Sint-Truiden 3

Nog een ander verzoekschrift werd gericht aan Prelaat Jozef van Herck (+ 1780), abt van Sint-Truiden.

Deze keer schrijft Anna Clercx :

“ dat sy nu al over eenige jaren het kanten werck oft spellewerck gedaen heeft ende sich int selve soodanig geperfectionert heeft (sonder sigh te willen flatteren), dat sy in staet is on selve bij publieke schole de jonckheijt te instrueeren”.

Tevens vroeg zij de vereiste machtiging om de kantwerkschool te mogen voortzetten:

“dat sy den geseyden stiel by publieke schole magh exerceren, leerlingen engageren ende met de selve dan gewonelycken Cathechismus frequenteren”.

De abt stemde hiermee in op 11 augustus 1769.

Kantscholen te Sint-Truiden in de 18^de eeuw

 

In de 18^de eeuw was Sint-Truiden een belangrijk kantcentrum. Er bestonden verschillende kantscholen waar de kunst van het kantklossen werd aangeleerd.

De archieven leren ons dat er verzoekschriften gericht werden aan de abt van de Benediktijnenabdij, met het oog op de erkenning van de kantscholen.

In 1742 vroeg Joanna Maria Cluckers de toelating om :

“Te moghen hauden openbaere schole ende de meijskens te leeren

’t spelde oft kantewerck, alsmede de selver te onderwijsen in de Catholieke Leeringhe ende Godtsvruchtigheijt”.

Prelaat Amandus vander Eycken verleende op 12 februari 1742 de gevraagde toelating.

 

PS Deze kantwerken van de zusters Ursulinen werden tentoon gesteld te Sint-Truiden tijdens de Erfgoeddag.

Bron : Filum 1 / 2008

Vanaf morgen :

Kantwerkscholen in Sint-Truiden in de 18de eeuw.

Een "reuze" oefenkussen !!!
Een leuk bedenksel.

Kantwerkjes uit België

Werkjes van kinderen uit Malta

Kant van kinderen uit Slovenië

Sfeerbeelden van de kanttentoonstelling naar aanleiding van ERFGOEDDAG,
ingericht door kantschool ARTOFIL.

De "komkommertijd" is voorbij !!!
Vanaf morgen volgen de kanttentoonstellingen elkaar op en ik ben al reuze benieuwd naar al die nieuwe ontwerpen die ik te zien zal krijgen.
Dus lieve bezoekers, nog even geduld, de foto's komen er aan.

Morgen rij ik richting Temse.

24 en 25 april 2009

TEMSE (B)

Watermolen, Wilfordkaai 23 9140

Erfgoeddag UIT VRIENDSCHAP van kantschool ARTOFIL.

Tentoonstelling met werkjes van kinderen uit verschillende landen: Italië, Malta, Slovenië en onze

Kantschool Artofil. Demonstratie door kinderen en kinderen die graag een slagje willen proberen

kunnen dat.

Openingsuren: zaterdag en zondag van 10.00 tot 18.00 uur of op afspraak voor groepen.

Kant van Orvieto wordt gebruikt voor liturgische gewaden, altaardwalen, kazuifels…kortom KERKLINNEN.

Maar deze kant is ook belangrijk voor interieurdecoraties, de huwelijksuitzet, doopartikelen en lingerie.

Eens het kantwerk klaar is, wordt het ondergedompeld in een oplossing van water en stijfsel. Het blijft er één nacht in.

De volgende dag haalt men het werk uit de stijfsel-water oplossing, centrifugeert het en legt het omgekeerd op een zachte molton. Na enkele uren drogen wordt het werk gestreken met een klein, oud strijkijzer. Door goed te drukken op de molton ondergrond krijgt het kantwerk dat speciale reliëf, typisch voor Orvieto kant.

Merletto di Orvieto wordt gemaakt met een hele fijne haaknaald en katoen garen nummer 120 – 150 voor de siermotieven. Voor de grond gebruikt men bij voorkeur nummer 200.

Tegenwoordig is dit fijne garen quasi onvindbaar in Italië want de standaart productie eindigt bij nummer 100.

