Staakt de winter?

Vandaag donderdag

Vandaag was het een beetje drukke dag.

Nog geen dag met en gaatje zoals vaker voorkwam een hele tijd geleden.

Wel weer een drukkere dag als de afgelopen 4 weken.

Mijn vriend heeft wel een positieve invloed op mij, en zoals ik al vertelde ben ik bij hem, dan ben ik echt rustig om dat ik dan toch nog een beetje de gast ben, hoe wel ik al heb geleerd hoe je een afwas machine moet bedienen, in en uit ruimen.

Als ik eerlijk ben denk ik wel eens in de tijd dat ik in en uitruim had ik het vlugger op de hand gedaan.

Maar als je veel visite hebt gehad of veel  pannen hebt gebruikt dan is het een uitkomst.

Ook hebben we samen de hele volle diepvrieskast  met echt veel aangevroren ijs te grazen genomen, want vorige week was het zo koud dat de diepvries spullen  allemaal gewoon buiten gelegd konden worden waardoor we ruim de tijd hadden om de diepvriezer te ontdooien.

Is echt wel eens goed, mijn vriend stond er toch van te kijken wat hij allemaal in de vriezer had, dus dat word de aankomende maand gewoon de vriezer leeg eten.

Nu ik zelf weer een paar dagen alleen thuis ben, word in mijn huisje ook opgeruimd, niet dat het er erg rommelig uitzag maar ik had overal tijdschriften en reclame bladen verspreid op drie plekken.

Ik ben lid van allerlei liefdadigheid fondsen, daar krijg ik dan ook bladen van, maar als je niet aan lezen toe komt loopt het behoorlijk op.

Dus vandaag van 3 plekken 1 berg gemaakt, dan maar sorteren wat weg kon en wat ik nog wil lezen, maar wanneer??? Kent u dat ook?

Ook heb ik weer met een vriendin en wat ouder buurtjes vandaag gepraat, met mijn vriendin mee naar het ziekenhuis geweest, ter ondersteuning van wat onderzoeken, het was vanmorgen beren glad, dus wie, wie, ondersteunde? Met de buurtjes weer even een kopje thee gedronken ze even lekker laten praten, dat voelde voor mij toch ook wel weer prettig.

De kerst spullen uit de kast gehaald daar ga ik morgen mee aan de slag, en morgen middag is mijn lieve vriend er dan weer, waar ik naar uit kijk.

Zo is het goed



Inmiddels is het al vrijdag, een heel fijn weekend allemaal

Eliza

Heel even maar
heel even alleen
die stilte, die rust
alleen ikzelf
geen onderbrekeking
van gedachten
ik alleen, met de zee 
de golven, de wind.

Niet die moeder,
niet die vrouw
maar even, nog dat kind.

Verre dromen, sterk verlangen
waarom heb ik me
ooit laten vangen
in de regels van alledag
naief dat ik dat niet zag.

mooi geschreven, niet door mij
Eliza

Winter in het land

Koning winter is weer in het land,
hij regeert met straffe hand .
Maar alles is nu zo mooi,
dus even wachten met de dooi.
.


















Eliza

Even alleen

Even alleen,

niet zo als voorheen.
 

Nu elk weekend,

komt er een fijne vent.

die speciaal voor mij een heeleind rijd,

ik wil hem ook vast niet kwijt.

Genegenheid en warmte voel ik voor hem,

glimlach, als ik hoor zijn stem

Zeker in deze fase van ons leven

moeten we elke dag blij zijn dat hij ons is geven.

Samen vullen wij elkaar aan,

willen we er voor gaan.

Niet meer alleen,

zo als voorheen.

Eliza

Hallo daar ben ik weer

Hallo daar ben ik, eventjes weer tijd voor mijn pc.

Heen en weer en op en neer gingen we, maar nu komt alles

weer in wat rustiger vaarwater terecht.

Straks nog even de Kerst en Nieuwjaar op en neer, en dan gewoon rustiger aan de fijne weekenden.

