GELE LUZERNEVLINDER

11e MARCHE DES FONTAINES

LES MARCHEURS DE LA FAMENNE.

EREZEE.


Erezee in de vallei van de Aisne en met een lange traditie op het gebied van ambachten. De bewerking van leder en wol, het kunstsmeedwerk.

Een belangrijk historische tramway met meer dan 65 voertuigen en 10 kilometer lange parkoers door het prachtige landschap. Het landschap bestaat hoofdzakelijk uit bossen, heidevelden, grotten en rotsachtige heuvels en vertoont kenmerken van de Condroz, de Famenne en de Ardennen.

De zand-en kalkstenen huizen hebben veelal leien daken. Men treft er zeer mooie en soms zelf mysterieuze plekjes aan. De ongelofelijke geologische rijkdom heeft de bouw van monumenten en kastelen in de hand gewerkt. Het landschap en het bouwkundig erfgoed vormen zo een harmonische geheel. We wandelen door de prachtige omgeving met veel natuur en prachtige wandelwegen, zo komen we in Eveux en Fisenne aan de watermolen van Hesbois - gelegen onderaan de weg die de brug van Erezée verbindt met Eveux. Er was reeds sprake van deze molen in 1314.

Langs de beek ligt er een gezellig graspleintje met banken, hier is onze eerste controlepost. In Fisenne staat het prachtige kasteel van Fisenne waar we straks nog langs komen. We wandelen door de streek en komen in Fansel, hier staan ook oude huizen in lokale zandsteen maar ook hier zijn nog vakwerkhuizen. We wandelen hier terug het bos binnen maar eerst komen we nog voorbij een vakwerkhoeve met een reuze klomp.

Door de prachtige natuur een stevige klim en met achter ons een zicht in het dal en op Fansel. We dalen af en komen langs de kapel en dan langs de kasteelhoeve. Ook hier prachtige huizen in vakwerk maar hier zijn de witte leemvakken vervangen door brikken.

De bermen staan vol met veldbloemen en het is prachtig om te zien. De natuur is hier toch prachtig voor ons op de weg lopen twee veldmuisje en ze schrikken zelf niet van ons. De laatste meters van onze wandeling langs een vakwerkhoeve en dan zijn we terug aan ons vertrek.

BROUWERIJ FANTOME     EREZEE.

Langs de weg komen we langs de brouwerij Fantôme, een kleine brouwerij, op het eerste zich niet van de mooiste, wat rommelig rond het huis, we stoppen even om te gaan kijken en te proeven. Gezellig is toch iets anders dan hier.

We proeven een Fantôme. Er worden nog andere bieren gebrouwen zoals Fantôme chocolat, Speciale Noel en de Saison d’Erezee. Na het proeven terug op weg.

NY : UN LES PLUS BEAUX VILLAGES DE WALLONIE

Het dorp Ny met zijn traditionele architectuur dankt zijn schoonheid aan de combinatie van natuursteen en water. Een goed voorbeeld zijn de fonteinen tegen de kerkmuur en de pastorie in kalkbreuksteen.

Het dorp bestaat uit huizen en langgerekte hoeves – waarvan een aantal zijn omgebouwd – die veelal uit de 19de eeuw dateren. De gebouwen zijn opgetrokken in kalksteen en de aan het oog onttrokken gevels zijn vaak nog in vakwerk.

De kasteelhoeve uit de 17de eeuw met zijn enorme binnenplaats, waar IJslandse paarden en Zoutrunderen worden gekweekt, er is ook een artisanale kaasmakerij in ondergebracht. Een wandeling rond het dorp toont ons de vele mooie huizen in natuursteen. Deze streek in de provincie Luxemburg is werkelijk een parel om van te genieten, natuur erfgoed en zijn gastvrij mensen gewoon prachtig.

CHATEAU FISENNE

PINKSTERZONDAGTOCHT

WANDELGROEP HOENSBROEK.

HOENSBROEK. NL.

Hoensbroek kennen we van het prachtige kasteel van Hoensbroek. Bij het binnen rijden zien we het prachtige kasteel staan. De wandeling zal dit kasteel niet aandoen maar we krijgen een wandeling met prachtige gebouwen en veel mooie natuur. Boven al onze verwachtingen in is dit een kastelen wandeling. Niet minder dan 4 kastelen zullen we op onze tocht tegenkomen.

