Naar de inhoud

Uit alle delen van Groot Lanaken

Wat iedereen mag weten
akke.beakke.be

Archief

Als een kralensnoer in Herbricht op het prikkeldraad gesponnen.

Schitterend in de zon zijn op het prikkeldraad spinnendraden gesponnen.
Ik vraag mij af hoeveel spinnen hier aan het werk zijn geweest, ik zag er geen een.. Als er geen dauwdruppels op liggen zie je het spinsel zelfs niet eens. Nu versieren ze de afrastering langs de Maas. Maar ook op planten lijken het net pareltjes.


1032022-83b80df1f7f0a00d4fec51b995e686f6.JPG

1032022-c05f078d97b53de2d06235e416c56609.JPG

1032022-5c840a89226418fafa3c5efde3c5b250.JPG

1032022-988ab314c9d14516ba43ac6db7dd6799.JPG

1032022-cb1aadf5ea2b3c3327ac200199b9cedd.JPG

1032022-e871e02983dcdb0ab922ae416690dca6.JPG

1032022-d51552f81c69a02912beb7130ad503d1.JPG

1032022-8e822a12b3371079316bbb0221ae5bb2.JPG

1032022-0d62146239c9f24b1c2e307ce21386c3.JPG

ze zijn beschermd en vliegen echt niet in je haren.

Een bruin bolletje zag ik op de grond liggen. Ik liep er eerst voorbij maar zag het (dacht ik) bewegen.
Ik had goed gezien. Daar op de grond lag een 'vampier'. die met zijn teentjes aan zijn vleugels licht bewoog.
Het dwergvleermuisje was op de grond terecht gekomen en kon van daaruit vanzelfsprekend niet opvliegen.
Ik heb het meegenomen naar huis in een zakje en heb hem daar, na enkele foto's in de stal uitgezet. Hij of zij, kroop op eigen kracht zijn winterslaap tegemoet.
Het is niet uitzonderlijk dat er nu nog vleermuizen rondvliegen. Deze soort vliegt als langste rond en is een van de meestvoorkomende.
Het is trouwens de eerste keer dat ik zo'n dwergvleermuisje van zo kortbij gezien heb.
De naam van het vliegend muisje verkreeg ik via Natuurpunt van Ghislain Palmans.





1032007-a37de1269bdf46406d66c86306db2f6e.JPG

1032007-01a31dc10f7169c822016c29d36213a6.JPG

1032007-2b6eb72a133a1cecf2aeb812a80e55fc.JPG

1032007-58b95e1988fc446c6c71d694e1fbb0db.JPG

1032007-18a864ba6b950031fb9be6329c742959.JPG

1032007-2b8b36b529119074674bd7eac507b9c3.JPG

1032007-c062fcaad5dd93b3fca2f98e4e43e83d.JPG

1032007-6c6743a792efc28674df962dda7631a4.JPG

Eindelik, éllef, éllef, éllef, éllef oor éllef ien Loanneke

Ze höbbe maonde heij op gewag en koste eindelik oet de bol goon. Veur de preense vaan groet Laoneke weurd 't noe aoftelle, mér dat kos hun op dee openingsdaag vaan de vastelaovend bitter wienig sjeele. Hei koste ze weer bei 't begin vaan de väöle bals die te verwachte zien (tot 19 fibberewarie),  de steek en de preensemötse weer opzette en ziech ins good de doorgoeie. En 't moot gezag 't waos mét die sjitterende zon 'n oonvergetelik fieske op 't plein veur de Kerrik.
. 


1031341-d69869d2de55b6c9cccb952163d317ec.JPG

1031341-3d4b87a65c3e4b22513cb39ba423b7a7.JPG

1031341-d0a341972de6b30d1ca6decb0d71e7f6.JPG

1031341-bfa966c88bb4c8efa70eaf2eda6e3029.JPG

1031341-7743bd7c064c28c61ebbc63635d6da20.JPG

1031341-0ef305abb2b26a2397e9fa9fa312d097.JPG

1031341-6b0f076c5791c3af160ffedf173ffa98.JPG

1031341-8c8b81abc86a4e8abd80db28fd2ae900.JPG

wapenstilstand lanaken hulde aan de gesneuvelden.

