ONS JEFKE

OPEN MONUMENTENDAG
 
GORS-OPLEEUW.



Het Belang van Limburg schrijft “DUIZENDEN GLUREN ACHTER KASTEELMUREN” Het bijna Mooiste dorp van Vlaanderen, want Gors-Opleeuw is een van de 15 finalisten van “het Mooiste dorp van Vlaanderen” zorgde voor een primeur, 2500 deelnemers bezochten het kasteel van Gors-Opleeuw.

Na een lange en grondige restauratie werd het kasteelpark met vijver opgesteld voor het publiek. Een rondwandeling over dit prachtige domein is zeker de moeite waard, een blik op het statige Kasteel van Gors. Het kasteel van Gors was in de middeleeuwen het centrum van de Loonse heerlijkheid Gorsleeuw. De naam Gors is afgeleid van Godfried van Leeuw die in het begin van de 13de eeuw bewoonde. De laatste adellijke familie die het kasteel bewoonde waren leden van de familie d’Asprémont en de Beaufort.

Het huidige kasteel rust op de grondvesten van een 17de eeuwse renaissancistische waterslot. Het gebouw verwierf zijn classicistisch uitzicht in1820. Twee rustende leeuwen verwelkomen je bij de toegangstrappen..

De achterzijde is het 17de eeuwse gedeelte bewaard. In het kasteelpark bevindt zich de ijskelder, een uitzonderlijke element met een industrieelarcheologische waarde.

Een ijskelder is een met aarde afgedekte, bakstenen constructie. Doortwee achter elkaar geplaatste houten deuren is de ruimte binnenin prefect geïsoleerd van de buitentemperatuur. In de winter werden blokken ijs uit de kasteelvijver in deze ruimte opgeslagen. Een sociale bezigheid waarbij de gehele dorpsgemeenschap actief was. Zodoende konden de kasteelbewoners tot ver in de zomer over deze ijsvoorraad beschikken om hun dranken te koelen. Tegenwoordig zijn deze ijskelder van groot belang voor het instant houden van de vleermuizen.

De rondleiding door het park en langs de vijver is werkelijk de moeite waard. Ook de oude boerderij met prachtige stallingen, vooral voormalige paardenstallen van het kasteel zijn uitzonderlijk mooi.

Tegenover de Sint Martinuskerk met op het plein de waterpomp (1845) gekocht in 1905 van de stad Tongeren en tegen het kerkhof de bakoven waar de grafelijke familie en de mensen uit het dorp hun brood kwamen bakken en ook de voormalige manege. Het is merkwaardig dat op z’on een beperkte oppervlakte zo een groot aantal perfecte monumenten staan. Niet zonder reden is dit dan ook een beschermd dorpsgezicht.

KINDERANIMATIE

Niet alleen bezit Gors-Opleeuw dit kasteel maar ook nog het kasteel van Opleeuw en het Belle Vue gebouwd als jachtslot van het kasteel van Opleeuw en kasteel Haagsmeer waar de laatste adellijke familie van Gors-Opleeuw woont de familie “de Donnea”. Verschillende hoevecomplexen sieren het landschap. Een prachtige Open Monumentendag.

Nog een paar mooie oude postkaarten van Gors-Opleeuw.

Met dank aan Frank van Opleeuw.

WANDERN IN DER SCHÖNEN VOREIFEL
 
BSG LEBENSHILFE BÜRVENICH 1984 e.V.
 
ZÜLPICH – BÜRVENICH.
 

FELSENKELLER

Lebenshilfe is een vereniging die een opvanghuis heeft voor gehandicapte jongeren. Ze heeft ook een afdeling wandelen. Gelegen in de “Voreifel” met prachtige omgeving. We verlaten het domein waar verschillende prachtige Eifelhuizen staan. Dadelijk klimmen we het bos in maar eerst komen we langs de “Felsenkeller” van de voormalige “brauerei Nagelsmid” die van 1885 tot 1937 bier brouwde. Deze rotskelder heeft een 15 meter hoge hoofdkelder en twee zijkelders.

We klimmen door het bos en als we boven komen op het plateau veranderd het landschap van bossen naar landbouw. We wandelen door de prachtige omgeving en komen in “Vlatten” met zijn kerk, en de “Oberburg van Vlatten” het is een prachtig dorpje met vakwerkhuizen, de burg van Vlatten met een grote U-vormige hoeve en met een robuuste vierkante toren. We moeten weer stevig klimmen om aan de St. Michaelkapel te komen maar het uitzicht is overweldigend. Rond de kapel grazen schapen.

