Donderdag 1 november 2012
November
Ze zijn er weer ...
honderden chrysanten versieren de inkom van het kerkhof en zoals ieder jaar denk ik dan aan het mooie gedicht van de Nederlandse dichter
J.C. Bloem
November
Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is alengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.
Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.
ps. "erinneringen" zoals de dichter het geschreven heeft dus zonder "h".
Geschreven door Gisela om 17:21
Reageer op dit bericht