In alle kerken van Kesselt tot Rekem, werd er stilgestaan bij de wapenstilstand van 11 november 1918. In de St.  Ursulakerk in het centrum van Lanaken verzamelden heel wat genodigden om er de herdenkingsmis bij te wonen.Onder hen de 103 jarige Herman Vuerstaek uit Veldwezelt die als jonge knaap de eerste- en als Grenswachter de tweede wereldoorlog meemaakte. Hij zou ’s anderendaags ook present zijn in de viering te Veldwezelt op zaterdag 12 november.

In Rekem kon ik alleen vaststellen dat de plechtigheid had plaatsgevonden omdat de viering gelijktijdig met Lanaken was.

In Neerharen was ik nog net op tijd om de hulde op het kerkhof mee te maken. Bij de beeltenis van de gekruisigde Christus. De Scouts Harmonie en parochianen waren van de partij en konden na de plechtigheid nog even napraten in het ontmoetingscentrum.

Ook Gellik en Veldwezelt herdachten hun gesneuvelden tijdens een gebedsdienst met bloemlegging. 





1031323-155aa760b89efbdd504445241817c5b7.JPG

1031323-e958d0e85bd748dddf0d08b053bdebe9.JPG

1031323-f96761f47b08f6601d9c3fc0410b274a.JPG

1031323-92b7b9514bc359b168759dcc1efddf7c.JPG

1031323-155f34904132c47ce8580911b393a75c.JPG

1031323-b8b7a7651610ef00b6e41eb26eaa6d4a.JPG

1031323-10f55b85816cbd8410dcb7159be6df34.JPG

1031323-37b23ce6dc3dd94d8fbd6e0ddb961001.JPG

1031323-eb4a74316a750c607bab376fa106d8ef.JPG

Boerenkarren versperren de grens tussen Smeermaas en Maastricht

Foto gemaakt door Alphons Hustinx.

Alphons was een kleinzoon van  Gerard Marie Alphonse  Hustinx, een broer van Nicolas Clement Joseph Hustinx de handelaar in Koffie en koloniale waren, Hustinx-Roberti  die vestigingen had in Maastricht en Smeermaas. Alphons studeerde rechten maar stopte deze studie, om fotograaf cineast te worden en met succes. Omdat hij over voldoende middelen kon beschikken, legde hij zich toe op kleurenopnames, die toen nog in de kinderschoenen stond. De foto met de boerenkarren was wel nog in zwart wit. 

Op 6 september 1939 maakte de telg, uit de  bemiddelde familie Hustinx (vader bankier) uit Maastricht, deze foto van een wegversperring met houten paardenkarren op de Maaseikersteenweg te Smeermaas.

Deze versperring kwam er om de grens met Nederland te sluiten tijdens de .mobilisatie. Op 26 augustus 1939 werden 600.000 man strijdkrachten in de wapens geroepen om het land te verdedigen i.v.m. een dreigende oorlog. Later zou blijken dat deze vrees gegrond bleek te zijn.

Ook de grenswachteenheden waren vanaf dan gemobiliseerd in de Grenswachtkazerne de Caritat de Peruzzis in Lanaken. Zij stonden in voor de .beveiliging van het Albertkanaal. In Lanaken was dat  de 5de en 6e Compagnie uitgebreid met de groep Wielrijders  onder het commando van Kapitein-Commandant Giddelo en Luitenant van Fleteren. .

