Bruiloft

Jonge soldaat

Jongen; jij had er voor gekozen,  bewust

Jongen; jij heb nu je rust

Jongen; jou familie, misschien gezin,

Jongen; zij zitten nu midden

Jongen; in een orkaan van verdrieten en pijn

Jongen; het had zo anders moeten zijn

Jongen; ik zeg ‘jongen’, je was pas 26 jaar

Jongen; door een kogel sterf je daar

Jongen; jij had de moed te vechten

Jongen; tegen de slechten

Jongen; jou taak zit er op

Jongen; je familie aan de top

Jongen; van heel veel verdriet

Jongen; waarom jij?, die ander niet.

Jongen; jij bent een held

Jongen; maar voor je ouders geldt

Jongen; alleen het besef, de nood

Jongen; voor altijd thuis, in een kist ‘DOOD’

Eliza

Even nog wat foto’s die ik mooi vind, ik hoop u ook

Hé ken ik jou niet?                        wat vind je van mijn kleuren pak?
 

De riet sigaar
 

Heerlijk op het voordek van de  veerboot naar Texel

Daar is hij dan in ,de veerboot

  Deze beelden spreken voor
zich zelf.

 Eliza

De foto’s van het Coalabeertje heb ik niet gemaakt.

Dat was een email, over de hitte na de bosbranden in Australië waar het  Coalabeertje duidelijk last van had. Fijn dat er mensen zijn die zo’n diertje dan verzorgen, zo schattig.

Eliza              

Zo moeilijk

Dat ik mijn computer als een zeer goede vriend beschouw, staat buiten kijf, maar ik zou toch die goede vriend beter willen leren kennen. Ik ben vanmiddag 2 uur bezig geweest om mijn blog te veranderen. Ik keek vanmorgen even naar mijn blog, ik vond het ineens veel te breed, het klopte dus niet helemaal. Dan ga ik zoeken, want het is meestaal  een foto die te groot afgebeeld is, waar door alles breed word. Als ik mijn foto aan de zijlijn niet meer zie en ik moet schuiven met mijn beeld om alles te lezen, word ik kriebelig,  dan moet het over.

Ga dan maar zoeken welke foto’s te groot is, denk ik hem gevonden te hebben , dan moet ik het verhaal ‘MET’ foto’s eerst helemaal verwijderen, dan weer op nieuw kopiëren om er weer nieuwe foto’s bij te doen, de foto die te groot is, eerst kleiner maken. Elke keer dacht ik deze foto is het en had ik alles gecorrigeerd, was het nog breed. Dan moet ik alles zeilen bij zetten, om niet het bijltje er bij neer te gooien, wat ik wel al een paar dagen wou doen. Even geen pc. Ik zit  gewoon niet goed in mijn vel, ik ben te lang bij mijn broer gebleven. Ieder mens zou zeggen, dat was fijn ik kan er weer tegen aan, ‘IK NIET’ Ik denk,  verdorie wat mis ik ze, voel me dan weer eenzaam, moet mijn draai weer helemaal vinden.  Ik blijf een beetje zeurpieterig, vind dat zelf best stom van mijzelf.

MAAR! ik heb toch mijn blog goed gekregen, niet te breed meer in mijn ogen, dus gewoon blijven proberen tot het goed is. En mijn pc toch dankbaar zijn dat hij niet ontploft is, door al het ongeduld van mijn kant.

Een ding vind ik jammer, ik had zo’n mooie reactie van ‘ Kat ‘ gehad, met een heel mooi vers er bij, die moest ik ook verwijderen,  dat vind ik best vervelend dus ‘Kat’ sorry daar voor. Nu maar weer gewoon mijn draai ‘WEL’ vinden, anders blijf ik zo draaierig.

Eliza

Troost

Je kunt niet leven zonder troost!

Troost is echter geen alcohol, geen slaappil, geen spuit,

Die je slechts even verdoven, om je daarna in een nog

zwartere nacht te storten.

Troost bestaat niet in een vloed van woorden.

Troost is een milde zalf op ’n diepe wonde.

Troost is als een onverwachte oase in een grote woestijn,

die je weer doet geloven in het leven.

Troost is als een zacht gelaat vlakbij iemand

Die je tranen begrijpt, die luistert naar je gemarteld hart,

Die bij je blijft in je angst en vertwijfeling en die je

een paar sterren laat zien.

