Foto's uit het archief

Warm

Het is warm, er is wel een fijn windje dat ruist door de takken

van de knotwilgen.

Ik ging Rocky uitlaten  de zon  is erg warm,

Rocky heeft daar ook last van,

ik kon de verleiding niet weerstaan om onder

de knot wilg in de schaduw aan de sloot kant te gaan zitten.

Rocky ligt ook in de schaduw maar wel breed uit op het fietspad.

Als ik om hoog kijk zie ik de kop van de knotwilg

waar allemaal takken uit groeien  net als haren op een hoofd.

Door de smalle bladeren zie ik de zon schitteren.

kijk ik vooruit zie ik door de takken die laag hangen in de sloot

de golfjes  rimpelen, de zon laat kleine lichtjes

dansen op het water, de wind speelt met mijn haar

en voelt weldadig langs mijn huid.

Dit is een vorm van geluk

Eliza

                                                         

Jarig Jetje zou trakteren.

Jarig Jetje zou trakteren
alle meisjes uit de klas
Jetje had wat uitgekozen
waar ze zelf zo dol op was.
Ulevellen bracht ze mee.
Ieder kreeg er minstens twee.
Ulevellen bracht ze mee.
Ieder kreeg er minstens twee.

Maar jawel, een stroom vriendinnen
kwam ons Jetje tegemoed.
Met de allerbeste wensen
werd de jarige begroet.
En ze vroegen, nogal glad,
wat of Jet in 't zakje had.
En ze vroegen nog al glad,
wat of Jet in 't zakje had.

Ulevellen? Even proeven.
Eentje kwam er niet op aan.
Nog één... Jetjes ulevellen
gingen zoetjes naar de maan.
En de klas, een gek geval,
kreeg warempel niemendal.
En de klas, een gek geval,
kreeg warempel niemendal

               * 
                                             

Paar

Zij heete Roos, hij heete Kees
zij was geen vis en hij geen vlees,
hij trouwde haar, maar na een poos,
zei hij: ' ik heb zo'n last van roos.'

*
Leven

Er zijn er heel wat
(en ze voelen geen gemis)
die weten op geen stukken na
wat leven is.

Dan zijn er nog een paar,
die weten het ongeveer
en die het weten,
 hebben zelf geen leven meer.

*
Ochtend blad

Het ochtendblad is weer zo treurig
't is nooit es vrolijk opgesmukt,
zo'n krant is nooit eris rooskleurig,
z'is duidelijk, wat je noemt: bedrukt.

*

Verjaardag.

Afgelopen zondag heb ik visite gehad van vrienden die ik vroeger vaak zag bij familie van mij. De visite kwam nog voor mijn verjaardag, het was gezellig, ik kreeg drie keer visite die dag.

S’morgens  kwamen buren op de koffie, die ook cadeaus mee namen voor mijn verjaardag. Ik vond het lief maar het was wel overdadig.

Ik had drie pakjes uit te pakken. In een pakje zaten tijdschriften, uit het 2^de

pakje kwam een lekkere doos chocolade, het derde pakje werd geheimzinnig over gedaan.

Het zat helemaal  met plakband dicht geplakt, werd steeds nieuwsgieriger wat het zou zijn? mijn geduld raakte een beetje op omdat het zo stijf dicht zat, en wat denkt U?  Ik zal u vertellen, leen nooit een glas aan je buren,  uiteindelijk kwam mijn geleende glas dus uit dat super dicht geplakt pakje.

Kon een mini lachje af bij mij.

De derde visite was mijn vriendin die ook nog even kwam ondanks dat ze het moeilijk had. Het regelen en alles wat er omheen is als iemand overlijd grijpt je best aan. We hebben  het Rummicub spel op tafel gelegd om even onze gedachte een andere wending te geven.

Zo had ik een aparte zondag.

Eliza

Dit was het jong van de uilen, hij maakte scherpe kreten
om zijn ouders te roepen, het was nog een donsje.

  
We gingen naar een buiten museum naar huizen
zoals vroeger gemaakt, daar stonden ook deze auto's bij.

  

  

  

Binnen in die huisjes zag je dat ze vroeger
om de kok pot gingen zitten om warm te blijven,
de bedden stonden ook allemaal naast elkaar
 ook van wegen de warmte.

