Maandag 27 augustus 2007
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 21:49
Zondag 26 augustus 2007
belichte schaduw
als verstrooid dichter
in de beschouwende schaduw
weef ik mijn gedachten
van al dat ontgaat
aan licht of zicht
of verwachten
geborgen en verborgen
in de mensenziel
u zou haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid
kent u milde dragende ogen
van geleefde ouderdom
bent u ooit door een eerste lach
van een klein kind verleid
ja, zoals u ziet
kleur ik ook wel
groen getint
dat komt als
een mens, jij,
mij zo maar bemint
in de beschouwende schaduw
weef ik mijn gedachten
van al dat ontgaat
aan licht of zicht
of verwachten
geborgen en verborgen
in de mensenziel
u zou haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid
kent u milde dragende ogen
van geleefde ouderdom
bent u ooit door een eerste lach
van een klein kind verleid
ja, zoals u ziet
kleur ik ook wel
groen getint
dat komt als
een mens, jij,
mij zo maar bemint
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:37
Zondag 26 augustus 2007
liggend naakt
| als vrouw zo krachtig in haar eenvoud is haar omvang zo allemachtig als een Rubens zie ik haar de schoonheid van veel en al haar vormen die mijn gevoelens bestormen haar woeste haren maken mij ruig en met de spanning van haar blanke vel blijft mijn tong plakken aan mijn droge huig met haar diepe glazige ogen is zij als een vragend beeld met een koele passie mij nemend, zij die mij nimmer verveeld |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:30
Zondag 26 augustus 2007
gaan en komen
ver weg
maar toch helder
hoor ik engelen zingen
over het lied van Licht
zij hebben weet
van aardse tranen
telkens als iemand
naar het ongrijpbare
wordt toegedicht
met een tedere lach
heffen zij haar op
ervaren de pijn
van een onuitgesproken
gedag
toch klinken er
zachte geluiden
van duizenden harpen,
ontelbare handen
reiken naar haar,
afscheid en aankomen
raken elkaar
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:30
Zondag 26 augustus 2007
natte droom
| als nimfen leunen zij met hun blanke lijven tegen mijn vragend vel vier handen glijden willekeurig over een geurige vlakte waar hemelse nagels het genot verfijnen om de eenheid van samen uit te breiden lange haren schuren elkaars naakte aarde plakkend waar vocht verschijnt totdat de nog prille liaan langzaam een verhoogde potentie baarde verward open ik mijn ogen was de tijd vergeten ik had te lang in het bad gezeten het water was koud, ontzettend nat |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:29
Zondag 26 augustus 2007
witte droom
| ik word op een wit gespreid vlies voortbewogen door zes maagdelijke engelen langs azuur blauwe luchten zij spannen een doorzichtig veld van geluk met een uitgestrekte gracieuze geste genade schenkend met verleidelijke ogen die mij onderwijl bedwelmende bloemengeuren toe zuchten waarop geen enkel aards genot kan bogen uit hun frêle goddelijke flanken klinkt een kwetsbare Mahler symfonie mij zuigend naar opperste verrukking, het hart doorzeeft met bevrijdende klanken in dit verblijf van eeuwige symbiose wuiven de hemelse vleugelschepsels al het zoets rond mijn lijf zij beminnen mij met gedurige passie koesteren, beschermen mij opdat ik immer in deze schone droom gedij |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:28
Zondag 26 augustus 2007
zwarte droom
| de armen zijn te kort als ik de bloesem wil plukken lang rek ik me uit om te grijpen, te rukken een slechte droom gaat aan mij voorbij een kerker moeten ontvluchten maar niet wil lukken mijn voeten in grijs beton gegoten verstard beeld van stuurloos voelen langs muren van beslagen glas waar doornen spiegelen aan het schaduwlicht van wat is maar vooral was ik adem mijn verleden, heb een leven lang de draak bereden |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:27
Zondag 26 augustus 2007
verlate vlinders
ik zag verlate vlinders dichtbij maar ook ver weg ze hadden op mij gewacht had ze ver verbannen, uit mijn denken gedacht had het pad verengd zag nog weinig licht sloot mij verkrampt voor ander goeds het bleek, uiteindelijk, niet echt gedicht heb die fladderaars bij me geroepen mijn ramen weer wijds open gezet dat heb ik nodig met meerdere te gaan over mijn levensstoepen kan mijzelf aan anderen niet onthouden dat is wat ik zo van het leven leer ik laat me daarom opnieuw roepen één kostbare vlinder koos voor de nacht hij is mijn ziel vergeten vloog voorbij de innerlijke spiegel ik word nu veracht |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:27
Zondag 26 augustus 2007
getijden
| zoeken over de grens van de schaduw is een wens het blijft bij een schuchtere verbeelding van ravijnen die ik vul met goden of te zoete rozijnen soms schep ik een verduisterd einde, opgaan in niets van al het zijnde zo bewegen mijn getijden als liefde en verlies van vermijden of bezitten het is maar net hoe het gemoed vaart, ik ongewild kies |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:26
Zondag 26 augustus 2007
izabella
| waarom zie ik toch telkens weer die bleke vrouw met donkere ogen en lokken als ragfijne draden die niet gedogen dat ik mijn handen strek vol wellustige begeerte om haar eer te versmaden haar uitdagende lippen zo intens zwoel zuigen mij nog dichter naar haar lijf zij dwaalt af, ik mis mijn doel raak verstrikt in het erotisch gevoel als ik in gedachten de liefde bedrijf |
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 20:25