Verliefd worden

Kentering

De oogst is lang geborgen: op 't beroofde
land ligt grauw de treurnis om vervlogen zomer.
Een dunne regen druilt uit de uitgedoofde
lucht afwezig neer. Droefgeestig dromen
verloren hoeven onder stervend lover
en somber staren in de natte tuinen
de donkere dahalia's; de laatste kleuren doven
Eenzelvig mompelend dwaald door de olmenkruinen
een moede wind, die langzaam ontbladert ....
Reeds trekken 's nachts de wilde gansen over:
De zorgeloze dagen zijn voorbij: De winter nadert.

geschreven door 'Truus Gerhadt'

uit de budel 'Palet'
Eenvoudige poezie uit deze eeuw
verzameld door
'A.C. Bosch'

Van dit gedicht zou je nog droeviger worden als je al
bent in de 'beruchte donkere dagen.'
Het is wel treffend omschreven.



Eliza

Vandaag is het niet te geloven hoeveel keer
 het weer veranderd op een dag.
 Om twee uur bel ik de buurvrouw ga je nog
even mee, het zonnetje scheen weer .
om kwart voor drie zijn we thuis.
nu is het 4 uur en het is gitzwart
het sneeuwd nu hele fijne sneeuw.







Eliza

Dit is echt wisselvallig

Nog geen uur geleden toen ik begon met mijn verhaal over verliefd worden,lag Rocky in het zonnetje, nu  SNEEUWT het . Niet te geloven toch? vanmorgen een schitterende ochtend met zon en een bevroren wereld. Nu is alles weer donker en grijs buiten en er vallen  héél veel vlokjes sneeuw naar beneden. Een andere witte wereld dus het blijft wel spannend zo.

Eliza

  

  

  
  

Eliza

Teksten om over na te denken

De reis
van duisternis naar Licht is
alleen maar in onszelf te volbrengen.
Geen sterveling kan ons daarbij helpen.
Wel kan men ons een goede weg wijzen.

*

De mens 
is altijd op reis
van het verleden naar de toekomst,
van dichtbij of veraf en,
als het goed is, ook in zichzelf.

*

Op reis 
in jezelf is een facinerende tocht
langs bergen en dalen, waar soms 
de zon je verwarmt of meedogenloze
kilte je hart versteent.

Geschreven door 'Robert A.van Dijk'

 

Nooit gedacht

Nooit gedacht dat ik een programma op mijn pc zou kunnen leren waarop ik foto’s kan zetten die ik zelf gemaakt heb en die ik iedere keer toch met verwondering weer bekijk. Het geeft mij voldoening als ik ze dan gerangschikt zie in mijn blog. Ik geniet  daar weer  van. Misschien zelfverheerlijking maar foto’s kan ik steeds opnieuw weer bekijken zonder daar moe van te worden, het breng je ook terug naar de plaats waar ze gemaakt zijn, het herinnert mij aan alle leeftijden van mijn kleinkinderen, je ziet ze groter worden dat is toch machtig. Het herinnert mij ook aan het plezier van het maken van de foto's, de verwondering van het mooie plaatje dat je ziet en dan de blijdschap als de foto gelukt is, het maken van mijn verhaaltje en de  foto’s op mijn blog zetten.
Een fijne hobby

                               
                                                       
                                             
                                                                               Eliza

Wisselvallig is het weer

Wisselvallig is het  weer,

Koning Winter was er vandaag niet meer

Gisteren nog in al zijn  glorie

Vandaag alles grauw,heel veel regen verdorie

Even liet de zon zich zien,

gauw een wandeling, droog  over misschien?

Dus niet, hagel … regen,

we hielden het niet tegen.

Arme Rocky wist niet hoe hij het had,

tot aan zijn staartje kledder nat

Het water droop uit mijn haren

Harder lopen, blij dat we thuis waren.

Later bij een heet kopje thee,

viel het allemaal wel weer mee.

Geef mij dan koning Winter maar

Sta ik met mijn camera klaar.

