Strand weer

 

Ik staar omhoog en zoek naar jou

In het zwarte van de nacht

Ik stel mij voor, dat jij daar bent

en gewoon tegen ons lacht.

Ik sluit mijn ogen en bleef

een intensief moment.

Ik weet gewoon ik voel gewoon

dat jij dicht bij ons bent.

 

**********************

 

Loop niet voor me

misschien volg ik niet

Loop niet achter mij

Misschien leid ik niet

Loop gewoon naast me

En wees mijn vriend

 

***********************

 

Er mag geen rouw en weenen wezen

Want sterven is niets dan genezen

Van aardsch gebrek tot hemelsch goed

De tijd valt lang voor hen die waken

maar God zal samen waker maken

die Hij gescheiden tot zich riep

 

*******************************

Dagje Hoorn

 

Oud treintje, dat Griezel heet 

Ik was een dagje in Hoorn, bij een goede vriend, die vlak met zijn huisje bij de spoorlijn woont van uit de tuin kon ik mooie foto’s maken. Ik was alleen een beetje laat met mijn camera, anders had ik ook nog die mooie locomotief kunnen fotograferen, die had een hele mooie koperen pijp nog op het dak en allemaal stoom, en later kwam er nog een oud treintje met mensen langs rijden, dat is ook een attractie van Hoorn, toen dacht ik pas ik heb toch de camera mee, dus die 2 mooie treintjes hoop ik de volgende keer op de foto te zetten. Het was een super gezellige dag

 

.

 de houten wagons                                     het huisje van vriend

Ik heb een lief klein boeketje bloempjes mee naar huis gekregen, en ik hoop dat ze nog lang mooi zullen staan in het vaasje, dan kan ik nog terug denken aan die fijne dag.

 

       

 6 treinen rijden per uur langs het huisje    van uit de tuin de spoorweg overgang

 

                                                                                    Lief boeketje

Meeuw eet uit de vuilnisbak

Eliza

 

 

 

Verzoen

je

met

het

leven

 

                                             Om een beetje gelukkig te zijn,

                                   een beetje hemel te hebben op aarde,

                            moet je je verzoenen met het leven,

                                       met je eigen leven zoals het

                                                is, nu ! Je moet vrede

                                                     nemen met je werk,

                                                    met de mensen om

                                                        je heen, met hun

                                                     fouten en gebreken.

                                                                Je moet blij

                                                           zijn met je man

                                                       met je vrouw, ook

                                                                al weet je nu

                                                         misschien, dat je

                                                        niet de ideale man,

                                                    niet de ideale vrouw

                                              getroffen hebt! ( Ik geloof niet

                                                               dat die bestaan ) je

                                                     moet vrede nemen met de

                                                      grenzen van je portefeuille,

                             met je gezicht, dat je niet zelf gekozen hebt,

                                           met je huis, je interieur, je kleding,

                                        met je eigen levensomstandigheden,

                                         ook al is alles beter bij je buurman

                                   zoveel beter en zoveel mooier (meen je).

                                  VERZOEN JE MET HET LEVEN!

                                                             Je hebt maar een huid.

                    Je kunt niet meer in en ander huid geboren worden. 

                                              

                                                                            Geschreven door Phil .Bosman
foto's ook niet van mij

 

Vandaag is al weer gisteren

 

 

Ik wou vandaag nog even mijn heg laten zien waar ik super trots op ben, ze zijn nu allebei geknipt. Maar het is nu al weer 2 minuten over 12, dus vandaag is al weer gisteren. Er had nog nooit zo’n lange pauze gezeten tussen het knippen van de twee heggen, aan iedere kant van het hekje een stuk. Ik had er ook best een hekel aan dat ik het niet meteen gelijk gedaan had. Nu heb ik mij zelf maar weer een schouderklopje gegeven van grote meid, de heg ziet er weer keurig uit. Ja als je jezelf geen complimentje geeft!

