Foto's uit het archief

Eliza
Foto's uit het archief

Eliza
Warm

Warm
Het is warm, er is wel een fijn windje dat ruist door de takken
van de knotwilgen.
Ik ging Rocky uitlaten de zon is erg warm,
Rocky heeft daar ook last van,
ik kon de verleiding niet weerstaan om onder
de knot wilg in de schaduw aan de sloot kant te gaan zitten.
Rocky ligt ook in de schaduw maar wel breed uit op het fietspad.
Als ik om hoog kijk zie ik de kop van de knotwilg
waar allemaal takken uit groeien net als haren op een hoofd.
Door de smalle bladeren zie ik de zon schitteren.
kijk ik vooruit zie ik door de takken die laag hangen in de sloot
de golfjes rimpelen, de zon laat kleine lichtjes
dansen op het water, de wind speelt met mijn haar
en voelt weldadig langs mijn huid.
Dit is een vorm van geluk
Eliza
Bekende liedjes uit Grootmoeders tijd

Jarig Jetje zou trakteren.
Jarig Jetje zou trakteren
alle meisjes uit de klas
Jetje had wat uitgekozen
waar ze zelf zo dol op was.
Ulevellen bracht ze mee.
Ieder kreeg er minstens twee.
Ulevellen bracht ze mee.
Ieder kreeg er minstens twee.
Maar jawel, een stroom vriendinnen
kwam ons Jetje tegemoed.
Met de allerbeste wensen
werd de jarige begroet.
En ze vroegen, nogal glad,
wat of Jet in 't zakje had.
En ze vroegen nog al glad,
wat of Jet in 't zakje had.
Ulevellen? Even proeven.
Eentje kwam er niet op aan.
Nog één... Jetjes ulevellen
gingen zoetjes naar de maan.
En de klas, een gek geval,
kreeg warempel niemendal.
En de klas, een gek geval,
kreeg warempel niemendal
*

'Toon Hermans' Uit het 'Groot versjes boek'

Paar
Zij heete Roos, hij heete Kees
zij was geen vis en hij geen vlees,
hij trouwde haar, maar na een poos,
zei hij: ' ik heb zo'n last van roos.'
*
Leven
Er zijn er heel wat
(en ze voelen geen gemis)
die weten op geen stukken na
wat leven is.
Dan zijn er nog een paar,
die weten het ongeveer
en die het weten,
hebben zelf geen leven meer.
*
Ochtend blad
Het ochtendblad is weer zo treurig
't is nooit es vrolijk opgesmukt,
zo'n krant is nooit eris rooskleurig,
z'is duidelijk, wat je noemt: bedrukt.
*
Verjaardag

Verjaardag.
Afgelopen zondag heb ik visite gehad van vrienden die ik vroeger vaak zag bij familie van mij. De visite kwam nog voor mijn verjaardag, het was gezellig, ik kreeg drie keer visite die dag.
S’morgens kwamen buren op de koffie, die ook cadeaus mee namen voor mijn verjaardag. Ik vond het lief maar het was wel overdadig.
Ik had drie pakjes uit te pakken. In een pakje zaten tijdschriften, uit het 2de
pakje kwam een lekkere doos chocolade, het derde pakje werd geheimzinnig over gedaan.
Het zat helemaal met plakband dicht geplakt, werd steeds nieuwsgieriger wat het zou zijn? mijn geduld raakte een beetje op omdat het zo stijf dicht zat, en wat denkt U? Ik zal u vertellen, leen nooit een glas aan je buren, uiteindelijk kwam mijn geleende glas dus uit dat super dicht geplakt pakje.
Kon een mini lachje af bij mij.
De derde visite was mijn vriendin die ook nog even kwam ondanks dat ze het moeilijk had. Het regelen en alles wat er omheen is als iemand overlijd grijpt je best aan. We hebben het Rummicub spel op tafel gelegd om even onze gedachte een andere wending te geven.
Zo had ik een aparte zondag.

Eliza
Foto's gemaakt in de vakantie voormalig Joegoslavië
Dit was het jong van de uilen, hij maakte scherpe kreten
om zijn ouders te roepen, het was nog een donsje.
We gingen naar een buiten museum naar huizen
zoals vroeger gemaakt, daar stonden ook deze auto's bij.
Binnen in die huisjes zag je dat ze vroeger
om de kok pot gingen zitten om warm te blijven,
de bedden stonden ook allemaal naast elkaar
ook van wegen de warmte.
Eliza
foto's vakantie joegoslavië
Dit zijn gladde muren, maar het is zo geschilderd of er hoeken in zijn of deuren.
Ik had nog niet alle dieren gehad die ik gezien heb,
dit waren uilen gewoon in de bomen van de campplaats.
Griezelig om door het water op de weg te rijden, het regende al zo'n 14 dagen.
Eliza
Vandaag 14 Augustus 2012
Dinsdag 14 Augustus 2012
Vandaag … weer een nieuwe dag
Vandaag … waarin van alles kan en mag
Vandaag … is nieuw en fris
Vandaag ... gaat niets mis
Vandaag … doe ik weer mijn best
Vandaag … we duiken er weer in, de tijd doet de rest
Eliza
Moe

Moe
Wat kan een mens moe zijn, niet lichamelijk moe maar in het hoofd ben ik zo moe! Het lijkt wel of ik niets kan bewaren of er niets toegelaten word in mijn hoofd. Ik probeer gewoon mijn dagelijkse dingen te doen, zelf Rocky lijkt het te merken, hij wil buiten ook niet lopen. Een paar passen en dan keert hij terug, wat ik dan niet erg vind. Ik gaap de hele dag, ga voor mij doen vroeg naar bed, heb grote moeite mijn ogen open te houden en de dag door te komen. Het is een beetje veel geweest de laatste tijd. Vandaag de moeder van mijn vriendin begraven. Was een hele mooie plechtigheid echt zo als ze was, alle muziek zo als ze die mooi vond, je kon haar in gedachten zien walsen op de muziek van Andre Rieu. Het Lied van Frans Bouwer over een moeder hakte er wel even in, maar het was mooi.
Zo is het leven, lachen, huilen, geboortedag je viert een feestje, sterfdag je hebt verdriet.
En elke dag is er weer een nieuwe dag.
Eliza
Weet je
Weet je
Weet je… dat ik niet wil dat je dood gaat
Weet je… dat ik niet wil dat de deksel de kist dicht slaat
Weet je …ik wil je niet zien liggen of je slaapt
Weet je… word wakker doe net of je gaapt
Weet je… je kan gewoon niet dood zijn
Weet je … je word echt niet meer wakker dat doet zo’n pijn
Weet je …ik wil geen afscheid nemen voor altijd
Weet je …ik heb te weinig gezegd ik hou van jou, ik heb nu spijt
Weet je … ik wil huilen… gillen
Weet je …ik heb niks meer te willen
Weet je …ik moet jouw je eeuwige rust gunnen
Weet je… ik moet het nu zonder jou weten te runnen
Weet je … een moeder kan je niet missen, NOOIT
Weet je … eens zie ik je terug , OOIT
Eliza
Dit gedicht draag ik op aan mijn vriendin.
Morgen gaan we haar moeder de laatste eer bewijzen.