Eliza

Winterfoto's
Zaterdag 8 December 2012



  

  

  
Teddy het vriendje van Rocky
heeft een perfecte schutkleur,je
moet hem gewoon zoeken.
  
Het is net of de eendjes gauw een plastiek
 velletje over hun bad hebben getrokken


Vanmorgen stapte Rocky en ik in de
 wonderschone wereld van 
'Koning Winter'
Vannacht kwam, zag, en overwon hij met zijn
IJzige adem heeft hij de wateren weer
van een vlies voorzien, de rijp op 
planten en bomen  gestrooit.
Hekjes van een nieuwe witte laag voorzien.
 Hij schilderde vannacht een sprookjes wereld.
Het hoofd van de kerstman in de heg
kreeg een nieuwe bontmuts.

Eliza 

                                         
Het vierde Sinterklaas feest

Nu ik dit opschrijf denk ik wat een luxe dat ik vier keer een Sinterklaas feestje mee maak. We hebben eerst lekker gegeten; lange pasta bladen met lekker gekruid gehakt en kaas ertussen heerlijk , vla na. Daarna een dvd opgezet Sinterklaas  was daarop te zien die ineens Roan zijn naam uitsprak en uit het boek las wat hij graag wou hebben als cadeau van Sinterklaas. Het gezichtje van Roan( 6 jaar) sprak boekdelen, mijn gezicht waarschijnlijk ook
(66 jaar) zijn zusje Eline( 12 jaar) kwam ook aan de beurt, die speelde het keurig mee, dat dit allemaal kan zelf die dvd laten maken met een tekst voor jou familie? de techniek staat voor niets super hoor. De Sint vertelde ook waar Piet de cadeaus had neer gezet, dus toen kon er weer uitgepakt worden, de warme chocolade melk met slagroom  maakte dit gezellige avondje helemaal af.

Eliza                                               

Avondliedeke

't Is goed in 't eigen hert te kijken
        Nog even voor het slapen gaan
Of ik van dageraad tot avond
            Geen enkel hert heb zeer gedaan;

     Of ik geen ogen heb doen schreien,
            Geen weemoet op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
        Een woordeke van liefde zei;

      En vind ik in het huis mijns herten,
Dat ik één droefenis genas,
   Dat ik mijn armen heb gewonden
                   Rondom één hoofd, dat eenzaam was...;

      Dan voel ik, op mijn jonge lippen
              Die goedheid lijk een avondzoen...
     't Is goed in 't eigen hert te kijken
  En zó z'n ogen toe te doen

Geschreven door Alice Nahon

Heel wonderlijk, dit avondliedeke  kom ik tegen
in een boekje en terwijl ik het overtyp weet ik zeker
 dat ik het zelf  opgezegd heb vroeger op mijn
 knietjes voor het bed.  Mijn moeder was vaak ziek
 vroeger, mijn vader kon niet voor ons zorgen
 hij moest werken . We gingen dan naar een
kindertehuis voor de tijd dat mijn moeder ziek was.
 Dat was katholiek daar waren nonnen, die waren toen
 echt niet zo liefdevol.Het was allemaal van de
 arme dus wij waren gewillige slachtoffers, je kon niets
 terug doen. Dit  (liedeke) zoals het toen geschreven
 werd, was ons avond gebed ik weet het gewoon nog,  
die herinnering kwam boven toen ik het liedeke las.

Eliza

                                                         

Sinterklaas op bezoek bij de mondharmonicaclub




De salade die ik meenam naar mijn zoon.

