Aronskelk


Aronskelk
Een aronskelk op
ons terras
pochte dat hij de prontste was:
lelieblank en strak van vel
’n stevige stengel, ‘n stamper fel.
En wekenlang zonder verpinken,
stond hij kaarsrecht uit te blinken.
Tot een kanten exemplaar
wees op een jammerlijk gevaar:
bloempjes verwelken en scheepjes vergaan
maar een mooi
kantje blijft eeuwig bestaan.
Maaike
Reynders
Deze kantwerken van Nicole Nuyttens heb ik al eens getoond maar nu passen ze wel perfect bij het gedichtje van Maaike.

















































