Nu eens letterlijk " Kant zonder Verve" !

Keramiek en Kant ...enig in zijn soort !



Het pronkstuk op haar salontafel.



Nicole heeft oog voor details, ze is zelfs het naveltje niet vergeten.

Wat zouden wij, kantklossters, zijn zonder vlas ?

HET LIED VAN HET VLAS

Zaaiers en wiedsters, slijters en booters,
Al dat hoeven en hekkens heeft;
Hooge schelvers en diepe roters,
Al dat zwingelt en spint en weeft -
Jubelt en zingt en zwaait de handen!
Viert het edelste veldgewas!
Leven de Leie en de Leielanden,
En 't vlas, en 't vlas, en 't vlas!

Herelkes, goud in groen gegoten,
Bloemekes, blauw gelijk de lucht,
Bollekes, dik en dicht gesloten,
Glanzende zaden, vrome vrucht!
Jubelt en zingt en zwaait de handen!
Viert het edelste veldgewas!
Leven de Leie en de Leielanden,
En 't vlas, en 't vlas, en 't vlas!

Eindt er een arbeid, een ander begint er.
Zerp is het zweet, maar zoet het loon.
Weelde in den zomer, weelde in den winter,
't Jaar is gesierd met een vlassen kroon.
Jubelt en zingt en zwaait de handen!
Viert het edelste veldgewas!
Leven de Leie en de Leielanden,
En 't vlas, en 't vlas, en 't vlas!

René de Clercq

"Gordijnkant",
wie kent dat niet ?



In Brugge zie je nog regelmatig een strook grof Brugs bloemwerk onderaan een gordijn. Nicole heeft een oud patroon uitgewerkt en gebruikt voor dit toch wel "gestileerd" schilderij.

Vervolg interview :

En dan rijst stilletjes in mij de bedenking: een idee krijgen is mooi, het uitwerken wordt tot kunst. En spontaan begin ik woorden te kleven op al dat moois. Het wordt een opsomming van adjectieven die haar oeuvre netjes aan elkaar rijgt: poëzie, verstilling, sprankeling, ontroering, flitsend, aangrijpend, dromerig, dynamisch, vivant.


 
Kortom:
creativiteit met ‘verve’…
Het bekijken van haar kunstwerken voelt aan als het lezen van een roman, al is het er dan één van een paar minuten.

Nicole blijft er nochtans heel bescheiden bij: “Ze noemen mij een kunstenares maar ik blijf gewoon bezig met wat mij raakt. Weet je: schoonheid ligt ook in de imperfectie. Daar begint dikwijls de ontroering. Ik probeer nieuwe dingen uit en vind het verbluffend om te horen dat iets van mijn handen, betekenis heeft voor anderen”.


Einde interview, met dank aan Maaike Reynders




Wie belangstelling heeft voor de werken van Nicole kan haar altijd contacteren op :

nicolenuyttens@hotmail.com

Een blik op haar website is ook de moeite waard !

http://nicolenuyttens.wordpress.com   

Vervolg interview :

        Nicole, vertel ons.  Hoe kom je op die combinatie van kant en olieverf?

Het zijn inderdaad twee totaal verschillende disciplines. Waar kant veel tijd en precisiewerk vraagt, zet ik met een mes, in relatief korte tijd, een gans andere dynamiek en structuur op het doek. Ik permitteer me hierbij heel wat dichterlijke vrijheid. Ik houd van felle, warme kleuren: veel rood gecombineerd met intens blauw en diepgeel. De kanten die ik gebruik zijn soms oude, authentieke stukken die ik verknip uit vitrages of zelf klos om het gewenste resultaat te bekomen. Ik zie de wereld rondom mij als een boeiende, bloeiende tuin waarin ik met mijn fantasie maar te plukken heb.

Vervolg interview :

Daarna troont Nicole ons mee naar haar atelier. Het schilderplezier spat er van de doeken. En zoals het een veelwerkende kunstenares past, zitten de kasten vol met schetsen en tekeningen. Ook staan er rijen abstracte werken naast naïeve, kleurrijke beeldjes netjes opgestapeld in de hoeken en tegen de muur. Wat het meest onze aandacht trekt, zijn de schilderijen waar Nicole experimenteert met

kant met ‘verve’.

Vervolg interview :

-    Werkte je moeder al met technische tekeningen?

Nee, dat kwam pas veel later. Bij Annie De Baene, die toen lesgaf in Deerlijk, leerde ik met behulp van technische tekeningen op een heel andere en vluggere manier nieuwe kantsoorten onder de knie te krijgen. Dat heeft me enorm veel geholpen.

