RUPS

FRUITSTREEKTOCHT   PERENTOCHT

STROOPLEKKERS.
 
BORGLOON & VOORT.

Borgloon, hartje Haspengouw, hartje fruitstreek, een zonovergoten weekend met twee wandelingen in Borgloon en Voort. De fruitpluk is volop bezig en de fruitboeren zijn druk in de weer om de peren te plukken. Wij wandelen door deze prachtige streek. Alhoewel dit een thuismatch is, kunnen we nog genieten van de twee wandelingen. De zondagwandeling vertrekt uit de school de Linde en brengt ons naar de plantage.

We wandelen naar Kuttekoven vanwaar een prachtig zicht hebben op de stationsite met het voormalige stroopfabriek van Meekers en de schouw van Wijnats. Eens stonden hier drie schoorstenen. De prachtige namiddag, blauwe hemel en lekker warm maakt alles nog mooier. Steeds weer krijgen prachtige panorama’s te zien,

Niet voor niks word Borgloon de “Parel van Haspengouw” genoemd. Met trots draag ze deze titel. We wandelen naar Kuttekoven met zijn kasteel De Clee temidden van de plantage en de kasteelhoeve. We dalen af naar de kapel van Kuttekoven, in 1907 werd dit kleine dorpje bijna een pelgrimsoord, men had de verschijning van Marie waargenomen, en spoedig kwam men van heinde en ver om een bezoek aan de kapel te brengen.

Spoedig verschenen kraampjes rond de kapel. De mirakels bleven uit en de rust keerde terug naar Kuttekoven en tot op de dag vandaag is er rustig vertoeven. We wandelen door dit rustige landbouwdorpje met veel plantages en boomgaarden. We stekken de drukke steenweg over en wandelen Hendrieken binnen waar we langs de Lorettokapel wandelen, deze kapel stond eigenlijk waar het kasteel staat en werd voor de bouw van het kasteel verplaats naar de huidige plaats. Aan de kapel stond een kluis waar de kluizenaars verbleven. Vandaag worden de familie van het kasteel er nog altijd begraven. Boven op de heuvel staat het kasteel van de Hulsberg, onlangs verkocht. De wandeling brengt ons door prachtige boomgaarden en plantages rond Borgloon en Voort.

Het landschap van Haspengouw is hier wel heuvelachtig en naar Borgloon komen is altijd klimmen, wat de wandeling aangenaam maakt. We kunnen alleen maar zeggen dat de twee wandelingen van de Strooplekkers een succes waren en dat ze een prachtig parkoers uitgezet hebben.

OPENMONUMENTENDAG.

OPEN TOREN BORGLOON.

STROOPFABRIEK BORGLOON.

Zondagmorgen, een zalige ochtend met een heerlijke zon aan de blauwe hemel. De fiere gotische toren van de Sint Odulphuskerk staat te schitteren tegen de blauwe hemel. Al 600jaar lang is hij een bakken voor reizigers, je ziet hem staan op zijn hoge plaats in het hartje van Borgloon.

Vanwaar je komt je ziet hem. Op het Speelhof staat de engel op zijn sokkel met zijn rug naar de kerk, maar hij staat op een bijzondere plaats, onze schepen van erfgoed noemt het “LIEU SACRE” hier ontstond onze eigen geschiedenis, het Graafschap Loon.

Langs de kerk staat de plaats waar alles begon, de motheuvel waar eens de burg van de Graven van Loon stond, vele jaren hebben we ons niet kunnen indenken hoe hij eruit gezien heeft, nu doormiddel van infoborden hebben we een beeld van hoe de burg uitzag. Gelukkig kunnen we genieten van het prachtige uitzicht over het Land van Loon, vanop de motheuvel, Borgloon met zijn kastelen en zijn fruit.

Na de opening van de Openmonumentendag kunnen we genieten van een lekker “Hoeper” een biertje uit Hoepertingen. En een boterham met Loonse stroop en spek. We beklimmen de jarige toren ‘1406’ gebouwd langs de nauwe trappen naar boven, naar de klokken kijken, en het houtenspan van de toren.

