BONT DIKKOPJE - CARTEROCEPHALUS PALAEMON

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

LANDSCHAPSWANDELING MUNSTERBOS.

BLIK OVER DE PLASSEN.

MUNSTERBILZEN.

In Munsterbilzen opende een nieuw bezoekerscentrum “De Landschapsruiter” voor de regio Kempen Haspengouw. In de Remise bij kasteel Edelhof is het nieuwe bezoekerscentrum geopend, het laat op een laagdrempelige manier informatie over de streek en de geschiedenis van de regio.

ABDIJ MUNSTERBILZEN



De REMISE en Boomstamgraf

Bijzonder is het Boomstamgraf van het mannelijk skelet dat dateert uit de Karolingische periode. Munsterbilzen is het raakpunt van Kempen en Haspengouw. Het is ook precies daar waar destijds de abdij is opgericht, en was vroeger het cultureel centrum van heel Limburg. Van de abdij zijn nog enkele gebouwen bewaard, maar zijn dringen aan restauratie toe, ook het kasteel staat er nog.

 
Kasteel EDELHOF





Kasteelpark en vijvers

Hier vertrekt ook de wandeling van het Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren, voor een wandeling door het Munsterbos. Het Munsterbos is een natuurgebied met 400 hectaren bossen, vijvers, moerassen en graslanden. Dwars door het bos stroomt de Bezoensbeek, één van de zuiverste en mooiste beken van Limburg. Het eeuwenoude vijvergebied in het centrum van het Munsterbos wordt gevoegd door de Bezoensbeek. De vijvers hebben een sterkte aantrekkingskracht op zeldzame rietvogels zoals de kleine karekiet, de blauwborst en de waterral. Ook de roerdomp, een zeer zeldzame reigersoort komt hier voor.

Grote delen van het bos zijn eigendom van Natuurpunt en hierdoor wordt het waardevolle natuurgebied bewaard. Wij wandelen door het natuurreservaat met prachtige eikenbomen en komen zo aan de vijvers. De vijvers van het Munsterbos , bij de lokale bevolking gekend als “de staatsvijvers” dateren van het begin van de 17de eeuw. Ze werden aangelegd volgens een eeuwenoud Kempens systeem om aan visteelt te doen. Van op de uitkijk toren hebben we een prachtig zicht over de vijvers.

AMOR kapel

Wij wandelen verder en komen aan een vreemde kapel ze werd in 1950 gebouwd met puin van monumenten die in de Tweede Wereldoorlog werden verwoest. De kapel heeft het uitzicht van een miniburcht. De ronde toren is zelfs voorzien van schietgaten. De kapel is toegewijd aan de H Amor, een heilige uit de 8ste eeuw, een Franse pelgrim die zich op latere leeftijd als kluizenaar vestigde in Munsterbilzen. We vervolgen onze wandeling door het moeras over de plankenweg.

Zo komen we aan de “Kapel van het Geheim Leger” nog even door het bos en we komen terug in Munsterbilzen aan. Het is een pracht van een wandeling, als je de nodige tijd er voor uittrekt kun je hier heel wat natuur beleven, aan de vijvers met de uitkijktoren kun je de watervogels gade slaan, na de wandeling kun je in de Remise een lekker verse wafel met koffie drinken buiten op het terras. Een mooie en aangename namiddag doorgebracht in Munsterbilzen.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Munsterbilzen

Kasteel Edelhof-oude postkaart

MARGRATENTOCHT.

WC ST. GERTRUDIS.

SINT GEERTRUID.

De gemeente Margraten bestaat uit de kerkdorpen Margraten, Cadier en Keer, Bemelen, Sint Geertruid, Mheer, Noorbeek, Banholt, Eckelrade en Scheulder. De huidige gemeente Margraten is in 1982 ontstaan bij de gemeentelijke herindeling van Zuid-Limburg door het samenvoegen van de gemeenten Margraten, Cadier en Keer, Noorbeek, Mheer, Bemelen en Sint Geertruid en toevoeging van de kern Scheulder van de voormalige gemeente Wijlre en het gedeelte van de kern Eckelrade, dat tot de gemeente Gronsveld behoorde naast het gedeelte van deze kern, dat tot de gemeente Sint Geertruid behoorde.

De gemeente Margraten maakt deel uit van het Nationaal Landschap Mergelland en is met haar negen kernen en drieëntwintig gehuchten één van de mooiste Zuid-Limburgse gemeenten in natuurlijk en natuurhistorisch opzicht. Zijn de kernen Cadier en Keer en Margraten, met behoud van hun cultuur/ historische eigenheid, uitgegroeid tot forensenplaatsen, de zeven overige kernen hebben hun landelijk karakter behouden.