VLATTEN



BURG VLATTEN

Wat een prachtige streek in het Natuurpark Hoges Venn-Eifel. We genieten van de afwisseling die de wandeling geeft, nu weer klimmen en dalen door bossen en langs velden.

VLATTEN





ST.-MICHAELKAPEL

Als we terug aan het vertrek komen is het zomerfeest volop bezig met muziekkapellen en de Worsten en bier. Een gezellig sfeer hangt er op en rond het plein en gebouw. Een mooie organisatie is het wel en de bewoners van het home kunnen meegenieten van feestelijkheden. Hier komen we zeker nog eens terug.

ZÜLPICH

Bürvenich is een deelgemeente van Zülpich een prachtige versterkte stad waar nog een burg en verschillende stadspoorten overgebleven zijn. Maar ook getuigen van de Romeinse tijd zijn er. In 1931 ontdekte men hier thermen uit de 2e eeuw n. Chr.

 
BURG ZÜLPICH

Vanwege van de goede staat waarin ze zich bevinden, zijn ze een bijzonderheid in het Rijnland. Het uitgegraven gebouw omvat de typische verschillende warmwaterbaden en zweetruimtes, die deels zelfs van ingenieuze systemen voor bodem- en muurverwarming voorzien zijn. Tijdens de Middeleeuwen bouwde men een benedictijnenproosdij met een kruisgang over de thermen. Spijtig dat we de termen niet kunnen bezoeken er zijn restauratiewerken aan het gebouw.

Ook de burg is een indrukwekkend gebouw met de grote ronde torens, spijtig is wel dat er een fabriek tegen aangebouwd is en dit nu vervallen erbij ligt. De burg is volledig ingebouwd in het stadje.

Een andere minder grote kasteel is het kasteel van Wildenburg. We wandelen door de prachtige omgeving en genieten van de wandeling rond de stad. We verlaten Zülpich en komen langs de Burg van Langendorf. Ook hier even stoppen om deze prachtige burg te bekijken. De Eifel is een prachtige streek om te wandelen en ieder dorp heeft wel zijn burg of kasteel. Vakwerkhuizen kom je ook veel tegen maar het is toch de natuur die je hier het meest bekoort.

BURG LANGENDORF





KASTEEL WILDENBURG.

DE SIGARENTOCHT

DE VOSKES VOSSELAAR
 
ARENDONK.


Arendonk, een gemeente gelegen aan de Nederlandse grens, is een landbouwdorp, maar een dorp die de wandelaar veel te bieden heeft. De gemeente heeft vier natuurreservaten de Lierman, de Korhaan, de Lokkerse Dammen en het Goorken, drie ervan doen we vandaag aan met de wandeling.

Het vertrek is in het centrum maar al vlug worden we de prachtige natuur ingeleid. Via het plankenpad de natuur in. Dat het een landbouwdorp is kunnen we zien aan de weidse landschappen over de groene velden.

Maar vooral de natuur is prachtig. Wij wandelen de hele tijd in Arendonk we verlaten de gemeente niet, we komen aan een bijzondere kapel gebouwd op een grot van Onze Lieve Vrouw. We wandelen verder en de controle is in een parochielokaal tegenover een prachtig huis met toren.

 
RIK VAN STEENBERGEN

Het tweede gedeelte van de wandeling brengt ons langs de vaart en de natuurreservaten. We wandelen door het natuurreservaat en kunnen genieten van de fauna en flora. In de sloot springen de kikkers rond heel mooi, langs de bosrand vliegen vlinders zeer mooi, we nemen onze tijd om alles te bewonderen. We verlaten het natuurreservaat en wandelen terug het dorp binnen, op een mooi groen plein staat het standbeeld van Rik Van Steenbergen.

TOREMANSMOLEN



HEEMHUIS

Op 10 oktober 2004 werd het standbeeld van Rik onthuld. Op initiatief van Schepen Fons Vaes werd de wielrenner Rik Van Steenbergen (09/09/1924 Arendonk – 15/05/2003) gehuldigd met een standbeeld.De Koning van de sprint, is ongetwijfeld één van de grootste Belgische kampioenen, Van Steenbergen is drie keer wereldkampioen geweest en heeft bijna 300 zeges op zijn palmares.