 



1028153-751c88bf33d703039c74fa13935480f9.jpg

1028153-74f30c01c12dd82074d807a6b0183697.jpg

Van koffiebranderij Hustinx-Roberti, tot krantenwinkel in Smeermaas

Op het kruispunt Kerkstraat (nu Brugstraat) en Maaseikersteenweg, stond vroeger het handelspand van de familie Hustinx Roberti. Feitelijk woonde de familie in Maastricht waar ze tot de patriciersfamilies behoorden en ze eveneens een koffiebranderij en handel in Koloniale waren uitbaatten. Andere familieleden waren bierbrouwer.  

Eind 1700 vestigde zich de uit Lanaken komende familie Hustinx  te Maastricht. Het was bierbrouwer Lambert Hustinx, geboren te Smeermaas in 1741en overleden te Maastricht in 1808 die als eerste de grens overstak en daar huwde met Maria Anne Wouters eveneens in 1741 geboren te Maastricht. Het huwelijk vond plaats in het jaar 1768 op de 1e mei, (toen nog geen feestdag van de Arbeid). 

De familie maakte de periodes mee, van Nederlands naar Frans (1792) en hun nazaten gingen van Frans naar Nederlands (1815) om in 1830, onder Generaal Dibbets, Nederlands te blijven en hun handel zowel in Nederland als in Belgie verder te zetten.

Een achterkleinzoon van dit echtpaar is Nicolas Clement Joseph gehuwd met Adriana Virginie Roberti die zowel in Maastricht als Smeermaas de koffiehandel en handel in koloniale waren opzette. Het hoofdkantoor was in de Kapoenstraat te Maastricht voor koffie en voor Koloniale waren in de Rechtstraat hun telefoon nummers waren 184 en 387 (niet meer bellen).

Er zouden 13 kinderen het levenslicht zien die allen in Maastricht geboren werden. 10 jaar na de laatste boreling vanaf 1900 begonnen de huwelijken.

Voor een gedetailleerde genealogie betreffende deze familie Hustinx allen afstammende van de familie Reinier Hustinx x Helena Paulussen uit Lanaken volg onderstaande link. 

http://genwiki.nl/limburg/index.php?title=Hustinx



1027135-db9ee4603f9fef81611b9871c829afcc.JPG

1027135-5e148f53037c517e43917f063715c27f.JPG

Zwartpaarse stokroos bloeit gewoon door in november

November en nog heel wat kleurenpracht in de natuur. De bezoekers van het Nationaal Park Hoge Kempen genieten van deze prachtige kleuren. De temperaturen tijdens deze periode liggen nog steeds boven de 12 graden. Langs de dreef naar de Waterburcht staat de oude kastanjelaar nog grotendeels in blad en heeft er weer een jaartje op zitten. Langs de Maas in Smeermaas staan in een tuin de prachtige zwartpaarse stokrozen gewoon verder te bloeien terwijl de eerste bloei het zaad reeds verloor.

Ouders en grootouders wandelen in het Pietersheimbos in deze warme herfstdagen en beleven de laatste dagen van een geweldige herfstvakantie. Op maandag gaan de kinderen en kleinkinderen  weer terug naar de schoolbanken en mogen de opa’s en oma’s weer even op rust komen tot aan de kerstvakantie.



1026722-c6c9c7d338cd6c56e1828427cf6665a9.JPG

1026722-296e3d144b3a20e0734fa77bd1aa8eab.JPG

1026722-a9cb8288a105c5947dd84dd8575df1f0.JPG

1026722-85edf492776ecbd1473ed72aadc07147.JPG

1026722-1564d25695b84b4ae846ce7dc43b849d.JPG

1026722-172ed7d64f36024b4c165a38f2601b96.JPG

1026722-6b452b5dcd7cf245bffca7353998af99.JPG

1026722-4974c95f7eb627c6cd8d75e40064d901.JPG

1026722-334f6bf11c0bfac5e0a1bad8e932b6a1.JPG

Jef is niet meer onder ons, hij was niet gek.

