Archief

 

  
                        Deze foto, de man met de zwerf hond aan het meer,
                 die vind ik heel erg mooi.

  


Deze foto genomen in Mostar vind ik
ook bijzonder mooi.

  

Eliza

Niets aan.

Ja ik vind er echt niets aan,  het huishouden.  Het moet nou eenmaal gebeuren, ik heb weleens werkbriefjes neergelegd voor de kabouters buiten in mijn tuin, maar mooi dat ze staken. De gewone karweitjes dat lukt me wel afwassen, bedden opmaken en verschonen, doen we nu met ze tweeën dat gaat prima. Stofzuigen dat word al minder, ik veeg liever even gauw dan de stofzuiger achter me aan zeulen, de was doen dat is een eitje, je doet het in de wasmachine, waspoeder er bij, progamma zoeken en aan zetten, een kind kan de was doen? (als het wasgoed uitgezocht is, donker bij donker, wit bij wit, fijne was op minder graden, handdoeken, washandjes, theedoeken , keukendoeken, witte lakens allemaal in wat warmer sop,mooie truien op de hand wassen,) simpel!

Eten koken hoort ook bij het huishouden, moet bekennen dat ik voor mij zelf alleen slecht kook. Als ik visite heb mag ik graag koken, maar voor mij zelf neem ik niet altijd de moeite. Afwassen als je geen Truus afwasmachine hebt, komt elke avond terug, dat is het minst erge van het huishouden vind ik. Strijken dat is het vervelendste klusje van het  huishouden voor mij dan, daar heb ik helemaal niets mee. Maar het aller vervelendste vind ik poetsen, dweilen, ramenwassen, gordijnen wassen, en dat moest vandaag gebeuren, ik heb de bank in mijn kamer op een andere plek gezet, hij stond eerst voor mijn grote raam, voor mij een excuus om niet zo vaak ramen te wassen en die grote lappen van gordijnen? ja,  ik kan er toch niet goed bij! Maar nu ik er wel bij kan kon ik niet anders . Voorlopig heb ik nu fris ruikende stralende gordijnen, glimmende ramen, en weer mijn oude plekje terug voor het raam. Ik wil graag de vogels zien, de bank staat nu niet meer voor de verwarming, dus de warmte heeft nu weer ruimte, we kunnen er tegen aan laat de kou maar komen. Mijn mooie geharkte tuin word nu gebruikt als kattenbak, vanmorgen 5 hoopjes van katten opgeruimd, ze poepen groter hoopjes als Rocky.

Ik kan van mij zelf wel zeggen dat ik vrijwillig verplicht het huishouden op mijn manier doe, het zal nooit mijn hobby worden.

  

 

 

  

Geweldige mini vakantie
Eliza

  

 

 

 

Eliza

Herfstbladeren

Als in de herfst van mijn leven
mijn jeugt voorbij zal gaan
dan zal ik met tevreden gevoel
in mijn "oudzijn" berusten
en terugdenken aan de tijd
dat ik de lentenbloemen kuste

Als de bladeren van de levensboom
met  HERFSTKLEUREN getooid gaan
dan zal ik met opgeheven hoofd
in dit aardse leven staan

Zelfs als ik beseffen zal
dat de levenslijn dun geworden is
broos en fijn
dan weet ik uiteindelijk
dat ook herfstbladeren mooi zijn .

                                
 
                                   Geschreven door 'Ruud Zwagenman'

Dit is uit een schriftje zelf uitgegeven door 'Ruud Zwagenman'.
'Ik had wel eens gedichten gelezen van hem in een weekkrantje. 
Dit is eenvoudig, zeer begrijpelijk, ook mooi. 
Dit schriftje is gemaakt in 1992 
Dit soort boekjes  vind ik op de rommelmarkt, zo'n bezoekje is dan zeer geslaagt voor mijzelf.
 
Eliza

                          

Een vuist

Friesland, Zeeland, Gelderland,
Holland... och! ik wou vergeten
Hoe àl die Gewesten heeten
Thans omvlochten door den band
Van ons dierbaar Nederland!