Wat verder wandelen we langs de “De Toremansmolen” de molen werd ter plekke opgericht in 1809 met delen van een omvergewaaide staakmolen uit de vijftiende eeuw. In 1988 werd hij gerestaureerd en kon hij weer malen. Het is een houten “koffiemolen” een bovenkruier, met twee koppel graanstenen op de eerste verdieping en een olieslagmolen in de kelderruimte. Deze combinatie van graan- en olieslagmolen in dit type van houten molen, maakt de Toremansmolen uniek in de wereld. De molen bevindt zich achter het Heemhuis op de Wampenberg.

Een derde van het museum wordt ingenomen door de standen over de eens zo belangrijke sigarenmakerij, en een deel over de valkensport. Een mooi en interessant museum. Na ons bezoek aan het museum vervolgen we onze tocht terug naar het vertrek. Een mooie en fijne wandeling.

TSJAFFELTOCHT

DE LOONSE TSJAFFELEERS.
 
BORGLOON.


De zoete fruitverleiding, betoverend kastelenlandschap, het goddelijke wonder en prachtige natuur, zo word Haspengouw dikwijls beschreven, dat is zeker van toepassing op de “Parel van Haspengouw” Borgloon.

De wandeling van vandaag brengt ons naar een paar parels van Borgloon. Vandaag zijn dat de peren en appelen die nu stilaan rijp beginnen te worden, de perenpluk start binnen enkele dagen, normaal begin september maar dit jaar veertien dagen vroeger. Maar ook de druiventeelt neemt toe en je komt geregeld een wijngaard tegen, een van de oudste is deze langs de weg naar Kerniel.

BOUSHOF

We wandelen naar Boeshoven en komen langs de indrukwekkende boerderij “de Boushof”. Hier hebben we een prachtig zicht over het Haspengouwse landschap in de verte zien we de basiliek van Tongeren staan. We steken de steenweg over en wandelen naar Kerniel. Kerniel behoorde gedurende de middeleeuwen tot het vorstelijke domein van de graven van Loon. Het laathof van Colen en het cijnshof van Rullekoven waren beide Loonse hoven. Een derde Loons leengoed op het grondgebied van Kerniel was Haebroeck.

ABDIJ COLEN

Wij wandelen naar Colen waar de abdij met zicht op de Colenvallei een prachtig zicht is. Sedert 1822 wordt de abdij "Colen", zo wordt het klooster in de volksmond genoemd, bewoond door cisterciënzerzusters. Voorheen was het een kruisherenklooster. Kalmte en rust vind je in de abdij, waar achter dikke muren nog enkele zusters de regels van hun orde levend houden. Een deel van de abdij in de voormalige stallen is het “Fruitstreekmuseum” onder gebracht.

BARONSWINNING

Het museum vertelt de geschiedenis van de fruitteelt. Oude werktuigen illustreren de fruitteelt van vroeger. Een multimediapresentatie belicht de hedendaagse fruitteelt. We wandelen door de vallei van Colen naar Kerniel, langs de kerk en de Baronswinning dan terug langs de plantage naar Borgloon. Een aangename wandeling door de prachtige Haspengouws landschap.

WANDELEN IN ZOUTLEEUW.

DE VINNE – ZOUTLEEUW.
 
OKRA BORGLOON.


Vinnewandeling, door een samenspel van klimaat en bodemgesteldheid werd op het einde van de laatste ijstijd een komvormige laagte uitgeschuurd in het Vinne. Zo ontstond een natuurlijk meer. Het meer werd via twee beken, de Sint-Odulphusbeek en de Vinnebeek voorzien van extra water.

Vanaf 1841 is men begonnen met de drooglegging van het Vinnemeer door het water weg te pompen. De twee beken, werden als ringgracht om het gebied geleid om zo het oppervlakte water van de omgeving op te vangen. In 1930 kocht Union Allumetiére het Vinne om het te beplanten met Canadapopulieren voor de productie van lucifers.

In 1974 werd het domein opgekocht door de toenmalige provincie Brabant om er een recreatiedomein van te maken. In het kader van een natuur inrichtingsproject werd in 1998 het plan opgevat om het grootste natuurlijke binnenmeer van Vlaanderen terug in zijn oorspronkelijke staat te herstellen. Met weinig ingrepen kan het gebied terug nat worden en kon er opnieuw een open waterplas met brede oevers ontstaan waar rietkragen en broekbossen tot ontwikkeling zouden kunnen komen. De lichte hellingen oevers van het meer zijn ideaal voor een rijke variatie van oeverplanten met veel schuilmogelijkheden voor waterfauna.