Nee dat is niet helemaal waar, er zijn mensen langs gelopen die zeiden dat het er piekfijn uit zag, ik heb er ook echt geen hekel aan, als je aan het knippen ben dan zie je het zo opknappen,  het ruikt ook lekker en door dat je bezig bent denk je niet zo erg aan eten. Maar op die ene dag was de klus mij gewoon te veel,  gisteren dacht ik eerst de heg en dan wat anders, en ik heb zomaar een keer naar mijzelf geluisterd, en ben blij met mijzelf.

 

 

Eliza

Eliza

                                           

 

Toilet

 

In ons dagelijks bestaan is de toilet toch wel zeer belangrijk, je zou kunnen stellen dat je niet zonder kan. Voor mensen die de Nederlandse taal moeten leren, is alleen  naar de wc gaan voor een “grote boodschap- poepen – drukken – schijten -- kakken” al 5 benamingen voor 1 handeling, hoe moeten ze dat dan in hemelsnaam weten wat we bedoelen. En dat wij er van die mooie hokjes voor hebben is ook niet voor iedereen weggelegd. Ooit ben ik Joegoslavié geweest op een camping, toen ik daar ook (het keurigste is vind ik ‘1 grote boodschap’. Maar zeer verwarrend, want boodschappen doen is toch weer heel wat anders.) moest doen. Zelf je rolletje toilet papier onder je arm meenemen. Oké deurtje zat er nog net voor, maar ik schrok mij een ongeluk toen ik het deurtje open deed. Het was ongelofelijk smerig, er waren twee handgrepen aan de zijmuren een gat in de grond en mikken maar, brrrrr. Iedereen kan niet zo goed mikken en dat was te zien, maar ja als je hoge nood heb( ook weer zo iets hoge noot( dan met een t) is ook weer heel wat anders). Goed dan doe je het toch maar met dat gat en de zijgrepen,  broek op je knieën en proberen maar. Een idioot praatje natuurlijk maar zo eerlijk, als je harde hoopjes- drolletjes hebt, is het natuurlijk makkelijker die floepen er uit,  even 1 hand los met het papiertje aaien klaar. Maar heb je pech dat het smeuïg is wat goed kon door de olijfolie  die daar veel werd verwerkt in het eten, dan had je een probleem. Ik wou niet omvallen in al die viezigheid maar als het zo smeuïg is smeer je het lekker uit over je billen en dan blijf je vegen, het lijkt onsmakelijk maar het is toch de realiteit, dat gaat toch heel erg moeilijk met een hand aan het handvat, gebogen door je knieën, dan maar zien of het lukt. Dus als buitenlandse mensen uit die omgeving hier naar toe komen dan weten ze toch echt niet wat hun overkomt. Prachtige kamertjes mooi geschilderd meestal op gesierd met allemaal leuke dingen, je steekt met een druk op de knop het licht aan, je kunt er heerlijk uitgebreid zitten, de rol papier hangt keurig op een houder, en je heb een fijne houding om overal bij te komen. Dan is er nog de luchtverfrisser even een spuitje en je waant je in een bos, rozentuin,  of aan zee.  En nog word er kleinerend gedaan als we het hebben over het ‘kleinste kamertje’ in de woning. Bij deze ‘ONTERECHT’ Voortaan is de benaming “het belangrijkste kamertje” meer van toepassing.

 

 

Eliza

                                                             

                               

 

Jutter markt straatcircus.

 

 

 

Elke dinsdag tot eind augustus is er in de binnenstad van Den Helder juttermark,daar had ik u al van verteld.

