Shakin Dj's in OC Smeermaas

Heel wat inschrijvingen kwamen er binnen bij de werkgroep rond Zinloos geweld, voor de Benefietavond.
Dit deed hen beslissen een tent op te slaan op het Kerkplein ipv een eerder voorbestemd lokaal.

Huub Adriaens presenteerde deze avond en trad vanzelfsprekend ook op. Naast Huub, traden nog op: Johnny Memphis, de New Timeless en Joi de Vivre waarvan beelden via de link
Foto's Nol

Intussen, zo wist de organisatie te melden gaat het stilaan , stapje voor stapje vooruit met het slachtoffer van zinloos geweld, waarvoor deze benefietavond gehouden werd.

In het revalidatiecentrum van Hoensbroek wordt hij momenteel behandeld.

Na de huldiging van de Vrijwilligers in de Raadzaal van de Gemeente, was het op 3 december de beurt aan de kampioenenhulde in het CCL:

Heel wat verenigingen passeerden de revue op het podium van de goedgevulde Jan Rosierzaal. De gemeente Lanaken telt heel wat individuele kampioenen die verzameld waren in het CCL.

           Fotos van deze avond vind je op http://picasaweb.google.com/nolly49/

Jan Bollen, die het hele gebeuren, op een voortreffelijke manier modereerde, riep Schepen van Sport, Stevens en Burgemeester Willen op het podium voor hun toespraak, nadat Willy Stöcker, voorzitter van de sportraad in zijn inleiding de aanwezigen feliciteerde met hun geleverde prestaties.

Van het kweken van Langoorkonijnen, Ping pong, Hapkido, Loopsport tot voetbal en twirling, damesvoetbal, Tennis op plein en op tafel, duivensport en Biljart kwam aan bod bij de Hulde.

Tijdens de pauze was er een optreden van de dansgroep ‘Fitness Traffic.

 

Op deze jaarlijks weerkerende avond van de Gemeentelijke sportraad, die in teken staat van de sport in het algemeen, roept de raad de Sportvrouw (Girl) en Sportman van het jaar uit, benevens de Trofee voor sportverdienste,  waarvoor er  dit jaar  drie genomineerden waren nl. Dassen Stevens voor Hapkido, het danspaar Michel Heggen en Tonny Nijssen en de landelijke kampioen veteranen tafeltennis voor 60-65 jarigen, Joseph Croux. Deze laatste verkreeg de trofee voor sportverdienste.
 

De sportploeg van het jaar viel dit jaar toe aan Dream Team Gellik die genomineerd was samen met Sparvoc- en Atletiekclub Atla Lanaken.

 

Voor sportgirl van het jaar werden genomineerd,

Cloë Ruette met de palmares Limburgs Kampioen interclub meisjes 9 jaar, Zilver Limburgs kampioen enkel meisjes 10 jaar en zilver Limburgs kampioenschap jongens 9 jaar.

Salamone Rilona met het palmares Solo baton, solo 2 baton, dolo dance en duo twirling. Belgisch kampioen, solo baton, solo baton 2, solo dance twirling. Zilver  Nationaal kampioenschap team twirling junior.

Stegen Femke, Limburgs kampioenschap team twirling junior.

Frances Jacobs, Goud Interland Zweden-België, Brons Belgisch kampioenschap, 11^e Europees kampioenschap team. 45^e Europees kampioenschap individueel, zilver gymfinale balk.

Uit deze ‘girls’ werd Salomone Rilona uitgeroepen tot sportvrouw van het jaar.

 

Bij de sportman van het jaar waren maar twee genomineerden nl.

Hermans Kenny (Atletiek) met het volgende palmares, Kampioen 1^e landelijke seniors. Limburgs kampioen hinkstap seniors. Vlaams kampioenschap hinkstap Seniors. Zilver Limburgs kampioenschap indoor verspringen & hinkstap, Indoor universitairen hinkstap.

En Robin Thijssen (motorcross), Limburgs kamioen Motorcross. Kampioen van België VBM. F.A.M. Kampioenschap van België, Winnaar Paastrofee.

Sportman van het jaar werd Hermans Kenny.

Er werd nog een tijdje nagepraat tijdens de aansluitend receptie.

De bloemen stonden nog op de begraafplaatsen en kerkhoven toen plots deze winterprik ons deel werd.
Er wordt nu gepekeld in Lanaken, maar geld dat ook voor de fietspaden?

