De temperatuur daalde met 10 graden. Vandaag op terras en aan het water.De dag erna met regenjas of winterjack. We mogen echter niet te hard klagen want in andere landen ver van ons vandaan lijden ze honger en hebben ze watergebrek. Zelfs daar waar watersnood heerst en hele landsdelen onder water staan.
Ook langs de Maas zet de herfst in, dan vallen de bladeren van de bomen. Heel de waterkant is ontdaan van boom en struik. Alleen het 'eilandje' in de Maas in Smeermaas heeft nog begroeiing. Het is net die begroeiing die voor de mensen van Smeermaas en passanten (fietstoeristen) een doorn in het oog is. Zolang de bomen en struiken in het blad steken kijk je erover heen. Nu er bladeren afvallen komt het lelijke plastic weer te voorschijn, dat zich vele jaren na mekaar heeft vastgezet. Onlangs zette men in Smeermaas langs de Maas enkele rustbanken voor toeristen om te genieten van het uitzicht dat met de dag meer laat zien van het 'eilandje'.
Het zou een oplossing zijn voor 'die doorn' in het oog van die vele mensen, als er eens een eenmalige kapping (niet rooien) zou plaats vinden en er daarna aan het eind van ieder hoog water opgeruimd zou worden.
Vraag is wie moet dat dan doen? Nou dat is eenvoudig te beantwoorden, de Nederlandse Rijkswaterstaat. Waarom zij? dat is eenvoudig. De 'thalweg' is bepalend voor de grens. En de grens die is duidelijk voor wat het eilandje betreft. Bij deze langdurige lage waterstand -rond 39 m- zie je duidelijk dat het water van de Maas aan de zijde van Smeermaas, het eilandje passeert. Dus is het Eilandje Nederlands gebied.
Dus mensen van Rijkswaterstaat, zet uw beste beentje voor en verwijder die 'doorn' uit het oog.
Overigens zijn er in de Maas twee drempels aan de zijde van Borgharen gelegd, om het water langs dat eilandje te laten stromen, zodat de Maas zich niet zou verleggen naar de zijde van Nederland. Dit zou op verzoek van de Belgische zijde zijn gebeurd. Als dat wel zou gebeuren kan dat een invloed hebben op het achterland, waar zelfs de natte gebiedsdelen droog zouden kunnen vallen met alle gevolgen van dien. Ook hebben ze aan de zijde van Borgharen richting Stuw een deel Toutvenant in de maas teruggestort, omdat bij meting was gebleken dat er iets te diep was uitgehaald. Een buldozer met GPS reed toen enkele dagen in de Maas om het toutvenant te verspreiden tot op de juiste hoogte.
Of die drempels er nog liggen bij een lange periode van hoog water is maar de vraag. Maar dat moeten we afwachten in een regenrivier die al tijdens het prille bestaan grind afzette in het Maasdal..
Intussen gaat het laatste stukje geluidswal tegen de vlakte. De winter komt eraan en dan zullen de werken afgesteld worden op de te verwachten stijging van de Maas.Op het noordelijkste punt, graaft een graafmachine zich een weg tussen Maas en Akkers en de landbouwer van 'de Wiegershof' heeft zijn mais gehakseld en binnengehaald om in te kuilen.
Ook tegenover de Geulerweg in Neerharen zijn de werken opnieuw opgestart.

Mais binnengehaald en ingekuild

Het plastic-eiland te Smeermaas een doorn in het oog

Het laatste stukje geluidswal gaat eraan.

verdiende rust

Drempel om te vermijden dat de maasbedding zich zou verleggen richting Borgharen

Zolang de bomen bladeren dragen mooi uitzicht over de Maas en de weerdverlaging

foto onder te zien dat er zich een graafmachine door de akker graaft recht op Itteren aan.