Nu was er afgelopen dinsdag  net als elk jaar,  weer het straat circus, Dat  gratis optreed op het grote plein in de stad. Verleden jaar was ik ook met mijn kleinkinderen daar om mee te genieten van het circus,jammer dat ik het deze keer vergeten was, maar mij zoon Chris was er wel en die heeft mij hele leuke foto’s gestuurd”, die zal ik u laten zien,(natuurlijk weer die trotse Oma)

De clown pakte de oortjes van Indra en Sven om te steunen auw, de vuurspuwer kreeg een behoorlijke vlam door de wind, de acrobaten deden hun best, de aap zocht een bruid,en u raad het al ,dat werd Indra wat een plaatjes hé," het mooie meisje en het beest.'

En dan het stel vrolijk lachend voor de camera wat een hip stel, toch?

 

 

                                       

 

Eliza

 

Nog wat foto’s van Marieéndal

 

 

 

 

 

       Dacht je dat ik bang was?

 

Nogmaals Marieéndal

 

alle kleuren groen

mooie rode besjes 

 

Na het eten zijn Rocky en ik nog even een rondje Marieéndal gelopen,en natuurlijk de camera mee, want je weet maar nooit.

De eerste die we tegen kwamen was de buurman met een grote Sint- Bernard hond. Het verschil tussen de 2 honden, moest ik toch even vast leggen, en Rocky maar praten tegen hem, dat heeft hij vast van mij ik kan er ook wat van. Daarna nog wat opnamens gemaakt van alles wat ik interessant vind om te fotograferen. Het was lekker weer, niet zo heel warm, een beetje wind precies naar mijn zin. Ik heb vandaag een rustige dag gehouden, wel onverwacht 2 keer een korte visite, maar dat was  gezellig. Ik zou de tweede helft van de heg knippen, maar de heg was zo nat en ik sta er echt helemaal tegen aan om de bovenkant te knippen dus we zien wel, het is nog niet eerder gebeurd, dat er zo lang tijd tussen zat, het zint me ook eigenlijk niet.

Ik hoorde gepiep wachte even, en ja hoor daar was het waterhoenjong,
                                                                 de ekster poseerde ook mooi 

                      

 

Verder heb ik het nu wel een beetje moeilijk, ik lijn toch, dat had u vast begrepen, nu moet ik alle zeilen bij zetten, ik ben echt zoekende, ik heb maar een flinke tomaat en wat radijsjes gegeten. We kregen wel een complimentje van de honden trimster, ze zei dat Rocky afgevallen was. Ja toen hij terug gebracht werd zonder zijn vachtje zag ik het ook. dat is prima want hij was 3 kilo te zwaar. Ik geef hem nu kalkoen vleeswaren en zet evengoed zijn droge brokken klaar, maar daar kijkt hij gewoon niet naar om. We doen ons best om toch nog wat meer af te vallen. Als we echt goed zijn afgevallen laat ik iemand een foto van ons maken en dan ziet u het ook. Dit zijn uitspraken om mij te helpen het vol te houden, mijn knie‘en, en heupen doen soms zo zeer, en ik wil nog heel veel met mijn kleinkinderen doen dus gewoon’ DEZE’ keer wel volhouden.

 

 grillig zoals de bomem soms groeien

          Zonlicht door de dunne stammetjes en besjes op de voorgrond
 

                    
De riet sigaar, zo word hij hier genoemd,   kleurrijk zo'n boomstammetje.
                                                                                      

Eliza

 

Mijn geliefd Marieéndal

 

De fuut is toch een prachtige vogel
 

Iedere keer ziet het er weer anders uit, ik kan het nooit genoeg fotograferen.

 

Jonge knotwilgen geplant waar veel bomen werden weggehaald door dat er gebouwd word 

 

Dat is zo mooi dat zonlicht gefilterd door de bomen
 

Het asvelt was nog niet droog toen de paardehoef erin gezet werd



Eliza

Kon-Fu

 

 

 Mooie foto’s gekregen

 

Help Mamma ik zit vast

 

 

Schuif is op zij

 

 

Hij valt wel hij valt niet

 

 

Ik hou van jou

 

 

Foto’s niet door mij gemaakt,beschrijving wel

Eliza

 

 Er zullen handen zijn
 die je dragen,

 armen waar in je veilig bent,

 mensen die zonder vragen,

 zeggen dat je welkom bent.