Geschreven door  Phil Bosmans

Herfst

Vandaag zijn we met een klap in de herfst beland.

Het waait hier gigantisch en het regent dikke buien, eindelijk wel dorstlessend voor de planten… bomen… en het gras.

Zeer jammer voor mijn zoon, die vandaag sportdag heeft op zijn werk.

Zo sneu dan hé, een hele tijd stralend tot zeer warm weer, en dan word deze dag zo verpest door het stormachtige weer.

‘Gods wegen zijn ondoorgrondelijk’ zei mijn moeder altijd, ik wist toen niet wat het betekende maar het klonk altijd zeer ernstig.

Ik heb vandaag ook voor het eerst het brandalarm gehoord in huis, jonge jonge, wat een schril geluid, Rocky liep met zijn staart tussen ze poten door het huis, voor dat ik de rookmelder uit kon doen, moest ik eerst een ladder pakken, daarop klimmen en gelukkig hoefde ik alleen er op te drukken  toen hield hij op. Ik zou tosti’s bakken,  ik had nog brood in de ijskast liggen van  verleden week dinsdag, uitgedroogd maar verder prima, ik dacht dan maak ik tosti’s  de kaas lekker gesmolten en het brood knapperig. Zo gezegd zo gedaan, ik had een tosti apparaat op de rommelmarkt gekocht, er zit ook nog zo’n ouderwets snoer bij met zo’,n zwart witte stekker.

Dus ik zet het tosti apparaat aan waarom ik hem leeg dicht doe weet ik niet? In ieder geval gaat de bel is het de buurvrouw, we staan wat te kletsen, ik ga weer naar binnen en toen rook mijn neus iets anders als anders.  Oh jé het tosti apparaat staat aan ik doe hem open en er kwam wel wat damp af, maar nog niet zo erg. Ik doe mijn broodjes er in en ga allerlei dingen doen en vergeet toch weer mijn tosti’s.

Was in de tuin, gelukkig wou ik wat binnen gaan halen,  ik rook weer die geur  van iets dat verbrand.

Toen ik dus nu het tosti apparaat open deed, kwamen de rookwolken mij te gemoed, en begon de rookmelder te gillen. Waarom hij zo hoog hangt is waarschijnlijk omdat de rook naar boven zweeft? Dat dacht ik tenminste, ja dan moest de ladder er wel aan te pas komen, en ondertussen dat ding maar fluiten. Ik ben anders wel weer bezig hoor, gisteravond had ik een pan peren geschild, de peren vallen nu achterelkaar de boom uit, dus schillen en koken maar. Ik wou ze graag rood hebben, mijn vriendin had gezegd, je moet ze gewoon lekker lang op een laag pitje laten stoven dan worden ze vanzelf rood.

Had ik allemaal keurig gedaan, alles was goed, wou ik het vocht van de peren wat dikker maken dus ik doe er wat maïzena bij.

Ga dan t v kijken en u raad het al, ook door de geur kom ik erachter dat de bodem van de pan met de eerste laag peertjes al is aangebrand.

PFFFFF wat een war hoofd ben ik ook, gooi gauw de rest van de peertjes op een plastiek schaaltje en zag zo het schaaltje inkrimpen zo heet was het. Het schaaltje heeft het wel gehouden de smaak is goed vanavond ga ik ze lekker eten als ze ijskoud zijn. ze staan nu in de ijskast, dus vanavond smullen maar.

 Eliza

Doornroosje

Zo merkwaardig zijn die sprookjes van Grimm, als

ik ze met mijn volwassen ogen lees. Zo bijvoorbeeld

 Doornroosje, de schone slaapster. Een mooi verhaal,

maar lees het eens en zie het voor u.

Er was eens een koningin die graag een dochtertje

wilde hebben, maar ze kreeg er geen. Op zekere

dag ging zij baden in de vijver. Daar heb je ’t al. Wie

gaat er nu in een vijver baden?’t Idee! Toen kwam

er een kikker naar haar toe. Tja dat krijg je, als

je in een vijver gaat zitten; op zichzelf lijkt die kikker

me voldoende om gillend aan de wal te krabbelen.

Maar verder; De kikker zei; Binnen het jaar

zult gij het leven aan een dochter schenken.