Eerst komen langs de grote vijver en dan komen we voorbij Kasteelhoeve den Sruyver en dan in het natuurgebied Terworm. Terworm is een oase van rust vlakbij de stad Heerlen. Dit natuurgebied is zeer afwisselend. Van laaggelegen moeras tot hooggelegen akkers en loofbossen, van dicht struikgewas tot Franse stijltuin, van holle weg tot statige oprijlaan, van slingerende beek tot rechte grachten. En natuurlijk het eeuwenoude kasteel, de ruïnes en hoeves die het landgoed zijn historische sfeer geven. Sinds de 14e eeuw woonden er op Terworm adellijke families. Vaak vooraanstaande bestuurders, ridders, graven en baronnen uit lang vervlogen tijden. Graaf Vincent van der Heyden-Belderbusch (1690-1771) was zo’n bestuurder uit de 18e eeuw.

KASTEELHOEVE DEN SRUYVER.



KASTEEL TERWORM

Hij restaureerde het kasteel en liet de tuin in Franse rococostijl aanleggen. Het destijds witte kasteel was het middelpunt van een 1500 ha groot landgoed met negen pachthoeves. Eind 19e eeuw gaf Baron François van Loë (1857-1938) het kasteel de huidige verschijningsvorm. Terworm kende zes markante verbouwingsperiodes. De fles met tekst is gevonden tijdens de restauratie in 1997. Baron van Loë schreef een eeuw eerder de tekst. Van 1917 tot 1988 was de Oranje Nassau Mijn eigenaar van het kasteel en landgoed. Het gangenstelsel van de ON I (kolenmijn) ligt onder het landgoed. De restauratie 1997 – 1999 was hoog nodig, even pauzeren was soms nodig want letterlijk steen voor steen is het kasteel gerestaureerd. In 20 maanden is de destijds totale bouwval "omgetoverd" tot een stijlvol kasteelhotel. De historie bleef bewaard en is zelfs gekoesterd. Een nieuw fundament ligt onder het kasteel. Nu is het een prachtig geheel.

KASTEEL TERWORM





HUIS PRICKENIS

Onze volgende stop is Huis Prickemis, ook Klein Geisbach genaamd, voormalig riddergoed, gedeeltelijk Keuls en Valkenburgs- Wickrader leengoed, verscholen in het groen, met een wapenschild boven de deur met jaartal 1381.

KASTEEL CORTENBACH

We wandelen verder en komen in Voerendaal, Kasteelhoeve en Kasteel Cortenbach duiken voor ons op de hoeve heeft een prachtige toegangspoort die de boerderijgebouwen omsluiten en het kasteel omarmen.

KASTEEL CORTENBACH

Kasteel Cortenbach dateert uit de 13e eeuw en was eens het stamgoed van een adellijk riddergeslacht. Slechts 2 ronde torens van Kunradersteen en enkele walmuren zijn overgebleven. Omstreeks 1650 is het tegenwoordige kasteel gebouwd en in 1776 gedeeltelijk herbouwd. Tussen 1638 en 1645 werd de monumentale voorburcht gebouwd.

KASTEEL CORTENBACH

Op de hoeve kunnen we asperges kopen en krijgen de gelegenheid om de binnenkoer en het kasteel te bewonderen, we wandelen door het domein en krijgen nog een prachtig zicht op de achterzijde van het kasteel met grachten omgeven. Twee prachtige zwarte zwanen zwemmen op de gracht.

KASTEEL PUTH

We wandelen door het kasteelbos en komen zo aan ons volgende kasteel gelegen midden de velden omgeven door bomen het Kasteel Puth. Het oude slot stamde uit de veertiende eeuw. Het huidige huis is hoofdzakelijk achttiende-eeuws; gebouwd op de fundamenten van een zestiende-eeuws huis. Het kasteel werd gebouwd door Jan van Puth. De kasteelhoeve is vandaag een biologische akkerbouwbedrijf. We klimmen de heuvel op om een mooi zicht te hebben op de kasteelhoeve, de steken de Retersbeek over en komen aan ons volgende kasteel.

KASTEEL RIVIEREN

Kasteel Rivieren of Kasteel Revieren werd al vermeld in 1364, toen het gesticht werd door Catharina van Rivieren, priorin van het klooster Sint Gerlach te Houthem. Het werd in het begin als klooster gebruikt. Het huidige kasteel stamt uit begin 18e eeuw. Kasteel Rivieren is momenteel in het bezit van een adellijke familie.