Vogels krijgen het nu steeds moeilijker om voedsel te vinden en hoewel bewoners van de nieuwe wijk van de Sociale woningsmaatschappij -begin dit jaar een brief in de bus kregen om de vogels niet te voeren-  is het lovenswaardig om dit wel te doen voor onze gevederde vrienden, nu ze het zo moeilijk hebben.

Maar toch is deze winterprik geen garantie voor een witte kerst. Volgende week zou het al weer 17 graden warmer zijn.
Intussen beleeft de schoolgaande jeugd plezier aan de sneeuw, zoals te zien is op de speelplaats van de basisschool Áan de Basis'.

Hoe zou het met Jef zijn in zijn Rekemse woonst? nu het weer bakstenen uit de grond vriest.

Tijdens de huldiging van de jubilarissen door de Sportraad, die dit jaar doorging in de Raadzaal van de gemeente, werd de overleden voorzitter van Sparvoc postuum gehuldigd.

Mag ik even uw aandacht voor de huldiging van volgend persoon” ?. Zo begon de lieftallige Natasha Pernet, een bloemlezing over de -dit werkjaar overleden- voorzitter Bruno Mouchaers, van volleyclub Sparvoc, tijdens de jaarlijks weerkerende huldiging door de Sportraad, van de jubilerende bestuursvrijwilligers en clubs in de sport over geheel groot Lanaken.

De clubmanager, Johan Ghijselinck, van Sparvoc Lanaken, heeft dit jaar Bruno Mouchaers voorgedragen om hem voor zijn  10 jaar dienstbetoon, postuum te huldigen, en motiveerde dit verzoek.

Mag ik zo vrij zijn u dit even voor te lezen”vervolgt Natascha, waarna je een speld kon horen vallen in de Raadzaal van de gemeente.

 

Bruno bouwde 10 jaar lang aan de club, onder het motto, “wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”, werden alle middelen ingezet , op jeugdwerking. Sparvoc diende terug van onderen uit te groeien. Bruno bouwde de trainersgroep uit en zocht gemotiveerde mensen om, samen met hem, de kar te trekken

In beide zaken slaagde Bruno. De club groeide verder uit en bloeide weer op.Van 90 leden groeide Sparvoc Lanaken, naar meer dan 200 leden.

Ook de sportieve resultaten –gevolg van de gekozen richting- keerden weer. In Limburg werd weer rekening gehouden met SparvocLanaken.

Sparvoc werd onder leiding van Bruno,  dan ook weer een familieclub, wat ze steeds wilde zijn. “Ja,  dat is altijd de kracht geweest van onze voorzitter, Hoger, Verder en Beter. Zijn perfectionisme en gedrevenheid stuwen Sparvoc verder”.

Het 50 jarig jubileum in 2012 zou een hoogtepunt in het bestaan van Sparvoc moeten worden. Bruno wilde hier een echt feestjaar van maken en ervoor zorgen dat Sparvoc de titel ‘Koninklijke Club’ met ere zou dragen.

Helaas in het jaar van zijn 10e jubileum moest Sparvoc Lanaken door zijn  plots en onverwacht overlijden,  afscheid nemen van Bruno.

“Sparvoc zal Bruno héél hard missen en het huidige bestuur zal het beleid, dat Bruno zo mooi uitstippelde, verder zetten”

De club bekroonde Bruno al (eveneens postuum, in januari) tot erevoorzitter.

Het postuum uitreiken van een plaquette voor zijn 10 jarig jubileum, door de gemeente, zou een mooi gebaar zijn voor Bruno’s familie en de hele Sparvoc-familie.

Natascha besloot dan de bloemlezing van Johan Gijselinck met de volgende woorden.

“Met eer huldigen wij dan ook Bruno voor zijn inzet voor het sportgebeuren in Lanaken”.

 

Danny Mouchaers,  zoon en tegenwoordig voorzitter van Volleybalclub Sparvoc nam de plaquette van zijn overleden vader in ontvangst.