Ja mijn hele leventje is echt wel veranderd, het is wisselend, ga ik een weekje mee met mijn vriend is er daar rust, rust, en rust.

Zodra ik in Den Helder kom, lijkt het wel of ik achterna gezeten word door mijzelf, dan moet alles zo nodig weer, en het liefst alles tegelijk. Mijn vriend kijkt het met verbazing aan, wil goed bedoeld heel veel uit handen nemen, daar word ik best kriebelig van, dan ben ik soms wat kattig, dat heeft hij echt niet verdiend, hij kijkt nu wijselijk de kat uit de boom als hij hier is, alleen als ik wat aan hem vraag doet hij het voor mij.

We waren verleden week in Kessel daar begon het behoorlijk te sneeuwen wat voor mij het startsein was om er met de camera er op uit te gaan.

Ik zelf heb er erg van genoten, ik betrap mij er op, dat ik mijzelf best goed ga vinden in het maken van mooie foto’s.

Dan krijg je een klein beetje kapsones hé.

U krijgt daar nu een beeld van,  foto’s nu in een winter landshap, weer van Kessel en omgeving.

Eliza 

K
Kessel in de winter

















Eliza

Daar zijn we weer even

Terug van weggeweest.

Het waren 2 weken Limburg.

Mijn vriend moest een staar operatie ondergaan, daar voor moest het oog een week van tevoren in gezalfd worden en na de ingreep 4 weken gedruppeld. De goede tijden zijn fijn, en in minder goede tijden help je elkaar.

Dus het was twee weken Limburg, maar toen kreeg ik toch wel wat heimwee naar huis, dus heb ik mijn vriend nu deze week thuis, kan het druppelen gewoon door gaan, daar na nog een week mee naar Limburg en dan weer z’n gewone gangetje.

Dan hoop ik weer even meer tijd achter mijn computer door te brengen,dat heb ik wel gemist.

Ik was net in Limburg toen het water in de rivier de Maas door het vele regenen behoorlijk buiten zijn oever getreden was

Het was best voor een stadsmens beangstigend zo hoog  als het water   kwam. Nu ligt Kessel echt vrij hoog, maar toch als je de ene dag nog gewoon kan lopen ergens en de volgende dag staat het water op de traptrede van de dijk, het hele wandelgebeuren is onder water, de bankjes, de honden prullenbakken, de invaliden loopbrug gewoon onder water.



 

Drie dagen later was alles bijna weer gewoon, heftig hoor.

Eenmaal thuis kwamen de zelfde dag mijn kleinkinderen even oma vertellen dat ze haar  gemist hadden.

Ik heb ze ook gemist maar heb er wel iets fijns voor terug gekregen.

Mijn Schoonmoeder is in de nacht van zondag op maandag overleden in haar slaap.

Ze was 89 jaar en was heel moe, zag steeds minder dus voor haar is het fijn dat ze nu, zoals zij geloofde weer bij al haar geliefde familieleden is die op haar wachten in de Hemel.

Mijn zoon heeft wel verdriet, het was zijn laatste oma die nog leefde.

Ik heb er vrede mee, alleen was zij het dunne lijntje nog naar Simon mijn man .

We belde elkaar elke zaterdag als het kon om half tien, dat was ma haar tijd, de ene week belde ma mij, de andere week belde ik haar.

Het zal even vreemd zijn op zaterdagmorgen om half tien, geen telefoontje meer.  Een periode in mijn leven sluit ik nu  af. Met mijn schoonzuster hoop ik nog heel lang contact te houden.

Eliza

Ik ga er eventjes voor zitten.

Ja eventjes de tijd er weer voor nemen, ik zit  op mijn gemakje achter de pc. De tijd vliegt voorbij, ik kan hem bijna niet bijhouden.

Het is in de vijfde versnelling geschoten, ik moet alle zeilen bij zetten om alles nog te volgen.

