Maurits

Dit leuke verhaal las ik op :
www.berthi.web-log.nl
Berthi gaf mij de toelating om het op mijn blog te plaatsen.
Maurits
'De groep Amsterdam van het jaar 1983-87 van de Nederlandse Kantopleiding die nog steeds bij elkaar komen, had bedacht om een pop aan te kleden naar een oud schilderij. Er was een plaatje van een schilderij met daarop een klein kindje met een mooie jurk met schort voor en een mutsje met hoed.
Alles voorzien van verschillende soorten vlechtkanten die vooral in de zestiende eeuw populair waren. Dit werd een mooi plaatje gevonden, verder was er niets van bekend.
Een vage herinnering, misschien wel in het tijdschrift Spiegel Historiael. Op zoek in de bibliotheek naar oude jaargangen van Spiegel Historiael. Na heel wat ingebonden jaargangen te hebben doorzocht werd de juiste gevonden: 17e jaargang nr.10, oktober 1982 (zie foto). Nu wisten we dat het een jongetje was en zijn naam was Maurits de Héraugières met de leeftijd van twee jaar (1595). Een schilderij van Adrian van der Linde uit een particuliere collectie. Dit schilderij heeft op diverse tentoonstellingen gehangen als voorbeeld van de colfstok en het leren balletje. De tentoonstelling had als titel COLF-KOLF-GOLF met als ondertitel Van middeleeuws volksspel tot moderne sport.
Het plaatje zeer goed bekeken, patronen van de kanten getekend, en geschikte stoffen uitgezocht. Nu nog een geschikte pop. Dat formaat was moeilijk te krijgen. Een van de deelnemers had de boterbonnetjes gespaard van Gouda’s Glorie en daar was een dergelijke grote pop voor te krijgen. De pop paste precies bij het doel. IJverig getekend, geklost en genaaid. Om Maurits te vervoeren werd een kistje en een hoedendoos gemaakt. Ook ging Maurits een keer op reis met de trein, de conducteurs waren erg benieuwd. "Wat zit er in dat houten kistje?" "Ons jongetje," werd er geantwoord. "Willen jullie hem zien?" En daar stond Maurits te pronken in het gangpad en de hele coupé genoot mee.
Nu is Maurits te bewonderen vlak naast het schilderij van Koningin Emma, tot eind september op de tentoonstelling Kant - Hoofdzaak op Borg Verhildersum te Leens.'

Kolven was een van de meest beoefende buitenspelen van de Middeleeuwen en de volkssport van de zeventiende eeuw. Het spel gespeeld met stok en bal, werd door zowel volwassenen als kinderen beoefend, maar in de regel speelden deze het niet met elkaar. De essentie van het spel was meestal om in zo min mogelijk slagen met de bal een vastgestelde baan af te leggen, op straat, op een veld of in de winter op het ijs.





















































1 reactie op dit bericht
maurits