Wat deed die koningin toen? Ik zou zo graag weten

wat ze thuis vertelde na dat baden. Hoe zou het gesprek

aan tafel met haar man gegaan zijn? Zoiets als dit?

Zeg George!

Ja lieve,

Zeg ik zwom in de vijver?

Zwom jij in de vijver?

Ja, het was zo warm, ik dacht, kom, dacht ik, even in de vijver.

Maar dat kun je niet doen; wat moet het

personeel daarvan denken?

Hé zeur toch niet zo. Als ik nou zo graag in de

vijver wil. Nou, en binnen het jaar krijgen we een

dochter, die kikker heeft het zelf gezegd.

Wie heeft het gezegd?

De kikker in de vijver.

Heeft toen de koning zijn servet neergelegd en de

lijfpsychiater opgebeld? Dat meldt de historie helmaal

niet. Enfin, er kwam een dochtertje aan het eind van het

eind van het jaar, maar persoonlijk blijf ik volhouden,

dat de kikker er hoegenaamd niets mee te maken had.

Ze hielden een groot doopfeest. Twaalf feeën werden

geïnviteerd, maar de dertiende niet, omdat ze

 maar twaalf gouden borden hadden. Kijk, dat is

nou weer dom. Als je de een vraagt, moet je de

ander ook vragen, anders moet je er helemaal niet

aan beginnen, dat is toch met verjaardagen ook

altijd zo. Had ze dan allemaal een  emaille bord

gegeven. 

Alle twaalf feeën kwamen met  wensen en een

truitje uit de Libelle. En de boze tante Fie die niet was

 uitgenodigd, kwam toch, zonder cadeau en met een

vloek. Dat iemand zich zo laat  kennen. Zijn jullie

aan de tomaten soep? Vroeg ze lief. Geneer je niet

hoor, ik ben zo weg. Ik wou alleen zeggen,

dat dat kind op haar vijftiende doodgaat. Door

toedoen van een spinnewiel. Eet smakelijk verder.

Daag!

De twaalfde fee tante Adelinde, zei troostend tot de

Koningin; doodgaan zal ze niet hoor

Ze zal honderd jaar slapen.

Op dit punt van het sprookje aangekomen, moet

 ik even mijmeren. Honderd jaar slapen. Is dat een

vloek? Het lijkt mij verrukkelijk. Ik wil best. Om mijn huis

 zal dan een doornhaag groeien, waar niemand doorheen

 kan, ook niet  de deurwaarder. De verkiezingen zou

ik mislopen, op zichzelf een belangrijk voordeel.

Over honderd jaar word ik wakker gekust dooreen

Prins. Nou, een prins…het mag gerust wat minder.

Een aardig goed gesitueerde man uit het

verzekeringswezen bijvoorbeeld. Word wakker! Het is

al 2062!  Roept hij al kussend. Ik zou slaperig de ogen

open doen en zeggen: Zijn de russen er al? Ga nou gauw!

zegt hij, die zijn al tachtig jaar weg. Je kunt

al lang weer naar Moskou voor vijf dagen met

een bus voor zeventig gulden. Het zijn nu de Eskimo’s.

Hun agressieve houding word met de dag

onduldbaarder. O,  zeg ik dan. Dus de belastingen

weer hoog, hé? Hoger zegt hij. Maar er zijn wel wat

woningen bijgekomen. Een goeie veertig. De Y- tunnel

is nu bijna klaar. Weet je wat, zeg ik. Ik pik er

nog honderd jaartjes bij. Welterusten

Gelukkig, dat kinderen de sprookjes van Grimm

anders lezen.

Geschreven door Annie M. G, Schmidt.

Ik vind het zo leuk vertelt  ik heb me de rambam getypt om het u ook te laten lezen.

Eliza

De momenten van stil geluk,

 ze duren maar even.

Je draait je om en ze zijn weg.

Dan vraag je je verdrietig af

waar zijn ze gebleven.

De momenten van stil geluk

Ze duren veel te kort,

maar het zijn gouden herinneringen,

wanneer het anders wordt

 Wat heerlijk als je nog zo kan slapen in de auto.

Nog wat foto’s uit mijn collectie.

Alles smaakt lekker

 

De mooie vissen in het chinees restaurand
 

 Hoekje in Delft
 

Wandplaat in het café
 

Schitterrende weerspiegeling in het water
 

Wat mooi hé
 

De distel

 

Zo lig ik nu altijd.
 