Iets heel anders als het leventje er voor, maar wel opwindend, elkaar toch ook beter leren kennen, dan kom je ook de minder aardige trekjes van elkaar tegen, die je dan als hindernis moet nemen, beetje geven en nemen, niets is nu meer vanzelfsprekend. We zijn in karakter best wel behoorlijk verschillend, ik wat opvliegerig hij afwachtend en sussend, dat botst soms maar is ook zo weer bijgelegd. Het kan ook niet anders, je bent twee heel verschillende mensen, die elkaar tegen komen en dan eerst een goede indruk willen maken. Maar ga je langer met elkaar om dan kun je dat niet blijven volhouden, gewoon je zelf zijn is beter, zijn er dingen die je van elkaar niet leuk vind, even er over praten lost dat vanzelf op. We hebben nog alle tijd om elkaar goed te leren kennen, dat is de bedoeling tenminste

De dagen op de boerderij waren ook weer fijn, alleen de rede waarom ik er nu was is toch heel triest. Er moest voordurend opgepast worden omdat de Klaas echt niet meer weet wat te doen. Heel zwaar voor zijn vrouw en daarom fijn dat ze er even een dagje tussen uit kon. Zo oneerlijk als je altijd hard gewerkt heb en het resultaat is een prachtig huis, maar dat je dan uiteindelijk er niet meer van kan genieten en ergens anders gaat wonen is  verschrikkelijk. Het leven heeft voor iedereen zijn eigen narigheid .

Fijn dat je dan kan helpen, maar hun verdriet werd ook mijn verdriet.

De herfst kleuren in het dorp Schellinkhout waren weer fantastisch, ik heb er vorig jaar heel wat foto’s van gemaakt, die laat ik nu nog maar weer even zien.

Nu weer thuis met mijn vriend voel ik mij bevoorrecht en blij dat ik het mag meemaken, we hebben heerlijk soep gegeten die hij kookt, wandelen straks even langs de zee, en zijn gelukkig.

Zondag reis ik weer mee naar Limburg en blijf er waarschijnlijk 14 dagen, omdat er een staar operatie moet worden uitgevoerd, in goede tijden en slechte tijden elkaar helpen en voor elkaar klaar staan.

Eliza

Jammer

Jammer, maar er komt weer niet een lang en gezellig verhaal.

Mijn leventje staat een beetje op zijn kop, het is allemaal heel fijn maar ik kan niet veel tijd besteden aan mijn computer.

Op zich is dat natuurlijk geweldig, maar toch mis ik het wel een beetje.

De vakantie in Limburg was fantastisch, maar toen ik thuis kwam stapelde zich  kleine zorgen van alles en nog wat op.

Rekeningen, klein andere irritatie, dus daar moest achteraan gebeld worden, daar ben ik niet zo’n ster in, mijn zoon Chris zegt toch “zelf doen mam, daar leer je het van.

Oké is allemaal gelukt, dan toch het huisje weer wat doorwerken, vogeltjes maken nog steeds een hoop rommel, wassen draaien, zo gaan de paar dagen voor ik mijn vriend weer zie gauw om.

Nu ga ik weer een paar dagen naar de boerderij, even oppassen zodat er een vriendinnendag door kan gaan zonder zorgen om manlief, dat kan gewoon, of ik nu hier zit of weer tussen de paardjes en de schaapjes, daar vind ik het ook altijd zeer prettig.

Maar u ziet de pc komt niet in beeld nu.

Het zei zo, ik probeer wel als ik een gaatje heb weer even bij te kletsen. Het is nog steeds heel fijn tussen mijn vriend en mij, heerlijk om veel dingen samen te doen, Rocky heeft hem ook volledig geaccepteerd, dat is fijn voor alle drie. Alleen 1 keer waren we wat aan het stoeien er werd wat hard geluid gemaakt  Rocky sprong gelijk tussen ons in, die dacht dat gaat niet goed dus dat moet ik even regelen. Wij moesten er wel om lachen. Dus even weer een paar dagen geen gedachten of verhaal  maar dan ben ik er weer.