Tweede en derde Sinterklaas viering

Zondagmiddag half 5 bij mij zoon, zijn vriendin, Sven en Indra. Mijn andere twee kleinkinderen waren bij hun eigen vader, daar had mijn vriend zich in vergist. Die had alle cadeautjes in de tas gedaan om mee te nemen. Toen we bij mijn zoon kwamen kwam ik er achter dat de twee cadeautjes van de kinderen van zijn vriendin ook in de zak zaten. Als ik ze  aan mijn zoon had gegeven om ze aan zijn  vriendin te geven voor woensdag avond waar we  Sinterklaas vieren met die twee kinders ,had er niets aan de hand geweest, nee ik leg ze uit de tas in de kofferbak van mijn vriend zijn auto. Het was heel gezellig bij mijn zoon hij had soep gemaakt ik salade, dus gezellig eerst eten, daarna een hoop lawaai bij de deur en daar stond een zak met cadeautjes, mijn zoon had een zwarte Piet pruik op gedaan en aan zijn hand een  Sinterklaas handpop heel grappig, Sven en Indra weten dat het gewoon een feestdag is ter nagedachtenis van de Heilige Sinterklaas zijn verjaardag, de pakjes konden worden uitgepakt. Daar na wat spelletjes rummicub gedaan

Toen we thuis waren heb ik ook niet meer aan de twee cadeaus in de kofferbak gedacht. Tot mijn vriend gisteravond belde en zei dat de twee cadeaus nu in Limburg lagen dacht ik wel meteen dat overkomt mij weer,  ga vandaag nog even nieuwe cadeaus  kopen.

Gisteren ook Sinterklaas gevierd in het verzorging huis waar ik vrijwilliger ben. We zijn de hele dag erg verwent met lekkernijen, warm eten; biefstuk met ronde aardappels en gemengde salade, zelf gemaakte pudding na, heerlijk. Sinterklaas kwam, een paar ouder mensen moesten bij de Sint komen maar die waren erg braaf geweest, er was een gezellig orkestje die fijne liedjes speelde . Het klapstuk zou een artiest of artieste zijn, maar die belde dat hij of zij(dat moest een verrassing zijn) met een platte autoband stond nog een eind weg. Het  zou ongeveer nog 1 uur duren voor die kwam.

Ik zat er van af kwart over tien morgens en vond het om 4 uur leuk geweest   nog een uur wachten vond ik te lang, ook omdat Rocky  morgens  getrimd was en ik erg nieuwsgierig was hoe hij er uit zag.  Ik had afgesproken dat ik om 4 uur thuis zou zijn om Rocky op te halen. Al met al was het wel een geslaagde dag, Rocky ziet er ook weer uit om op te eten, heel lief.

Eliza

Vandaag 4 December 2012

Buiten regent het, het waait behoorlijk  het is zeer somber. Binnen lekker warm, het nep haardje  aan mooie instrumentale muziek op de achtergrond, panfluit muziek, rustig achter mijn pc mijn verhaal schrijven. Drie dagen even nok oud door een behoorlijke dreun, niet  een echte  dreun in het gezicht maar gevoelsmatig een flinke dreun. Daar moest ik van bij komen het is nog niet helemaal goed, maar ik probeer niet te veel meer te prakkiseren. Ik voelde het ook echt niet aankomen dan komt het nog steviger aan. Een vriendschap van 7 jaar afgebroken iets wat ik totaal niet had verwacht. Als je kwaad bent over iets wat gebeurd is praat het dan uit, maar een brief die echt keihard aankwam met de sleutels van mij zelf terug in de envelop om iets wat gebeurd was, waar ik volgens mij het volste recht had om er iets van te zeggen? Ik ben nog uit het lood geslagen, ik wil het kunnen begrijpen waarom iemand zo iets doet, maar ik leg mij er maar bij neer dat het gewoon gebeurd is. Eerst wou ik op hoge poten verhaal halen, ik ga dat niet doen.

Eliza    

Sinterklaas

Wat was dat een gezellige middag, de mondharmonicaclub  met de zwemclub dat ging samen erg goed. Ja van de zwemclub spelen er  10 mondharmonica, maar de andere 6 voelde zich niet verloren het was een gezellige boel. Ik had de hele dag niet gegeten want ik wou gewoon meedoen dat is ook uitstekend gelukt. Lekkere bladerdeeg hapjes met een knakworstje er in… heerlijke gevulde speculaas… wraps ’n soort wit dun pannenkoekje gevuld met zachte kaas… ham… sla en bislook opgerold en dan in plakjes gesneden zeer smakelijk.