We verlaten de jarige toren en zakken af naar een ander special gebouw, we schrijven 1830 de fruitproductie bereikt zijn hoogtepunt, de boeren met hun stroopboerderijen worden te klein om het fruit te verwerken, de huisnijverheid krijgt een commercieel verlengstuk de stroopfabrieken op het stationsplein krijgen vorm. Vandaag 175 jaar later word het laatste nog bijna intact stroopfabriek geklasseerd als monument en de stroop geschiedenis van Loon bewaard en vooral er word opnieuw Loonse stroop gemaakt.

Het Stoomstroopfabriek Wijnants-Groenendaels aangekocht door de gemeente wacht een grondige restauratie en zal dan een prachtig monument worden op de stationsite. Bewaren en doen herleven van onze rijke geschiedenis is een opdracht voor de toekomende generaties, van ons Grafelijk verleden, ons Kerkelijk verleden en ons Industrieel verleden.

29 INTERNATINALE SOMMERWANDERUNG.
 
A.M.C MARSCH TEAM.
 
ST. VITH.
 
ST.VITH ligt in het zuiden van de Oostkantons, in het hart van de Eifel-Ardennenstreek. De stad werd voor ongeveer 50 jaar geleden, in de bloedige winter van 1944-45 helemaal vernietigd.

De enige getuige uit de tijd van deze ramp is de "Bücheltoren", het laatste overblijfsel van de stadsmuren uit de 14de eeuw. De toren werd in 1961 gerestaureerd.

Tegenwoordig is St.Vith de draaischijf voor de handel en het handwerk in de streek, op het kruispunt van belangrijke verkeersaders. De parochiekerk van St.Vith en het museum, dat in het voormalige stationsgebouw ondergebracht is, zijn zeker een bezoek waard. Sinds de 13de eeuw bezit St.Vith stadsrechten, maar het is een kleine stad gebleven.

De gemeente ligt 450 - 500 m boven de zeespiegel. Maar vooral de natuur is hier prachtig. We wandelen door deze prachtige streek met adembenemende zichten.

Wandelend door de weilanden met zichten op de bossen. We komen in Breitfeld met oude boerderijen en vele straatkruizen met prachtige afbeeldingen.

Daarna wandelen we Wiesenbach, met de Bartholomeuskapel uit de 8e eeuw met fresco’s uit 1450 die weder ontdekt zijn.

Deze kapel heeft ook een kluis met vensteropeningen in rode zandsteen. Het gebouwtje werd in 1840 door de kluizenaar Könen opgericht gebouwd heel eenvoudig naar de bouwtrant uit de Eifel en is een van de weinige onvervalste bouwwerken die bewaard zijn gebleven, voor en na de Tweede wereldoorlog werd het gebruik als gemeentehuis van de oude gemeente Lommersweiler, in 2003 werd het grondig gerestaureerd en nu is het een kunstatelier.

We keren naar St Vith terug langs de planetenweg, hier word langs een laan het heelal afgebeeld met onze aarde en planeten. We wandelen voorbij een zonnebloemenveld wat heel mooi is en dan komen we terug aan het vertrek.

Een prachtige, zonnige wandeling in een mooie omgeving met veel rust en natuur. Gewoon prachtig in de Eifel/Ardennen.

BOSTOCHT
 
DE SCHOVERIK.

BEVERST-BILZEN.


Maandag wandeling in Diepenbeek vertrek in Beverst. Beverst met zijn kasteel, zijn natuur.

We wandelen door de velden met bossen op de achtergrond. Beverst was ooit een klein landbouwdorp rond het adellijke Leen Schoonbeek.

Het kasteel van Schoonbeek is een bijzonder schilderachtige, verbouwde 17de eeuwse waterburg in Maaslandse renaissance temidden van een Engels park en 200ha bossen met vijver.

Aangenaam om te wandelen en van de natuur te genieten. We wandelen langs een prachtig stuk natuur waar de heide in bloei staat een prachtig zicht, de vijvers met waterwild en de bossen geven alles een rustig en aangename tint.

Wandelen met de Schoverik is altijd een freest met verzorgde controlepost en een aangenaam onthaal. Het parkoers zorgvuldig uitgezocht om de wandelaar de mooiste stukjes te laten verkennen. Natuurlijk na 25 jaar wandelen kom je wel eens op een plaats die al gedaan heb, maar toch blijft het een aangenaam tijdverblijf met een positieve invloed op de gezondheid.

Wandelen met een wandelclub is meer dan alleen kilometers aflegen, het is de vriendschap die door de jaren opgebouwd is, elkaar ontmoeten en gezellig samen zijn. Genietend van elkaar en van de natuur en omgeving. Steeds weer nieuwe dingen ontdekken en verkennen.

