Een engel met een pop

(1894)

op Kerstdag zit de zaal bomvol
als de gordijnen open gaan
wordt 't kerstverhaal zo echt gespeeld,
de mensen klappen, ze gaan staan
de kinderen worden voorgesteld
ze buigen diep van groot tot klein
ineens roept engel Lisa luid:
en mijn pop mocht Jezus zijn

(1922)

(1907)

bij 't repeteren komt ze trouw
één van de juffen heeft het door
ze pakt het meisje met haar pop
en zet haar in het engelenkoor
ze krijgt twee vleugels en een kleed
ze heeft geen teksten, geen refrein
de boodschap die voor Lisa geldt:
alleen een mooie engel zijn

(1900)

(1910)

alle kinderen spelen mee
alleen de kleine Lisa niet
zit met haar babypop op schoot
aan de kant met stil verdriet
wat zou ze graag een engel zijn
met vleugels en een mooi wit kleed
maar Lisa is wat zwakbegaafd
men is bang dat ze haar tekst vergeet

(1891)

(1900)

Antieke poppen spreken altijd tot de verbeelding.

Is het nostalgie naar de kindertijd ?

Is het bewondering voor deze kunstwerkjes ?

Of gewoon verliefdheid op zo’n lief gezichtje ?

Deze poppen zijn ook prachtig gekleed en meestal is de kledij versierd met kant. Weliswaar machinekant maar ook dat oogt fraai !

Op de site “Religieuze/Christelijke gedichten” vond ik dit ontroerende gedicht van Inge Klumper.

Vandaag de eerste strofe…

(1870)

Een engel met een pop

er wordt al druk gerepeteerd
voor 't kinderkerstfeest van de kerk
de rollen zijn secuur verdeeld
is ieder jaar een heidens werk
elk meisje wil Maria zijn
steeds weer de vraag wie Jozef wordt
engelen, herders geen gebrek
daarvan zijn bijna nooit te kort

Religieuze/Christelijke gedichten

www.gedichtensite.nl

Dagen

Dagen rijgen zich aaneen,
Dagen worden weken
Zoweer een maand verstreken!

Weken worden maanden
Maanden wordt een jaar
Zo is het einde daar!

Zo is het jaar weer nieuw
En rijgt zich weer aan weken
En voor je het beseft,
Is er weer een jaar verstreken!

Deze e-mail kreeg ik vandaag van één van mijn cursisten.

Bedankt, Rita, voor deze lieve wensen !!!!!

'Het leven is geen zaak van maten maar een zaak van zijn.

Moge voor 2008 ook de allerkleinste dingen hartverwarmend zijn!'

Met dit eenvoudig versje wens ik jullie een prachtig 2008.

Moge het kleine, fijne kantwerk je veel plezier bezorgen.

 Ik hoop dat de klosjes feilloos je vingers volgen en nooit een foutje maken.

Mogen ook de kleinste en fijnste botjes en scharniertjes in je knie soepel al je commando's uitvoeren.

Mogen in deze turbulente wereld heel veel kleine (en grote) dingen jullie verwarmen en verrijken. 

Veel groeten,

Rita

Wenskaarten

Na uren surfen op internet op zoek naar wenskaarten met

"KANT"

kwam ik terecht op de site van een Amerikaanse kantclub.

De dames hebben hun best gedaan en een waaier aan kaarten

"geproduceerd"!!

Ik laat jullie graag mee genieten.

Anton Pieck

Van klein tot groot…iedereen kent Anton Pieck, niet alleen van de vele mooie prenten maar ook als ontwerper van sprookjespark de “Efteling”.

Zijn werk omvat schilderijen in olieverf en aquarel, etsen, houtsneden, gravures, litho’s, reistekeningen en (boek) illustraties.

Doch het mooiste van alles vind ik deze tekening van een kantklosster met een oud Vlaams kantkussen !!!

Ook de Duitse Brigitte Bellon maakte er werk van en gaf een boek uit met handgekloste kerstmotieven.

Jana Novak

(zie archief 11/2006)

pakt ook dit jaar uit met een boek vol prachtige Kerstmotieven.

Een ster met een blij bericht :

Kerstmis is in zicht !!