KASTEEL RIVIEREN

Het heeft de juridische status van een landgoed. Via een eerste brug over een gracht betreedt men de U-vormige kasteelhoeve, het kasteel zelf ligt wat terzijde hiervan en was vroeger slechts via een tweede ophaalbrug bereikbaar; tegenwoordig is het wat makkelijker toegankelijk. Nog even en we verlaten Voerendaal en komen terug in Hoensbroek. Een prachtige wandeling met veel mooie monumenten, prachtige natuur en aangenaam wandelweer wat kunnen we nog meer verlangen. Gewoon prachtig.

25e MARCHE CHARLES QUINT

1000 PATTES DE PHILIPPEVILLE.

FRANCHIMONT/PHILIPPEVILLE.


De dorpjes die deel uitmaken van de gemeente Philippeville zijn rijk aan pittoreske hoekjes en merkwaardige gebouwen, te Franchimont kan men de « fontaine qui bout » en de groeve van rood marmer te zien. Prachtige omgeving voor een wandeling alleen spijtig het weer zit wat tegen, lichte regen en mistig belemmeren het uitzicht.

Een prachtig stukje is de wandeling over de voormalige spoorwegzate, die nu dicht begroeid is en waar een smal wandelpad is, tussen de meidoornen en de hagen. We komen in het kleine dorpje Villers Le Gambon, met langgerekte boerderijen, vrij laag en wit geschilderd.

Allemaal zijn ze opgetrokken uit steenblokken uit de naburige steengroeven. Waardoor alles het zo typische uitzicht krijgt van de Ardense dorpen. We wandelen door het dorpje langs de veldwegen en de bosjes, wat verder als we nog even omkijken naar het dorpje hebben we een prachtig zicht op het dorpje gehuld in de mist en de bermen die vol bloemen staan, eigenlijk is het wel mooi en heeft het ook zijn charme.

We komen aan het station van Frachimont, het is een opvallend gebouw alleen al doordat het volledig in baksteen gebouwd is, één van de enige bakstenen gebouw in het dorp. We komen terug aan in Frachimont waar onze wandeling eindigt. Een fijne en aangename wandeling, door en prachtige streek.

MIVO WANDELTOCHT

WV VOERENDAAL.

VOERENDAAL. NL.

Voerendaal heeft een drietal natuurgebieden (Kunderberg, Putberg en Vrouwenheide) en bezit verschillende monumentale gebouwen, waaronder een aantal historische kastelen, kasteelboerderijen en herenhuizen.

Voerendaal vormt samen met Kunrade de overgang van het verstedelijkte gebied van Heerlen aan de oostelijke zijde naar het landelijke gebied aan de andere zijden. Het jonge karakter van het dorp komt vooral doordat in de 20e eeuw veel gebouwd is, in het begin door de steenkoolwinning in het gebied, maar ook daarna.

In de eerste jaren van de 21e eeuw is in de dorpskern tevens een volledig nieuw winkelcentrum gebouwd. Het dorp heeft vooral een woonfunctie. Midden in het dorp ligt een park met een tweetal visvijvers. Het eerste gedeelte van de wandeling brengt ons door de prachtige natuur, groene weilanden, met wat houtwallen, ook gaan we door een mooie holleweg die dicht begroeid is. Zo komen we aan een stukje natuurreservaat, de steile hellingen kunnen niet bewerkt worden en door de kalkrijke ondergrond komen hier speciale planten voor. Op de hellingen staan Hondsrozen in volle bloei, wat prachtig is. We komen in Colmont een gehucht van Voerendaal.

COLMONT

Prachtige huizen en boerderijen in gele steen met hier en daar nog wat vakwerk. Vele huizen en boerderijen zijn omstreeks 1721. Bijna 300 jaar hebben ze standgehouden. Met veel zorg zijn ze hersteld en onderhouden en ze zijn pareltjes van bouwkunst. We wandelen uit het gehucht en lopen door het golvend landschap met in de verte op de heuvel een windmolen. Nu wandelen we Elkenrade binnen, ook hier prachtige oude hoeven en huizen vol zorg onderhouden, de boerderij met speklagen in mergel, wat verder een prachtige U-vormige hoeve (1766) met een kruis ervoor, gewoon prachtig.