-    En nu, waar haal je nu je patronen en je inspiratie?

Voor mijn werk neem ik graag een oud, nog met pen en inkt getekend patroon. Dat is slechts een uitgangspunt want al klossend laat ik mijn fantasie de vrije loop en zet ik het patroon naar mijn hand. Het kantwerk groeit vervolgens onder mijn handen dankzij de wisselwerking tussen opborrelende fantasie en aangeleerde technieken.

-     Ik zie hier ook veel schilderijen, tekeningen, aquarellen, keramiek.  Je bent schijnbaar niet alleen van alle kantmarkten thuis, maar je beheerst ook andere kunstdisciplines?

Dat is zo. Met het groot worden van de kinderen, kwam er ook meer tijd vrij om creatief te zijn. Ik ben dan in de leer gegaan bij verschillende kunstenaars en zo heb mijn werkveld verruimd en mijn eigen stijl ontdekt.


Werk van Nicole :
Op het eerste gezicht gewoon een mooie schilderij maar ...
in detail ontdek je het kantwerk dat er in verwerkt is.
Ik was er "weg" van !!!

Vervolg interview :

         Nicole, aan het aantal en de moeilijkheidsgraad van je werken, lijkt het wel alsof je al je hele leven lang geklost hebt?

Inderdaad.  Het kantklossen zat in de familie.  Mijn tante Zoë, de zus van mijn moeder (Alice Verbeke) had een zaak in kantkloswerken.  De bestellingen werden door groothandelaars bij haar binnengebracht.  Zo verschafte zij thuiswerk aan een 100-tal kantklossters uit de streek van Tielt, Meulebeke, Oostrozebeke en Hulste.  Met het verdiende loon konden ze zo het gezinsbudget verhogen.  Ook mijn moeder hielp in de zaak.  Zij was tantes rechterhand.  Zij had het onmisbare tekentalent en ontwierp de nieuwe patronen, paste ze aan en combineerde ze met elkaar.  Zelf kloste ze ook om de vele bestellingen te kunnen bijhouden, of deed de afwerking en het finessewerk.  En zo tuimelden wij als vanzelf de kantwereld in.  Van jongs af moesten wij, de 4 dochters, meehelpen.  We begonnen niet met stropkant zoals men nu doet.  Vooral Brugse kanten waren toen erg in trek.

Bron : Kant-Info

De receptie had plaats in de bovenzaal van het Kortrijkse stadhuis.

Maaike Reynders stond ons op te wachten.

Wij waren iets vroeger zodat Theo foto’s kon nemen zonder al te veel gestoord te worden.

En het was de moeite !!

     De zaal was versierd met werken van Nicole Nuyttens.

Wie is Nicole Nuyttens ???

Hier volgt een interview van Maaike Reynders met Nicole. Ik had het niet beter kunnen doen!

Kant met ‘verve’: 

een ontmoeting met Nicole Nuyttens

En óf er wat beweegt in de kantwereld!

In grote mate is dit te danken aan het handjevol, veelzijdige kunstenaars die het traditionele kantlandschap veranderen en verruimen.  Zij verlaten de vertrouwde, begane paden en hink-stap-springen van de ene kunstdiscipline naar de andere.

Zo iemand is ook de artistieke duizendpoot - Nicole Nuyttens uit Beveren-Leie - al jaren een kantklosster van bij ons.  In haar kunstzinnig aangeklede woonst zie je overal kantjes, nee, kantWERKEN en schilderijen.  En dan weet je: hier heerst creativiteit, innovatie en grensoverschrijdend denken.

"Soms is de hemel op je hand met een stukje over kant in de lokale krant..."
En die lokale krant is de "kant-Info" van de vrienden van het Kortrijkse Vlasmuseum.

Ik was vanavond uitgenodigd op hun nieuwjaarsreceptie en vanaf morgen krijg je hier een verslag van een aangename avond met interessante mensen.

Stropkant is altijd "scone".

Ondanks de bloemrijke motieven, technische vaardigheden en ragfijne draden van de klassieke kanten en het creatieve van hedendaagse kant, heeft stropkant nog veel aanhangers.

Ik heb een loper getekend met een lengte van 83 cm en een breedte van 44 cm.
Geklost met linnen 70, oud garen.
Als gekleurde draad heb ik Gütermann Sulky, katoen nr 30 gebruikt. De waaiers aan de buitenzijde zijn geklost met dubbele draad op de reizigers en als slag heb ik de "gewrongen reiziger" gebruikt.
Dit is natuurlijk naar keuze.




