Dit Weekend !!!!!!

Honiton kant

1760-1770

Honiton kant, kant met afgeknoopte draden, is “familie” van onze Duchessekant.

Deze kantsoort was het paradepaardje van het Engelse Devonshire.

Deze kraag is een perfect voorbeeld van recyclage. De oorspronkelijke kraag dateert van de 18^de eeuw maar de goede delen werden in de 19^de eeuw hergebruikt om een nieuwe kraag samen te stellen. 

Point de gaze

Brusselse naaldkant- 19^de eeuw

Collectiestukken van het museum van Argantan

Het is uitzonderlijk om een kantwerk in zijn originele verpakking te vinden, zeker omdat de fabrikant het prestigieuze huis Lefébure uit Parijs is.

Zulke kantwerken behoorden meestal tot de uitzet van een bruid. 

Marie-Antoinette (2^de helft van de 18^de eeuw) en haar vriendin La Princesse de Laballe brachten de zwarte Chantilly kant in de mode.

Tot de Franse revolutie produceerden de kantwerksters van de stad Chantilly alle zwarte kant voor de adel.

Met het uitbreken van de revolutie stopte de productie omdat vele kantwerksters werden geëxecuteerd omdat ze “de adel gediend hadden” !!!

Vanaf 1830 werd er in het Normandische Bayeux weer Chantilyy geklost.

De heropleving kwam er onder de regering van Napoleon III.
(Second Empire 1852-1870)

Keizerin Eugénie, van Spaanse origine en  gehuwd met Napoleon III, was gek op zwarte kant en onder haar impuls werd de productie terug gestart in de Belgische steden Enghien en vooral in Geraardsbergen.

De kant was van uitstekende kwaliteit en de ontwerpen prachtig.

Oorlogskant

1914-1918

Wapenschild van België

naaldkant.

Gedurende de oorlog, werden commissies opgericht die opdracht gaven tot het vervaardigen van “oorlogskant”.

Het garen, dat schaars was, werd door de commissieleden aangekocht, de kantwerksters werden betaald voor hun werk en hadden zo toch een beetje inkomen gedurende de oorlog.

De afgewerkte kanten werden per boot, door het Rode Kruis, meegestuurd naar de USA waar ze werden verkocht ten voordele van de oorlogsslachtoffers en getroffen gezinnen.

De ontwerpen van Chantilly kant bestaan uit verschillende delen omdat de kantwerken, zoals jurken en stola’s, zo groot zijn.

Men tekende de ontwerpen op een soort patroonpapier.

Eens het ontwerp uitgewerkt, gebruikte men het papier om …het houtvuur aan te steken.

Men stak het patroonpapier in het midden van een zak hout en het vuur brandde zonder moeite.

In 2000 werd een pand verkocht en de nieuwe eigenaar heeft een tiental zulke zakken gevonden en buiten gezet voor de papierslag.

Door een gelukkig toeval,

heeft een “brocanteur” de zakken meegenomen en heeft er 2 verkocht aan de stad Cabourg. De overige zijn in het bezit van de familie Le Délézir.

In het prachtige stadhuis van Cabourg waren collectiestukken oude Chantilly kant te bezichtigen.
Naast de "koninklijke toiletten" stonden er ook enkele moderne creaties.

Ook Olga, uit Estland, was weer van de partij.



Nu viel het mij op dat het kussen uit Estland véél eenvoudiger is dan de Franse kussens uit de Alpen.
Ik moest even glimlachen met dat plastieken mandje waar het kussen in rust!!



Ook de klosjes zijn "fantasieloos" maar dit doet niet af aan het feit dat het werk van Olga technisch perfect is !

Dit was een stand " om in te bijten " !!!!!

Een heus buffet, van voorgerecht tot dessert.

Het moet niet altijd goud of zilver zijn...



Ook hier worden dikwijls parels of Swarowski Kristal verwerkt.

