FEESTEN

4. Geboorte

FEESTEN

3. Kerstmis



Compositie op een spiegel en daarom wel moeilijk om een scherpe foto te maken.




Kerstboom geklost met dik garen, eens iets anders maar wel mooi.

FEESTEN

2. Halloween

Carnaval bij Kant en Klaar !









Jong geleerd, oud gedaan !
De tweeling Silke en Freya hebben  de kantmicrobe te pakken.

De driejaarlijkse tentoonstelling van
Kantclub Kant en Klaar uit Evergem
mag op heel wat belangstelling rekenen.



De kantlessen worden gegeven door Paula, één van mijn vroegere cursisten.
 
Het thema van deze tento was :

FEESTEN

1. Carnaval

Kantclub 'Kant en Klaar'

Tentoonstelling en demonstratie van kantklossen
met als thema "Feesten".

De tento is toegankelijk op :
zaterdag 3 maart van 14.00 tot 17.30 uur
zondag 4 maart van 10.00 tot 17.30 uur
maandag 5 maart van 14.00 tot 17.00 uur

Gratis inkom

VTB lokaal, Hekstraat 7, Evergem

KANT is in ...

Zien modebewuste dames er binnenkort zo uit ?????

Een Bloem

Als ik een bloem was,
zou ik dan nu bloeien?

Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,

En die over de rand van een vaas voorover
leunt
om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?

Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien,
rood en gedachteloos,
op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens
tussen schaamte en geluk?

En als ik een bloem was,
zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken?
Nu nog niet?

Toon Tellegen,
Uit: Kruis en Munt

Bert Dewilde, de vroegere conservator van het Kortrijkse Vlasmuseum is nog altijd begaan met "kant".

Hij maakte dit ludieke gedicht.
Naar eigen zeggen is hij vereerd omdat ik het op mijn blog wil plaatsen maar eigenlijk moeten wij : Dank je, zeggen voor deze leuke rijmelarij!!!

Tegen de kant zijn, raakt kant noch wal !!

Ze was al jaren aan ’t klossen toe.

Hij werd steeds meer het kussen moe.

’t Speldengeprik en ’t eentonig geklos

sloegen bij hem de draden los.

Plots groeide bij haar een verdacht idee:

Vanaf morgen begin ik er mee!

Ik maak mijn man van kant,

Want zo’n spanning is toch niet plezant

en ruzie komt nooit van één kant!

Ze koos zijn mooiste foto uit de lade

en ging bij een ontwerpster te rade.

Kanttekeningen moet ik er niet bij maken

je zou er toch niet wijs uit geraken!

Het snode plan werd een evenement!

Ze prikte alles vast op perkament.

Ze haalde al haar kantgerief weer boven.

Haar man kon zijn ogen niet geloven.

Na uren zag hij in gevlochten lijnen

zijn gezichtstrekken in kant verschijnen.

Bij ’t zien van die gekloste kop

nam hij stilaan de vredesdraad weer op.

Van haar kant toonde zij zich verliefd bij ’t kussen.

Hij zoende haar en ondertussen

werden geen speldenprikken meer gewisseld.

Zij had het wonderwel bedisseld!

Nu stoorde ’t geklots der klossen hem plots niet meer.

Hij genoot weer van haar kantwerk als weleer.

Hij was uiterst fier op zijn geslaagd portret.

Zijn hoofd werd op de tafel gezet

net zoals bij een Middeleeuws banket.

Alle genodigden waren opgezet

het koppel bij het kussen te zien zoenen

en zich voor eeuwig met het kantwerk te verzoenen!

Zij was nu overgelukkig van haar kant

En hij was nooit meer tegen kant gekant!!!

Bert Dewilde – augustus 2005



Kantwerk van Nicole Nuyttens

Nu eens letterlijk " Kant zonder Verve" !

Keramiek en Kant ...enig in zijn soort !



Het pronkstuk op haar salontafel.



Nicole heeft oog voor details, ze is zelfs het naveltje niet vergeten.

Wat zouden wij, kantklossters, zijn zonder vlas ?