Adel, Stêelui, Boerenstand,
Och! me dunkt, we moeten denken
Wat al kracht we elkander schenken
Als we, omgord door éénen hand
Burgers zijn van Nedeland!

Iedren vinger van een hand
Kan men buigen licht, en knakken
Maar - als zij zich samenpakken,
Zijn ze tienmaal méér bestand ...
Wordt één Vuist, mijn Nederland

Geschreven door ' Jan Pieter Heye '

Dit heb ik uit een heel oud boekje.
 'Jan Pieter Heye ' was een van onzen nationale volksdichters
hij leefde van; 1809-1876. ik vind het wel stoer die  liefde voor ons Vaderland.

Eliza

 

Nijdig.

Nijdig zijn om iets, en aan je zoon een beetje begrip vragen terwijl je zoon dan zegt:

 “Stel je niet zo aan,”

 daar ben ik niet blij mee. Gelijk geven als ik echt denk dat ik ongelijk heb, dat gaat altijd direct dan, daar heb ik dan geen moeite mee. Maar als ik denk dat ik recht heb om nijdig te zijn, valt het niet mee als je ook van je vriendin hoort dat je nijdig bent om een kleinigheid. Dus 2 tegen 1.

Het gaat om de maaltijd die ik wel eens mee neem als ik mijn vrijwilligers werk doe. De maaltijd, groente, vlees of vis, en aardappels kost; € 3 .Verleden week had ik wel de portemonnee mee om het eten te betalen, maar ik loop al kletsend met mijn mede vrijwilligster de deur uit zonder het eten te betalen. Thuis gekomen heb ik het tehuis gebeld en gevraagd of er een bonnetje in de kassa kon worden gelegd ik zou het deze week dan betalen. Een paar jaar geleden gebeurde dat ook wel eens maar dat wilde ze niet meer. We moeten betalen als we eten meenemen, dat is hun goed recht.

Alleen stoorde ik mij er toen ook al aan, het is net of je hun voor die €3 wil bestelen of gratis wil eten.

Vanmorgen komt die vrouw die toen ook gezegd had, het mag niet meer die briefjes in de kassa, naar mij toe met het briefje van verleden week. Zei liet mij het briefje zien,
”dat bent u toch? er staat  €3 open."

“Fijn dat je het mij helpt herinneren, ik was het vergeten  ik heb nu geen geld bij mij, kan het nog even in de kassa”

Ze knikt en gaat weg. Nog geen 5 minuten later komt er iemand anders in de keuken ziet mij en zegt”

“Bent u mevrouw Engel ?”  Ik knik

“Ik krijg €3 euro van u.”  

Er lopen 5 andere mensen in de keuken die kregen dat ook mee, ik voelde me gewoon een misdadiger en dat voor € 3.

“Dat werd me net ook al gevraagd”

“Dat wist ik niet” en weg was ze.

De mevrouw  waar ik  samen  mee tafeltje dekje doe, gooide een beetje olie op mijn vuur;

“Waar lijkt het op €3 euro, we staan hier een halfuur voor niets te helpen, je bent hier al 5 jaar, belachelijk  je zou het zo mee moeten krijgen wat is nou €3”

Ik begrijp gerust  dat dat niet kan, maar ik werd een beetje nijdig.

Peter de chef kok deed er ook nog een schepje boven op ;

“laat je niet opjutten zo gaat het hier nu eenmaal.”

We waren klaar ik naar huis, heb €3 uit mijn portemonnee gehaald Rocky aan de lijn gedaan  terug naar het tehuis, daar aan de kassa betaald terwijl zeggende:

 “Ik wou even kwijt dat ik  net niet  blij was in de keuken”

“Ik wist niet dat er iemand voor mij bij u was geweest, ik heb de verantwoording over de kassa , die moet kloppen”

“Dat begrijp ik , ik wil ook die ander spreken.”( wat stom om nijdig te zijn  van mij nu ik het opschrijf, allemaal om die €3, het is zo simpel opgelost, dat  had ik ook verleden week kunnen doen)

De gene die ik zocht liep wel ergens rond maar  ik  kon haar niet vinden, er was iemand anders die vroeg of ze het door kon geven, dus ik mijn verhaal gedaan.