In Rekem was Jef een bekende. Maar wel meer een gekende dan een bekende. Heel wat mensen zagen hem dagelijks zitten op het bankje achter de Petronella-kapel.. De laatste keer dat ik hem daar zag, is zo'n drie weken geleden. Ik had daar op die bank een gesprek met Jef. Ik vond het mensonterend, dat iemand met een been geamputeerd en waarvan het andere been de tenen eveneens geamputeerd werden, zo zijn dag doorbracht. Het kunstbeen had Jef al een tijdje niet meer aan, omdat het te klein was geworden. 3 November zou hij een nieuw krijgen en dan zou hij weer kunnen lopen. Nu reed hij rond met een rolstoel.
"Hoe kan je zo hulpbehoevend leven zonder dak boven je hoofd"? "Waarom ga je niet naar het OPZ"?  Vroeg ik hem. "Daar ben ik geweest, maar ik ben niet gek en dan willen ze me daar niet' was zijn antwoord.
Een opname in het verzorgingstehuis in Lanaken, zag hij ook niet zitten. Jef hield van zijn vrijheid.
Toch was ik van mening dat Jef zo de winter niet in kon gaan. Hij zei mij nochtans, dat hij s' avonds bij een vriend ging slapen op de Steenweg. toen stelde ik hem voor dat ik eens ging vragen of hij voor deze winter in de dagopvang terecht kon komen, zodat hij tenminste overdag verzorging en eten kon krijgen. "Dat zou ik wel zien zitten" zei Jef. 
Maar het mocht niet zijn. Afgelopen weekend ging Jef niet meer naar het kapelletje en is hij,  eenzaam en alleen, naar de andere kant gegaan. 
Hij sliep toch niet 's avonds bij die vriend, zoals hij mij zei, maar onder een lekkend dak in een bijbouw van de oude rubberfabriek iets verder dan de kapel. Waar hij nooit liggend maar altijd zittend in een stoel de nacht doorbracht. Zonder de meest elementaire voorzieningen zoals, sanitair en verwarming en dit anno 2011. 
Dinsdag om 10.30u zal een uitvaartplechtigheid doorgaan in de St Servaaskerk te Lanaken.



Apolonaiske winnaar van CD20 Vastelaovend aan de Maaskant Neet kepot te kriege beste eigen nummer.

Vastlaovend aan de Maaskant brengt dit jaar zijn 20e CD uit. Het begon allemaal in het jaar 1992 toen enkele carnavalminnende mensen de organisatie in handen namen om de songs van meerdere artiesten die in het dialect zongen op een CD te  verzamelen. Door ze samen op een CD uit te brengen bereikten de artiesten een groter publiek en konden zij hun lied presenteren op een CD voorstellingsavond.

Vanaf het begin was de vereniging de Porijkes present (met uitzondering van het  jaar 1994 zij is daarmee de langst deelnemende vereniging gevolgd door De Brikkebekkers en Jus te Neve. De Porijkes die dit jaar 2x11 jarig jubileum viert had de voorkeur van de organisatie om de voorstelling te organiseren op zaterdag 29 oktober  van CD aan de Maaskant  in het CC van Lanaken

Aan de CD Vastelaovend aan de Maaskant 2011-201 werkten de volgende artiesten en verenigingen mee:

De Porijkes, De Curverkes, Puur Toeval, Dorrie Goubet, Leoke, Neet kepot te kriege, De Heimeijers, ’t Roet Kruus, De Kezelzekskes, Nit te geluive, De Brikkebekkers, Sjang Vogelzang, Ivo Smeets, De Apollonaiskes, jus te Nève, Juulke & Neet kepot te kriege, Sjut ien & Zoep oet, Pé & Dré, De Pintewippers en Juulke.

De jury had het niet gemakkelijk om een winnaar aan te duiden.

Uiteindelijk werd het trio Neet kepot te Kriege  beloond met de titel van het beste eigen nummer en gingen de Apollonaiskes met de hoogste eer lopen voor het jaar 2011-2012.

De jury was ervan overtuigd dat al de gebrachte acts en songs van hoog niveau waren en om daar een eindbeslissing in te moeten maken een moeilijke taak is gebleken.