COLMONT

We verlaten Elkenrade en komen aan de Wrakelberg, een soortrijke kalkgrasland. Hier komen kalkminnende grassen voor en is in beheer door Staatbosbeheer, dit zeer kwetsbare natuurreservaat is verboden toegang en word volledig beschermd. Ons volgende gehucht is Winthagen, deze kern is krachtens de Monumentenwet aangewezen als beschermt dorpsgezicht.

ELKENRADE

Tijdens de regering van keizer Karel V, koning van Spanje als Carlos I, werd een lijst opgemaakt van alle huizen in deze streken, waarop belasting betaald moest worden, teneinde zijn bloedige oorlogen tegen de reformatie te kunnen bekostigen. Dit was in het jaar 1526. Hieruit blijkt dat in Winthagen toen 7 huizen stonden. In 1869, dus drie en een halve eeuw later, was dit aantal uitgegroeid tot 10 nu in 2007 wonen er 69 mensen in Winthagen.

WINTHAGEN

De meeste oude huizen zijn gebouw in Kunradersteen, de meeste beschermde huizen en boerderijen dateren van rond 1720. we verlaten dit uitzonderlijke mooie dorp en keren naar Voerendaal terug. Dit is werkelijk een prachtige wandeling zeker door de huizen en boerderijen die in Kunradersteen gebouwd zijn. De natuur is hier ook prachtig en de rust die hier heerst is een weldaad voor de wandelaar. Genoten hebben we van deze prachtige omgeving.

VOERENDAAL

ST TRUIDEN

ABDIJTOREN

KEIZERZAAL.

 
STADHUIS

Dat de abdijtoren, sinds haar bestaan, heel wat heeft meegemaakt kan met recht en rede worden gesteld. Deze massieve toren, geflankeerd door twee traptorens, is - samen met de crypte - het enige restant van de kerk van abt Adelardus II (1055-1082), één der grootste Ottoonse kerken (100 m bij 27 m) uit die tijd en aldus een stille getuige van zowat 1000 jaar bouwgeschiedenis.

ABDIJTOREN

Vijf jaar na de bouw brandde dit voor onze regionen uitzonderlijk bouwwerk af. De toren bleef echter - behoudens enkele restauraties en herstellingen - in zijn geheel bewaard. Dat deze toren als een soort donjon werd opgevat mag niet vreemd lijken. Het waren immers roerige tijden waarbij de Truienaars en hun abdij het meermaals aan de stok hadden met ondermeer hun buren uit Brustem. Menig keer werd daarbij brand gesticht in de abdij en een bloedbad aangericht. Onder diverse abten werden ook geregeld aanpassings- en verfraaiingswerken doorgevoerd. Zo kregen bijvoorbeeld in de 15e en begin 16e eeuw de middentoren en de twee traptorens gotische spitsen. Abt Joseph Van herk (1751-1780) veranderde de toren met zijn drie spitsen dan weer in één enkele voluminieuze spits met boven elkaar geplaatste lantaarns.

Toen in de Franse Tijd (1798) de abdij openbaar verkocht werd, werd het grootste gedeelte van de gebouwen afgebroken en verkocht. Het Sint-Truidens volk, dat ten tijde van de revolutie niet erg abdij-minded was, deed mee aan de uitverkoop van haar abdij. Van de abdij restte nadien een puinhoop van stenen en balken. Enkel de toren bleef weer overeind. Een ogenblik leek het of ze niet goed wisten wat aan te vangen met deze historische puinhoop, die de Franse Revolutie ervan had gemaakt. Welke bestemming zouden deze historische gebouwen krijgen? Hier kwam verandering in toen in 1839 het jonge België door het verdrag van Londen een gedeelte van Limburg diende af te staan aan Nederland. Het Klein Seminarie, tot dan in Rolduc ondergebracht, verhuisde naar de voormalige abdijgebouwen.

CRYPTE

Om het Seminarie te kunnen onderbrengen in de toegetakelde abdijgebouwen, gebeurden er dringende verbouwingswerken. Op de plaats van de verdwenen monumentale abdijkerk kwam in 1843 de veel kleinere neo-classicistische Een kleine 150 jaar later volgde een nieuw drama.

