Kant in Berlare
Oude prikmachine
Naaldkant
vervaardigen was zeer arbeidsintensief en vroeg zeer veel geduld. Om ’s avonds
te kunnen doorwerken zetten de kantwerksters tussen de lichtbron (lampe belge
of quinqet) en het werkstuk een bokaal gevuld met water om de lichtinval te
kunnen regelen. (cfr het ordinaal bij de klossters)
Ook in Berlare heette naaldkant gewoon “blommewerk” omwille van de vaak voorkomende bloemmotieven.
Handelaars gaven opdrachten uit, kantwerksters kochten het patroon en het materiaal, leverden nadien hun kantwerk in en ontvingen loon naar kwaliteit.
Handige naaisters maakten veelal hetzelfde ontwerp.
Men
maakte kragen, corsages, raamdecoraties en sieronderleggers bestemd voor
kapitaalkrachtige kopers.
De productie ging naar Brussel en kwam zo in het buitenland terecht.