Deze dame vond wel dat het niet helemaal correct was gegaan, maar nu mijn zoon en mijn vriendin het  niet de moeite waard vonden om er zo over te  drammen  twijfel ik of ik niet te overdreven heb gereageerd.

Pff… wat is het leven soms moeilijk. Ik zal wel nooit leren de consequenties van mijn daden te aanvaarden, als ik  iets doe moet ik niet twijfelen over wat ik gedaan heb, anders moet ik het niet doen. Kon ik alles maar eerst opschrijven en dan daden doen. Maar helaas dat gaat niet.

Eliza

Praatje

Een praatje zomaar tussen het wandelen door, ik vind dat zo gezellig. Er loopt een mevrouw wat met ons op met een leuk klein zwart hondje . Terwijl we zo oplopen ben ik weer degene die van alles wil weten. Hoe oud is u hondje, hoe heet hij. Die mevrouw vond het niet erg en vertelde dat Max logeerde bij haar, haar dochter was op vakantie, ze had Max 9 dagen gehad vanavond zou haar dochter Max weer op halen,de mevrouw vertelde dat ze drie keer per dag een uur met Max liep. Onder tussen komt ons een mevrouw tegemoet met twee teckeltjes , die kennen we wel dus ik zeg,:

“Goede morgen”                        ( mijn kleindochter Indra vroeg laatst:

                                                     “Oma waarom zeg jij iedereen gedag?

                         “Gewoon om vriendelijk te zijn, een glimlach is leuker

                                                 om naar te kijken als een zuur gezicht.”)

“Goede morgen “

Een van haar hondjes drukt zijn neusje tegen de neus van Rocky,en ik zeg eigenlijk in naam van Rocky:

“Hallo, goede morgen”

Zegt die mevrouw terwijl ze mij wat vreemd aankijkt;

“Goede morgen”

Ik kijk haar weer een beetje verdwaast aan :

“sorry maar ik sprak namens mijn hond tegen u hond”

Oh… ik dacht al, ik zal ook nog maar een keer goede morgen zeggen.

Die mevrouw praat  niet met  mensen die ze niet kent dus dit was best al vriendelijk.

“Ja ziet u die twee hondjes zeiden elkaar gedag in mijn verbeelding, en ik zei  dat hardop .”

De mevrouw loopt door ( wat zal ze wel niet van mij denken) mijn buurvrouw en ik liepen toch weer te grinniken,( ik neem die mevrouw echt niet in de maling hoor.) De mevrouw met Max heeft het hele rondje met ons meegelopen heel gezellig.

Eliza

  

  

  

 
 
Eliza

Eerlijk zijn

Eerlijk zijn moet kunnen maar de vraag is hoe!

Meestal zit iemand niet te wachten op;

“wat zit je haar gek”

“die spijker broeken met die witte vlekken vind ik geen gezicht” (heeft mijn buurvrouw er een aan)

“wat zijn u schoenen groot” daar heb ik het gisteren over gehad.

Vandaag loop ik op de markt, bij het Chineesje koop ik een pasteitje en een loempia met rode saus. Ik ben met Rocky vanuit de binnen  stad naar huis gelopen en op het laatste eindje was de markt. Ik heb dat lekker opgegeten en dacht dat ik mijn mond keurig had afgeveegd. Ik ga een stukje kaas kopen bij het kaasstalletje de jonge man laat me nog verschillende kaas proeven,en ik reken af, loop twee stalletjes verder daar is brood goedkoop dus ik koop  brood, zegt die jongenman”

“Mevrouw u heeft op u kin rood spul en ook aan u neus.”

“Oh... wat goed dat je dat zegt ik loop voor gek.”

 “Ja het is moeilijk soms, maar ik wou u toch zo niet verder laten lopen.

“Hartelijk bedankt”

Waarom heeft die jongen van dat kaas stalletje niets gezegd?

Dat bedoel ik met eerlijk zijn, hij heeft het waarschijnlijk niet gedurfd.

Eliza