Gedicht

  

  

  

Elke morgen neem ik mijn camera mee en alles wat ik mooi vind zet ik er op. Thuis kijk ik op mijn pc wat gelukt is of iets minder, daar ben ik dan blij mee en zet ze op mijn blog zodat ik het later altijd terug kan zien.De fuut is een prachtige vogel om te zien, maar duikt ook gauw weg dus druk je soms de foto te snel af.
Eliza

Eliza

                                                      

Geluk

Veel mensen kijken over het
KLEINE GELUK heen,
terwijl ze met grote wazige ogen,
naar het GROTE
zitten uit te kijken.

gescrheven  door
Pearl s.buck

            *
Als het WEDERZIJDS is
brengt méér liefde MEER
GELUK met zich mee.

 geschreven door
  Anne Bronté

           *
Het GELUK
behoort aan hen,
die aan ZICHZELF
genoeg hebben.

 geschreven door
   Aristoteles

           *

                                                        

  

  

  

  
Eliza

Verrassing

Toen ik vanmorgen de gordijnen open deed zag ik iets trippelen op de grote kist in de tuin waar tuinspullen instaan. Daar staat ook de bak waar ik altijd duivenvoer in doe, ja hoor een piepklein muisje kroop door de bak op zoek naar wat lekkers. Boven zijn(of haar) hoofd aan de schutting is en vogelvoer houder daar zitten ook zaadjes in, hoeveel moeite de klein muis ook deed, bij het vogelvoer kon hij niet komen. Ik gauw de camera  gepakt om het vast te leggen, zo leuk die foto op het mezenhuis, precies op de schoorsteen zit hij    (of zij) .

%

Ik kan niet begrijpen dat er mensen zijn die gillend op een tafel kruipen bij het zien van zo’n klein schattig schepsel uit de natuur. Minder zou ik het vinden als ze in mijn huis in de keukenkast zouden zitten om de voorraad op te eten, maar buiten ik vind het een wonder, zo’n klein muisje alles zit er op en er aan, de oortjes zijn bijna doorschijnend, de kraaloogjes kijken nieuwsgierig de wereld in. Het staartje sleept vrolijk achter hem aan, dan die kleine muizenpootjes die zijn snuitje aan het wassen waren, ik kan er uren naar kijken, vroeger hadden we witte muizen met roden oogjes .

Eliza

  

   

  


Eliza
Foto uit een foto boek van 'Prinses Juliana'.
Hoe de Telegraaf gedrukt werd.

  

 

  
  
Eliza

  

  

  

  

Eliza

Kermis

Het is weer raak, kermis in mijn bol alle hersentjes op hol’

Wil ik dit wil ik dat, ik weet niet wat ik eigenlijk wil

Het denken in mijn hoofd staat niet stil

Wil ik blijven wil ik weg? ik heb gewoon pech

Dat ik niet kan stoppen mijzelf te kwellen,

moet mij zelf eventjes goed de waarheid vertellen.

Impulsieve dingen doen wil ik niet meer

Dus  goed nadenken elke keer

Neem  nu wel het besluit, ik ban die kermis mijn hoofd uit.

Eliza

  

  

  


Eliza

  

  

  

Eliza

Druk

Er zijn van die dagen dat alles een beetje door elkaar loopt, het lijkt of je het dan heel druk hebt , als ik wat  meer georganiseerd was en niet zo’n chaoot was het vast minder druk in mijn hoofd.  De dag is toch omgegaan en de doelen die ik mij gesteld had vandaag, redelijk vervult. Gisteren was ik met Rocky naar een kennis, we waren er nog niet eerder geweest, het was en prachtig gebouw met mooie appartementen. We moesten op 1 hoog zijn dus Rocky en ik met de lift. Dat vond hij al niet zo geweldig, ik had de riem los gedaan, we komen de lift uit en zouden een galerij opgaan de deur ging vanzelf open Rocky schrok daar zo van dat hij behoorlijk hard tegen de ruit naast de deur aan liep hij dacht dat hij daar ook doorheen kon. Nu was hij helemaal niet te bewegen om door de deur die ook weer automatisch dicht  ging te gaan dus zat hij bijna klem,ik kon hem nog net een zetje geven. Het was heel gezellig, op de terug weg Rocky maar even aan de riem en ja hoor hij was het nog niet vergeten moest hem letterlijk door de deur slepen.

Eliza

Molletje

Molletje je bent maar klein maar groter in graaf werk kan niemand zijn
Lange nagels aan je voorpoten doen gangen steeds vergroten
Je vacht is zwart als de nacht super en super zacht
Je snuitje is puntig je oogjes dicht ze kennen geen licht
Niemand is eigenlijk blij met jou mol dus blijf maar onder de grond in je hol
Boeren gaan je altijd vangen met die akelige klemmen van staal
Soms zijn jullie te slim en krijgen ze jullie niet allemaal
Word je dood uit de klem gehaald zie je nog wat een kracht er uit je poten straalt
Wat is de zin van jullie bestaan als jullie er toch zo aangaan
Jullie eten insecten en andere dieren die anders in de grond gingen klieren
Zo'n klein lijfje kan grote hopen zand naar boven duwen
Even boven de grond dan gauw terug omdat jullie het daglicht schuwen
Komt ‘n beest met z'n pootje in een mollen gang terecht
Kan het niet goed aflopen eerder slecht
Lammetjes bijvoorbeeld breken hun pootjes gauw 
Dan is het voor jullie groot alarm weg wezen nauw.