Eliza

  

Dit zijn gladde muren, maar het is zo geschilderd of er hoeken in zijn of deuren.

  
Ik had nog niet alle dieren gehad die ik gezien heb,
dit waren uilen gewoon in de bomen van de campplaats.

  
Griezelig om door het water op de weg te rijden, het regende al zo'n 14 dagen.

  

Eliza

Dinsdag 14 Augustus 2012

Vandaag … weer een nieuwe dag

Vandaag … waarin van alles kan en mag

Vandaag …  is nieuw en fris

Vandaag ... gaat niets mis

Vandaag …  doe ik weer mijn best

Vandaag … we duiken er weer  in,  de tijd doet de rest

Eliza

Moe

Wat kan een mens moe zijn, niet lichamelijk moe maar in het hoofd ben ik zo moe! Het lijkt wel of ik niets kan bewaren of er niets toegelaten word in mijn hoofd. Ik probeer gewoon mijn dagelijkse dingen te doen,  zelf Rocky lijkt het te merken, hij wil buiten ook niet lopen. Een paar passen en dan keert hij terug, wat ik dan niet erg vind. Ik gaap de hele dag, ga voor mij doen vroeg naar bed, heb grote moeite mijn ogen open te houden en de dag door te komen. Het is een beetje veel geweest de laatste tijd. Vandaag de moeder van mijn vriendin begraven. Was een hele mooie plechtigheid echt zo als ze was, alle muziek zo als ze die mooi vond, je kon haar in gedachten zien walsen op de muziek van Andre Rieu. Het Lied van Frans Bouwer over een moeder hakte er wel even in, maar het was mooi.
 
Zo is het leven, lachen, huilen, geboortedag je viert een feestje, sterfdag  je hebt verdriet.

En elke dag is er weer een nieuwe dag.

Eliza

Weet je

Weet je… dat ik niet wil dat je dood gaat

Weet je… dat ik niet wil dat de deksel de kist dicht slaat

Weet je …ik wil je niet zien liggen of je slaapt

Weet je… word wakker doe net of je gaapt

Weet je… je kan gewoon niet dood zijn

Weet je … je word echt niet meer wakker dat doet zo’n pijn

Weet je …ik wil geen afscheid nemen voor altijd

Weet je …ik heb te weinig gezegd ik hou van jou, ik heb nu spijt

Weet je … ik wil huilen… gillen

Weet je …ik heb niks meer te willen

Weet je …ik moet jouw je eeuwige rust gunnen

Weet je… ik moet het nu zonder jou weten te runnen

Weet je … een moeder kan je niet missen, NOOIT

Weet je … eens zie ik je terug , OOIT

Eliza

Dit gedicht draag ik op aan mijn vriendin.
Morgen gaan we haar moeder de laatste eer bewijzen.

Eliza

URK

     
 
We waren onze grote boot zat,
zochten naar een kleinere.
Ze hebben er ook heerlijke paling

Eliza

  


  


  \

  
Eliza

 

  

  

  

Eliza

Terug van mini vakantie

Het was erg leuk, mijn zoon en ik hebben onze verjaardag  op de camping gevierd.

We hebben met 25 mensen gebarbecued, het was echt knoert gezellig, alleen moest moeders zo nodig op haar achterhoofd vallen. Ik zou even achteruit met mijn stoel omdat er een foto gemaakt werd, er was een kuil in het grasveld en natuurlijk moet moeders daar haar stoeltje in zetten, ze ging  met de beentjes omhoog achterover en kwam behoorlijk hard op haar achterhoofd terecht.( Hoe krijg ik het voor elkaar)

Was even duizelig had mazzel dat het daar bij bleef, van de schrik had diegene die de foto wou maken moeders niet met haar beentjes in de lucht gefotografeerd, gelukkig maar.

Heb mooie cadeaus gehad, mijn jongste broer stond ook als verrassing op de zelfde camping, helemaal leuk. Er was even een misverstand, dat  echt  mij weer  overkomt.

We gingen inchecken, ik zeg;

” ik laat nog even de hond buiten de camping plassen”.