Eliza

Even weggeweest.

Gewoon even er tussen uit, er was wel een rede, mijn oudste broer werd 67 jaar, ik was er  ongeveer 2 ’n half jaar niet geweest. Treurig eigenlijk, ik ben altijd welkom en word gruwelijk verwend, misschien  blijf ik daarom wat langer weg, als ik veel zou komen zou de betovering misschien verbreken.

Nu was het eigenlijk een verrassing, ik had zelf bedacht, ik ga woensdag  26 augustus heen, een dag voor zijn verjaardag, vrijdags weer terug. Maar het was zo gezellig  er kwam iedere keer weer een dagje bij.

“Go, ga lekker zaterdag naar huis, of wil je al naar huis,?”

“Nou nee, ik word zo in de watten gelegd, ik hoef niet zo nodig.”

“Blijf je toch nog een nachtje”,

”heerlijk”.

Toen werd er verse vis gebracht scholletjes en ander visjes.

”Als je nu vanavond nog blijft en morgen vroeg naar huis gaat, kun je nog heerlijke vers gebakken vis mee eten”.

( Ik lust natuurlijk niet veel! Was maar waar, dan zaten er niet zoveel kilo’s in de weg) Dat was dus niet tegen dovenmansoren gezegd. De vis was werkelijk verrukkelijk, heerlijk krokant en zalig van smaak.

Ik lust graag vis, mijn ouders ook, dus dan groei je er mee op. De verjaardag van mijn broer is  altijd een groot feest.

Mijn broer en zijn vriendin zijn zeer gastvrije mensen, die  de hele dag in de weer waren om het de gasten naar de zin te maken. Ik heb wel mijn steentje bijgedragen, ik werd de honden uitlaatster.

IK had zelf natuurlijk Rocky mee, mijn broer doet altijd of hij niet van dieren houd, maar Rocky mocht gewoon mee .De vriendin van mijn broer heeft ook een kleine hond en de buurvrouw, die ook kind aan huis is bij mijn broer, heeft ook een kleine hond. Op zijn verjaardag, als er gebeld werd aan de deur en er visite stond voor de deur, gingen er 3 honden brullend naar de deur.

Bewondering voor mijn broer, ik zag hem af en toe helemaal inkrimpen maar veel commentaar gaf hij toch niet. Hij kon de honden wel af en toe plagen en dan zaten wij drie vrouwen met argus ogen te kijken of onze lievelingetjes geen kwaad werd gedaan. Maar dat ging reuze goed, ik heb zoveel vis gegeten, zalige zoute haring, door mijn broer zelf schoon gemaakt, wat ik een behoorlijke vieze bende vond, maar het resultaat was een boterzachte prima schoongemaakte zoute haring, een heerlijk rauw uitje eroverheen, ik bleef er van eten. Elke morgen 2 cadetten met zalmsalade, wat een verwennerij, begrijpt u nu dat ik niet naar huis wilde?

Het was  niet vooruit bedacht deze vakantie, dus een prima verrassing.

Rocky had 2 hele leuke vriendjes, ik werd gewoon in het gezin opgenomen, zo zou ik ook wel in andere landen vakantie willen vieren, gewoon in het gezin worden opgenomen, ook wat taken doen, en dan toch wat van het andere land meemaken. Mogelijk is dat dan ook niet zo heel duur? Je weet maar nooit. Misschien dat ik  nog eens ga uitzoeken of dat  mogelijk is.  Vandaar dat het een tijdje geleden is, dat u wat van mij gelezen heb.

Eliza

Waar de mensen mensen zijn,

die elkaar verstaan,

waar de liefde liefde is,

daarheen wil ik gaan,

waar het eeuwig vrede is

waar de zon steeds schijnt,

waar een nieuwe wereld is,

die niet meer verdwijnt.

*********************

Velen deelden in je blijdschap

Velen deelden in je smart

Lach en scherts gaf je aan ieder

Je leefde van uit je hart

***************************

Niet zelf geschreven

Wel foto’s zelf gemaakt

Even nog wat foto’s, van alles wat.