De wandeling brengt is door het prachtige Mergelland met zijn ontelbare vakwerkhuizen. We komen zo in Mheer is ontstaan op een plateau tussen twee omvangrijke droogdaluitlopers. Aan de zuidzijde gaat het plateau via een korte, relatief steile helling over in een droogdal, waarin de watergang Horstergrub is gelegen. Aan de noordzijde is de helling van het plateau langer en minder steil. Op het grondgebied van Mheer nemen het kasteel Mheer en de parochiekerk van oudsher een dominante positie in. Het kasteel van Mheer bestond reeds in de veertiende eeuw. In 1314 werd het al vermeld als 'stenen huis'. Het muurwerk in vuursteen en gelegd in een visgraatverband doet zelfs denken aan de negende eeuw.

De adellijke familie De Loë is sinds 1668 eigenaar en bewoner van dit landgoed. De vroegere burcht is vermoedelijk als lichttoren in gebruik geweest langs de Romeinse weg. Boven de poort prijkt een grote steen met het wapen van Imstenraedt-Mheer en het jaartal 1612. In de 17e eeuw werd het kasteel verbouwd en in de 20e eeuw werd het complex uitgebreid met een vleugel en werden de topgevels voorzien van trapgevels. Ook een achthoekig traptorentje werd aangebouwd. Het beschermd dorpsgezicht telt de kern Mheer ook nog 39 rijksmonumenten en 5 panden, die zijn aangewezen tot gemeentelijk monument. Een gemeente met wat erfgoed.

Wij wandelen verder en komen zo in het Savelsbos:’ On-nederlands’, dat is eigenlijk de beste omschrijving van dit zeer heuvelachtige gebied. De steile hellingbossen met hun rijke vegetatie en geschiedenis nemen in Nederland een aparte plek in. De Limburgse heuvels zijn ontstaan tijdens de vorming van de Ardennen. De bodem is toen met grote kracht omhoog gedrukt. Rivieren en smeltwater hebben vervolgens diepe dalen in de bodem uitgesleten. Daarna zijn ze letterlijk onder handen genomen door de mens. Het uiteindelijke resultaat is, al dan niet bewust, verbluffend mooi. Niet alleen de verscheidenheid in planten en vogels zijn bijzonder hier maar ook de verschillende dassenburchten die we kunnen zien op de wandeling, spijtig blijft het met sporen van de das en krijgen we dit bijzonder mooie dier niet te zien.

Wat verder komen we in Bergenhuizen (Limburgs: Bergenhoëze) is een hooggelegen gehucht ten noorden van het dorp Noorbeek . Het gehucht telt ongeveer dertig boerderijen en woonhuizen en ligt hoog op een plateau. Hier komen we op het fruitbedrijf Notermans, hier word al meer dan 50 jaar “Hoogcruts” fruit geteeld. Hier is controle en rust. We wandelen rustig door het fruitbedrijf, de perenplantage is 50 jaar oud. Wat verder komen we aan de aardbeien tunnels waar we even kunnen proeven. Zo verlaten we het fruitbedrijf.

Nu wandelen we naar Terlinden dit is een gehucht van het dorp Noorbeek. Ook hier prachtige vakwerkhuizen. Onze wandeling gaat nu verder naar Banholt en zo verder naar ons vertrekpunt. Een prachtige wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Margraten

MARCHE DU 34E ANNIVERSIARE.

MARCHEURS DU GEER.

BASSENGE.

Bassenge is een plaats en gemeente in de provincie Luik, Wallonië, België.

De gemeente telt bijna 8500 inwoners. Tot 1963 maakte Bitsingen deel uit van de Vlaamse provincie Limburg, maar het werd na de vaststelling van de taalgrens overgeheveld naar de provincie Luik in Wallonië. In tegengestelde richting werd Voeren overgeheveld.Bassenge ligt in de mergelstreek welke het oosten van Limburg, het noorden van Luik en het Nederlandse Zuid-Limburg omvat. Mergel is een afzettingsgesteente bestaande uit een mengsel van klei en fijn verdeelde kalk.