Mijn vriend heeft dat niet gehoord, hij komt naar buiten ziet mij niet, denkt,

’ze is vast naar haar zoon op zoek’,

 dus stapt in de camper en rijden maar. Ik zie hem instappen geef een gil dat ik er aan kom, jammer ik kon met mijn hondje achter de camper aanlopen( rennen) Op de kruising geen camper meer. Er was een mijnheer,

”Mijnheer heeft u een camper gezien,”

ik wist niet waar onze standplaats was, en na een jaar weet ik al helmaal niet waar mijn zoon gestaan had.

“Ja mevrouw rechts af”

Rechts af dan maar en ja hoor daar stond de camper  met een vriend die heel verbaast was toen hij mij zag.

(GOD hoorde mij brommen)niet alleen God, ik maakte toch wel even bekent dat ik er niets van snapte, maar oké een misverstand zit in een klein hoekje??of op een grote camping?

Eliza

Mini vakantie

We gaan op mini vakantie ,

mijn zoon en ik zijn 9 augustus jarig,

hij kampeert op en camping in Drenten,

we gaan samen onze verjaardag vieren.

Zaterdag zijn we weer terug,

fijne week allemaal.

  

  

  
Eliza

                                                 De Joodse bruiloft

We gingen naar een nieuwe standplaats  voor de camper, vlak bij de standplaats stond een schattig Kerkje.

Het was open, binnen was het piep klein, mijn kloppend hart voor de fotografie sloeg op hol.

Mijn vreugde kon niet op toen er de andere dag een bruiloft werd ingezegend. Ik voelde me net een paparazzi maar het mocht, ik hoefde me niet te verschuilen in de bosjes om mooie foto’s te kunnen maken,
helemaal geweldig. 

De kronen op hun hoofd … de indrukwekkende hoge hakken van de dames…het bruidje wat zo lief was om even haar zilveren schoentjes te laten zien door haar bruidsjurk wat op te tillen ... het rondje om de kerk … de snoepjes die gestrooid werden … het bruidsmeisje wat moe was en gewoon op de grond ging zitten, het speelde zich allemaal voor de kerk buiten af

Dat is het fijne van foto’s maken, je geniet er ieder keer weer van  als je ze ziet, waarschijnlijk maak ik dit  geen tweede keer mee.

                                                Eliza

                                             

De zomer klok tikt door

Deze zomer is het geen ‘WEER’

Het ‘WEER’ wisselt elke keer.

Zo is er zon, zo is er regen.

De mensen kunnen er niet meer tegen,

ze worden zelf zoals het ‘WEER’.

Hun humeur gaat op en neer.

Zo kan je lachen, zo kan je huilen

Want zo loop je in de zon,

 zo moet je voor de regen schuilen.

En de zomer klok tikt maar door

Eliza

Ja... ja!

Gisteren diep uit mijn hart het gedichtje: wij Samen , Rocky en ik. Vandaag zo iets treurig. Ik was eerst met de buurvrouw en de honden door het Mariëndal gelopen. Thuis gekomen even achter de pc, bedacht me opeens dat ik nog een boodschap moest doen, ik zou visite krijgen Christien mijn vriendin.

Als ik bij haar ben heeft zo ook altijd lekkere hapjes, nu had ik garnaaltjes in gedachte, die moest ik dus nog halen. Eerst dacht ik, ik ga even gauw zonder Rocky dat gaat wat sneller, meteen daarop dacht ik; ik kan hem beter even nee nemen, als Christien er is duurt het een tijd voor ik Rocky weer kan uitlaten, dus boodschappentas en Rocky mee.

Als ik zonder Rocky ga, neem ik altijd de zij ingang van het winkelcentrum, als Rocky mee is neem ik de hoofd ingang omdat ik hem daar dan binnen aan het begin van het winkelcentrum vast leg aan een stellage van de groenteman, Rocky mag niet mee het winkelcentrum in. Oké de boodschappen zijn gedaan, ik pak de tassen en ga aan de wandel naar de zij ingang van het winkelcentrum.

Ik loop al een tijdje richting huis, zie ik een kennis, die vraagt;

 “waar is je hond”?

“Die is thuis ik had een beetje haast”

“Maar ik zie je net lopen met Rocky?”

“Oh help… ik heb hem vergeten, hij ligt nog voor in het winkelcentrum”

Treurig hé dat is dat warrige hoofd van mij, gisteren wij samen,

vandaag Rocky alleen in het winkelcentrum.

Ik heb hem vandaag maar wat extra verwend, voelde me best een beetje schuldig.

Eliza