Een deel van de prikking

De " A " van :
Aardig, Artiest, Appelspijs, Alleman, Asperge, Akkoord, Ancien, Aardappel, Accordeon, Assertief, Alias, Anders, Amusement.......

Ofgewoon de " A " van Angeline want voor haar heb ik de letter geklost. 

Nicolaes Maes - 1650

’t Eentonig speldewerk deed kunstgevoel versterven, want madam die “dentelles” verkocht, zoals de koperen naamplaat getuigde, liet maar werken naar steeds dezelfde patronen.

En de school was een kantfabriek maar geen vakschool.

Ja, de “bevroren vingers” uit de legende zijn symbolisch.

Nieuwe sociale toestanden eischten ook in de kantnijverheid verbetering.

Moderne kantscholen werden geopend. Er waaide een frisschere wind door de lokalen en er kwam een nieuwe geest.

De Vlaamsche beweging, in haar ruimste zin, omvat ook hervorming in dit nationaal bedrijf. Maar er moet geweldig tegen routine gestreden worden.

Het mag niet alleen om hoger loon gaan, al is dit een groote faktor, want vroeger betaalde men hongerloonen.

Maar de kantnijverheid moet meer en meer een kunstnijverheid worden.

Daarnaar wordt er gestreefd.

De nederige kantwerkster is die belangstelling overwaard.

Bron: Krantenartikel

          Abraham Hans

KANT – jaargang 1981-3

Oud staalboek


Maar dikwijls dachten we aan die legende :

Die bevroren vingers zijn symbolisch…
De Vlaamsche kant heeft menigeen langzaam van het leven beroofd.

De Vlaamsche kant doet denken aan veel ellende.

Vlaanderen heeft veel van zijn achterlijkheid aan die kant te wijten.

Vlaamsche kinderen bleven van onderwijs verstoten omdat ze, vanaf hun zesde jaar af, op school kant moesten maken, uren lang voor enkele centen.

Veel Vlaamsche meisjes werden zwakke vrouwen, omdat ze dag aan dag in gebogen houding, rusteloos over het kantkussen zaten, heel veel in ‘t kamerke weer ook het eten werd gekookt, waar men ’s nachts in de bedstede sliep, waar moeder waschte en streek.

Gaarne vluchtte men naar buiten, voor de deur, maar het jaar geeft weinig goede dagen.

Onder de kantwerksters vondt de tering een geweldige prooi.

Veel Vlaamsche moeders verdoofden hun wichtje met papaverpap, met vergif, al noemden ze het “slapen” want moeder moest zoveel mogelijk aan haar kantkussen blijven, dikwijls tot laat in de nacht en ’t kind mocht haar niet storen.



Spaans klosstertje
http://encajerasbolilleras.blogspot.com/


Morgen deel 3

Terug in de tijd :
Oud krantenartikel waarin de situatie van de kant min of meer geschetst wordt ....
De onwaarschijnlijkheden zoals...zij werkte heerlijke figuren op haar stramien (?) moeten we er bij nemen.

De kantwerkster

Legende of werkelijkheid

Lang geleden ging een Brugsch meisje door het woud van Male.

Het had die nacht gevroren en de bomen prijkten met rijm.

Het geheel woud leek tooverachtig.

Het meisje bewonderde de natuurpracht.

Zij was gewoon met garen te werken en ze besloot te trachten die rijm op haar borduurraam na te bootsen.

Ze droeg in zich het kunstgevoel van Brugge.

Ze haalde garen en naalden en stelde zich aan haar taak.

Ze werkte heerlijke figuren op het stramien.

De Vlaamsche kant was geboren.

Opgetogen ging het meisje naar huis.

Maar haar vingers waren bevroren, zelve kon ze niet meer arbeiden en ze leerde haar kunst aan anderen en Brugge werd de stad der kantwerksters.

De Brugse kant ging de wereld rond, zoo luidt de legende.

Men beweert nu wel, dat Vlaamsche kruisvaarders de kant uit het Oosten meebrachten, anderen willen dat Brugse zeelieden ze uit Venetië haalden.

 


Spaans klosstertje

Morgen deel 2

Uit Spanje





Kantwerkster van Bernhard Keil

Paasei 3
Voor de ware grootte het patroon 100% vergroten en klossen met linnen 80 of katoen 60.

Paasei 2

100% vergroten voor het originele patroon.
Dan klossen met linnengaren 50 .

Geen vijgen na Pasen.....

Vroeg begonnen.....

Ik heb enkele paaseieren getekend voor die kantklossters die een paasboom willen versieren met paaseieren in kant.



Patroon kan gekopieerd worden maar moet wel vergroot worden.
De grootte aanpassen aan het garen naar keuze.