Men meldt mij...

Dit werk kwam tot stand onder leiding van Annie Vancraeynest, kantdocente bij CVO Leerdorp Gent.

Er werd gewerkt met binche gronden en sierdraad.

Annie heeft hiervoor een workshop in Breda gevolgd onder leiding van Ulrike Löhr nu Voelcker

De workshop noemde grond in grond. Er werd gewerkt met een speciale draad en sierdraad.

De sierdraad vormt een grond in de grond. Dit was voor gevorderden nog zeer moeilijk.

Men was genoodzaakt om van de draadtekening te werken. Het lezen van de draadtekening ging niet zo vanzelf.

Het werk met de torens

Thema was:

Kant in de stad 2006-2007(de 3 torens van Gent)

Tegen het einde van de 19^de eeuw veranderde de mode. Meer en meer vrouwen gingen in de fabrieken werken en dat was de oorzaak van het verval van de kantindustrie. In 1850 waren er nog 200 kantfabrikanten in Caen en in 1875 bleven er nog 20 over. Men sprak niet meer over Blondes maar een atelier in Courseulles-sur-mer nam de techniek over en voegde gekleurde draden toe. Zo ontstond de “Chantilly polychrome” waarop men in 1896 een patent nam.

Vanaf dat moment spreekt men over :

“Polychrome de Courseulles-sur-mer”

De zijden kanten kenden een zodanig succes en de vraag was zo enorm dat er heel wat zijdeplantages zich in Normandië kwamen vestigen.

Doch de weersomstandigheden waren zeer slecht voor moerbeiboom en de meeste bedrijven hielden het slechts enkele jaren vol.

Met de komst van keizer Napoleon, in 1802, werd de vraag naar luxe artikelen groot en dat kwam ten goede aan de kantindustrie. Nochtans bleef het loon van de kantwerkster zeer laag. Zij verdiende gemiddeld 200 FF per maand terwijl en ambtenaar in die periode 800 FF verdiende.

De kantfabrikanten maakten enorme winsten !!!

Madame Manchon, kantfabrikante in Caen, had 3000 kantwerksters in dienst.

Blocus en haar associé meneer Gaudoit, organiseerde de kantsmokkel naar Engeland en verdiende toen zo’n 40.000FF per jaar en “trakteerde” zichzelf op de mooiste villa van Caen, hotel Faudoas.

Gedurende de Franse Revolutie van 1789, werd de productie van luxe goederen, waaronder kant, sterk aan banden gelegd.

Onder het “Schrikbewind”, 1793-1794, werden zelfs kantwerksters uit Chantilly onthoofd omdat ze kant klosten voor de adel. 
Toch is het kantklossen in Normandië nooit gestopt.

Ondanks de grote productie in de 18^de eeuw is er weinig kant overgebleven uit deze periode tenzij in de reserves van de musea.

De zijde is niet bestand tegen licht en lucht en valt na een tijdje gewoon uiteen.

Werkstukken uit de cursus Polychrome van CVO Gent

Gedurende de 18^de eeuw ontstond er korte tijd een mode waarbij men een laagje “azuurblauw” op de zijde aanbracht om zo
“Blondes Azurées”
te verkrijgen.

 De zijdeteelt ontwikkelde zich in de Ardèche maar Caen gebruikte uitsluitend zijden garens van de fabrieken uit Caen.

Met de tijd werd de productie van zijde een specialiteit van de Normandische hoofdstad.

Bron : Blondes Chantilly et Caen

S. Raszewski & Claudette et Michel Bouvot

In het begin van de 18^de eeuw kloste men in Le Puy-en-Velay

een Blonde die meer opbracht dan diegene die men in Caen maakte. In Le Puy mengde men de mooie zijde uit China met zijde, van mindere kwaliteit, uit Nimes.

Deze Blondes waren niet zo gegeerd als diegene uit Caen en de productie in Le Puy geraakte in verval.

De  goede reputatie van de Blondes de Caen breidde zich uit en de stad gaf haar naam aan deze kantsoort.

La Blonde de Caen

Omstreeks 1750 telde de stad 18 kantfabrikanten.