Vrienden en vriendinnen

Van morgen behoorlijk in een dipje, vanmiddag nu weer zo blij met mijn pc.  Ik heb mooie email gekregen met zalige muziek. Mijn vriendin Joke kwam na mijn wat treurige telefoontje gelijk, om mij vanmiddag  wat op te fleuren,  dan al die fijne email met hele mooie muziek en mooie beelden, wat heerlijk dat al die email vrienden en vriendinnen er zijn. Ik heb net luidkeels zitten mee zingen met ‘Elvis Presley’ ook mee getrommeld en hard gegild (ECHT WAAR) met een stoere mars: tatada… tatada… tatadatata. De buren weten even niet wat hun overkomt, maar ik voel me er prettig bij.

Vandaag was het niet zo heet, wel zonnig maar met een lekker windje. Joke en ik hebben ons favoriete spelletjes 'rummi kuppen' gespeeld. Heerlijk zitten babbelen, fijn als je weer even kan lachen, we kunnen het goed samen vinden. En dan is de dag waar ik zo tegen op zag, toch weer bijna om. Gisteren ben ik trouwens tussen 2 katten gesprongen die heel erg aan het vechten waren. Ik had  nog nooit gezien dat katten zo konden vechten. Ja, u snapt het al de roden kater ‘Kurt’ was er  bij en de kater van de buurman op de hoek. De buurman dorst  niet veel te doen de haren vlogen in het rond, ik kon dat echt niet aan zien.

Ik denk dan geen seconde na ik doe gewoon. Ik was met Rocky aan het lopen ik had de hondenriem dus in mijn hand, daar heb ik de katten mee uit elkaar geslagen en  Kurt in zijn nekvel gepakt. Ja de buurman zei: ”als de een ophoud en wegloopt, springt de andere er boven op”, dan moet je er toch 1 in zijn nekvel grijpen,  hij bromde als een beer de oortjes lagen plat op zijn koppie, maar ik had er toch alle vertrouwen in dat hij mij niets zou doen,  gelukkig was dat ook zo. Van morgen kwam de buurman met een foto die hij uitgeprint had, van en rode kat, bijna Kurt, die boven op het toetsenbord van een pc lag, ik had het verteld dat Kurt dat ook doet als hij de kans krijgt. Hij zei: ”buurvrouw ik vond het zo stoer dat je er tussen kwam, ik heb deze foto voor je uitgeprint omdat je er over verteld had.”Dat vond ik  aardig, dus dan begint de dag somber maar kan zo veranderen in een fijne dag, alleen maar door wat aardige dingen en een vriendin die even gewoon tijd voor je maakt.

“Dus niet getreurd,

je weet nooit wat er nog gebeurd”

Eliza

Hoe zit ik in elkaar??

Ja, misschien is dat  helemaal niet interessant voor u, maar het helpt mij  gewoon, om mij  zelf weer even aan te pakken. Misschien is het herkenbaar voor sommige. Ik zit in een klein dipje, voor dat het weer een olifant word! terwijl het misschien iets ter grote van een muis is, schrijf ik het maar van  mij af.

Ik heb even mogen genieten van SAMEN wandelen, SAMEN eten, SAMEN gezellig koffie ergens drinken, dat is weer over, niet dat ik zielig ben, echt niet maar  ik ben zo’n droppie die het toch weer bij haar zelf zoekt, ben ik toch te dik? ben ik te druk?, wat doe ik fout,? verwacht ik te veel? wil ik nog te veel romantiek? Ik ben natuurlijk al best wat ouder, is het dan gewoon heel anders? Is het meteen hand in hand lopen belachelijk? Ik vond het heerlijk, omdat als je partner in een rolstoel zit je dat niet kan, niet dat mijn man zo hand je in handje man was, hij vond altijd dat ik moest WETEN!! dat hij enorm van mij hield, maar ik vond het juist zo fijn als er geknuffeld werd even die aai over je bol. Was vaak best een beetje jaloers als ik mensen hand in hand zag lopen. Wil ik dat misschien inhalen?, is dat te veel van het goede?  Als ik het  zo lees, dan ben ik bang dat het ook zo is. Altijd wil ik die bevestiging , je bent best wel in orde, je kunt gerust een hoop dingen, hoe vaak heb ik daar niet overgeschreven. En toch verval ik weer in dat suffe zelfbeklag. Ga me schamen, er is zoveel leed in de wereld, wat moet ik toch te zeuren dan.