22e MARCHE D’ETE

LES FOUGNANS.
 
PURNODE.
 
Brouwerij du Bocq, in het hartje van de Ardennen de brouwerstraditie ontdekken die de familie BELOT sinds 1858 in Purnode in stand houdt, een klein prachtig toeristisch dorpje in de Bocq-vallei. Het begeleide bezoek - uniek in Wallonië - zal ons doorheen de tijd loodsen: de volledige evolutie van de kunst om een goed bier te brouwen "la Gauloise".

Hier vertrekt de wandeling in de brouwerij. Alles begon in 1858 toen Martin BELOT, landbouwer in Purnode, bier begon te brouwen in zijn boerderij. In het begin werd het bier uitsluitend in de winter gebrouwen wanneer er op de velden onvoldoende werk was voor de arbeiders. De ontdekking van een waterbron van uitzonderlijke kwaliteit en kwantiteit in de nabijheid van de boerderij was, natuurlijk, een bijkomende troef, veel is er niet veranderd in dit Ardeens dorpje waar de brouwerij het belangrijkste gebouw is.

We wandelen door de straat en gaan direct de mooi natuur in, we wandelen veel langs het stroompje de Bocq. We klimmen een heel eind om dan langs het station van Purnode te komen gelegen in het bos het enige gebouw in de omtrek, eigenaardig om hier een dergelijk station te zien.

De sporen liggen er nog maar zijn overwoekerd, een spoor door een prachtige vallei. Ze zijn een stuk van de lijn aan het vrijmaken, er is een nieuwe bestemming voor deze lijn gevonden. We klimmen en klimmen en krijgen een fabuleus zicht over de vallei en de spoorweg die door verschillende bergen gaat, en op plaatsen over de stroom de Bocq, waar prachtige bruggen over gebouwd zijn, gelukkig zijn deze bewaard gebleven ze zijn een bijzonder mooi stukje bouwkunst.

De wandeling door het bos nu weer de beekjes oversteken, dan door een kloof met hoge rotsen. Heel mooi, spijtig dat het de afgelopen dagen zo geregend heeft en alles onder de modder zit. Mooie panorama’s krijgen we voorgeschoteld door de vallei gewoon prachtig. We komen terug aan in het dorp en gaan langs de huizen in natuursteen dalen af naar het centrum en zien de brouwerij.

We wandelen de koer op en hier kunnen we een bezoek aan de brouwerij brengen. We wandelen nog wat rond en genieten van de omgeving en zeker genieten we van het bier dat hier gebrouwen wordt. Applebocq is een fruitig naar appelen smakend troebel biertje, ik hou wel van de smaak en het is een verfrissend biertje.

Een fijne en aangename wandeling, als we naar huis rijden komen we langs Spontin en we wilden al lang het kasteel eens bezoeken, buiten valt het nogal mee, maar de inkom van 4 euro is weggesmeten geld binnen is het een vieze vuile boel onderkomen en het staat leeg, we horen dat de eigenaar in 2004 vermoord werd en er nu een dame in een van de bijgebouwen woont en deze houd het kasteel open voor bezoekers.

We wandelen nog wat rond in het dorp en keren dan naar huis terug.

"Onneembaar geacht in 1940, maar spectaculair veroverd. Beleef het begin van de 2de Wereldoorlog ontdek de indrukwekkende bunkers en maak kennis met Duitslands geheime wapens" zo word een bezoek aan het Fort aangeprezen.

Overdreven is het niet.

Het fort is uitgegraven in een mergelheuvel met behulp van mijnbouwtechnieken. Er zijn galerijen, bunkers en koepels aanwezig welke het fort van Eben-Emael vorm geven. Grofweg bestaat het plan van het fort uit een driehoek met een basis van 750 meter en een hoogte van 950 meter. De oppervlakte is circa 45 Ha. Het oostelijk deel van het fort wordt begrenst door een gigantische "watergracht": het Albert-kanaal. Deze was aangelegd nog voordat er sprake was van bouwactiviteiten van het fort! Het kanaal doorsneed de mergelheuvel waardoor er mergelwanden ontstonden met grote hoogten.