HET LIED VAN HET VLAS

Zaaiers en wiedsters, slijters en booters,
Al dat hoeven en hekkens heeft;
Hooge schelvers en diepe roters,
Al dat zwingelt en spint en weeft -
Jubelt en zingt en zwaait de handen!
Viert het edelste veldgewas!
Leven de Leie en de Leielanden,
En 't vlas, en 't vlas, en 't vlas!

Herelkes, goud in groen gegoten,
Bloemekes, blauw gelijk de lucht,
Bollekes, dik en dicht gesloten,
Glanzende zaden, vrome vrucht!
Jubelt en zingt en zwaait de handen!
Viert het edelste veldgewas!
Leven de Leie en de Leielanden,
En 't vlas, en 't vlas, en 't vlas!

Eindt er een arbeid, een ander begint er.
Zerp is het zweet, maar zoet het loon.
Weelde in den zomer, weelde in den winter,
't Jaar is gesierd met een vlassen kroon.
Jubelt en zingt en zwaait de handen!
Viert het edelste veldgewas!
Leven de Leie en de Leielanden,
En 't vlas, en 't vlas, en 't vlas!

René de Clercq

"Gordijnkant",
wie kent dat niet ?



In Brugge zie je nog regelmatig een strook grof Brugs bloemwerk onderaan een gordijn. Nicole heeft een oud patroon uitgewerkt en gebruikt voor dit toch wel "gestileerd" schilderij.

Vervolg interview :

En dan rijst stilletjes in mij de bedenking: een idee krijgen is mooi, het uitwerken wordt tot kunst. En spontaan begin ik woorden te kleven op al dat moois. Het wordt een opsomming van adjectieven die haar oeuvre netjes aan elkaar rijgt: poëzie, verstilling, sprankeling, ontroering, flitsend, aangrijpend, dromerig, dynamisch, vivant.


 
Kortom:
creativiteit met ‘verve’…
Het bekijken van haar kunstwerken voelt aan als het lezen van een roman, al is het er dan één van een paar minuten.

Nicole blijft er nochtans heel bescheiden bij: “Ze noemen mij een kunstenares maar ik blijf gewoon bezig met wat mij raakt. Weet je: schoonheid ligt ook in de imperfectie. Daar begint dikwijls de ontroering. Ik probeer nieuwe dingen uit en vind het verbluffend om te horen dat iets van mijn handen, betekenis heeft voor anderen”.


Einde interview, met dank aan Maaike Reynders




Wie belangstelling heeft voor de werken van Nicole kan haar altijd contacteren op :

nicolenuyttens@hotmail.com

Een blik op haar website is ook de moeite waard !

http://nicolenuyttens.wordpress.com   

Vervolg interview :

        Nicole, vertel ons.  Hoe kom je op die combinatie van kant en olieverf?

Het zijn inderdaad twee totaal verschillende disciplines. Waar kant veel tijd en precisiewerk vraagt, zet ik met een mes, in relatief korte tijd, een gans andere dynamiek en structuur op het doek. Ik permitteer me hierbij heel wat dichterlijke vrijheid. Ik houd van felle, warme kleuren: veel rood gecombineerd met intens blauw en diepgeel. De kanten die ik gebruik zijn soms oude, authentieke stukken die ik verknip uit vitrages of zelf klos om het gewenste resultaat te bekomen. Ik zie de wereld rondom mij als een boeiende, bloeiende tuin waarin ik met mijn fantasie maar te plukken heb.

Vervolg interview :

Daarna troont Nicole ons mee naar haar atelier. Het schilderplezier spat er van de doeken. En zoals het een veelwerkende kunstenares past, zitten de kasten vol met schetsen en tekeningen. Ook staan er rijen abstracte werken naast naïeve, kleurrijke beeldjes netjes opgestapeld in de hoeken en tegen de muur. Wat het meest onze aandacht trekt, zijn de schilderijen waar Nicole experimenteert met

kant met ‘verve’.

Vervolg interview :

-    Werkte je moeder al met technische tekeningen?