Het Vinne ligt ook op een belangrijke vogeltrekroute en is dus zeer interessant voor langskomende trekvogels. Het huidige meer is minder diep en minder groot dan het oorspronkelijke meer. Dat kon niet anders want er moest voor gezorgd worden dat de Vinnehoeve en de wandelpaden rond het meer niet onder water zouden lopen. In het nieuwe meer komt alleen regen- en grondwater terecht en niet langer het water uit de twee beken, deze zijn te sterk vervuild. Men heeft gezorgd dat je een stukje over het meer kan wandelen over het plankenpad. De wandeling met Okra valt mee, voor ons is dit de eerste keer, wel wat anders als we gewend zijn. Maar toch is het geweldig meegevallen met na afloop een gezellige babbel en natje en droogje achteraf.

MARCHE INT.
 
CLUB DES MARCHEURS DE BELLEVAUX.

BELLEVAUX.

Bellevaux, deelgemeente van Malmedy. Een van de mooiste plekjes in Bellevaux is zeker het vakwerkhuis. Het Huis Maraite: boven de deur ontwaart men de inscriptie « anno 1592”.Het is een gebouw met een eiken gebinte en vakwerkgevels, een oude deur met hengsels en een deurklopper. Deze prachtige woning wordt al sinds 1746 bewoond door zeven opeenvolgende generaties van de familie Maraîte.

Maar ook de natuur mag er wezen, prachtige zichten over het Ardeense landschap. Het prachtige dal van de Warche beheerst de omgeving, de samenvloeiing van de Warche en de Ambléve geeft prachtige zichten, zoals de “Rocher de Warche” de steile rost aan de samenvloeiing.

We wandelen door de prachtige omgeving met hier en daar prachtige Ardeense huizen. We wandelen door het landschap met prachtige zichten. Door het bos over houten brugjes. Langs hoge rotsen die geel kleuren. Dan langs de wegjes met bloeiende heide, gewoon prachtig dan weer klimmen en dan weer dalen wat een prachtig landschap.

We wandelen naar Beaumont een deelgemeente van Stavelot. We wandelen Beaumont binnen en worden verwelkomt door een waterbak met pomp, en een paar mooie vakwerkhuizen. Een wandeling door deze prachtige streek is altijd een bijzondere beleving.

MARCHE DE LOËSBRUCK TURPANGE

LES MARCHEURS DE TURPANGE.
 
DIFFERT-MESSANCY.
 

In de streek van Sud-Ardenne en Gaume, vinden we Differt-Messancy. Het landschap in de buurt vertoont veel kenmerken van zowel de Ardennen als de Gaume.

De uitgestrekte groene weiden en de uitgerekte heuvels van het Gaumelandschap. En de uitlopers van de Ardense wouden. Een prachtige streek om te wandelen. De Gaume is een rustige natuurstreek met lage okerkleurige huisje die nog heel dikwijls bepleisterd zijn.

Je komt ongetwijfeld onder de indruk van de prachtige schoonheid en de wooncultuur uit de streek. Kleine prachtige dorpje waar aan de inwoners gevraagd word om niks te veranderen aan de woonomgeving om het zo origineel mogelijk te bewaren. Dorpje welke wij doorwandelen met mooie namen, Wolkrange, Habergy, Guelff en Bebange. Hier kun je nog genieten van de rust en de eenvoud.

In Guelff komen aan een kapelletje uit 1724 met een prachtig houten altaar. De volksdevotie is hier nog groot, als je zien hoe prachtig dit altaar nog is. Met veel zorg en liefde onderhouden. Op de boerderijen is er nog altijd activiteit en dat kun je goed zien aan de mesthopen voor de deur. Waar kom je dit nog tegen. Het leven van alledag gaat rustig verder. Als je door het landschap wandelt is het alsof de tijd hier stilstaat, door de heuvels waar je plots voor een bronnetje staat dat er ontspringt of de zeldzame planten, de vlinders en andere dieren.

