fijne dag,  ik wenste hem een goede vangst .

Eliza

                                                     

Houten beelden bij en openlucht museum
  
Zo waren de meeste huizen,onder verdieping klaar ,
bovenverdieping verder waneer er weer geld is.

  

  
Je kunt nog net de staart van het arme ezeltje zien,
wat een bossen moest hij(of zij) mee torsen.


Hoog steekt de berg boven het dorp uit.

  
Wat een enorm schip, daar was de camper een kabouter bij,
en dan die machtige bergen er boven.

Eliza

Helemaal moe

Wauw ik kan geen pap meer zeggen, gelukkig kan ik wel de toetsen nog bedienen van mijn pc.

We hebben een fijne wandeling gemaakt die verder uit liep dan we dachten. Eerst door het bos, weet je, het strand is dicht bij kom we lopen er even heen, gelukkig was het zand in de duinen naar het strand toe helemaal rul, we stonden boven aan het duin naar de zee te kijken, ik zei tegen mijn vriend:

“Als je me terug dragen wil dan ga ik met je mee naar de zee, als dat niet mogelijk is (hoezo niet mogelijk? Zo’n licht veertje als ik) dan draaien we hier om en nemen de zelfde weg weer terug naar huis.”

 Mijn vriend heeft serieuze plannen ondernomen om mij op te tillen en over zijn rug te smijten. Helaas we verdwenen samen kopie onder in het mulle zand. Zo erg was het niet maar de weg terug naar huis leek toch langer als de heen weg, we waren super blij dat we thuis waren en genieten nu van een lekker kopje thee

Eliza

                                                              

Vrijdag 19 oktober 2012

Vandaag al weer vrijdag, wat gaat de week toch hard, deze week had ik het best moeilijk  met de stilte in huis , niemand om tegen te praten als je s’morgens wakker word, te knuffelen op z’n tijd, samen eten, samen wandelen Rocky uitlaten. Dat doe ik wel met de buurvrouw, maar nu mijn vriend er weer is ben ik toch wel een gezegend mensje. Ik was echt blij dat ik de auto weer voor de deur zag staan, ik moet altijd goed kijken, mijn vriend moet altijd lachen hij laat mij altijd eerst de deur uit lopen, of voorop lopen als we  het winkel centrum  uit komen, 9 van de 10 keer sta ik bij een verkeerde auto, ik heb totaal geen verstand van auto merken, dat heeft mijn interesse ook niet echt, als ik maar een goede chauffeur of chauffeuse heb die mijn kontje( nou kontje? ) laat rijden dan ben ik al zeer tevreden.

Indra en Sven waren dinsdag na schooltijd een paar uurtjes bij mij, Sven die dronk zijn thee en at zijn gehaktballetje(met ei) en zei;

“doei oma, mijn vriendjes wachten op mij.”

 Indra bleef gelukkig , we gingen rummicubben, terwijl we aan het spelen waren vroeg zei mij;

“Oma weet u wat het woord ‘hoogstens’  betekend? “

Even denken hoe leg ik dit uit?

 'in het uiterste geval'
 
( ik heb het opgezocht in het woorden boek) .

 "Maar hoe kom je op dat woord?”

“Van een spel dat lijkt op ‘scrabble’ oma maar wat is nu het ’uiterste geval?"

“Als het niet anders kan”

Ergens wel zeer leerzaam dus vooruit maar, ik denk nu  iets positiever over hun elektronische spelletje.

Eliza

                                             

  

Onder weg naar huis kan ik het ook niet laten
te fotograveren wat ik mooi vind.
.
  



  

Eliza