Iedere Truienaar ouder dan 30 herinnert zich nog levendig de dag dat de abdijtoren afbrandde. Op 9 december 1975 brak er in de abdijsite een enorme brand uit. Zowel de seminariekerk, de toren als de seminariegebouwen gingen daarbij in vlammen op. Vooral het beeld van die brandende toren staat bij velen nog in het geheugen gegrift. Sint-Truiden, gesymboliseerd in haar drie torens, zou sindsdien niet meer hetzelfde zijn. Het was net alsof iedereen plots besefte dat hét historisch hart van de stad werd geraakt. Alle reddingsacties ten spijt werd al gauw een bladzijde omgedraaid. Eind 1976 lagen de plannen voor een aangepaste wederopbouw immers al op tafel. Ondanks duidelijke bezwaren van diverse historici werden de gebouwen weer opgebouwd naar de behoefte van het Aangenomen College (sinds 1966 de ‘opvolger’ van het Klein Seminarie). Zo werd het kerkveld voor een derde overbouwd door een internaatsgebouw. Dit bevestigde dat met de brand elke kerkopbouw op deze plaats werd afgeschreven. De toren bleef daarbij als ruïne verweesd achter.

KEIZERZAAL

Anderzijds betekende die brand wel dat de verwereldlijking van de abdijsite versneld werd. In 1986 werd al een plan uitgewerkt, met de krachtlijnen en de fasering voor het herstel en de herwaardering van de abdijsite, in de overtui-ging dat de voormalige abdij - als belangrijke getuige uit het verleden - ook in de toekomst nog een rol moest spelen. De grote bekommernis van het stadsbestuur daarbij is steeds geweest deze site 'opnieuw' te enten in het stedelijk weefsel en terug betekenis te geven. Het voorlopig orgelpunt in dit proces wordt de restauratie en ontsluiting van de abdijtoren. De imposante oostwand van de door de brand vrijgekomen abdijtoren - die we zoals gezegd kunnen interpreteren als een rechtopstaande bouwhistorische ontwikkelingskaart - laat vermoeden hoe indrukwekkend deze abdijkerk moet geweest zijn.

SENTIERS ARDENNAIS
 
MARCHEURS DE LA MASBLETTE.

MASBOURG.

Masbourg ligt in het dal van de Masblette, een zijriviertje van de Lomme. Hoog boven het dal ligt het gehucht Mormont. Een prachtige streek met veel natuur. We genieten van de omgeving en klimmen en dalen door het landschap.

Masbourg is een deelgemeente van Nassogne is een landschappelijk bijzonder fraaie gemeente aan de rand van de Ardennen, met uitgestrekte bossen, prachtige dalen van riviertjes en beken, grazige weiden, omzoomd met hagen van meidoorn en andere struiken. Het is een Walhalla voor wandelaars en natuurliefhebbers.

We wandelen van dorpje naar dorpje, het is gewoon prachtig om de dorpjes te zien tussen het groen, binnenwandelend kunnen we genieten van de preachtige huizen in natuursteen. We komen langs de geitenboerderij en de verschillende kapellen. Veel woorden kun je niet schrijven om de mooie natuur te beschrijven, maar genieten ervan wel.

BRASSERIE SAINT-MONON
 

In AMBLY een andere deelgemeente is de ambachtelijke brouwerij Saint-Monon. De traditie weer opgenomen, bier brouwen op de boerderij. De Brasserie Saint-Monon is ondergebracht in een nog steeds actieve boerderij.

De familie Jacob brouwt er sinds 1996 drie types Saint-Monon : een amberkleurig bier, een bruin bier en een honingbier (8%). Het zijn artisanale en karaktervolle biertjes: het bruine bier won een gouden medaille in Chicago en Wallonië.

We bezoeken de brouwerij en genieten van lekkere Saint-Monon.

CHATEAU JEMEPPE.

Op de terugweg komen we voorbij “Chateau Jemeppe” in Hargimont, Jean d’Ochain bouwde rond 1270 de grote Donjon, de kantelen van de Donjon tonen steeds hun karakteristieke vorm.

In de loop der eeuwen is het Chateau verder uitgebreid. De vleugels van het kasteel, rond een binnenplaats, stammen uit het begin van de 17de eeuw. Ook de slotgracht, de hoeve en enkele bijgebouwen zijn in die tijd ontstaan. Restauraties in de 19de eeuw gaven het kasteel en het landgoed zijn huidige vorm.