 

 *************************

 

Twee harten elkaar gevonden

Twee handen aan elkaar verbonden

Samen waren wij één

Alleen…ging jij heen.

Ik had niet in de gaten

Dat jij mijn hand had losgelaten

 

*******************************

 

Niet zelf geschreven

Foto’s wel zelf gemaakt

 

Roddelen

 

Het leven is een ramp met veel troost, laten we het daar maar op houden, dan valt het altijd nog een beetje mee. De troost bestaat in chocoladebiscuitjes, kleine kinderen, Johannes Brahms en roddelen.

Bij sommige vrouwen, de lijn-bezeten vrouwen, vallen alleen de chocoladebiscuitjes ook nog af. Maar roddelen blijft altijd, dat is een vreugdevolle, bezigheid, niet aan leeftijd of stand gebonden. Men kan er lang over kibbelen, of roddelen een specifieke vrouwelijke bezigheid is. Wij vrouwen beweren namelijk niet en zij mannen beweren van wel, en met volmaakte zekerheid vaststellen wie gelijk heeft, kan men  niet. Maar hoe het ook  zij, het komt mij voor, dat mannen er niet dát hooggestemde genot uithalen, wat er in zit. Zij kunnen het roddeltje niet zo savoureren als wij, dat is bepaald een lacune in hun levenskunst.

Hoe gezellige de kamer, hoe dieper de stoel, hoe geuriger de narcissen op tafel, hoe lekkerder het roddeltje, en hoe verfijnder ook.

Want er zijn namelijk verschillende nuances. De grofste soort: ‘Zie je die , dat is die vrouw van Kolenbonker, ze zeggen dat die… nou je begrijpt het wel…’, bij dat soort behoeven we niet eens stil te staan. Nee er is een soort roddelen, waaraan ieder zich met vreugde overgeeft: ‘Wat vind jij van Emmie? Ik moet zeggen ik mag haar dolgraag hoor, ik ken haar al jaren en het een schat van een meid maar zie je, ze is niet helemaal  eerlijk…’

Het is heel akelig, heel pijnlijk en moeilijk om dit aan Emmie in haar gezicht te zeggen, maar als ze er niet bij is , word het zo gemakkelijk en zo plezierig bij de thee en de sigaret. De nobelste vrouwen doen dit en doen het met smaak. De nobelste vrouwen zijn ook blij als ze een nieuwtje hebben. Ze rekenen bij wijze van spreken al uit: Vanmiddag komt Loes, wat heb ik haar aan te bieden, ’s kijken, port, krakelingen en de echtscheiding van Tine.

En altijd komt er in zo’n gesprek voor: Zeg ik wou het je iets vertellen maar je mag het volstrekt aan niemand zeggen. Kan ik daarvan op aan? Natuurlijk zegt de ander, vertel gauw.

Een ander op haar beurt, is zo gelukkig met het roddeltje, dat ze een bosje tulpen gaat aan bieden aan de derde: Maar zul je er vooral met niemand verder over spreken? Tot dat het nieuws in een grote kring weer terug komt bij nummer een, die dan verontwaardigd is. En waarom ? Een man die spinazie zaait word toch ook niet boos als de spinazie opkomt?

Ik heb eens een vrouw gekend, die nooit een kennis-sen-nieuwtje vertelde, die nooit een aanmerking had achter de rug van haar schoonzuster en die nooit een geheim doorvertelde. Waar ze is gebleven, weet ik niet. Zij moet wel  zijn gebarsten, want dat houdt geen vrouw lang vol.

 

 

Een verhaal uit  het boek van Annie M.G.Schmidt

 

Rotzooi

 

Ik ben zelf een rommelkont, maar  rotzooi daar kan ik slecht tegen.

