Archief

Al meer dan een jaar lang worden BOJAKO en ikzelf en nadien ook Ernst die het altijd voor ons opnam, beschimpt, beledigd, gecyberstalkt door ene Fred Martens.

Het zijn mensen zoals Fred, bij wie ik nog nooit heb gereageerd, die de prettige kant van het blog schrijven verzieken.

Geen nood hoor, ik heb me nog nooit door iemand laten wegpesten en dat zal hier ook niet gebeuren! Ik wil jullie enkel maar op de hoogte brengen dat er heel rare kwibussen op het net zitten en let op, ik bedoel hiermee niet Seniorennet, want daar is Fred buitengevlogen.

Dit stukje dient enkel als verwittiging.
Moest dit heerschap ooit onder één van zijn vele namen op jullie blog beginnen vleien … let op voor de gevolgen, ik kan ervan meespreken.

Vandaag maar op een drafje effe aan de pc.
Het lijkt erop dat het een zonnige dag gaat worden, de vogeltjes fluiten ook blij.

Tja, ben er vroeg bij vandaag. Vroeg naar bed is voor mij ook vroeg wakker, en dat was vandaag om O5h. na zes uurtjes verkwikkende slaap.
Zo'n dagje poetsen en daarna boodschappen doen maakt dat ik 's avonds stikkapot ben.
Nu is het wel zo dat ik hulp heb van de poetsvrouw, maar ik poets dan wel altijd mee. Is veel leuker met z'n twee. Maar mijn poetsiepoets heeft het tempo van een formule 1 racebolide en om die te kunnen volgen moet ik naar mijn hoogste versnelling.
Eerlijkheidshalve moet ik er ook bij zeggen dat ik voor de tv al een behoorlijke tuk had gedaan.
Het was gisteravond op het kastje weer pleasant evening voor my dutch lover! Een film met zwarte Arie (Arnold Sschwarzenegger)! En sorry mensen, maar daar kan ik echt niet voor warm lopen. Met mijn excuses aan de fans.
Nou had ik natuurlijk voor m'n tweede toestel kunnen gaan zitten, of aan de pc, maar dat is zo ongezellig. Al kan ik me levendig voorstellen dat een slapende vrouw naast je ook verre van gezellig is. Maar ieder op z'n beurt dan maar, want bij een film naar mijn keuze slaapt hij ook steevast binnen het half uur.

Straks even de stad in. Onze schattebout heeft morgen haar Lentefeest en hoewel zij liever centjes krijgt, ze spaart voor een Nintendo, wil ik ook nog een klein cadeautje geven.
Traditiegetrouw wou ik haar gouden oorbelletjes geven, maar daarvoor moet ze dan gaatjes in d'r oren laten knippen en dat ziet ze helemaal niet zitten. Mama is er ook geen voorstander van. Juwelen sowieso niet omdat het gevaarlijk kan zijn bij het sporten, of omdat ze het toch zou kwijtspelen, en dat zou zonde zijn. Dus zal het wat anders worden.
Ik hoop maar dat we het droog kunnen houden want de weerman voorspeld niet veel goeds en het feestje gaat door in een speeltuin.

Zo, de koffie staat te pruttelen, seffens onder douche en daarna de eitjes koken voor het ontbijt..... en dan wijle weg!
Ik wens jullie allemaal een fijn weekend toe!
Lieve groetjes van troubadoerke.

OM HET LIEDJE TE BELUISTEREN
KLIK OP HET KATJE IN DE RECHTERKOLOM.

VEEL  LUISTERPLEZIER

Dit weekend was ik weer zo blij als een mus, want ik vond een lied dat ik al heel lang zocht. Ik had het voor het eerst gehoord op mijn favoriete vrije zender. Maar hoe ik ook zocht bij diverse platenboeren, ik kon het maar niet vinden. Tot voorbije zaterdag dan toen het zomaar pardoen in mijn handen viel. Het is waarschijnlijk een kopie van het origineel, en de klank is niet zo best. Maar tot ik een betere versie vind ben ik reuze blij met deze. Ik laat jullie meegenieten, althans ik hoop dat jullie er van kunnen genieten, want smaken verschillen natuurlijk.
Ik draag het op aan mijn kinderen en aan my dutch lover.