Er was chips…grilworst… fruit (nu op klein prikkertje dat eet makkelijker)... en toastjes met aardappelsalade. We kwamen dus aan lekkernij niets te kort. Eerst hebben we mondharmonica gespeeld we waren druk met Sinterklaas liedjes, en wat scherts onze verbazing? ineens ging de deur open en kwam Sinterklaas met drie zwarte Pieten binnen, dat was lachen we wisten er echt niets van.  Ja, toen kwam het grote boek te voorschijn natuurlijk was ik aan de beurt, ”Peter doet het met Els en Els die doet het met Harry? Peter die is heel enthousiast als hij mondharmonica speelt ik ook  wij zitten naast elkaar en maken soms wel een beetje drukte. Harry is  mijn vriend dus dat klopte wel. Maar toen! ( daar was ik al bang voor), stond er in het boek: dat Els zich in het zwembad had ontladen.  We moesten ‘n keer hele moeilijke oefeningen in het water doen, erg veel heen en weer huppen, mij buikje hupte vrolijk mee, toen flapte ik er zo maar uit,

”daar kom ik zowat klaar van”
 iedereen in het zwembad verschoot zowat maar moesten toch wel lachen, Sinterklaas  dacht aan een windje en zei:
”zo, zo dus toen hadden jullie een bubbelbad,”
dat was het dus niet en ik heb de  Sint toen maar eerlijk verteld wat ik gezegd had, ik zag de koontjes rood worden van Sinterklaas,  hij ging onschuldig vragen aan de Pieten wat klaar komen dan wel was? Nou zegt de Piet:

 “als ik alle cadeautjes heb uitgedeeld dan ben ik klaar, zo iets Sinterklaas”

Ja, ja  er werd weer gelachen. Het was wel erg leuk  toen Sinterklaas binnenkwam met zijn Pieten wou hij een liedje horen op de mondharmonica. De leidster gaf ons ‘dag Sinterklaasje’  op  om te spelen,  Sinterklaas en Pieten stonden op en gingen er weer vandoor, ja we hadden toch 'dag Sinterklaasje' gespeeld en wij maar denken dat we zo slecht speelden, hilariteit dus.  Toen  Sinterklaas weg was hebben we gesjoeld en gekaart, klaverjassen. De tijd die vloog gewoon, blij dat ik bij zo’n gezellig ploegje mag horen.

Eliza

Zwemmen

Heerlijk was het vanmiddag om het zwembad weer in te duiken(nou duiken?) Eerder voorzichtig van het trapje in het water laten zakken dat lekker warm was,mmmmm…zo fijn. Rustig mijn baantjes zwemmen genieten van het feit dat ik geen gewicht meer voel gewoon rustig door het water zwem. Later samen koffie drinken gezellig wat napraten, er was lekkere speculaas maar ik had een dikke appel mee. Ja dat heb ik een beetje gemist. Morgen middag gaan we een gezellige middag beleven, de mondharmonicaclub samen met de zwemclub.

Gewoon een beetje in de Sinterklaas sfeer, ja dan komt ook weer een vuurproef voor mij, zelfgemaakte gevulde speculaas word er meegenomen…bladerdeeg hapjes… worst… kaas…chips, waarschijnlijk Hollandse garnalen pffff nu ik het opschrijf denk ik, zal ik maar niet gaan.

 Kan niet want ik maak altijd fruit geregen aan en saté prikkers.  Daar zal ik mij dan maar aan te buiten gaan, ik denk dat ik ook die bos wortels maar schoonmaak en meeneem, ik moet  mijn  hoofd nog omturnen  door te zeggen: heerlijk dat worteltje. Maar mijn hoofd zegt ook: weet je nog de bus! weet je nog die film van de vakantie!