Tegelijkertijd kloste men in Normandië een kantsoort met fijne, linnen draad die men “mignonnette” of “blonde de fil” noemde.

Calvados, in het Franse Normandië, was vroeger één van de grootste kantcentra ter wereld. Duizenden vrouwen, mannen en kinderen hebben gedurende meer dan drie eeuwen bijgedragen tot de grandeur en glorie van de kantindustrie.

In 1624 vestigden de Ursulinen zich in Caen met als doel jonge meisjes lectuur, catechismus en kantklossen bij te brengen.

In de 16^de en 17^de eeuw werd voornamelijk met linnen garen geklost. Gedurende de 17^de eeuw veranderde dat en werd er over gegaan op zijden draad.
In het begin noemde men deze kant NANKIN of NANG-KIN naar een streek in China waar deze zijde vandaan kwam.

Door de speciale kleur en de blank van deze natuurzijde kreeg de kant al gauw de naam van

BLONDE

In tegenstelling tot de andere kanten die de naam kregen naar de streek waar ze geklost werden, zoals Chantilly, Valenciennes enz., werd hier verwezen naar de materie waarmee men kloste.



Info :
Blondes de Caen van S.Raszewski & Claudette et Michel Bouvot

De afgebeelde kant is Polychrome, werkstukjes van de cursisten van CVO Gent.

Er werd gewerkt rond het thema :



BLOEMEN

Dit weekend werd het Franse Cabourg weer overspoeld door enthousiaste kantdames !!
Normaal zou ik ook van de partij geweest zijn maar een pijnlijke knie en het vooruitzicht op een knieprothese heeft er anders over beslist.

Cabourg is, dank zij Claudette en Michel Bouvot, vooral bekend voor de Blondes de Caen.
Workshops laten geïnteresserden kennismaken met deze kantsoort.




Ook bij CVO Gent worden cursussen Polychrome gegeven.
 

Werk met bloemen

Het thema was :

Kant in de stad…Gent en de floraliën !

De inspiratiebron was een oude affiche van de floraliën en het was de bedoeling om bloemen, afgebeeld op die affiche, uit te klossen in Polychrome.

Beverse kant ...

hij is en blijft prachtig !!!

Het verhaal (bijgeloof)  van een oude kantwerkster : 

Als er een stok (klos) van het kussen afrolt,

dan zou ze nieuws ontvangen.

Rolde hij lang af, dan kwam het nieuws van ver,

Rolde hij kort af, dan kwam het van dichtbij.

Rolde hij rechts af, dan was het goed nieuws,

links , dan was het slecht nieuws.

 Bron: Kant-jaargang 1980/4

Martine Bruggeman

Enkele sfeerbeelden...

Achter Sinte Annadag

Sint’ Annadag is deure
‘k Ben mijn geldetjes kwijt
Nu zit ik hier en treure
met kleynen appetijt.

‘k En h’en geen zin in werken

Het werken doet mij pijn;

‘k Wilde dat g’heele dage

Sint’ Anna mochte zijn.

De schoolvrouw komt te vragen:

Wat, duy’vl ! hebt gij geen zin ?

Een perk’ment in acht dagen,

Is dat geen schoon gewin ? 

Mijn kussen aen de galge

Mijn boutjes aen ’t Pelorin

‘k Wilde dat g’heele dage

Sint’ Anna mogte zijn.

Lied met muziek

Rechtstreeks overgenomen uit “Chants populaires”
De Coussemaeker

Kant – jaargang 1980/2

Naast "Kant" was er ook een rijke verzameling van kantgedichten.

In de winter voor het raam en het zonnetje piepte eventjes door de wolken, dan zongen ze …

Zunnetje, me blommetje
Komt ip me werkstje
Ik ga je klèèn
In ’t wit satijn
En te Pasen ga je nog schoonder zijn 

Bron : Kantwerkster Folklore – H. Stalpaert
Kant jaargang 1979/4

Hoe begin je in Godsnaam aan zo'n project ?

Dank zij deze overzichtelijke voorstelling krijg je een idee hoe het in zijn werk ging.

SPANJE

Malta
De volgende bestemming van deze reizende tentoonstelling.