Alle katoen garens zijn niet geschikt. Als het garen onvoldoende getwijnd is, laat het resultaat te wensen over.


Horoscoop 150 cm diameter

De term “Merletto” is van middeleeuwse origine. Het is een afleiding van het woord “merli” :
Kantelen, architecturale sierelementen…

Kant van Orvieto is een puur vrouwelijke aangelegenheid vanaf het ontwerp tot het eindresultaat.

Vroeger had iedere kantwerkster haar specialiteit maar vandaag spreken we over groepswerk. De uitvoering van ronden, tanden, netwerk en siermotieven worden geassembleerd door een kantwerkster die verantwoordelijk is voor de afwerking.

Individuele kantwerksters staan natuurlijk zelf in voor hun afgewerkt kantwerk.

Onder impuls van dames uit de lokale aristocratie werd, in 1907, een patronale vereniging gesticht :
"ARS WATENA"
die tot doel had de productie van kanten en guipures te ontwikkelen en te bevorderen.

De motieven moesten verwijzen naar de versieringen van de kathedraal van Orvieto.

Klimop, acanthus, wingerd, etherische bloemen, personages en dieren…alles terug te vinden in de bas-reliëfs van de gevel van de 14^de eeuwse kathedraal.

In de nauwe en kronkelende straatjes van de oude stad Orvieto, zaten vrouwen tijdens hun vrije ogenblikken, voor hun deur, kant te maken. Orvieto-kant is een fijne, luchtige kant die ze met grote bedrevenheid en vakbekwaamheid vervaardigden.

“Kant van Orvieto”

is ontstaan op het einde van de 19^de eeuw.

Welgestelde burgers waren bezorgd om de steeds stijgende ellende en armoede van de  lagere bevolkingsklasse. Daarom boden ze de armen een textiel kunstvorm aan die gebaseerd was op de techniek van de Ierse kant

=

Iers haakwerk.

Hiermee konden vrouwen een bijkomend inkomen verwerven.

Orvieto heeft misschien niet de faam van Firenze of Siena maar deze oude stad in Umbrië, 130 km van Rome, is beslist een bezoek waard.

Deze Etruskische stad is gebouwd op een imposant, steil krijtplateau en domineert een golvend landschap.

De grootste blikvanger is ongetwijfeld de kathedraal : een triomf van de Italiaanse gothiek en zo onvoorstelbaar mooi dat je er sprakeloos van wordt !

Maar mijn belangstelling gaat vooral uit naar

Kant uit Orvieto

MIJN TUIN

Voor het eerst een merel horen zingen.
Het eerste wilde viooltje gevonden.
De kastanjes in bloei.

Het eerste speenkruidbloempje gezien.
De eerste zwaluw waargenomen.
Voor het eerst gegeten zonder lamp.

Bloeiend klein Hoefblad gevonden.
Voor het eerst een koekoek gehoord.
Het eerste gras gemaaid.



De kersenbomen bloeien.
De peren in bloei.
De appels in bloesemtooi.
De eerste aardbeien.
De aalbessen rijp.

De kersen rijp.
De haver op het veld rijp.
De eerste peren.
De laatste maaltijd zonder lamp.

De eerste appels.
De eerste druiven.
Het laatste bad in de open lucht.
Het vertrek van de zwaluwen.

Het laatste gras gemaaid.
Voor het eerst de kachel aan.
De eerste rijp.
De laatste roos.
De eerste sneeuw gevallen.

J.A. Deelder

Een gedichtje van een kind dat nog “tijd” heeft om even te dromen …

Pasen is om van te dromen

Pasen is om van te dromen,
er liggen eitjes in de bomen.
Hier en daar één op de grond,
paaseieren, overal in het rond!
De paasklokken hebben het druk.
Oei, daar is een paasei stuk.
Zijn er nog dingen op die dag soms?
Ah ja, Jezus is dan ook bij ons!
De paashaas komt dan ook die dag,
'k hoop dat hij ook paaseitjes verstoppen mag.
Maar ach, ze doen het werk zo graag,
op een dag zoals vandaag.
Dus Pasen is om van te dromen,
wachten tot ze nog eens komen!

Silke Blommaert