Eliza

De grote ijzeren ringen,
waar vroeger de boten aangelegd
werden als ze gelost moesten worden.

De Vila nu aan de voorkant,
ik vond het zo indrukwekkend
vandaar al die foto's.


Het huis nummer van de Vila geheel in stijl.


Doorkijk naar het kerkhof, in de kasteeltuin.


Monument voor:






Eliza

De veerpond


een prachtige Vila in kasteel stijl

 
"Vader, vind jij die plas ook niet erg groot?"


Nogmaals de Vila


De veerpond die de auto's oversteekt.


Een vrachtboot




Eliza

Een loopbrug speciaal voor invalide mensen,
 

omdat het oorspronkelijk pad
 vlak langs de ruïne liep, in het grint.






Prachtig zo breed als de Maas is.


Mooi contrast, de moderne muur,
en de grote Kerk.




dit is een Vila, gebouwd in de
 vorm van een Kasteel


Eliza

De oude kasteel muur en brede Maas,
als je hier met je hondje wandeld
 is het de bedoeling dat je zijn poep opruimt,
 ze hebben daar speciale honden poep
bakken voor geplaast.
De mensen betalen geen honden belasting,
  en toch die mooie bakken,
daar zouden ze in Den Helder
een voorbeeld aan kunnen nemen.

 

Op vakantie geweest.

Het is nu 14 dagen geleden dat u wat van mij gehoord heb, ja met een vriend is het leven toch wel heel anders.

We zijn samen 12 dagen naar Limburg geweest waar mijn vriend vandaan komt. Hij woont in een prachtig dorp , het heet Kessel.

Mijn vriend heeft een huis uit 1810,  het huis staat aan en zeer romantisch marktplein, allemaal mooie oude huizen, een stadhuis met wenteltrappen, aan het eind van de markt staat de ruïne  van het  kasteel waar vroeger de kasteelheer woonde .

Die zorgde dat alles in het dorp goed verliep. Als je de markt oversteekt moet je een behoorlijke trap naar beneden, dan openen baard de gigantische brede rivier de Maas zich voor je ogen . Zo ver je kijken kunt stroomt de rivier voort, de rivier de Maas en de oude kasteelmuren vormen een schitterend decor. We hebben samen genoten van het prachtige weer, zijn een kijkje over de grens wezen nemen, alles met alles een hele fijne vakantie.

Helaas aan alles komt een eind dus ook aan deze vakantie, ik zal er hoop ik nog vaak komen.

Eliza

dinsdag 12 oktober 2010

Weer een schitterde dag, de zon vriendelijk aan de hemel, en paar witte wolkjes in het blauw, echt goed 'weer' om te wandelen.

Ik geloof dat ik er een beetje aan ga wennen, de buitenlucht voelt goed aan, het wandelen gaat in mijn benen zitten, ik wou wel wandelen want de billen en bovenachterbenen deden nog behoorlijk zeer van de spierpijn na de wandeling zondag  op het strand.

Ik wil het er inhouden de wandelingen die ik met mijn vriend loop moet ik ook alleen door de weeks doen dan krijg ik een beetje een schema, het kan in ieder geval geen kwaad. Dat zeg ik nu natuurlijk met dit mooie 'weer' is het logies, maar als het regent of koud is? ik hoop dat ik dan toch ga wandelen omdat ik het mis, dat zou mooi zijn, ( dromen mag) .

Vanmiddag zat ik achter mijn pc, ik denk wat doe ik hier met dit mooie 'weer', ik ga wandelen een beetje langer, ga me dan verwennen in het restaurant in de duinen, kopje koffie verkeerd, dan weer  een andere roeten door het bos terug.