 

Bruno overleed in december 2009

De andere jubilarissen kunt u bekijken in een album. Klik daarvoor op foto´s nol in de rechterkolom bovenaan. of via deze link http://picasaweb.google.com/nolly49/ 
Opvallend is wel dat we bij de 29 jubilarissen, welgeteld 3 dames aan treffen, de dames Stöcker, Van de Broek en Immerix.
Twee clubs vieren een jubileum, dat zijn LSK Lanaken 40 jaar en KVC AA Rekem 80 jaar.
De langst zittende bestuursleden zijn te vinden bij VC Kesselt. Twee leden met 50 jaar dienst Dhr Swinnen en  Hermans, 45 jaar voor Dhr Kerckhofs en 30 jaar voor Dhr Rondas.
Bij LSK bleek dat twee bestuursleden vanaf het begin zetelen namelijk 40 jaar voor Dhr Liebens en Cielen. 

Op 3 december zullen de Sportvrouw en sportman van het jaar naast de club van het jaar bekend gemaakt worden in het CCL aanvang 19.30h.


Natascha leest de brief van Ghyselinck voor en het werd muisstil in de zaal



Danny Mouchaers en schepen van sport Michel Stevens



Voormalig voorzitter sportraad Lanaken Wahlen en huidig voorzitter Stöcker

Alle jubilarissen in een shot
a

Wegwerkzaamheden Bosscherweg  Maastricht.

Op de site van Maastricht kunnen wij viia onderstaande tekst, vernemen dat er werkzaamheden beginnen, vanaf morgen 22 november.
Een aantal dagen geleden plaatste een werkman enkele borden in Smeermaas, langs de openbare weg.
Nu staat daar een bord langs de Zuidwillemsvaart die het verkeer via een , met borden aangegeven doodlopende weg en een verbodsbord voor alle, - met uitzondering van plaatselijk verkeer- verwijst naar Maastricht.
De man was duidelijk de weg kwijt, want dit bord hoort ergens voor het kruispunt te staan en dan ook nog met een pijl naar links.

onderstaand, tekst van site gem. Maastricht. 

Voor het begin van het A2-project wil de gemeente het onderhoud aan het Maastrichtse wegennet op orde hebben. Van maandag 22 november tot woensdag 1 december 2010 wordt het asfalt vervangen van de Bosscherweg. Tijdens de werkzaamheden is de Bosscherweg afgesloten voor alle doorgaand verkeer (behalve voetgangers en fietsers) tussen 19.00 (op donderdagavond/koopavond vanaf 21.30 uur) en 5.30 uur. In het weekend van 27 en 28 november wordt er niet gewerkt.

Locatie

De Bosscherweg wordt vanaf de Frontensingel tot voorbij de aanhaking met de Fort Willemweg voorzien van een nieuwe asfaltlaag.

Bereikbaarheid Bosscherveld en Boschpoort

Bewoners van Bosscherveld en Boschpoort kunnen de buurten bereiken via de Bosscherweg vanuit België en indien de werkzaamheden het toelaten via de Fort Willemweg. Verkeersregelaars worden ingezet om de verkeersveiligheid te waarborgen en zij kunnen ter plaatse informatie verstrekken. Ook in geval van calamiteiten of spoedeisende hulp zijn Boschpoort en Bosscherveld bereikbaar.

Bushalte De Lijn

Als gevolg van de werkzaamheden aan de Bosscherweg komen de bushaltes van De Lijn gedurende de periode 22 november tot 1 december 2010 te vervallen. De omleidingsroute van De Lijn loopt via de Brusselseweg, Carl Smulderssingel, Cabergerweg en Maagdendries.

Omleidingen

Ongeveer twee weken voor aanvang van de werkzaamheden wordt via mobiele lichtkranten het verkeer op de hoogte gebracht. Omleidingroutes worden met borden aangegeven.

Planning

Door onvoorziene (weer)omstandigheden kan de planning uitlopen. Ook is het mogelijk dat er enige (geluids)hinder ontstaat tijdens het frezen van het asfalt. Wij proberen deze overlast uiteraard tot een minimum te beperken.