Vooral rotzooi op straat, de keukens in de flats zijn verbouwd, en als daar dan rotzooi uitkomt oké, maar we hebben een afvalbak waar je de dingen in kunt doen. Afval  die niet in de afvalbak  past zoals; hout – zeil – onder vloer- gasstel  enz, die mag je mits ze goed vast gebonden zijn ( bijvoorbeeld die planken- rollen zeil- ondervloer voor zeil)  dan naast de afvalbak neerleggen. ( als je het 'NIET' naast de afvalbak legt, nemen de vuilophalers het 'NIET' mee)

 

Denkt u nou niet dat de flatbewoners dat deden, het zijn wel algtonen, maar ze hebben ogen in hun hoofd, ze zien toch hoe anderen dat doen? Er lag al 2 maanden  ondervloer voor zeil, naast de  flat, dat is licht spul de eerste de beste dag waaide een rol al over de straatweg naar de overkant, even verderop planken waarschijnlijk van een muur uit de keuken, wel keurig vastgebonden maar ' NIET' naast de afvalbak.
Ik heb dat 2 maanden aangekeken en mij verbeten, toen ik gisteren  boodschappen had gedaan en de hoek om kwam langs de flats,  schoot het me verkeert. Wat een asociale buurt word het, ik schaam me bijna dat ik hier woon. Nu kon ik 2 dingen doen, me weer verbijten en naar binnen gaan, of gewoon de rotzooi oppakken bij de flats en naast de afvalbak leggen.

 

 

Ik heb dat altijd gehad,  vroeger bij de dijk waar ik 8 jaar heb gewoond, samen met mijn man  nog, gebeurde het regelmatig dat er meeuwen plat gereden werden, ik vond dat al een rot gezicht, maar als er dan nog auto’s overheen reden werd ik er beroerd van. Ik ben schijnbaar de enige die dat heeft,  want er ging niemand de meeuw van het wegdek afschrapen  ( dat moest als er nog eens over heen gereden werd,) dus als ik het zag gebeuren dan stond ik al met mijn krantje klaar om de meeuw op te nemen en in de afval bak te deponeren. Dan kon je hem nog makkelijk pakken, maar als er nog eens overheen gereden werd was het werkelijk schrapen.

 

Ik dacht als de mensen mij zien slepen met ‘HUN’ rommel,  ze zich wel zouden gaan schamen. De rollen ondervloer waren vrij licht dus dat was niet zo’n probleem, maar de planken was een ander verhaal, dat was zacht boord en door de regen in die 2 maanden waren die planken gewoon vol gezogen en lood zwaar. Dus tillen was voor mij geen optie, ik dacht ik sleep ze er naar toe, het is echt een stukje van niks, maar het bosje planken was langer als ik, slepen ging ook niet, duwen dan maar, ja dat ging ook niet, ondertussen word ik echt kwaad, ik stond vond ik eigenlijk een beetje voor schut. Toen wist ik het, ik pakte de planken  duwde ze om hoog tot ze stonden, dan gaf ik ze een duw zo dat ze toch een lengte voor uit vielen, tussen de 2 flats in gaf dat een enorme knal. ‘Lekker net goed’ dacht ik, dan gaan ze wel achter de gordijnen kijken wat er aan de hand is. Dat klopte bij de derde knal kwam toch de buurman uit het middelste trappenhuis van de flat naar buiten,  een klein mannetje, ik denk van Hindoestaanse afkomst, die beduide dat ik de planken los moest laten zodat hij ze kon optillen, ik probeerde uit te leggen dat we het misschien samen konden proberen, maar daar was geen spraken van. Hij torste de planken op zijn schouders, ik zag dat het voor hem ook best zwaar was gelukkig waren het maar zo’n tien stappen. Ik bedankte de buurman en hoop toch dat het misschien effect  gehad heeft.