Het ontstond door opeenstapeling van dode diertjes met een kalkskelet op de bodem van de Krijtzee die hier tientallen miljoenen jaren geleden aanwezig was. Tussen de mergel zitten klompen silex of vuursteen. Het is een erg hard gesteente dat voornamelijk aangetroffen wordt in opgevulde graafgangen van kreeftachtigen. In de prehistorie gebruikte de mens silex voor het maken van wapens en andere gebruiksvoorwerpen. De Romeinse schrijver Plinius sprak van ‘de steen die met een mes gesneden kon worden’. De ontginning van de mergel begon in de 13de eeuw. De uitgekapte of uitgekapte mergel werd gebruikt als bouwsteen maar ook als bemesting en later voor de fabricatie van cement. Het mergelland werd door de mens afgegraven en uitgehold.

Vandaag zijn er nog tal van groeves actief. De ontginning zorgde voor het ontstaan van indrukwekkende gangenstelsels die ook gebruikt werden als schuilplaats in oorlogstijd. In de tweede wereldoorlog ging het plaatselijke leven gewoon door in de grotten: er waren slaapkamers, keukens, kapsalons en zelfs geboortehuizen. Tegenwoordig vindt in de gangenstelsels van Wonck de champignons kweek plaats. De Jeker, een zijrivier van de Maas, heeft de bovenste krijtlaag diep ingesneden en steile valleihellingen doen ontstaan. Die valleihellingen zijn geschikt voor hoogstamboomgaarden. Boven op het plateau vind je akkers en in de natte vallei weilanden. In dit afwisselend landschap met veel kleine landschapselementen voelt de das zich thuis. We zullen deze kleine beer waarschijnlijk niet ontmoeten, maar tijdens de wandeling zullen we in de bermen van de holle wegen wel hun burchten zien.

De dorpjes in het dal van de Jeker verwierven sinds de achttiende eeuw faam door de productie van strohoeden. De hoeden werden uitgevoerd tot ver in het buitenland. Toen de hoedenproductie het door nieuwe modes en concurrentie uit het verre oosten moeilijk kreeg in het midden van de 20ste eeuw, bracht een industrieel uit Parijs wat zwamvlok mee van de beroemde Parijse champignons. Hij startte de champignonkweek in de grotten van Jekervallei, die zich uitstekend toe leenden voor deze cultuur.

Wij hebben controle in de grotten, en daarna wandelen we door Wonck, komen aan de “Roserairie de la vallee” een prachtige tuin en oude boerderij, we wandelen verder en komen aan een huis van mergel hier word uitleg gegeven over de zwaluwen, een mooi plekje is het. Nog wat verder en we komen aan het einde van de wandeling gewoon prachtige wandeling.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Bassenge

14E HASTIERE-DINANT .

BATTEURS DE CUIR.

DINANT.



Om 9h30 moeten we aan het casino in Dinant zijn om de boot te nemen naar Hastiere.

Van waaruit we terug wandelen naar Dinant. Een 20 kilometer voettocht in een van de mooiste valleien van ons land. Unieke landschappen, fauna en flora buiten de gebaande wegen, maar vooral en overal merk je de getuigen van een rijk en vaak triest verleden. Je vindt ook overal mogelijkheden in perfecte harmonie met de overweldigende natuur.

De Maas: een gelukkige en beschermende rivier, levendig en historisch, stil en geraffineerd, jong en mooi; deze Maas geeft een sereen beeld aan zijn dichte bossen. De Maas is als een stromend gedicht langs een heroïsch en fascinerend verleden. Wij genieten van de tocht met de boot met prachtige zichten op de vallei. De rotsen zijn indrukwekkend.

We komen langs het kasteel van Freÿr. Historisch Erfgoed van Wallonië. Het geklasseerde kasteel Freÿr, met zijn tuinen en zijn unieke ligging in de vallei van de Haute-Meuse. Het kasteel is een mooi en het oudste voorbeeld van de Maas Renaissance stijl. De verschillende zalen in het kasteel vertellen de geschiedenis van België. De tuin heeft alle karakteristieken van een ‘Franse tuin’. Je vindt er 30.000 m2 hagen in haagbeuk, 9 waterbekkens, 33 sinaasappelbomen en een gedecoreerd paviljoen. Wij komen uiteindelijk aan in Hastiere.

Hastière was en is nog steeds een doorgangscentrum, een ontmoetingsplaats. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de 10de eeuw rondtrekkende Ierse monniken een abdij stichtten bovenop een oude, aan de god Mercurius toevertrouwde, tempel. De abdij was bedoeld om reizigers, vreemdelingen en armen op te vangen. De Romaanse kerk, gebouwd in 1033-1035, werd zo getuige van de activiteit, de voorspoed en de lotgevallen van de inwoners. In 1568 werd de kerk in brand gestoken door de Franse Hugenoten, in 1793 werd ze verwoest door de revolutionairen ; ze werd heropgebouwd en is momenteel één van de mooiste exemplaren van de Romaanse Maaskunst.