Uit Duitsland :



Mevrouw Gudrun Borck met heel, speciale naaldkant.



Zo iets had ik nog nooit gezien. Zij ontwerpt met hart en ziel en haar creaties stralen perfectie uit !




Het was een inspirerende "kantbabbel".



Ook altijd leuk als tijdens het gesprek blijkt dat men wederzijdse "kant kennissen" heeft.
Gudrun heeft nog cursus gevolgd bij wijlen Irma Boone in Zele.

Stand met KANT en KANTKUSSENS uit de Alpen.



Volgens mij zijn de kussens mooier dan de kant ...

Er was niet alleen de traditionele kant te zien maar ook prachtig borduurwerk.





De heer  Manuel Rodriguez  borduurt volgens de techniek van de Lierse kant. Hij verwerkt parels, pailletten, stukjes zijde, tule, half edelstenen of Swarowski kristallen en bekomt zo een schitterend resultaat. Zijn werken zijn bestemd voor de
"Haute Couture" !!!


De kant waarop gewerkt wordt is de achterzijde en hij was zo vriendelijk om het werk eens om te draaien zodat ik het resultaat kon zien.

Queyras - Maurienne

Plioirs :
plankjes om de geklosste meterkant rond te winden zodat de kant proper blijft en niet kreukt.

Deze plankjes zijn typisch voor het Centraal Massief.



In plaats van een "staander" te gebruiken, kan men het kussen ook in een mandje leggen. Dit is natuurlijk veel goedkoper dan zo'n kunstig, uitgesneden staander.

Queyras – Maurienne

Onze kantkussens zijn gebruiksvriendelijk, onze klosjes liggen goed in de hand. Maar als je deze Franse klossen en kussen ziet …

Dan is ons kantgerief “Saai” !!

Op de stand van het Franse Queyras waren echte kunstwerkjes van houtsnijwerk te zien. De klosjes zijn echte juweeltjes maar wij zouden er niet gemakkelijk mee werken. Ze zijn té zwaar, té grof en nemen té veel plaats in op het kussen. Wij werken  gewoonlijk met een groter aantal klossen dan zij en ze klossen ook op een totaal andere manier.

Hun kantjes zijn smal en er wordt dikwijls zonder prikking gewerkt.

Een hele collectie poppen, altijd vertederend om zien.



Maar een waar "collectors'item" was wel dit Italiaanse popje uit de 17de eeuw.



Het kostuum in zijden veloers is versierd met kloskant in gouddraad en zilveren knopen.

Het gilet, in zeer fijn kalfsleer, is ook afgeboord met goudkant.

Zelfs de schoentjes zijn van kantwerk.

Er was volk ...veel volk !!! 

Het was een overrompeling aan de verschillende standen met kantbenodigdheden en vooral aan de kantboeken was het “drummen” geblazen !

Op iedere beurs is er wel een nieuw "klosje" te koop !!



Even checken of de uitleg wel klopt !

Cabourg

Gisteren om 4u45 zijn we vertrokken naar Cabourg in Frankrijk.

“Rencontre Internationale

Dentelle et Broderie”

Het was natuurlijk wel een hele trip, zo’n 475 km enkel, maar een “bezeten” kantliefhebster moet het er voor over hebben. Het was prachtig weer en langs mooie Franse dorpjes is het aangenaam rijden.

s’Avonds rond 22 uur waren we terug thuis, beladen met een schat aan foto’s, nagenietend van de kantsfeer.

Ter gelegenheid van 175 jaar België mocht ons vorstenpaar, op 14 mei 2005, een drieluik in naaldkant ontvangen.

Mevrouw Agnes Stevens stond in voor de drie ontwerpen :

Het wapenschild van België
Het wapenschild van Zele
De initialen van koning Albert en koningin Paola

Enkele dames van Kantatelier
"Het Eikeltje"
aan het werk.





Juweel in naaldkant waar deze dame heel fier op is !