Eliza

Zondag 14 April 2013

Het leek buiten erger als het is, ik had de gordijnen opengemaakt en de regen kletterde tegen de ramen,er was ook behoorlijk wind, dus ik dacht dat word gauw een loopje van Rocky onder de balkons door naar de hoek en weer terug. Nu ik eenmaal gewassen en aangekleed ben,ik  Rocky  in de tuin een plasje laat  doen, valt het erg mee. Het regent zachtjes er staat wel wind maar de wind is gewoon warm, de temperatuur is behoorlijk gestegen, heel voorzichtig zie ik ook al kleine stukjes blauw in de lucht.

Ja, ik ben twee dagen weg geweest, een bus tripje van twee dagen naar de Veluwe. Heel goed koop, heel vermoeiend, behoorlijk lange verkoop demonstratie, maar toch het museum bezoek heeft alles goed gemaakt voor mij, hoewel ik nog steeds nijdig kan zijn, dat ik het dubbele moest betalen omdat ik alleen was,en als je dan dubbel betaald toch in een eenpersoons kamertje word geplant. Je betaald dus voor het alleen zijn, niets aan te doen? of? zo is het nu eenmaal.

Het museum heeft mijn hart gestolen, we konden ongeveer anderhalf uur rond lopen dan eten, toen hadden we nog wat tijd te besteden aan het museum. Dat heb ik ten volle benut, wat leuk al die oude ambachten…dat oude speelgoed, hoe leuk die gesprekken van de mensen; “oh! heb je dat gezien dat had ik ook … moet je kijken zo ben ik begonnen in mijn keukentje…kijk daar nou zo was het bij  ons op de boerderij … en dat vosje, het beestje hadden ze om hun nek weet je nog wat we schrokken als Ma dat te voorschijn haalde.

         %

Ook een verzameling van Bassie en Adriaan was er in het speelgoed museum. Het kind van vroeger was terug en liep door de herinneringen van toen. Die tol met het zweepje…de priktol…de knikker bak… hamertje tik…de meccano doos waar mijn broers uren mee speelde hele kleine schroefjes en moertjes in allemaal vakjes die plaatje van ijzer die dan aan elkaar konden worden gemaakt. Heel veel later heb ik zo’n zelfde sisteem voor mijn zoon gekocht van plastiek veel groter, in vrolijke kleuren waar hij zelfs op kon kauwen.

Je eerste poppenwagen…zelf de punnik poppetjes stonden er.
Op hun hoofd hadden ze vierhaakjes ze waren hol van binnen ik had restjes wol van mijn moeder gekregen, je deed het draadje van de wol door het holle poppetje, maakte vier lusjes om de haakjes dan nam je de draad ging langs de vier lusjes en haalde het lusje over het draadje heen.
Je draaide de hele tijd het poppetje, je breide eigenlijk in het rond. Het spannendste moment was als er een klein stukje uit het holle lijfje van het poppetje kwam dan zag je het begin. Daar trok je dan af en toe aan elke keer als je weer rond was geweest met draadje en poppetje, als je dat niet deed stond er geen spanning op de lusjes dan vlogen de lusjes van de haakjes.
Heel in het begin hadden mijn vader en moeder niet veel geld, mijn vader had toen van een leeg houten klosje garen  waar ook een gat in zat, 4 spijkertjes in de boven kant gespijkerd en je had even goed je punnik speelgoed. Het werd steeds langer dan, met allemaal gekleurde restjes wol kon je weken zoet zijn en had je een hele lange ronde gekleurde veter.
 Wat een verhaal hé ja dat komt allemaal terug als je dat ziet. Het koste bijna niets,het klosje was toch leeg, de stukjes wol waren over en het kind was zoet.

Eliza

  

  

     
Eliza

  

  

  

  

Eliza
Hallo, daar zijn we weer van weg geweest, 2 dagen er tussen uit.
Morgen vertel ik er meer over.

Oppassen

Soms vliegen de dagen om ik heb gisteren niet eens tijd gehad om iets op mijn blog te schrijven, vandaag ik is het ook al best laat. Ik heb heerlijk op m’n kleinkinderen gepast, ben naar een kinderverjaardag geweest, ik heb vandaag op mijn andere twee kleinkinderen gepast voor het eerst, het zijn de kinderen van mijn zoon zijn vriendin dus gewoon mijn kleinkinderen ze horen nu bij Chris dus ook bij mij. Het was gezellig we hebben een film gekeken Rummicub gespeeld lekker pannenkoeken gegeten ijsje na, het was heel leuk.

 Monique kwam de kinderen brengen en zei; ”Chris zal de pannenkoeken bakken, niemand kan het zo lekker als hij.”
“Ho,ho, jongedame van wie denk jij dat hij dat geleerd heeft.”  Chris heeft de pannenkoeken gebakken en ja echt ze waren BIJNA  net zo lekker als ik ze bak. Het was toch best fijn dat Chris zo in de keuken aan het bakken was, wij gezellig in de kamer, ik zei tegen Eline ”Eline weet je wat ik nu niet snap? Chris heeft al die tijd dat hij groot werd bij mij gewoond, nu wil ik bij hem wonen maar dat wil hij niet,vind jij dat nu eerlijk?” Chris verschoot helemaal in de keuken. Eline vond het ook niet eerlijk.

Eliza

 Maandag 8 april

Maandag 8 April,  het weer doet wat het wil

Zaterdag 6 april…heerlijk warm, een lentedag

Zondag 7 april   … iets minder, de zon die je af en toe zag

Maandag, 8 april.. het is echt geen weer deze keer

Koud…harde wind, arm Lente kind.

Het valt niet mee de dagen warmer te maken

aan die ouwe Winterkoning, valt nog heel wat te kraken.

Blijf wel je best doen jouw tijd komt, HEUS

Dan maak  je naar Koning Winter een lange NEUS

Eliza