Vanavond is het weer twee uurtjes puur genieten voor me. Nee lieve mensen, voor jullie je allerlei wilde fantasieën voor de geest gaan halen over hoe my dutch lover in de luchter hangt terwijl ik in een gecompliceerde knoop op bed lig te wachten op le moment suprème, zal ik snel vertellen waar ik op zaterdagavond zoal naar uitkijk.

De laatste weken geeft men op zender Eén steeds een laatavondfilm naar de verhalen van Aghata Christie met als hoofdpersonage de onovertroffen Belgische speurder Hercule Poirot.
Als kind en puber kreeg ik weinig of geen kans om een boek te lezen, (over het waarom ga ik hier niet uitwijden, daarvoor moeten jullie op mijn huismusjes blog gaan lezen),
maar zo rond mijn 18-19 jaar begon ik mijn schade in te halen. Al wat ik te pakken kon krijgen, las ik. Historische verhalen over oa Mary Stuart, Jane Dark, Lucretia Borgia....enz. Boeken over de oudheid, de middeleeuwen, de kruisvaarders.....enz. Boeken zoals 'De verborgenheden des volks, Maria Mon, de zwarte non, Les Misérables, Oorlog en Vrede, het ganse oeuvre van Emile Zola......evenals de boeken van mijn man die over de de zeevaart  of de opmars van de continenten gingen.....kortom zoals reeds gezegd, alles wat ik te pakken kon krijgen.

Ik kocht de meeste boeken in een oud tweedehands winkeltje in mijn buurt. Het was een heuse schatkamer voor mij. Ik kwam daar zo vaak dat ik allengs kind aan huis werd. Urenlang heb ik gezellig bij een kopje koffie zitten kletsen met de oude eigenaar over literatuur allerhande.
En op een dag ontdekte ik daar voor het eerst een boek van Aghata Christie en ik was meteen verslaafd. Sindsdien ben ik zo verknocht aan detective verhalen dat ik bij benadering niet zou kunnen zeggen hoeveel en van wie allemaal ik er al gelezen heb, maar het zijn er heel veel. Zowel Vlaamse als Nederlandse en Engelse schrijvers kunnen mij meestal bekoren, hoewel de Engelsen er volgens mij toch bovenuit prijken. Dat is ook zo met hun humor, geen beter humorboek dan het Engelse humorboek vind ik.

Enfin, ik heb alle verhalen gelezen van A.C. ook haar autobiografie. Wat ik zo leuk vind aan de plot in haar boeken is dat je tot op het laatst kunt gissen wie de dader is, en dat het dan toch nog altijd een verassing is. In haar verhalen komen steeds zoveel personages voor die elk wel een motief hebben om de dader te kunnen zijn.
En hoewel ik de verhalen toen van voor naar achter en van achter naar voor heb gelezen, blijft het voor mij nu ook weer gissen naar de dader.
Na A.C. was het de beurt aan Arthur Conan Doyle, Sir moeten we nu zeggen, en zijn Sherlock Holmes met in zijn kielzog de steeds onverstoorbare dear Watson. Ook intens van genoten.

Maar vanavond dus is het Hercule Poirot die mijn volle aandacht krijgt. Ik voorzie me van voldoende drank en hapjes, doe me plasje voor de film begint om zeker maar niets te moeten missen want op Eén wordt een film gelukkig niet onderbroken door reclameblokken, en nestel me per uitzondering eens lekker knus voor de tv.
En my dutch lover moet meekijken, hij heeft geen andere keuze. Dat is elementair zou Sherlock zeggen.

Weer enkele dagen geleden dat ik hier iets gepost heb. Het goede weer zit er natuurlijk voor heel veel tussen. Je moet hier in België profiteren van elk straaltje zon want voor je het weet zit je weken in de regen. Maar ook het verlengde verblijf van my dutch lover heeft er mee te maken. Wanneer hij hier bij mij is dan heb ik voor de pc maar weinig tijd meer over. Weer of geen weer hij moet naar buiten, en ik moet natuurlijk mee. Vooreerst zijn er de boodschappen waarbij ik dan profiteer een auto onder mijn kont te hebben, betekent minder sleuren voor mij. En als we dan toch onderweg zijn dan kan ik meteen eens naar die winkels waar ik autoloos uren voor onderweg zou zijn.