Eliza

  

  

  

  

Eliza

Oh …Oh…

Gisteren heb ik het bewijs weer eens gehad dat het echt afgelopen moet zijn met alle zoetigheid … het eten s’avonds laat … het eten s’nachts … eigenlijk even helemaal stoppen met eten wat niet nodig is, dat lijkt me wel belangrijk. Het was gisteren echt erg, ik zou met mijn vriendin een broodje eten wat we al heel lang 1 keer in de maand doen. Ik dacht dat ik de bus niet zou halen dus had mijn vriendin gebeld, ik neem een bus later. Ik ga de deur uit ben bijna bij de bushalte zie ik de bus aankomen, ik nam de spurt er in anders zou ik een half uur op de bus  moeten wachten in het bus hokje daar had ik geen zin in, dus alle zeilen bij en ja hoor bijna op mijn tandvlees haal ik de bus. Nu u wil niet weten hoe ik in de bus zat, ik hijgde als een oud paardje…  snoof als een walrus…  snakte naar adem als een vis op het droge, het was echt heel erg benauwd ik bleef er zo wat in. Ook had ik van de week een filmpje gezien van de vakantie waar ik ook behoorlijk dik op te zien was, dat beeld zit nog steeds op het netvlies van mijn oog. Daar mag het van mij blijven hangen tot 22 December. Dan ga ik voor het eerst vliegen naar Turkije en dan wil ik toch niet op een houtje bijten. Dus als ik er nu 4 kilo afkrijg ben ik op het zelfde gewicht als ik er in de vakantie 4 kilo bij eet. Is dat logica?, het is gewoon stom om het probleem zo weer te benaderen maar dat is gewoon een noodsprong. Als ik vakantie heb dan wil ook alles er op en er aan, dus moet ik nu aan de bak, voor de zoveelste keer, elk pondje gaat nog steeds door mijn eigen mondje.  Pfffffffff.

Eliza

Woensdag 28 November 2012

Ik vertelde al dat ik met mijn vriendin in de broodjes zaak een broodje at, dat is ons uitje dus moet ik ook aandacht aan haar geven. Maar ik zat met mijn gezicht naar de deur van de broodjes zaak dus zag wie er binnen kwam. Zo kwam de mede eigenaar van de broodjes zaak binnen een jonge knul die met zijn zus en zwager de zaak runt. Deze jongen had een probleem aan zijn benen waardoor hij moeilijk liep. De vorige keer toen we daar aten vertelde hij dat hij aan zijn benen zou worden geopereerd  om beter te kunnen lopen, toen hij dus binnen kwam en iets beter liep vroeg ik aan hem hoe het met  hem ging,

” mag ik er even bij komen zitten” vroeg hij. Ik had misschien eerst mijn vriendin moeten vragen maar dat deed ik niet ik zei :

“natuurlijk”.

Ja toen moest ik mijn aandacht aan twee mensen verdelen, dat ging nog. Komt er weer iemand binnen een vriend van mijn zoon,

” hallo mevrouw Engel hoe is het met u?”

mijn vriendin had me vlak voor dat iedereen binnen kwam al gevraagd; praat niet zo hard en lach wat zachter iedereen kan mee genieten, dus toen nummer twee  de winkel binnen kwam voelde ik me wat ongemakkelijk. Toen er daarna nog een buurmeisje binnen kwam die verhuist was, met een kindje , ja die wou ik ook niet voorbij kijken dus ik zeg:

 “hallo wat leuk en wat heeft die knul een mooie pet op.”

Dat was een echte pet knoopje in het midden op het hoofdje van die vakjes en dan een grote klep. Toen trok dat buurmeisje een beetje een lipje en zei :

” het is een meisje hoor.”

 Ja toen was het gebeurd van de zenuwen kreeg ik toch de slappe lach, vreselijk. Ik moest me omdraaien dus ook met mijn rug naar mijn vriendin want ik schudde van het lachen, ik kon er niets aan doen, ik dacht waarom moet mij dat nu overkomen? Ik heb later wel mijn spijt betuigt aan mijn vriendin het overkomt mij gewoon allemaal.

Eliza