Wat moet je het meest bewonderen aan deze kerk ? De imposante toren ? De majestueuze grootsheid ? Het volume ? De eenvoud of de inplanting langs de Maaskant op een doorwaadbare plaats van de Maas, waar de mensen mekaar konden ontmoeten ? Wie er als bezoeker passeert, ontdekt er prestigieuze stukken die de geschiedenis van de regio weergeven: het oudste Belgische koor (13e eeuw), muurschilderingen (13e eeuw), grafstenen uit verschillende eeuwen, een schitterende beeldengroep: een Romaanse maagd, een kruisweg uit de 15e eeuw en werken van Lambert Lombard uit de 16e eeuw en de triptiek van Auguste Donnay, de martelaar sint Walherius. Wat echt een diepe indruk nalaat, is de rijkdom van de crypte onder het altaar: muuropschriften uit de 11e eeuw, Merovingse sarcofagen, oude relikwieën en andere overblijfselen. De bezoeker wordt zich hier bewust van zijn verleden en van zijn Romaanse wortels.

Na het bezoek aan de kerk wandelen we verder het is een pracht van een tocht met veel mooie plekjes. We komen in Waulsort en wandelen voorbij het kasteel van Freÿr,maar ook de natuur is buitengewoon mooi, de hellingen vol met Daslook.

Het volgende dorp is Falmignolil wij steken de helling over en komen zo aan de Lesse, weer wandelen we verder en komen zo terug aan in Dinant. Met zijn Citadel, de rotsen en vele prachtige oude gebouwen. Een heel bijzondere wandeling met veel erfgoed en natuur.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Dinant

17E MARCHE DE SEMAINE. 

LES PETITS PAS FUMALOIS.

FUMAL.

Als u het dorpje binnenrijdt via de route van Warnant biedt het geheel van gebouwen van het kasteel, die tevoorschijn komen uit een dichtbegroeide beplanting, een heel coherent en uitzonderlijk zicht.

Fumal heeft de vorm van een ster, omgeven door vele bossen. Dit dorp ligt in de vallei; de rotsachtige landschappen van schist en kalk zijn typisch voor de Maasvallei. Het dorp ziet er dus anders uit dan de andere dorpen van de gemeente. Het dorp bestaat uit twee delen, elk aan weerskanten van de Mehaigne. De meeste huizen staan op de hellingen van de vallei, langs de straten die loodrecht staan op het reliëf. De ligging van de huizen die loodrecht staan op het reliëf en de afwezigheid van huizen onderaan de vallei geven geen duidelijk afgebakend gegroepeerd beeld van het dorp. De echte dorpskern ligt op de linkeroever van de Mehaigne in het zuiden. Het centrum ligt rond de twee grote boerderijen, de "Dîme" of "Des Dames" en de "l'Escaille". De wijken "la Basse" en "Trous", langs de Mehaigne, zijn dicht bevolkt en herbergen de oude gemeenteschool.

La vieille cense, een huis met leistenen daken dateren van de XVIe eeuw (1564). Het gebouw heeft een mooie homogene gevel in kalksteen uit de gotiek-renaissance met ramen met lateien in accoladebogen. Sint-Martijn kerk, gotische gebouw in kalksteen van de XVIe eeuw is grondig gerestaureerd in 1884. Het glas-in-loodraam (XIXe eeuw) van het noordelijke dwarsschip toont de wapenschilden van de familie Fontbaré die Fumal verwierf in de XVIIIe eeuw. Na de revolutie stamden verschillende plaatselijke burgemeesters uit deze familie. Vlakbij de ingang van het park werd een kapel gebouwd ter herinnering aan een van de leden van deze familie. De muren in schist, langs de begraafplaats, zijn overblijfselen van de oude burcht (XIIe en XIIIe eeuw). Wij wandelen door de prachtige omgeving, met veel natuur in het Natuurpark van de Valleien van de Burdinale en de Mehaigne.

We wandelen in Marneffe en Huccorgne twee dorpen uit Burdinne en het natuurpark. Dit stukje Haspengouw is zeker de moeite. We genieten van de wandeling.

