Stilte Centrum


Stilte Centrum
Soms heb je 't verlangen je over te geven
aan angsten en pijnen in stilte en verdriet,
alleen met je zelf-zijn in talloze vragen,
op een plaats waar geen ander je kwetsbaarheid ziet.
In rust en aanvaarding ontstaan de gevoelens
die dikwijls een naaste niet echt van je weet,
je schreit, je bent kwaad, fel opstandig, wanhopig
of...bang en verloren in twijfel en leed...
Soms vind je een plek om jezelf te doorgronden,
om dieper te ademen in weerstand en kracht,
Je voelt wie je bent in wanhopige uren,
soms sterker, soms zwakker dan je had verwacht.
Een mens is een mens heel ontvangkelijk voor liefde,
voor troost en berusting op inzicht gebouwd,
heel langzaam komt soms weer de wil om te leven,
om dóór te gaan, want ook verdriet raakt vertrouwd...
Soms vind je een kamer waarin je mag werken
aan geestelijke winst, na een tijd vol pijn,
waarin je nog nooit in je moeizame leven
zo weerloos, zo eenzaam wanhopig mocht zijn.
In stilte gebeuren de meest grote wonderen,
ontmoeting van waarden op menselijk gebied.
Zoek moedig de rust als een hand op de wonde,
en lichter te dragen zijn angst en verdriet...
Soms moet je alleen zijn in daglicht en donker,
alleen met je zelf in vertwijfeling en moed,
omdat je in de stilte je diepste gevoelens
verlangen en afstaan, het sterkste ontmoet.
Je hunkert naar liefde, begrip en aanvaarding,
en wat je diep doormaakt dat weet er niet één,
misschien ben je zonder het zelf te beseffen
in een centrum van stilte voor 't eerst niet alleen...
( ga er eens heen
als je het moeilijk heb)
geschreven door: Margreet van Hoorn.
Hier krijg ik nog steed kippenvel van als ik het lees.
Waar die stilte centrums zijn?
Zeker weet ik, dat er in een ziekenhuis 'n kapel is waar je heen kan gaan.
Deze mooie ansichtkaart vond ik bij dit gedicht passen.
Eliza


