Het lijkt wel een tuin met vele mooie plekjes maar je moet er wel je tijd voornemen om te genieten van de pracht die de natuur ons schenkt. Stilaan komt het einde van de wandeling in zicht, de voormalige opleidingsschool voor priesters is een opvallend gebouw in het landschap. We hebben volop genoten van deze prachtige wandeling.

JOURNEE NATIONALE DE MARCHE POPULAIRE.
 
FEDERATION LUXEMBOURGEOISE DE MARCHE POPULAIRE.
 
REMICH.
 

Remich, een gezellig stadje in het Luxemburgse Moezeldal is boven alles een wijnland. Diep geworteld in de dalen heeft de wijnbouw eeuwenlang het landschapsbeeld, de dorpen en het leven van de inwoners bepaald. De Romeinen gaven de eerste aanzet tot de wijnbouw.

Tegenwoordig nog kunnen we daarvan talrijke overblijfselen aantreffen, zoals de terrasvormige aanleg van de wijngaarden. Het is tevens een prachtige wandelstreek, waar men in alle rust van de groene natuur kan genieten. Remich is de tweede grootste gemeente langs de Luxemburgse Moezel. Zijn mooie ligging, zeer oude stadskern en de St-Martin wijnkelders zijn de belangrijkste troeven.

We vertrekken in het centrum van het dorpje en klimmen stevig de flank van de Moezel op. Een inspanning die de moeite loont want we wandelen naar de wijngaarden. We krijgen al vlug een panorama over de streek en de wijngaarden. We komen aan de wijngaarden en het is een aangenaam om tussen de wijnstokken te kunnen wandelen, maar vooral de zichten zijn gewoon geweldig.

Beneden vloeit de Moezel in een draai van 360 graden wat een speciaal mooi zicht is. Spijtig dat het weer wat tegen zit, met de bewolking het zou anders zeker veel mooier zijn maar we zijn al blij dat het droog blijft. In de verte zien we de dorpjes aan de oever van de Moezel liggen. Wat verder zien we ook Remich liggen waar we vertrokken zijn. Het is een prachtig zicht hoe de wijnranken vol hangen met druiven, witte blauwe en roze druiven.

We dalen af naar de Moezel om in het volgende dorpje aan de oever van de Moezel te wandelen. Passeren de “Caves cooperatives des vigneons STADTBREDIMUS” het plein met de oude kapel en dan het kasteel van Stadtbredimus. Ook dit is een wijnkasteel. We verlaten het dal en beginnen aan een serieuze klim eerst via trappen en dan verder klimmen. Hier in het bos is de controlepost.

STADTBREDIMUS





CHATEAU STADTBREDIMUS

We wandelen eerst nog langs een ommuurde kasteel, eerst nog door een laan met bomen met vreemde vruchten. Genieten van een rustpauze en de prachtige natuur maken we ons gereed voor de laatste kilometers van de wandeling. In de verte een groot kasteel geheel in geel geverfd met torens, en voorbij de “Caves St Remy”. Niet alleen de grote wijnboeren tellen mee, maar ook de kleine wijnboeren.

Aan de Luxemburgse Moezel vinden we ruim 50 familiebedrijven, die wijnbouw bedrijven en hun eigen oogsten ‘aan huis’ verhandelen. De Luxemburgse Moezel onderscheidt zich vooral door de witte kwaliteitswijnen, die hier zijn voortgebracht. Ze worden vervaardigd uit negen wijnstokrassen, waarvan ze de naam dan ook dragen. Wij hebben kunnen genieten van de prachtige wijngaarden die de Moezel hier te bieden heeft en ook van de mooie omgeving een wandeling in Groot Hertogdom Luxemburg is altijd een aangename wandeling. Een pracht van een wandeling in een prachtige omgeving wat willen we nog meer.

KALKOFENWANDERUNG

TOURISTENVEREIN VENWEGEN E.V.

VENWEGEN.

Venwegen in het Duits-Belgische natuurpark Hoge Venen-Eifel is een grensoverschrijdend natuurpark met delen in de Duitse deelstaten Noord-Rijnland-Westfalen en Rijnland-Palts, alsook in de Belgische provincie Luik. Het park is 2485 km² groot. Het natuurpark is gelegen tussen Langerweh en Eupen in het noorden, als Bad Münstereifel, Prüm en Sankt Vith in het zuiden. Het gebied omvat volgende delen: de Rureifel, de Hocheifel, de Kalkeifel, het Ourdal, het Vennvorland en de Hoge Venen, een hoogveen- en heidelandschap dat 7500 jaar geleden aan het einde van de laatste ijstijd ontstond.