Ja ik voel me dan nog niet zo oud, maar nu heb ik mijn iets oudere leeftijd gebruikt om de schuld  gevoelens op te roepen van diegene waarvan de rommel was. Misschien ijdele gedachten, in ieder geval had ik toch 1 mens naar buiten weten te krijgen, ik kijk niet meer tegen rommel aan onder de flats, en heel misschien bedenken ze zich bij de volgende keer, en word het afval netjes bij de afvalbak gelegd. ( ik hóór mijn zoon Chris nu zeggen ”Mam droom maar lekker verder” )
 

 Ik fotografeer mijn eigen schoonheid, s'morgens om half 6
genomen uit mijn voordeur

 

De lucht in de ramen van de flat,
maken mij dan al weer milder, dit is mijn schoonheid

 

 

 

Eliza

 Er hoorde ook muziek bij het circus

Gesprek tussen Oma en Kleinkinderen.

 

Het was weer heel erg gezellig, zelfs 2 nachten geslapen  bij oma, en dat het dan 11 uur s’avonds word omdat het toch vakantie is, dan word je de derde dag als je bijna 5 jaar word ’s middag best wel wat moe en slaperig.

Sven zat achter de p c en Indra en ik  lagen samen even uit te puffen op het logeer bed bij Sven.

Oma zou een verhaal voorlezen en stiekem hoopte ik dat ze even 'n slaapje zou doen, ik was bang als mamma haar om 5 uur zou ophalen dat ze dan sacherijnig zou zijn van vermoeidheid. Maar ja ik kan wel zo veel willen als Indra niet wil slapen, dan wil Indra het niet. Ze lag naast me keek eens naar mij en vroeg toen:

 

 

“Oma waarom heb jij een baard?”

 

‘Oeps’ door de drukte had ik mijn baard niet afgeschoren met het krabbertje. Ja ik kan er wel moeilijk over doen maar die tijd heb ik gehad. Via de huisarts ben ik zelf op kosten van het ziekenfonds naar een schoonheidspecialiste geweest, die voor 1000 gulden toen, de haartjes elektrisch en later door lazerstralen weg zou halen, het ging echt niet pijnloos, en het kwam dubbel terug, dus toen kocht ik  scheerschuim en een krabbertje en dat is het, maar ja als je het vergeet krijg je zo’n vraag.( ik ga echt niet een foto van mijn baard laten zien )

 

 

“Oma is door de 'overgang', aan meer mannelijke hormonen gekomen,  daar zat toevallig de baard bij.

 

“Ja maar oma, welke gang ging je dan over” Sven vroeg dat. Ja daar lag ik dan, hoe leg je dat uit??

 

Nou luister:

 

”Indra wij vrouwen hebben het best moeilijker dan mannen, als we ongeveer 12 jaar zijn krijgen we elke maand een beetje bloed, omdat de eitjes moeten worden opgeruimd. Als je mamma wilt worden komt er een baby in je buik en na 9 maanden komt het eruit en ben je heel gelukkig.”

 

“Ja” zegt Sven “” dat komt uit je plasser toch oma?"Help" wat ben ik begonnen.

 

“Nee dat komt niet uit je plasser, er is nog een gaatje onder, verder als je dus van moeder naar oma gaat kom je weer in een andere gedeelte van je leven, en dat heet nou de ‘OVERGANG’ In de overgang kun je (hoeft niet altijd) niet zulke leuke dingen tegen komen door dat je hormonen aan de loop gaan, dan kan het zijn dat de mannelijke hormonen sterker worden,  bij oma is dat toevallig de baardgroei van de mannen.”

 

“Oma wat zijn hormonen”?  vraag van Indra .

 

“Hoe ze er uit zien dat weet ik niet,  maar het is iets in je lijfje,  dat er ook voor zorgt dat je groeit” ( ik kan er zelf niet eens een goed antwoord op geven)

 

“Oma, dan heb jij geen goede groei hormonen gehad”,
 
dat was dan een opmerking van Sven. Daar kon ik gewoon niets op zeggen, helaas.