Waar de ster bleef stille staan
                       

Sinds grootmoeders kinderen waren,
Langer dan een lange reis,
Op hun hoge drommedaren
Reizen zij, vol lof en prijs,
Bijna tweemaal duizend jaren
Van de stal naar ’t paradijs,-

En bij ieder morgen-gloren
En bij elke nieuwe maan
Zingen zijn in grote koren,
Karavaan tot karavaan:
Al ons goud zijn wij verloren,
Myrrhe en wierook zijn verdaan,
Maar het Kind is ons geboren –
Waar de ster bleef stille staan.

Jac. Schreurs

Gekloste kerstversiering!!

Kerstmis nadert met rasse schreden.

Tijd dus om ook op mijn blog een vleugje Kerstsfeer rond te strooien.

Zoals iedereen weet is men in Duitsland gek op Weinacht ! Denk maar aan de talrijke kerstmarkten waar men niet alleen de innerlijke mens kan versterken maar waar ook mooie kerstversiering te koop wordt aangeboden.

Als raamversiering verkoopt men allerlei figuurtjes in KANT !!!

Laat U echter niet beetnemen want dit is spijtig genoeg géén echte kant maar het oogt wel mooi.

Hier een paar voorbeelden die trouwens goed dienst doen als idee voor een echt, geklost “Kerstkantje”.

Als laatste creatie wil ik jullie dit “twinset” niet onthouden!!

Wel wat frisjes voor de tijd van het jaar maar toch weer mooi geklost met bandjes transparante PVC en metaaldraad.

Nog een paar mooie creaties !


Geklost met raffia, elektriciteitsdraad, koperdraad...

Misschien een idee voor de komende feestdagen !

Nog meer van dat moois!!

Armband : kralen, koper en metaaldraad

Armband : chenille en metaaldraad

Armband : Transparant PVC , chenille en metaaldraad

Kantjuwelen

Vroeger was kant voornamelijk bestemd om de kledij te verfraaien en daarvoor gebruikte men linnen, katoen of zijden draad.

Sedert enkele jaren “waait er een frisse wind”door het kantmilieu want meer en meer zie je op tentoonstellingen prachtige moderne kantcreaties en juwelen.

Om dit te verwezelijken is men afgestapt van de traditionele garens.

Metaaldraad, chenille, pvc, kralenkettingen…kortom alles is toegelaten als het resultaat maar mooi is.

En mooi zijn ze, de juwelen die tentoon gesteld werden op de volgende tentoonstellingen :

"Bewegung", by Kloeppelverband e. V.,  in Hofheim am Taunus (Germany), 1999.

the Second International Lace Event in Javea Alicante (

 "Ideas and Mooving Shapes" showed at the International Lace Biennial in Cantù (Italy), 1999.

 "Accessories for wear" showed at the Lace Exhibit "The Dream on the Hands", in Cesena (Italy), 2000.

 "Attestato di Merito" to the two pieces from the Contest of the IX International Lace Biennial in Sansepolcro (Italy), September-October 2000.  

the X International Lace Biennial in Sansepolcro (Italy), 2002: "The inseparatability of Science and Art".

Dit berichtje kreeg ik van Hilde uit Turkije.

(zie “stoofje’ op 6 december)

Gisela,

Ik vond het leuk dat je mijn 'stoofje' op je blog zette + je publiciteit voor mijn blog.  Het fameuze stoofje heb ik naar Turkije meegebracht, maar wel met de wens dat het later weer naar Belgie verhuist. 

En als laatste wou ik nog iets kwijt : al klossend heb je tijd om te denken en ... ik dacht aan mijn Plechtige Communie (1959):

Verplicht schooluniform : paterskleed, kanten mutsje en voile.

 (volgens mij : overbodig).

In de St Salvatorskerk in Brugge.

Toen we laatst in Belgie waren heb ik een doos gevonden onder de naam 'folklore' .. en JAAAA ,het zat erin !  Mijn moeder heeft dat dingetje toendertijd laten maken door ikweetnietwie.  En ik had er nooit afstand kunnen van nemen maar was het eventjes vergeten. 

Ik stuur je hierbij 2 foto's : ééntje van toen en .. eentje van nu ...  Geen commentaar aub.  Er zit een leven tussen hé.
Veel groetjes,

Hilde