In het zuiden was deze hoogte circa 60 meter en in het noorden "nog maar" 20 meter. Een perfecte locatie om een fort te bouwen! Het fort bestaat uit twee niveaus: Niveau 0: De kazerne (45 m onder het oppervlak) voor de huisvesting van 1200 soldaten inclusief alles wat nodig was om zonder hulp van buitenaf voor langere tijd stand te houden. Niveau 1: het tussenniveau (25 m onder het oppervlak) bestaande uit de galerijen (circa 4 km in totaal) die toegang geven tot alle gevechtsopstellingen van het fort.

Op het dak van het fort zijn de bunkers (kazematten en machinegeweerbunkers) en koepels. Deze zijn verbonden door middel van trappenhuizen (18-24 meter hoogte) met niveau 1 (de galerijen).

De verbinding tussen niveau 0 en niveau 1 bestaat uit twee trappenhuizen en 1 lift.
Beide verbindingen zijn voorzien van luchtsluizen om de kostbare gezuiverde lucht van de kazerne gescheiden te houden van de lucht in de galerijen. Alleen de kazerne had gezuiverde lucht: er was te weinig capaciteit om ook de galerijen te voorzien van schone lucht. Het persoonlijk gasmasker moest de soldaat beschermen als er gifgassen waren in de galerijen....
vandaag is een bezoek heel bijzonder, op de open deur dagen een rondleiding krijgen.

Het is werkelijk een museum met verschillende kamers die ons een idee geven van het leven in het fort. De rondleiding brengt ons naar de verschillende bunkers. Hier kan men nog zien welke schade er aangebracht werd door de Duitse aanval.

Bovengronds kun je een wandeling maken die ons naar de verschillende bunkers breng en een prachtig panorama over de Maas en het Albertkanaal tot over de Nederlandse grens.
Een bezoek aan het Fort van Eben Emael zal zeker niet vervelen, ontvangst in een gezellige kantine met een drankje en een hapje, de mogelijkheid om een souveniertje te kopen, een paar uur geschiedenis en een beetje raad het is fris in het fort en je moet ook wat trappen maken maar het is zeker de moeite.

MARCHE D’APRES – MIDI

MARCHEURS DU GEER.

EBEN-EMAEL.

Tot 1963 maakte Eben-Emael deel uit van de Vlaamse provincie Limburg maar werd na de vaststelling van de taalgrens overgeheveld naar de provincie Luik in Wallonië. Eben-Emael, in het Nederlands ook gespeld als Eben-Emaal, is een deelgemeente van de Waalse gemeente Bassenge (Bitsingen). Het ligt aan de taalgrens en vlakbij de grens met Nederland bij Maastricht.

Gelegen aan het riviertje de Geer (Jeker) waar verschillende watermolens op liggen en op de wandeling komen we er een paar tegen.

Maar vooral de prachtige natuur is hier uitzonderlijk, we hebben te maken met de mergel en de silex. Dit heeft een merkwaardig gebouw opgeleverd namelijk de “toren van Eben Ezer” ook de ontginning van de silex waar vele gebouwen mee gemaakt zijn hier alom aanwezig. Het prachtige landschap dat voor 1960 praktisch onbewoond was op enkele boerderijen en molens na.

Gelegen in de vallei van de Geer, hier wandelen we, met stevige beklimmingen langs de silexgroeve en de toren. Dan dalen we af naar het dorpje langs de molen van Eben en naar het militair domein van het Fort van Eben Emael. Het fort Eben-Emael is nog steeds militair terrein. Gebouwd in 1932-1935 werd dit fort onneembaar geacht en was tevens het laatste woord van de toenmalige 'moderne' oorlogsvoering.

Gelegen aan het Albert-kanaal was het een belangrijk strategisch punt van de Belgische verdediging in het oosten met als hoofdtaak: de drie bruggen in het Noorden over het kanaal te verdedigen of te vernietigen. Ook het zogenaamde "gat van Visé" ten zuiden van het fort werd verdedigd.

In het Fort is een museum ingericht dat alles toont van de rumoerige tijd welke het fort heeft doorstaan in de tijdsperiode 1935-1944. Variërend van foto's tot wapens, van uniformen tot boeken zijn bijna alle facetten met betrekking tot het fort vertegenwoordigd. Zeker een bezoek waard.

Wij verlaten het domein om langs de Geer terug naar het vertrek het gaan een prachtige wandeling in een bijzondere omgeving.