 Zo’n 3 jaar terug zat ik  zwaar in een dip. Dacht dat het leven voor mij niet veel waarde meer had, ik had alles al beleeft, wat moest ik nog. Toen heeft een goede vriend mij telkens weer met enorm veel geduld verteld, dat ik er best mocht zijn, ik mijzelf niet zo negatief moest bekijken, dat werd niet 1 keer maar een heleboel keer steeds maar weer herhaald,  ik schaam  mij, dat het nu net lijkt of het allemaal voor niets is geweest. Maar dat is echt niet zo. Ik heb zoveel over fotografie en de computer geleerd,  levens lessen gekregen dat, nu ik alles weer op schrijf het gewoon weer terug komt.

Vandaar dat van mij afschrijven, het beurt mij weer op, het zegt:

“MENS MAAK ER GEWOON WEER HET BESTE VAN EN 'ZEUR' NIET”

Eliza

Voorwoord

De kleinkinderen, Sven en Indra zouden een paar uurtjes komen, het is erg warm, dus ik  bedacht; laat ze lekker poedelen met water altijd goed. Ja dan bedenk ik dat wel, maar dan het uitvoeren! Ik had geen bad. Gelukkig een buurvrouw had er wel een, het was nog nieuw en zat nog in de verpakking. Leuk maar geen pomp er bij om het op te blazen. Als ik zeker had geweten dat als ik met mijn mond ging blazen, ik dan zelf meteen super slank werd en alle lucht in het  bad zat, dan zat ik misschien nu nog te blazen. Maar dat is fantasie, zo verstandig ben ik wel. Wat nu? De fiets pomp, nee dat ging niet, goede raad is duur. Als ik iets belooft heb, dan wil ik dat ook beslist, dus erg goed na denken. Bij de buren gevraagd of die iets wisten, nee geen idee, kwam wel een buurman met zo'n klein fietspompje dat langs je fiets vast zit, maar dat ging ook niet.
Hoera! er was een buurman die had de oplossing, ik moest met het badje even naar zijn auto lopen dat was aan de overkant, de buurman kon nu met een compressor waar hij ook de banden van zijn auto mee kan oppompen, het badje vol pompen zo dat ik het kon vullen met water.
Viel wel een beetje tegen, ik kon geen vol bad naar het grasveld sjouwen dus het badje op het grasveld en dan maar emmers water dragen.
 
  

Warm warm warm!

Warm is lekker, het zonnetje erbij

Maar heel erg warm, is toch echt niets voor mij

De kleinkinderen die zijn in hun sas.

In een grote koele waterplas

Sven voelde zich al te groot.

Voor Indra geen nood,

“heb ik het bad helemaal voor mij alleen.”

Heerlijk zo als het zonnetje op haar natte buikje scheen.

Sven met het waterpistool maakte ook lol,

 zó bleef het bad niet vol.

"Oma mag er nog wat water bij?”

Oma nu echt niet blij.

Zitten al 6 grote emmers water in

Oma heeft even geen zin,

“ahhhhh oma toe nou”

Oma liep al weer gauw.

"De laatste 2 emmers, ik doe het niet meer,

ik sjouw  pas de volgende keer weer".

Je ziet hun genieten ze hebben het fijn,

oma blij dat ze er voor hun kan zijn.

Oma geniet nog meer,

dus graag tot een volgende keer.

Joop en hond Bennie komen ook even kijken, Bennie laat trots zien dat hij 2 stokken en 1 bal in zijn bek kan dragen 

Eliza

Ik ben vandaag nog even bij je geweest

Je bent jarig weet je nog wel

Al vieren we dan geen feest

toch ben je nog bij mij in tel

Ik heb je geen speelgoed gegeven

Daar heb je toch niets aan

Dat had je wel,  als je was blijven leven

Maar ja, ’t is een beetje anders gegaan

Nu staat er alleen een bloempje op je graf

Meer voor mij zelf dan voor jou

Ik wil er alleen maar dit mee zeggen

Dat ik na negen jaar nog steeds van je hou

Foto’s van mij zelf, gedicht niet

Verjaardag Chris

Als je 40 jaar word, zul je het weten ook, leuke kaarten van zijn vrienden gekregen.



"Helppp!! waar planten ze mij nou"?