Nee, dat kwam pas veel later. Bij Annie De Baene, die toen lesgaf in Deerlijk, leerde ik met behulp van technische tekeningen op een heel andere en vluggere manier nieuwe kantsoorten onder de knie te krijgen. Dat heeft me enorm veel geholpen.

-    En nu, waar haal je nu je patronen en je inspiratie?

Voor mijn werk neem ik graag een oud, nog met pen en inkt getekend patroon. Dat is slechts een uitgangspunt want al klossend laat ik mijn fantasie de vrije loop en zet ik het patroon naar mijn hand. Het kantwerk groeit vervolgens onder mijn handen dankzij de wisselwerking tussen opborrelende fantasie en aangeleerde technieken.

-     Ik zie hier ook veel schilderijen, tekeningen, aquarellen, keramiek.  Je bent schijnbaar niet alleen van alle kantmarkten thuis, maar je beheerst ook andere kunstdisciplines?

Dat is zo. Met het groot worden van de kinderen, kwam er ook meer tijd vrij om creatief te zijn. Ik ben dan in de leer gegaan bij verschillende kunstenaars en zo heb mijn werkveld verruimd en mijn eigen stijl ontdekt.


Werk van Nicole :
Op het eerste gezicht gewoon een mooie schilderij maar ...
in detail ontdek je het kantwerk dat er in verwerkt is.
Ik was er "weg" van !!!

Vervolg interview :

         Nicole, aan het aantal en de moeilijkheidsgraad van je werken, lijkt het wel alsof je al je hele leven lang geklost hebt?

Inderdaad.  Het kantklossen zat in de familie.  Mijn tante Zoë, de zus van mijn moeder (Alice Verbeke) had een zaak in kantkloswerken.  De bestellingen werden door groothandelaars bij haar binnengebracht.  Zo verschafte zij thuiswerk aan een 100-tal kantklossters uit de streek van Tielt, Meulebeke, Oostrozebeke en Hulste.  Met het verdiende loon konden ze zo het gezinsbudget verhogen.  Ook mijn moeder hielp in de zaak.  Zij was tantes rechterhand.  Zij had het onmisbare tekentalent en ontwierp de nieuwe patronen, paste ze aan en combineerde ze met elkaar.  Zelf kloste ze ook om de vele bestellingen te kunnen bijhouden, of deed de afwerking en het finessewerk.  En zo tuimelden wij als vanzelf de kantwereld in.  Van jongs af moesten wij, de 4 dochters, meehelpen.  We begonnen niet met stropkant zoals men nu doet.  Vooral Brugse kanten waren toen erg in trek.

Bron : Kant-Info

De receptie had plaats in de bovenzaal van het Kortrijkse stadhuis.

Maaike Reynders stond ons op te wachten.

Wij waren iets vroeger zodat Theo foto’s kon nemen zonder al te veel gestoord te worden.

En het was de moeite !!

     De zaal was versierd met werken van Nicole Nuyttens.

Wie is Nicole Nuyttens ???

Hier volgt een interview van Maaike Reynders met Nicole. Ik had het niet beter kunnen doen!

Kant met ‘verve’: 

een ontmoeting met Nicole Nuyttens

En óf er wat beweegt in de kantwereld!

In grote mate is dit te danken aan het handjevol, veelzijdige kunstenaars die het traditionele kantlandschap veranderen en verruimen.  Zij verlaten de vertrouwde, begane paden en hink-stap-springen van de ene kunstdiscipline naar de andere.

Zo iemand is ook de artistieke duizendpoot - Nicole Nuyttens uit Beveren-Leie - al jaren een kantklosster van bij ons.  In haar kunstzinnig aangeklede woonst zie je overal kantjes, nee, kantWERKEN en schilderijen.  En dan weet je: hier heerst creativiteit, innovatie en grensoverschrijdend denken.

"Soms is de hemel op je hand met een stukje over kant in de lokale krant..."
En die lokale krant is de "kant-Info" van de vrienden van het Kortrijkse Vlasmuseum.

Ik was vanavond uitgenodigd op hun nieuwjaarsreceptie en vanaf morgen krijg je hier een verslag van een aangename avond met interessante mensen.