Zo zocht ik al lang een andere set stoelen voor de eetkamer. De vorige waren oud en uitgeleefd, ze hebben, letterlijk, de kwakkelmomenten van de kinderen moeten doorstaan. Hebben jullie ook zo vaak tegen de kinderen moeten zeggen dat een stoel vier poten heeft om op te staan?! Bij zoonlief heeft het alvast niet veel uitgehaald, hij kan nog niet stilzitten op een stoel. Maar vermits hij nu zijn eigen stoelen mold, heb ik er zes nieuwe gekocht.
Mijn ultieme droom van jaren ging uit naar rotan stoelen met een hoge rugleuning, maar ik heb ze niet gekocht, dit met de kat in gedachten. Het was ook nog niet makkelijk om de juiste kleur te vinden die bij mijn tafel past. Maar na dagen lang meubelzaken in en uit te hebben gelopen, heb ik toch min of meer mijn gading gevonden. Simpele maar degelijke stoelen die hopelijk net zolang meegaan als de vorige, dan zit ik voor de volgende dertig jaar gebeiteld.

Gisteravond dan is my dutch lover weer naar NL vertrokken en ik vliegensvlug naar mijn pc want ik kreeg bijna afkickverschijnselen. Maar dat was tegen mijn oren geblazen, want seniorennet liet het, nog maar eens, afweten. Ik kreeg niets gepost en het vroeg een engelengeduld om een reactie te kunnen plaatsen.
Lover komt dit weekend niet, hij heeft viswedstrijd. Ok dacht ik, met het goede weer in het vooruitzicht ga ik lekker languit op mijn terras liggen zonnen met een goed boek, en voor de rest zalig niks doen. Maar dat was buiten dochterlief gerekend.....

Gisteravond telefoon: "Mams, een vraagje..." Of haar twee katten mogen komen logeren voor een lang weekend? Ze gaat ze kamperen naar Luxemburg, met een tentje. Plots draaide mijn geheugen 37 jaar terug in de tijd.
Met hun vader in De Panne, in een tentje van niemendal, wild kamperen in de duinen. Het kon toen nog. Zwoele hete nachten en avonturen beleefd die voor de oren van kleindochter nog lange niet bestemd zijn.
Het zou me nu niet meer kunnen bekoren, dat kamperen bedoel ik. Liever in een hotel nu met een zacht bed. Rollebollen zonder zand tussen je tenen......en zo.
Maar als dochterlief maar half zoveel plezier beleefd als haar moeder en vader toen, dan staat haar een prachtig weekend te wachten.
En ik ben de laatste om haar dat te misgunnen, dus zit ik opgescheept met drie eigenwijze ruziemakende bewerkte katers.
Van rust gesproken!!! 

Het begint hier net te rommelen in de lucht, begin van een onweer vrees ik.  Nu maar hopen dat het mooie weer niet voorbij is  en morgen terug de zon schijnt.

Het zijn inderdaad de Kwartel en de Griet die geen ei leggen in mei. En toch klopt dat gedichtje niet helemaal want de Kwartel legt zijn ei in de tweede helft van mei, waarna de Hen het 17 dagen uitbroedt. En volgens mij is Griet een vis. Je hebt ook nog "De Dulle Griet" een 'Suske & Wiske' stripverhaal, en 'De Dulle Griet' als een heerlijk eetcafé in Dordrecht. Een 'grietje' is een mooi meisje.
Maar we gaan vandaag niet moeilijk doen. Natoken, Lipske en Ernst kenden het gedichtje, en dat is meer dan ik, want ik kende het niet.

Natoken vroeg me hoe ik bij de naam 'Troubadoerke' kwam. Wel..... 'Trobar' betekent vinden. Vermits ik graag achter alles een uitleg wil vinden, vond ik dat een passende naam. Maar een troubadour is ook iemand die al zwervend van kasteel naar kasteel zijn liederen brengt, waarbij hij soms dwaalde, met andere woorden, zich van richting vergiste. En vermits ik me nogal eens van richting wil vergissen en ik een fan ben van de slagzin "Wie niet dwaalt wordt nooit verstandig" was mijn keuze gemaakt.

Voila, simpele uitleg van een simpel troubadoerke met een simpel blogje.
Alles moet zo simpel mogelijk gehouden worden, maar ook niet simpeler.(Einstein)