We vertrekken aan de rand het dorp en wandelen dadelijk de natuur in, prachtige omgeving. Een heel eind wandelen we door het bos. Aangenaam om door te wandelen en dan komen we aan de eerste controlepost. Dan een prachtige wandeling door de mooie omgeving.

WALHEIM

Dan komen we in Walheim, een bijzonder aangenaam dorpje met prachtige huizen. We komen ook langs de “Walheimer Kalkwerke” de kalkwinning was belangrijk in deze streek. Wat verder komen langs de tweede kalkoven. Dan komen we in Hahn Steinbruch. Nog een mooi Eifeldorp.

WALHEIMER KALKWERKE

We wandelen langs de Kalkofenweg met nog wat bewaarde kalkovens. Wat verder komen we in Bechheim met zijn prachtige huizen en dan terug langs de prachtige natuur naar Venwegen. Een pracht van een wandeling door de het Duits-Belgische natuurpark. De Eifel is toch bijzonder om door te wandelen, met zijn prachtige dorpen en steden.

BECHHEIM

PARK HOGE KEMPEN.
 
MAASMECHELEN EN PIETERSHEIM.
 

NATIONAAL PARK HOGE KEMPEN.
 
Nationaal Park Hoge Kempen, natuur in al haar glorie! Uitgestrekte dennenbossen worden afgewisseld met paarsbloeiende heide, grote waterplassen getuigen van grind- en zandwinning, hoge toppen bieden grootse vergezichten, .... In dit natuurlijke decor leven tal van zeldzame en bijzondere dieren.

POORT MECHELSE HEIDE
 
De "MECHELSE HEIDE" is een droom voor wandelaars. Het prachtige natuurgebied van de paarse heide is slechts een onderdeel van dit uitgestrekte wandelgebied.

Ook het Mechels bos en de Kikbeekbron behoren tot dit gebied. Het gebied situeert zich op de rand van het Kempisch plateau, dat ingesneden is door tal van droogdalen die de Mechelse Heide zijn typische heuvelachtige karakter bieden. Voeg daar nog het zuiderse tintje van de kruipbrem aan toe en je waant je ver weg.

De bossen worden onderhouden en gekapt op een zon een manier dat er zoweinig schade aangebracht word. Een houthakker met paard is de omgezaagde bomen uit het bos aan trekken. We wandelen eerst een stukje door het bos en dan spreid zich het prachtige panorama van paarse bloemen voor ons open. Wat een pracht.

Klimmen en dalen in dit prachtige decor is zeker de moeite. We genieten van deze prachtige wandeling.

POORT PIETERSHEIM

Domein Pietersheim met het kasteel naast de burchtruïne met slotgracht (12de eeuw) waarbij natuurpark van 80 ha. Omstreeks 1100 ontvingen de Heren van Pietersheim een landgoed even buiten Lanaken.

Zij richtten er een burcht op. Zij namen de gehuchten Pietersheim, Smeermaas, Bessemer, Briegden en Caberg (NL) alsook de kerk en kerkgoederen in beslag. Vanaf 1292 werd Pietersheim een Loonse heerlijkheid en enkele jaren later werd het een vrije rijksbaronie. In 1449 kwam de heerlijkheid Pietersheim door een huwelijk in bezit van de familie " De Merode ". Stilaan raakte de burcht in verval en stortte in op 5 juli 1721. In 1910 bouwde de familie " De Merode " een jachtslot en buiten de muren van de burchtruïne. In 1920 brandde dit kasteel volledig uit. In 1926 werd het huidig kasteel in neoclassicistische stijl opgetrokken. Prins Xavier de Merode was de laatste bewoner en in 1971 verkocht hij zijn kasteel aan het gemeentebestuur.
 

BURGRUINE PIETERSHEIM

De burchtruïne van Pietersheim ziet een nieuwe toekomst tegemoet, de restauratie werken zijn al bezig en zal in de toekomst een belangrijk rol spelen in de “Poort Pietersheim” van het “Nationale Park Hoge Kempen”. Het bos en de omgeving zijn prachtig om in te wandelen. Een bezoekje aan de kinderboerderij hoort erbij.

KINDERBOERDERIJ

BLOEMENTOCHT

GLOBETROTTERS HAGELAND.
 