De Maas stond al een hele tijd in een stand rond de 39.38 meter TAWop 5 november, tot 46.03 TAW, een steiging van bijna 7 meter. De afvoer van Maaswater bedroeg toen in Maastricht 1500m3 per seconde.
TAW staat voor tweede algemene aanpassing. Dit referentiepunt in Belgie ligt 2,33 lager dan het NAP Normaal Amsterdams Peil. Maar al hebben de waterstanden in Borgharen en Smeermaas een ander maataanduiding, ze liggen precies gelijk in hoogte.
Enkele dagen gestadige regenval maakte van Vlaanderen een rampgebied, waar vele winterbeddingen het hard te verduren krijgen. De Maas daarentegen heeft haar werk gedaan en het water in haar stroomgebied gehouden. Gelukkig maar.
Nu het water aan het dalen is geeft de ondergaande zon een prachtig beeld vanuit Herbricht gezien langs de Geulerweg. Langs de gehele Geulerweg ligt een massa petflessen en andere plastic. Maar ook delen van stronken en afgezaagde bomen van de rooiing bij Borgharen.
De kracht van het insijpelend water in de Maasboord vanuit de grote akkers is sterk genoeg om stukken van de pas aangelegde, verlaagde Maasboord weg te slaan.
Bij de kinderboerderij stond een groot deel van de parking onder water en in het ´Kuilke´ net over de grens met Smeermaas zwelde ´De Zouw´ behoorlijk aan. Het door de akkers gekleurde water verkleurde ook de Zuid Willemsvaart´op de plaats waar ´De Zouw´in het kanaal uitmond.
Gelukkig bleef het ons bespaard wat er in de rest van Vlaanderen is gebeurd, zelfs Veldwezelt en de Waterstraat bleef ervan bespaard.


de Maasstand op 39,38 TAW

De maasstand verhoogde in het weekend

Jeu Jean en Hub van Neerharen schouwen de Maas bij Herbricht

De Zouw kan in het ´Keulike´het water niet slikken

Pompen door brandweer Maastricht en de ambtenaar van het Waterschap

ParkingKinderboerderij

Dan maar over het fietspad

De kracht van het water langs de Geulerweg en de ondergang van de zon onder

De marktbezoekers hebben zich goed ingeduffeld op deze frisse dinsdagmorgen, die gelukkig regenloos verloopt.

Heel wat van hen slaan geen marktdag over, want hier op de markt tref je bekenden waarmee een praatje geslagen wordt. De Markt is daarom ook een plaats voor sociale ontmoetingen.

In de Providentia zitten een aantal dames, net achter mijn tafeltje en toevallig hoor ik ´een deel´van hun ´interessante gesprek´. Het gaat over brood en de langere versheid, als je het niet laat snijden bij de bakker. Zelf snijden daar gaat het over. Ik vraag aan hen of ze er nog steeds eerst een kruis over maken als ze het aansnijden en dat blijkt zo te zijn.

Ik kan mij mijn moeder Zaliger nog voor de geest halen, als zij voor onze bende kinderen brood sneed. Het brood werd door de bakker uit Borgharen tussen zijn twee armen binnengedragen, allemaal ongesneden lang brood. Als mijn moeder Zaliger het begon aan te snijden ging eerst, met het broodmes, het kruisteken eroverheen en verdween een deel van het brood tussen de bo….. en maar snijden. Als ze zich maar niet snijdt dacht je dan want het mes kwam wel heel erg kort bij de bo…. Later hadden wij een ‘modern apparaat’ waarmee je, al draaiend met de hand, de dikte van de snee zelf kon bepalen. Nu hebben ze elektrische broodmessen en vooral ,minder kinderen. Er ging geen snee verloren destijds, want het oud brood werd gebruikt om broodpap met warme melk van te maken.

 

Een kleuterklas van de Jan Rosierschool werd bij de kippenhandelaar voorzien van een lekker kippenpootje (ik dacht nochtans dat het kippepootje zou moeten zijn ), dat er zo te zien goed inging, .Juf Edith en Mireille hadden er even geen zorgen aan.

 

In de Galerij zaten vijf wielertoeristen uit de Voerstreek te genieten van koffie en warme chocomel. Vier kálle Duutsch zei Jef de grappigste van het vijftal de gepensioneerde mijnwerker van de Nederlandse mijn Emma.