In deze streek zijn nog verschillende mooie plekjes, we bezoeken er een paar: LES WALEFFES
 
Les Waleffes is een kasteel gelegen in de gelijknamige Belgische deelgemeente Les Waleffes. Het kasteel behoort tot het belangrijkste deel van het cultureel erfgoed van Wallonië.

De eerste eigenaar was Blaise Henri de Cort (1661-1734) een rijke Luikse munitiefabrikant. Hij was krijgsheer en dichter. Het complex omvat een kasteel, in classicistische stijl, waarvan de bouw in 1706 werd gestart onder leiding van de Franse ingenieur J. Verniole. Het woongedeelte ligt centraal en heeft aan het uiteinde twee symmetrische vleugels. En een kasteelhoeve met een 32 m hoge duiventoren. Een prachtige omgeving met hoogstamboomgaarden en weilanden.

Wat verder komen we in FAIMES
Meer naar het noorden toe is het dorpje Saives gelegen, een prachtvoorbeeld van de ‘Lumières-architectuur’ in het Luikse land. De kapel van Notre Dame en Saint Lambert is een uniek bouwwerk, dat tegen 1754 werd herbouwd door Lambert van den Steen, abt van Amay en heer van Saives.

In de directe omgeving werd in de 17de en 18de eeuw de kasteelboerderij opgetrokken als zetel van de oude heerlijkheid. De andere kasteelboerderij (kasteel Pecsteen) dateert uit dezelfde periode en vult het geheel wonderwel aan. Een prachtige plek met uitzonderlijke gebouwen. Zo hebben we een prachtige dag gehad in Waals Haspengouw.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Fumal

MEIKLOKJESTOCHT.
 
DE SCHOVERIK.

DIEPENBEEK.

Een diavoorstelling van de wandeling in Diepenbeek.
Is eens iets anders dan een geschreven verslag.
Geniet ervan.

MEITOCHT .

JO-NE VIJLEN.

VIJLEN. NL.

Het dorp is gelegen tussen Epen en Vaals aan de Mergellandroute, met uitzicht op het Geuldal. Tot het dorp Vijlen behoren de buurtschappen Camerig, Harles, Rott, Melleschet en Cottessen. Hier zijn ook nog de oude vakwerkhuisjes te zien. Het van oudsher tot de heerlijkheid Vijlen behorende gehucht Mamelis valt tegenwoordig officieel onder het nabijgelegen dorp Lemiers. Vijlen, met de gehuchten Cottessen en Camerig, is een paradijs voor de wandelaar.

De statige toren van de St. Martinuskerk torent fier en vooral hoog boven het landschap uit. Van verre is dit Vijlense Godhuis zichtbaar en manifesteert zich daardoor als oriëntatiepunt bij talloze wandelaars. De uitgestrektheid van de Vijlenerbossen vormt een aparte attractie. Aan alle kanten omzoomd door veelal steile hellingbossen, is het plateau een eldorado voor de echte wandelaar. Vijlen ligt op een hoogte van 200 meter boven NAP en is daarmee het hoogst gelegen dorp van Nederland. In Vijlen was een van de oudste nederzettingen van Zuid-Limburg te vinden.

Het dorp heeft een markante kerk uit het midden van de vorige eeuw, maar het ontleent zijn recreatieve aantrekkingskracht vooral aan het grootste loofhoutcomplex in Limburg, een bosgebied van meer dan 600 ha, zeer geliefd bij de wandelaars. Wij genieten van deze prachtige streek met zijn bossen en de kleine gehuchten met nog vele en waardevolle vakwerkhuizen. Het is goed om te zien hoe men hier met zijn erfgoed omgaat, het koestert en het veilig stelt voor de toekomst waardoor wij ervan kunnen blijven genieten en nog vele duizenden wandelaars na ons.

Wat is er mooier om een vakwerkhoeve midden in de velden te zien, gewoon prachtig. Wandelend door dit prachtige landschap met zijn holle wegen en groene weilanden, genieten van de natuur, nu en dan worden we voorbij gevlogen door een vlinder, de vogels fluiten hun lente lied, de schapen met hun lammeren gewoon buiten gewoon. Wat moeten we nog meer hebben om een fijne dag te hebben, al wandelend met ons twee en Jefke die ons vergezeld. Zo wandelen we verder tot we weer terug in Vijlen komen.

Nog wat bij gepraat met onze wandelvrienden en een dikke bedankt aan de wandelvrienden van Vijlen voor de prachtig tocht. Tot volgende keer dan maar weer.

Voor het fotoalbum de link volgen

Van Vijlen