WAANRODE.
 

KASTEELHOEVE "VANDER VELPEN"
1846-1854

Waanrode het bloemendorp van het Hageland. In het verleden hebben we hier prachtige wandelingen gemaakt, maar deze keer is het een slappe bedoeling. Andere jaren is de markt en de kerk open vandaag begint alles pas om 15.00 uur, dan zijn de wandelaars al bijna allemaal weg, het is nu een gewone wandeling. En deze is ook al veel minder. Bijna allemaal op verharde wegen.

Veel huizen die in het verleden prachtig bebloemd waren, zijn nu zonder bloemen. De kleine prachtige huizen aan het vertrek van de wandeling die vroeger een bloemen paradijs waren staan er nu maar kaal bij. Spijtig, zo zal het bloemendorp zijn titel van bloemendorp gauw verliezen. De Waanrodenaren hebben een spotnaam: de torendraaiers. In geen enkele geschreven bron is er een vermelding van de naam "torendraaier" terug te vinden. De scheldnaam heeft dus enkel via mondelinge overdracht de geschiedenis overleefd. Ik vermeld wel uitdrukkelijk scheldnaam omdat enkele oude landbouwers zich herinneren dat ze tijdens hun schooljaren door kwajongens uit de omtrek werden aangeduid als de "torendraaiers van Waanrode".

Een dorp vormde, vroeger nog meer dan nu, een hechte gemeenschap waarin iedereen iedereen kende en ook voor mekaar opkwam. Inwoners van naburige dorpen werden vaak minachtend en spottend bekeken. Dikwijls was er zelfs tussen de verschillende dorpsgemeenschappen een vete zodat een scheldnaam een noodzakelijk iets was om de inwoners van de naburige dorpen aan te duiden. Zo kennen we de "heren" van Geetbets, de "kinderen" van Kortenaken, de "joden" van Bekkevoort, de "bezembinders" van Schoonderbuken, waarbij telkens een al of niet slechte eigenschap van de inwoners benadrukt werd. Dit kan ook zo geweest zijn met de "torendraaier": een verbastering van het gezegde "rond de pot draaien", waarmee men de Waanrodenaren wou toeschrijven dat zij steeds rond de zaken heen praatten. Maar met evenveel recht en reden kan men andere verklaringen naar voren brengen. De naam "torendraaier" zou kunnen wijzen op een typische beroepsbezigheid die hier werd uitgeoefend. Pottenbakkers draaiden vroeger hun te maken voorwerp op een tollende, draaiende tafel. Vermits in de ondergrond klei terug te vinden is, lijkt dit geen onlogische verklaring. Nog een mogelijke verklaring kan gegeven worden als men het woord "torendraaier" letterlijk opvat. Mensen die rond de toren draaien, zijn waarschijnlijk aan een ommegang bezig. Dit zou erop duiden dat er veel processies werden gehouden in het dorp. Dit zijn echter allemaal gissingen.

De juiste verklaring moeten we heel eenvoudig gaan zoeken bij de verbouwing van de kerk in 1902. Vóór die grote restauratie had de kerk een echte westertoren. De nieuwe constructie kreeg echter een zuidwestertoren. De toren was dus letterlijk gedraaid t.o.v. de kerk zelf. Zo kunnen we toch nog iets toevoegen aan het verhaal van de wandeling in Waanrode.

MARCHE SOUMAGNE

LES MARCHEURS DE LA MAGNE.

SOUMAGNE.

Zoals vele andere dorpen in het Land van Herve, heeft Soumagne zijn bouwkundig erfgoed kunnen bewaren in een prachtig groen kader. Al heeft de industrie van het Luikse hier een bedreiging gevormd voor de natuur en de rust blijft het hier een zalig plaats om te wandelen, getuigen van het mijn verleden zien we op de wandeling wel de terriels die boven het landschap uitsteken.

We wandelen verder en komen in Ayeneux, ook hier nog prachtige huizen en boerderijen in lokale steen. Wat verder komen we aan de kasteelhoeve wel prachtig. We wandelen nu H.Joset binnen een deelgemeente van Olne. En andere gemeente is Saint Hadelin. We genieten van de prachtige omgeving en prachtige huizen. Wat opvalt zijn de stenen in de gevels van de huizen die verwijzen naar nare gebeurtenissen in het dorp. We keren terug richting Soumagne, en zien het prachtige kasteel van Wegimont liggen, verscholen in het groen.