 

 Even wachten tot Liv en Joy er ook zijn,
Sven is al zijn boterhammetje
 met gekookte worst aan het zoeken.

  Ik geloof wel dat het afdoende was ze vonden het schijnbaar goed uitgelegd, ik hoop alleen dat ik Indra geen  nachtmerries bezorgt heb met dat beetje bloed elke maand, achteraf misschien  best heftig voor zo’n kleintje.

 

Verder hebben we weer een hele middag op het grasveldje voor de deur door gebracht,

 

 Joop kwam ook even kijken

Indra en ik hadden samen hele dunne boterhammetjes gemaakt. Indra had de boterhammetjes halfbevroren nog met een schaar van de korstjes ontdaan, ( Het gaat beter als het brood nog wat hard is en met een schaar gaat het prima ) we hebben de boterjammetjes belegt met: kalkoenvleeswaren - ei -  gekookteworst - ertussen wat blaadjes sla en komkommer, in schuine hoekjes gesneden en mooi op een bord gelegd, drinken mee en lekker buiten eten maar. Ze waren een circus voorstelling voor mij aan het doen, ik was de fotograaf en dat heeft weer voor leuke plaatjes gezorgd.

 

Sven helemaal in consentratie
 

Ook hebben van gehakt en bladerdeeg kleine sausijs balletjes  gemaakt. Indra had een krukje voor het oventje gezet zodat ze in de gaten kon houden of ze al bruin werden. Ze stond daar zo en in ene zegt ze “oma het ruikt naar oma in de keuken”. Een groter compliment had ze me niet kunnen geven.

 

De hele dag als ik iets voor haar wil doen is het nog steeds “zelf doen”.

Maar toen ze de tweede nacht wakker werd omdat ze plassen moest, en ze even niet meer wist waar ze was, stond er  een klein meisje wat huilde om haar mamma- Sven had wakker gemaakt- en ik haar echt moest vast houden om te plassen, aangezien ze niets meer zag door het felle licht wat ze had aangedaan in de toilet. Ze sliepen allebei meteen weer in . Ik heb ze vandaag zelfs een beetje gemist, maar menig oma kent het geluk niet om met haar kleinkinderen op te trekken dus ik ben  zeer dankbaar, dat ik dit geluk wel heb.

 

 

Eliza

         

 

Ja ja, hooggeéérd publiek

                         

voorzichtig

Eliza

Ik voel me…

 

Ik voel me altijd eenzaam

als een trein vertrekt

en mensen

op de kaden blijven staan

 

mensen op de kaden

wuiven met de hand

naar mensen in de treinen

voor het buitenland

 

ik voel me eenzaam

als ik met de trein moet gaan

ik voel me eenzaam

als ik op de kaai blijf staan

 

als een trein vertrekt

zijn er eenzamen

vóór

en achter de ramen

 

 

Niet zelf geschreven.

 

………Een man die niet graag ging

                               Maar wel tevreden gaat………

 

  *************************

 

                               ‘Als men ten leste heeft verkregen

      waar heel de ziel naar smacht……’

 

**************************

 

Achter blijven is: een leven incompleet

                  Achter blijven maakt de mooiste dood nog wrang.

                Zomaar doodgaan kan als een vonnis wreed zijn

maar wie achterblijft heeft levenslang 

 

*************

 

Langs een zonnig duinpad

Staat iedere lente een narcis

die als de volle zomer nadert,

slechts wat blad en stengel is.

 

Maar elk voorjaar staat ze weer te stralen

In al haar gele pracht.

Ze geniet van al haar dagen

De zon die geeft haar kracht.

 

En ’s winters  langs dat duinpad

Kijk je toch even opzij.

En met je ogen dicht,

 staat het narcisje er weer bij.