Roosje, onze moederpoes, laat haar jong uit een eerder nest, niet in de steek.
Roosje heeft nog een groot jong uit een eerder nest, die tot twee dagen voor haar nieuwe worp nog steeds bij haar dronk. Op 10-10-10 werden er drie jonge poesjes geboren. Twee vrouwtjes en een mannetje. Helaas is het mannetje overleden.
Nu de poesjes bijna een maand oud zijn, bemerkte ik dat de poes uit het eerdere nest weer toegelaten werd om bij haar te drinken. (heet dat eigenlijk wel zo?)
Samen met onze hond  Napoleon (roepnaam Polly) hebben de poesjes plaats in twee bakken.
een paar dagen geleden, zag mijn jongste kleindochter dat de jongen aan het drinken waren. Ze zei "kijk Opa de poesjes zijn Roosje aan het opblazen".




twee in het nest een eerder jong rechts



even aanraken mag maar buiten het nest blijven

samen in twee bakken leven als kat en hond

Roosje met twee generaties jongen

Ze heeft nog melk genoeg voor het groot jong

De Sint met zijn knechten hadden het dit jaar een beetje moeilijk. Waar normaal het gemeenteplein vol staat met ouders en kindjes, waren het er dit jaar een handvol, die de Goedheiligman met zijn gevolg stonden op te wachten.

De magere opkomst is te wijten aan de gebrekkige PR rond dit jaarlijks wederkerig kinderevenement. Twee palfreniers konden het feestelijk moment voor de aanwezige kindjes nog opluisteren en hen tot het zingen van enkele sinterklaasliedjes bewegen.

En tijdens de verwelkoming in het gemeentehuis stond het reservepaard van de Goedheiligman geduldig te wachten op zijn Heilige berijder. ´Amerigo´, de schimmel met stippen van de Sint dat bij ons in Belgie ook wel ´Goed-Weer-Vandaag ´ genoemd wordt, is nog steeds een beetje vermoeid van de lange tocht per boot en staat in zijn stal nog even bij te komen. Hij wordt daar vanzelfsprekend door de stalpieten verwend en klaargestoomd voor zijn zware taak over de daken. Maar de Sint heeft meerdere paarden in zijn stal staan en koos voor de Zwarte Furie. Na de geestverwennende ´Heildronk´in de Raadszaal van het Gemeentehuis, ging het richting Winkelgalerij, waar er snoepgoed aan de kinderen uitgereikt werd door de Sint. Daar stond al een kindje met tekening de Heilige man op te wachten.

Volgend jaar zal er voor wat betreft de P.R rond dit jaarlijks weerkerend kinderfeest  werk aan de winkel zijn.

De Sint-inhaling is een organisatie van de plaatselijke Middenstand, in samenwerking met het gemeentebestuur.

De herfskleuren van groen naar geel tot bronsgroen zijn een inspiratiebron voor de natuurfotografie. Boom en plant zijn in aanloop naar hun winterrust. Door het terugzetten naar het winteruur is het vroeger donker.
In Neerharen bij Bunker BN11 kwam ik twee natuurfotografen tegen. Marcel Bex en Georges Houben, beiden uit Maasmechelen. Met statief en perperdure toestellen leggen zij al dat schoon digitaal vast. (kijk maar eens op de site van Marcel:  www.marcelbex.be.
Wandelaars en fietstoeristen genieten van hun tochten langsheen het fietsroutenetwerk in de herfst bij voorjaarstemperatuur
Het geschuttorentje op de Bunker heeft zijn orginele militaire kleur gekregen.  Volgend jaar zal er een feestelijke inhuldiging plaatsvinden.  In tegenstelling tot andere bunkers langs de kanalen, kon het geschut op deze bunker een groter schootsveld bestrijken. Het 'Fort' zoals het ook wel genoemd wordt heeft geen grote rol gespeeld tijdens de inval in 1940, omdat het geweld zich afspelde rond de bunkers en bruggen  vanaf Veldwezelt tot Vroenhoven incluis het fort van Ebenemael. Toch is het lovenswaardig dat een aantal personen in Neerharen , zich inzetten om dit militair erfgoed een bijzonder plaats te geven in de Grensmaas. Tussen de Maas en Zuidwillemsvaart werden, in september 1944, de nog aanwezige Duitsers verdreven, door een Task Force onder leiding van Luitenant Kolonel W. Stokes. Die er  voor koos om vanaf het houten bruggetje in het centrum van Smeermaas deze strook te zuiveren. Er zijn hierbij een aantal Amerikaanse soldaten om her leven gekomen.
Misschien zou het aan te bevelen zijn om deze gevallen bevrijders met een plaquette te eren.
.

Maas richting Itteren

Hochterbampd

Holle wegen Briegden

Briegden

Bunker BN11 met geschuttorentje

Marcel Ranger Nationaal Park en natuurfotograaf

Georges Houben met statief

Op het jaagpad in Neerharen genietend van het herfstweer