Tienen : vervolg

Een leuk detail:

Laurens Rome (kleinzoon van Greet Rome ???) heeft het kantwerk van Marie-Louise Moens eens “anders bekeken” !!

Kunstige Lierse kant !

Zoals beloofd laat ik jullie verder meegenieten van de prachtige tentoonstelling :
Op het eerste gezicht...de andere kant

Lierse kant van Atelier "Kant-e-Lier





Detail

Nog enkele voorbeelden van deze weinig bekende naaldkant.

Naaldkant van zijde en metaaldraad

Het motief van de kanten rand bestaat uit schuine lijnen, bloemmotieven en krullende ranken. Deze vormen zijn typerend voor kant uit Spanje. Ook Spaans borduurwerk zag er zo uit.

Later in de 17^de eeuw werden de motieven vrijer: stelen met allerlei herkenbare bloemen deden hun intrede.

Frisado is met de naald gemaakt, in zogenaamde “knoopsgatsteken”.

De metalen onderdraad (zilverdraad) is niet overal bedekt met zijde, rondom in de kleine lusjes en daar waar de motieven elkaar raken, is de zilverdraad duidelijk zichtbaar.

 Met feston- en knoopsgatensteken worden nu de dikke gedeelten van het ornament ingevuld. De steken worden alleen om de omtrekdraden heen gestoken, niet door de ondergrond van papier en linnen heen. Wanneer de naaldkant klaar is, worden de twee lagen stof uit elkaar getrokken en worden de draden doorgeknipt die de omtrekdraden op hun plaats hielden. De kant is eindelijk los van het papier en bestaat uit de omtrekdraden, de mazen en de steken. werd gemaakt in Spaanse kloosters en wordt 'frisado de Valladolid' genoemd. De strook is oorspronkelijk bevestigd geweest aan een vierkant kleedje, bijvoorbeeld een kelkdoek, of aan een kussen. Het ging hier waarschijnlijk om wit linnen, want in de strook naaldkant is een reepje daarvan verwerkt. De rand is tegenwoordig op een donkergroene achtergrond bevestigd.




Info :

http://www.museoferias.net/

http://www.rijksmuseum.nl/

Deze hedendaagse Frisado ziet er een stuk eenvoudiger uit.

Frisado de Valladolid

Matina Preissler demonstreerde tijdens de opendeurdagen van Bart en Francis,
 Frisado de Valladolid,
een naaldkanttechniek uit Spanje.

Dat was voor mij de reden om via internet het één en ander op te zoeken in verband met deze kantsoort. Spijtig genoeg is praktisch alle info in het Spaans maar dank zij het Rijksmuseum in Amsterdam ben ik weer wat wijzer geworden.





Voor deze vrolijk gekleurde rand zijn kostbare materialen gebruikt. Met gekleurde zijde is een patroon geborduurd rond draden van (deels verguld) zilver. Het metaal schijnt door de zijde heen en geeft de kant een bijzondere glans. Dergelijke glinsterende naaldkant is een weefsel dat met een naald wordt vervaardigd. Allereerst wordt een patroon getekend op donker papier. Deze tekening wordt op dubbel linnen genaaid. Het linnen en de tekening worden later verwijderd, maar dienen tijdens het maakproces als ondergrond. Langs de contouren van het ornament worden twee draden genaaid om de borduursteken aan vast te hechten. De ruimte binnen de omtreklijnen wordt met naald en draad opgevuld met spijlen of mazen.



Info :

http://www.rijksmuseum.nl/

http://www.museoferias.net/

Kantwerksters van Pescocostanzo in traditionele klederdracht.

Leerlingen aan het werk in de kantschool van Pescocostanzo.




Nog enkele voorbeelden van deze kantsoort.






Info : www.museodeltombolo.it

Pescocostanzo kant was mij onbekend en dank zij de opendeurdagen bij Bart en Francis en Anni Rühle ben ik weer wat wijzer geworden.

Pescocostanzo

gelegen in de Italiaanse provincie L’Aquila, heeft een rijke traditie van ambachten. Het gaat van Filigraan, beeldhouwwerk, graveren, smeedijzer tot kantklossen (merletto a tombolo).

Men vermoedt dat al deze ambachten verspreid zijn door de vrouwen van de vrijmetselaars die zich hier kwamen vestigen, in het midden van de 14^de eeuw, met de bedoeling het door een aardbeving verwoestte dorp terug op te bouwen.

Sedert die periode is de kunst van het kantklossen doorgegeven van moeder op dochter. Vroeger leerden meisjes kantklossen vòòr ze konden lezen of schrijven.

Vrouwen en meisjes brachten hun dagen al klossend door en in iedere huiskamer klonk het geklets van de klosjes.

Om er zeker van te zijn dat de traditie van het kantklossen niet verloren zou gaan werd op 23 november 1991 een heuse kantschool opgericht waar nu nog altijd kantles wordt gegeven.

Een bezoek aan het kantmuseum is ten zeerste aan te raden.

Info : www.museodeltombolo.it

Andere tentoongestelde werken:

Een klassiek stukje Kroatische duchesse, volgens mij heeft dit niets met Duchessekant te maken maar...'t kind moet een naam hebben.




Een oude Mailänder kant of zoals wij het noemen Milanese kant.

Anni Rühle heeft een zwak voor sterren.
Ze ontwerpt dan ook prachtexemplaren.

Hunnia kant werd in het begin van de 20^ste  eeuw ontwikkeld door Gizella Fáy Aladárné uit Hongarije. Het is een lintjeskant, gewerkt met fijn garen, die uit aparte motieven bestaat.

Typisch zijn de kleine bloemmotieven, de granaatappel en de pauw.

Anni Rühle en Gizella Fáy Aladárné  hebben samen het boek

GRÜNDE DER HUNNIASPITZE

uitgegeven.

Nog enkele hedendaagse kantwerken van Anni Rühle.

.

.


Bij de kantwerkjes van Anni Rühle krijg ik een
"lente-gevoel" !!

Kantwerk in allerlei kleurtjes was een perfecte reclame voor de garens van Bart en Francis.

Deze kleurige bloemenkant is de specialiteit van Anni Rühle.

Anni Rühle is afkomstig uit Dresden, in het voormalige Oost-Duitsland. Zij geeft daar geheel vrijblijvend kantles aan een 40-tal dames.



Haar werk is kleurrijk en zij klost heel veel bloemmotieven. 

Kleine, zonnige motiefjes en een mooi wandtapijt.