Kijken wat er in die envalop zit,    gezellig met z'n allen zo

   

Joop heeft de salade voor Chris gemaakt,  heerlijk, maar hij kijkt of hij zeggen wil, "Als je er maar afblijft".

 

Chris versierd de tuin altijd met gekleurde lampjes heel gezellig.



Als het oranje pannetje op tafel komt, weet Indra al hoe laat het is "Ohh Oma heb je bowl( vers fruit op sap)  gemaakt?"
Het pannetje is nog van mijn moeder die het ook altijd in de ijskast zetten met vruchten bowl, ik vind het fijn om  het weer te gebruiken voor mijn kleinkinderen, ik heb dan ook weer  die herinnering aan mijn moeder en haar 'bowl '


Alle soorten vers fruit kunnen er in, eventueel blikjes kan ook, maar vers fruit is wat steviger:
Aardbeien
 Annanas
Kersen, even de pit er uit halen
Kleine stukjes appel
Persikken
Manderijnen, wel zo veel mogenlijk de witte draadjes van de mandderijnen er afhalen
Druiven
Peer
Meloen

Allemaal in kleine stukjes het sap van eventuweel blikfruit er bij, appelsap of jusorang, limonade siroop, voor volwassen mensen kan er wijn bij.  
Wat water, tot het fruit onder staat, het lekkerst is als het een nachtje in de ijskast staat, dan smullen maar.

Mensen die niet gauw fruit pakken,  kunnen dit maken en dan elke dag een flink portie er van eten,  dan komt u toch aan u fruit toe,
  
 

Het vriendinnetje van Indra moest eerst even voorzichtig proeven, maar vond het ook best lekker.

Al met al moeten we een jaartje wachten voor we weer jarig zijn, ik hoop in alle gezondheid, maar dat is in de toekomst kijken en dat gaat gelukkig niet.

Eliza

 Verjaardag van mij zelf en mijn zoon Chris
 


Mijn jongste broer en schoonzuster hadden voor een fijne verrassing gezorgd, ze hadden Hilleke mijn zusje wat gehandicapt is meegenomen dat vond ik geweldig, ik ben erg blij met mijn broer en zijn vrouw. Na mijn vader en moeders dood, heeft mijn jongste broer toch wel de taak van mijn ouders overgenomen, samen met mijn zus en zwager zorgen zij voor het wel en wee van mijn zus.
Ik had de verzorging van mijn man, dus kon er niet zo zijn voor haar als ik zou willen.
 


2 neefjes samen met hun nintendo? alles electronisch,
speelgoed van deze tijd.
 


Dan natuurlijk de verjaardags cadeau's iedere keer zeg ik zelf, we moeten er mee stoppen ik geef jou verleden week een cadeau, en nu geef jij mij een cadeau. Maar toch vind ik het wel spannend om cadeaus uit te pakken, het hoort zo echt bij een verjaardag.
  Al die felicitaties en mooie kaarten, iedereen bedankt die aan mij gedacht heeft.



Ik was blij dat mijn schoonmoeder er nog bij was, aangezien dat ze al 88 jaar is. Mijn schoonzus en zwager (kant van mijn man), nemen Oma steeds mee zo lang het nog kan. Ja het is gewoon zo dat er altijd wel iemand is die meer de zorg op zich neemt omdat ze dicht bij wonen, en altijd klaar staan voor mijn schoonmoeder, dat mag  wel eens gezegd worden
  


Is hun eigen spelletje een beetje gedaan?,
dan gauw even achter de computer van Oma gegaan. 



Joop heeft zijn zondagse hoed op gedaan speciaal voor mij.


 word vervolgd
Eliza

 
Dit was het holletje onder de brug, Sven was helemaal niet bang die ging als eerste er door heen.


 


Indra had weer wat gevonden, "kijk eens oma wat zijn dit"? 
"Dit zijn bramen, alleen de zwarte kan je eten".

  

 


Pappa ga jij met me mee door dat holletje?"
nee daar pas ik niet in".
                                                       Wij zijn 2 vriendjes, jij en ik.



Leuk zoals ze verschillende materialen gebruiken om insecten te huisvestigen, Sven  zeer onder de indruk.
 


Dit was dus een zeer uitgebreid verslag van die zalige dag in het bos, en op het bomenkroonenpad
Ik hoop dat u geniet, dan geniet ik ook weer.

Eliza