Rocky weet niet wat hem overkomt alweer wandelen hij verslijt zijn pootjes nog. Ik heb er goed de pas in, had de wandeling geplant op 2 uur, maar aangekomen bij het restaurant hing er een briefje aan de deur; ‘Gesloten vanaf 1 oktober maandags en dinsdags’. Dat vond ik balen, we moesten het op de stoep doen met een slok water die ik altijd voor Rocky mee neem.

Dus het loopje en gezellig kopje koffie ongeveer 2 uur, werd een loopje van drie kwartier en een slok water. Thuis heb ik mij zelf getrakteerd op een koffie verkeert en in plaats van een gebakje; 1 koekje met jam…1 koekje met honing, en een koekje met appelstroop, dat was mijn gebakje. Het blad de PRIVE lag op de mat, dus ik helemaal getroost, met mijn koffie, gebak en de PRIVE, op mijn eigen terras, in mijn eigen tuin.

Eliza

Er is geen tijd meer voor zoveel
Waarvoor er tijd voldoende leek
Die tijd is op
De tijd is om
Die tijd verstreek...

******************************* 

Stil en donker is de nacht
duizende lichtjes worden
naar de oever gebracht
door de rimpeling
van he water.
Het water dat fluisterd
en zingt van lang
vervlogen dagen.

********************************  

Ik kan gaan slapen zonder zorgen,
want slapend kom ik bij U thuis.
Alleen bij U ben ik geborgen.
Gij doet mij rusten tot de morgen
en wonen in een veilig huis.

**********************************

Zondag 10 oktober

Ongelofelijk! zo’n stralende dag is het, 10 oktober we komen net terug van een wandeling door mijn geliefd Marieéndal, alle kleuren van de regenboog op de paden tussen de bomen. Geel, rood, bruin, kastanjes die met hun prikkende buitenkant uit de boom vallen. Wil je echt kastanjes hebben dan moet je er wel wat voor doen. De buiten mantel van de kastanje prikt behoorlijk allemaal dikke stekels er op.

Het handigste is de kastanje onder je voet wat heen en weer rollen dan barst hij open en! is daar de prijs, die glimmende donker bruine kastanje.

Voor het eerst heb ik nu ‘n kastanje rauw zo uit zijn jasje gegeten, ik heb altijd gedacht dat je de kastanjes eerst moest poffen op een vuurtje om ze te eten, maar dat is ook een mogelijkheid. Rauw zo uit de boom niet die hele dikke kastanjes maar de wat kleineren, eerst de buitenkant (de groene prikkers) er af, dan het bruine schilletje eraf, je houd over een grijs witte vrucht die je zo op kan eten, en ik kan u vertellen dat het smakelijk is, heb ik nooit geweten .

Een mens is nooit te oud om te leren.

Wat de zondag ons nog verder brengt dat weet ik nu nog even niet, wel dat het’ SAMEN’ toch gezelliger is als alleen. Gisteren waren we ook op pad, we zijn naar mijn zusje geweest in het verzorgingtehuis. Ze is van af haar tweede jaar geestelijk gehandicapt, ze heeft nu de leeftijd berijkt van 59 jaar.

Ze is al en tijd ernstig ziek, het is zo triest om te zien hoe mager ze geworden is.

Ze is nu ook gauw moe, ligt toch wel veel te slapen.

Ze was heel blij ‘ONS’ te zien. Dat  mijn vriend het ook op kan brengen om met mij naar mijn zus te gaan, daar ben ik ontroerd door, ik heb nu veel meer vertrouwen in onze vriendschap.

Als je dit ook kunt delen, net als de leuke dingen,  dan geeft dat houvast

 De tuin deur staat open, ik voel dat het wel kouder is als de zomer, maar het ziet er niet zo uit. Ik hoor de vogels naar elkaar fluiten, binnen zijn ook mijn eigen zebravinken druk in de weer. Ik, ontspannen op mijn pc even mijn verhaal vertellen, wat wil en mens nog meer?.

Eliza

Heerlijk om jonge mensen te fotograveren.

Allemaal neefjes en nichtjes op een gezellige verjaardag.

Eliza