Na een periode van verval in de 20e eeuw is het Chateau nu weer helemaal in oude glorie hersteld. Ook het landgoed heeft zijn oude lijnen terug. Het is een indrukwekkend gebouw gelegen in een prachtige omgeving. We bezoeken het kasteel en het park. Het kasteel is gelegen midden in het dorpje. Het is gewoon prachtig.

MARCHE DU 31E ANNIVERSAIRE
 
MARCHEURS DU GEER.

BASSENGE.
 
Bassenge - Bitsingen (Nederlands) is een plaats en gemeente in de provincie Luik, Wallonië, België. De gemeente telt bijna 8500 inwoners. Tot 1963 maakte Bitsingen deel uit van de Vlaamse provincie Limburg, maar het werd na de vaststelling van de taalgrens overgeheveld naar de provincie Luik in Wallonië. In tegengestelde richting werd Voeren overgeheveld naar Limburg.

We wandelen van Bassenge naar Wonck door de velden met prachtige zichten tot in het mijngebied van Luik. De grote open vlakten, de akkers hebben een veelvoud van groene tinten. Hier en daar komen we in de velden een veldkruis tegen, in Bassenge hebben ze al hun veldkruizen beschreven en genummerd.

GROTTEN TE WONCK.

Wat verder komen we in het land van de mergelgrotten in Wonck, hier is de controlepost we gaan de grot binnen en aan de andere zijde verlaten we ze weer, deze grot word gebruikt om champignons te kweken en ook om activiteiten te organiseren, zelf een keuken is er voorzien. Dat we hier in het mergelland zijn is overal duidelijk te zien, in de hollewegen hebben we hoge mergelmuren om door te wandelen en ook de typische plantengroei van de mergelstreek zien we hier.

We wandelen ook langs de mergelgroeven, die diepe wonden hebben gemaakt in dit prachtige landschap. In de verte zien we het cementfabriek die de muur van mergel afgraaft, en daardoor onherstelbare schade aan het landschap aanbrengt. Nu wandelen we Eben- Emael binnen, eveneens als Bassenge behoorde Eben – Emaal (Nerderlands) tot in 1963 tot de provincie Limburg. Hier bevind zich één van de merkwaardigste bouwwerken.

EBEN - EZER

De toren van “Eben-Ezer” (de vredestoren) werd niet door één man gebouwd maar door een volledige ploeg van kameraden die elkaar zeer waardeerden. In 1951 werden de fundamenten van de grote trap gelegd. De eerste hoeksteen van de toren van Mitspa (leeuw) is van graniet, hij draagt een dubbel symbool want het is ook de steen van een brug die door het Duits leger vernietigd werd, de overwinning van goed tegen kwaad, van vrede op oorlog. De funderingen van de toren gaan tot 30 m onder de grond. Het gebouw is 33 m hoog en is gebouwd op een vierkante basis. Het heeft zeven verdiepingen met bovenop in beton gegoten de vier cherubijnen van de Apocalyps: de stier, de Leeuw, de Adelaar en de mens als een soort sfinx afgebeeld. Zij die geïnteresseerd zijn in de esoterie of archeologie zullen hier echt hun hart kunnen ophalen. Aan de basis van de toren zijn 12 gedenkstenen opgericht elk 3,33 m uit elkaar. Allemaal esoterische maten. Op de torenpoort staat de spreuk: "Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid" de spreuk van de waterman. De toren rust ook nog eens op 4 kolossale cherubijnen met gespreide vleugels die de toren lijken te ondersteunen. Wat Garcet in 1947 begonnen was bereikte zijn voltooiing in 1963. Zestien jaar duurde de bouw. Het is een indrukwekkende toren die plots voor je opduikt met de vier betonnen beesten bovenop. We wandelen langs de toren en komen langs “Moulin du Broukay’.

We verlaten Eben – Emael en wandelen terug richting Bassenge, dat we hier in de mergelstreek zijn kunnen je duidelijk zien aan de indrukwekkende boerderijen uit mergelsteen.

We komen aan een oude boerderij uit 1663 vroeger een café nu een prachtige rozentuin. Wat verder komen we weer aan een prachtige boerderij waar de zwaluwen in en uit vliegen, in het poortgebouw hebben ze hun nest gebouwd.

Wat verder komen we aan de “chapelle du ‘vi mosti’ uit 1744. Nog even en we zijn terug aan ons vertrekpunt, een prachtige wandeling in een prachtige omgeving.

'VI MOSTI'