De stijgende temperaturen hebben ook een impact op het landschap. Rotsen brokkelen sneller af en er zijn meer aardverschuivingen. Het landschap is zo erg veranderd dat de oorspronkelijke grens tussen Italië en Zwitserland niet meer klopt met de realiteit. Een groep experten gaat een nieuwe landkaart tekenen met een aangepaste grenslijn.
Dinsdag 16 juni 2009
Robbenvangst in Canada drastisch geslonken
Robbenvangst in Canada drastisch geslonken
Archieffoto.
Canada heeft in zijn jacht op zadelrobben dit jaar slechts een kwart van het toegelaten quotum benut. Een woordvoerster van het ministerie van Visserij in Ottawa gaf het aantal gedode dieren vandaag met 72.156 aan.
Het ministerie had de jacht toegelaten op 280.000 zadelrobben. Gisteren verklaarden de provincies Newfoundland en Labrador als laatste van de aan de robbenvangst deelnemende Atlantische regio's het seizoen 2009 voor gesloten.
Gedaalde prijs voor robbenvellen
Als reden voor de drastische vermindering van de gedode dieren noemde het ministerie de sterk gedaalde prijs voor robbenvellen. Door de globale economische en financiële crisis is de vraag naar het "luxeproduct robbenpels" aanzienlijk gedaald, verklaarde de woordvoerster. De handelaars bepaalden de prijs voor een robbenpels op nog slechts 9 euro, de helft van het bedrag van vorig jaar. Dat deelde het International Fund for Animal Welfare (IFAW) vandaag mee.
IJsomstandigheden
Volgens het ministerie hebben ook de ijsomstandigheden langs de Atlantische kust tot de terugloop bijgedragen. De EU wil voortaan alle handel in robbenproducten verbieden. Dat geldt buiten de pelsen ook voor het vet van de dieren, waaruit onder andere vitaminepillen en kosmetische artikelen worden vervaardigd.
Het Europees parlement stemde op 5 mei voor een dergelijk importverbod. Het laatste woord is aan de Europese ministerraad, wiens besluit op 25 juni wordt verwacht.
(dpa/ka)
bron; demorgen.be
Mien Ruys was een internationaal gerenommeerde tuinarchitecte die zelfs in eigen land tenvolle werd geapprecieerd. Ook haar vader was overigens een bekend tuinier. Hij lanceerde bij onze noorderburen als eerste het concept van de borders. In 1973 schreef Mien Ruys een boek waarin niet zozeer de ordening van de planten in de tuinen de aandacht voor zich opeisten, maar wel de tuinplanten zelf. Het werd een gigantisch succes en Mien Ruys paste haar ideeën ook zelf toe in haar eigen tuin, waar ze in 1925 aan begon en die ze steeds verder uitbreidde. Verwacht u hier dus niet aan een strak geplande opbouw, wel aan een ongedwongen feest van kleuren en vormen. In feite is het een opeenvolging van 28 proeftuinen waarin Mien experimenteerde en alle combinaties en materialen uitprobeerde. Ze geven als het ware een chronologisch overzicht van de tuinarchitectuur van de 20ste eeuw, gecombineerd met de evolutie die Mien Ruys zelf onderging. De nieuwste tuinen worden nog voortdurend verder ontwikkeld, de oudere worden bewaard zoals vroeger. De verwilderingstuin is de oudste, maar ook de oude proeftuin met de grote border, de watertuin met stapelmuurtjes of de verdiepte tuin met spoorbielzen zijn interessante klassiekers. 