(niet zelf geschreven)

 

'Hoera regen'

 

Ik roep wel ”hoera regen,” (vanwegen de droogte in de tuin ) maar als je er met je hondje door heen moet, en écht er door heen( niet onder het afdakje even gauw, ik móést  een verjaardag kaart op de bus doen, ik hoop echt dat hij morgen dan nog aankomt,) word je toch wel héél erg nat. Rocky gaat dan altijd pal achter mij te lopen, slim! hij denkt, dan vangt het vrouwtje de meeste regen op, het is écht waar,  anders loopt hij altijd een beetje vooruit of naast mij. Gisteren dacht ik voordurend, ga die kaart even op de post doen, denken en doen is bij mij toch wel een beetje zeuren, als je dan later komt met; ’ik heb er wel aangedacht maar het is me toch ontschoten’ dan kan het wel eens zo zijn dat diegene voor wie de kaart is denkt; 'dat verhaal heb ik meer gehoord’. De kaart is voor mijn zwager, als er één is die altijd kaartjes schrijft op elke dag dat er iets bijzonders in je leven is gebeurd, is het mijn zus wel, dus móést de kaart wel nu op de post, dat we dan nat regen ‘eigen schuld dikke bult’ alleen kan Rocky daar niets aan doen, arme Rocky, ik heb Rocky wel even heerlijk droog gewreven, met een grote badhanddoek,  nu komt hij af en toe even met zijn krokodil aanzetten,( hij heeft weer een gaatje gevonden en de ingewanden van krokodil liggen verspreid door de slaapkamer, ik begrijp nu wel waarom, als krokodil wat dunner is kan Rocky er echt krachtig mee zwaaien en er beter in bijten, arme krokodil )”kom spelen met mij” echt op  mijn schuldgevoel werken.

 

 

Vandaag heb ik een bak rauwkost gemaakt, ik ga niet meer zeggen dat ik aan de lijn ga, ( Ra ra waarom de rauwkost?  )

 

 

( Rauwkost: tomaten…wortels…een appel…stuk komkommer…2dikke augurken…ijsbergsla…gekookt ei… zout peper.

 

 

Alle harde rauwe groente met een staafmixer klein maken. De ijsbergsla in dunne reepjes er bij, gekookt ei( hoeveel ligt aan je zelf, 1 of 2eieren) in stukjes er door heen, peper en zout. Later als ik het ga eten doe ik er per portie een dressing van yoghurt met kruiden over heen, want door de augurken en komkommer komt er nog al wat vocht uit, die ik dus per portie even laat uitlekken, en dan op het bord de dressing er over heen. ) heerlijk hoor

 

 

 Ooit had ik een afspraak met mijn schoonzus, de vrouw van mijn jongste broer, zij zou stoppen met roken, ik zou dan 10 kilo proberen af te vallen. Mijn schoonzus kreeg een kleinkind en vond het vanzelfsprekend dat ze stopte met roken. Ik was 2 kilo afgevallen, en heb het er weer bij laten zitten. Nu gaat haar zoon met zijn gezinnetje emigreren naar Australië, daar komt zijn vrouw vandaan  die heeft erg veel heimwee, de zoon wil zijn gezinnetje behouden dus samen het avontuur te gemoet. Dat oma, mijn schoonzus, weer een kleinkind ver weg ziet gaan,  is heel erg ingrijpend voor haar, ze dacht en dan ook over om maar weer te gaan roken,  nu moet ik laten zien dat ik solidair met haar ben, voor allebei goed.  Je hebt je kinderen maar te ‘leen’, die uitspraak heb ik eens gelezen, natuurlijk is dat zo, maar dat het allemachtig moeilijk is als ze uitvliegen, dat mag toch echt wel gezegd worden vind ik. Ik hoop echt dat mijn zoon dicht in de buurt blijft wonen en mijn kleinkinderen het liefst zo’n 10 jaar ook, maar als het anders zou lopen? hebben we het maar te aanvaarden. Het is  grote onzekerheid wat je te wachten staat, maar als alles uitgestippeld was ? dat is gewoon niet mogelijk.

 

 

Eliza