Wat verder zien we de Ophaalbok van de vroegere koolmijn. In deze streek komen we vele verrassingen tegen die deze dag nog aangenamer maken. De prachtige wandeling is gauw te einde.

 
DOMAINE DU BAS BOIS.
 
Deze voormalige steenkoolmijn is nu gedeeltelijk van de gemeente en in een andere gedeelte is een restaurant onder gebracht waardoor de gebouwen behouden gebleven zijn.

De koolmijn gestart in 1860 bestaat uit 2 putten en heeft gaanderijen op een diepte van 355 met, in 1931 verwierf “Charbonnage du Hasard” de concessie deze werd tot 1970 uitgebaat. De ophaalbok en de gebouwen zijn nu een geklasseerd monument en bewaard voor de volgende generaties.

De terriel kan beklommen worden en het hutje met de ophaalmachine staat er nog altijd. De terriel is ingericht als wandelpark. Zeker een bezoekje waard

.
 
DOMAINE PROVICIALE DE WEGIMONT.
 
Het in Louis XIV stijl bebouwde indrukwekkende kasteel van Wégimont ontplooit zijn mooie architectuur voor de donkere achtergrond van het weelderige gebladerte van een groot park omringd door hoge muren.

Het uitgebreide complex (22ha) ligt rondom een prachtig in Maaslandse stijl opgetrokken kasteel. Het is een prachtig geheel met een boerderij, een voorplein met prachtige bloemperken en dan het kasteel een indrukwekkend geheel.

Met zijn park met vijvers en de kapel die achter de vijvers ligt, aangenaam om in rond te wandelen en te genieten van het prachtige uitzicht.

ACHOUFFE - LA ROCHE.

BROUWERIJ LA CHOUFFE



KAPEL ST JOZEF

Achouffe, in de feeënvallei pronkend met zijn verrukkelijke natuurschoon. Op plaatsen nog een vrij woeste gebied. Achouffe is een schilderachtig gehucht in het noordoosten van de provincie Luxemburg. De Feeënvallei even ten noorden van de kleine woonkern, is een fraai natuurgebied met een merkwaardige flora en fauna. Achouffe heeft bekendheid door zijn ambachtelijke brouwerij waar het bier “La Chouffe” gebrouwen wordt en zeer gewaard word door kenners.

We kijken ook even naar de pittoreske Sint Jozefkapel uit 1875. wij wandelen even door het dorp en besluiten de 3 uur durend wandeling te maken. Wij volgen de aangeven bordjes. We steken de Ruisseau de Cheval over en wandelen door de prachtige streek en volgen een tijdje de rivier langs de vijvers waar vele libellen zitten.

Wij klimmen langs de heuvel en komen langs pas gemaaide weilanden. We zijn bijna in Wibrin. We wandelen het gezellige dorpje binnen met aan de kerk een Amerikaanse tank als monument. We gaan door het dorpje met zijn prachtige huizen. We wandelen verder en wat later kunnen we al naar het dorpje achter ons kijken, verder langs landelijke wegen en genietend van de rust.

Gelukkig komen we in Petite Mormont (373m) hier is een cafeetje open waar we ven kunnen rusten en naar de zwaluwen kijken die onder de dakgoot wonen, een aan en af vliegen om de jongen te voeden. Na een korte rust wandelen we verder en komen Au Pont de Pierre (350m) het is de hele tijd wel wat klimmen en dalen wat het gewoon prachtig maakt.

LANDKAARTJE

We wandelen langs een bloemrijke omgeving waar honderden vlinders vliegen. Het “landkaartje” komt veel voor en met twee en meer op een bloem wat is het toch prachtig. We wandelen terug Achouffe binnen en komen aan de brouwerij. Een bezoekje aan de brouwerij en het proeven van een lekkere Achouffe maakt het bezoek aan Achouffe compleet.

We zijn hier niet ver van La Roche en gaan even de stad bezoeken.

LA ROCHE-EN-ARDENNE.

La Roche en Ardenne met zijn burgruine uit de 9de eeuw, zijn wildpark het Musée de la Bataille de Ardennes en zijn prachtige winkelstraat. We wandelen wat verder door de stad en genieten van een terrasje en een wandeling langs de oever van de Ourthe. Een fijne dag in de Ardennen word zo afgesloten.