Alle deelnemers verdienen dan ook hun plaats op de CD Aan de Maaskant  20, zonder uitzondering.



1022821-7b08624b65fe66354b71d7f79f53d420.JPG

1022821-1094b8d22393b1c253fdc42c23fb921a.JPG

1022821-bf59d92052c16d2cd9743c97195dfe80.JPG

1022821-103040f301de344772c480becedb8817.JPG

1022821-e79ee139002a3a58f039328af4fc727f.JPG

1022821-4706e21c17848c1fa9b57d1d0b90d65d.JPG

1022821-67a269e59edcec3150c2056c9684fdec.JPG

1022821-b45419c1fe8731ee0109534a6af002d4.JPG

1022821-33fdd97dcd90ba340dc44b632337fda0.JPG

Onbekend graf in Smeermaas krijgt namen

"Geeft Allerheiligen zonneschijn, dan zal het spoedig winter zijn."

Spreuk uit de oudheid oftewel een boerenwijsheid.

We naderen Allerheiligen en Allerzielen onder uitzonderlijke weersomstandigheden.

Met Allerzielen gaat men in heel wat parochies in processie naar het kerkhof om er de overleden familieleden te herdenken. 

De graven zijn voor het grootste deel al onderworpen aan een grondige poetsbeurt en blinken in de najaarszon. En de gemeente rukt ook uit  om de begraafplaatsen er piekfijn uit te laten zien voor de komende dagen. (er mag overigens wel een likje verf op de lichte vrachtwagen)

Bij sommige graven staat een bordje met de mededeling dat het graf geruimd zal worden omdat het geen bezoekers meer krijgt die het graf onderhouden en er sprake is van verwaarlozing.

Bij een graf staat een bordje met de mededeling dat het geruimd zal worden. Verder staat er nog dat de overledene(n) onbekend zijn.

 

Nochtans is er duidelijk waarneembaar op de restanten wie er begraven liggen en is er het volgende te lezen op de arduinen resten die waarschijnlijk bij een storm omgevallen zijn en op het graf liggen.

Hier rust zacht in de Heer.

Henri Haemers.

  • Kessenich 25-3-1875  + Smeermaas 25-9-1948.
  • Echtgenoot van Maria Leijnen.
  • * Reckheim 20-7-1882.
  • + Maastricht 30-8-1950.
  • Alsmede zijn dochtertjes Maria en Anna Haemers.
Deze man was douanebeambte in Smeermaas en in zijn stamboom konden wij nog het volgende vernemen:

Peter Hendrikus HAMERS (Haemers), tolbeamte, geboren op 25-03-1875 om 19 uur te Kessenich (aangifte door: de vader; Deben Leonard, 59j. veldwachter en Borgerhoff J. Louis, 26j. onderwijzer).

Gehuwd op 31-jarige leeftijd op 23-04-1906 te Kessenich (getuige(n): Willen Jean, 48j. vedlwachter, Haemers Peter, 29j. landbouwer en broer van de bruidegom, Leynen Jean, 26j. gouvernementsbediende en broer van de bruid, Leynen Clement, 22j. soldaat in garnizoen te Doornik.) met Anna Maria Josephina LEYNEN, 23 jaar oud.

Zo heeft dit graf met als onbekende overledene(n) toch een naam gekregen. 

'Moge zij rusten in vrede'.

.



1020704-36e011f4469c1dfac9536ed50e20475a.JPG

1020704-98a0289ca222c531bd20be12cc4eacea.JPG

1020704-2a05fe9d08574ff00a803fcf366747f3.JPG

1020704-91644de27258ecc83388cfc0ad842bf5.JPG

1020704-a88c070ac931f614c27cc5fc9a4d2857.JPG

1020704-6b73abb46962a7e989d9b24d170cc3b6.JPG

1020704-357cb746063d69085ff6ebd147a1c154.JPG

Meer van Uit alle delen van Groot Lanaken

↑ Terug naar de berichten