Woensdag 8 november 2006
foto
fotografie: cornelia ettl
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 19:51
fotografie: cornelia ettl
Woensdag 8 november 2006
een rondje om
loop even mee
een rondje om
door zwijgende
straten
ik ben dan stil
als ik met jou
bij mezelf kom
jij kunt praten
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 6 november 2006
heden ten dage
heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten
doelloos zullen zwermen
een herhalende tred
van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas
op de plaats rust
tenware het flamboyante
voor een wijle in slaap
moet worden gesust
deze kracht
zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan
mijn speelse geest
toch vertel ik mijzelf morgen,
met weemoed weliswaar,
hoe de zomer is geweest
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 14 november 2005
zij ging al (drieluik: deel 1)
een lieve meis
heeft haar jeugd verloren
zinloos en plots
eindigen haar woorden
stokt de weg naar voren
haar jong verleden
een scheppende bloem
sterft in het heden
bladeren van geluk
zuigend naar het licht
buigen troosteloos
worden machteloos
afgesneden..
de toekomst
komt haar niet meer toe
ook die liefhebben
ervaren met ongeloof
de gemiste verwachting
schreeuwende pijn
bevriest het redelijk denken
hoop daalt in de
menselijke achting
daar gaat zij nu
op een onbekende weg
heeft ons ongewild verlaten
een ding kan ik zeggen
niemand, nee niemand
zal haar uit ons hart
kunnen praten
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 13 november 2005
gaan en komen (drieluik: deel 3)
ver weg
maar toch helder
hoor ik engelen zingen
over het lied van Licht
zij hebben weet
van aardse tranen
telkens als iemand
naar het ongrijpbare
wordt toegedicht
met een tedere lach
heffen zij haar op
ervaren de pijn
van een onuitgesproken
gedag
toch klinken er
zachte geluiden
van duizenden harpen,
ontelbare handen
reiken naar haar,
afscheid en aankomen
raken elkaar
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 13 november 2005
onder-tussen (drieluik: deel 2 )
zij is niet meer
maar wel zichtbaar
dat doet zeer
was hier nog lang
niet klaar
huil ik keer op keer
zij praat niet
als ik het uitschreeuw
van binnen
mijn handen raken
zo dichtbij
wil haar wekken,
met mijn eigen
leven toedekken
hoe kan dit nu
zo roerloos
ze is toch mooi
nog jong
was dit nu haar leven
nee, ze is er nog,
toch?
de tijd staat stil
onder een wazige stolp
ben er wel
maar verdwaal
in verwarring
als ik de
komende dagen tel
en ik met mijn tranen
de ontkennende waarheid
deel en eindeloos vertel
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 9 november 2005
witte droom
ik word op een
wit gespreid vlies
voortbewogen door
zes maagdelijke engelen
langs azuurblauwe luchten
zij spannen een doorzichtig veld
van geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toezuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen
uit hun frêle goddelijke flanken
klinkt een kwetsbare
Mahler symfonie
mij zuigend naar
opperste verrukking,
het hart doorzeeft
met bevrijdende klanken
in dit verblijf van eeuwige
symbiose
wuiven de hemelse
vleugelschepsels
al het zoets rond mijn lijf
zij beminnen mij
met gedurige passie
koesteren, beschermen mij
opdat ik immer
in deze schone droom gedij
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 7 november 2005
de hal des volks
in de hal des volks
met staartjes achteraan
waar opgetogenen of
weemoedigen vertoeven
totdat de kunstvogel
de lucht in zal gaan
hij hangt over koffie
rookt uit zijn neus
in zijn bestemmingskloffie
hij heeft geen keus
geboekt is gaan
de ogen staren al ver
of
zie ik een verdwaalde traan
ik voel, zoals ik slechts voel
de leegte van wachten
de tijd tussen komen en gaan
ja, dat is wat ik bedoel
de dame van het buffet
in hoogpolig tapijt,
kort van stof
naar lengte gerekend,
is onhandig bereid
nogmaals de techniek
te laten pruttelen
en rondt het ritueel af
met een zoete lach
bij koffie hoort toch immers
een ouderwets betuttelen
dames en heren
uw vlucht wordt verwacht
die kan aankomen
of vertrekken
het beeldscherm
heeft dat haarfijn bedacht
mijn tafel wordt een eiland
tussen verlaten stoelen
de hal raakt even leeg
een gekleurde medemens
ontruimt het slagveld
met een enkele
swingende veeg...
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 18:34
Maandag 7 november 2005
oud in heden
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Woensdag 2 november 2005
foto
fotografie: cornelia ettl
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Dinsdag 1 november 2005
getijden
zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed vaart,
ik ongewild kies
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 15:45
Dinsdag 1 november 2005
verlate vlinders
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 13:13
Dinsdag 1 november 2005
hijgende vlucht
als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een afdruk van
voorbij verleden
die vergeefs
de vermeden gebeden
van uitzichtloze hoop
tracht af te tasten
maar zwalkend door
de ijle lucht
gaat het kwetsbare,
onweerhoudbaar,
op de loop
in een hijgende vlucht
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 30 oktober 2005
uitzien naar de horizon
een man
van een
enkel woord
staart u aan
beschermt zich
achter stilte
wil niet
dat u
hem hoort
hij wacht
geduldig
op die
ene vraag
waarvan het
antwoord
is vervaagd
adieu...
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 13:37
Vrijdag 28 oktober 2005
ik laat je gaan
mijn hand rust
op je schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplintert geboortelicht
uit een redeloze reden
je voeten
nog wel geaard
steunen zwevend
jouw gedachtenlijf:
gezwollen in verhulde
leegte en gedroogde
rimpels
je ledematen stijf
jij bent de dood
in levenden lijve
het genadebrood
gebakken met
ongewenst zaad
ik laat je gaan
als mijn hand
jouw schouder verlaat
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 23 oktober 2005
luchten
vandaag een dag
van rechte lijnen
ik zie voorwaarts
met oogkleppen
die mijn kijkers
in een strakke blik
laten schijnen
mijn gedachten
beperken zich
tot een en een
is drie
dat u mij nu
zult verachten
is iets dat ik
thans niet zie
mijn beeld van u
is ook vrij saai
u bent een oen
zo duidelijk,
kant en klaar
nee, mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai
daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen
of een man
van een ding tegelijk
slechts oog voor
werk of ronde bal
dan heb ik het
nog niet over seks
ik vind u gewoon
een zure kwal
deze helderheid
geeft ruimte
aan mijn gemoed
ik raad aan
dat u bij tijd en wijle
het ook eens doet
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 23 oktober 2005
om de hoek
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zaterdag 22 oktober 2005
verstild graf
als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik
naast mij
jou en jou
het is slechts
zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt
denk ik
het was goed
na het In Pace
spreekt de zwarte hoed
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 13:28
Donderdag 20 oktober 2005
dag
een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat eens was
richt nog één blik
dag... zeg ik
niet dat hij het hoort
maar toch...
ik hoop dat hij
in zijn droomloze slaap
nog eenmaal,
door mij,
mag worden gestoord
dag...........
in zijn droomloze slaap
nog eenmaal,
door mij,
mag worden gestoord
dag...........
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:51
Donderdag 20 oktober 2005
een gang naar binnen
schuifelend dwaal ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
de marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar Latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles wat
de mens niet weet
een gang naar binnen
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00