en we blijven feesten!

Verzoening
Is de enige hand
die de wolken wegvagen kan!

Verzoening
Is als het morgenlicht
dat langzaam de nacht verdrijft!

Verzoening
Is de sleutel
waarmee lang gesloten deuren opengaan!

lieve groet
Cécile

De “O” staat voor ONTSPANNEN

Ontspannen wil zeggen dat je iedere vorm van
spanning even mag loslaten.
Geen Spanning, geen inspanning,
geen taakspanning, zo van
“ik moet dit nog” en “ik moet dat nog”.
 Ontspannen is :
tijd maken om het leven weer
even “leven” te laten zijn.

Bij de “N” denken we aan : NIET HAASTEN

Loop alles en iedereen eens niet te snel voorbij.
 Durf vertragen en zelfs gewoon stilstaan.
Het leven ziet er plots anders uit.
Maak tijd, misschien maar voor heel even,
om jezelf en de anderen beter te leren kennen.

“T” is de eerste letter van het woord TIJD.

We zijn bezig, dag in, dag uit…
Bezig met dingen die voor ons op dat
moment belangrijk zijn of lijken.
Durven wij de tijd een halt toeroepen om
te luisteren naar het verhaal van de andere ?

En naar ons eigen verhaal ?

De “M” doet me denken aan MOGEN.

Moeten is een verplichting.
Mogen is een uitnodiging.
Mogen leven,  mogen tonen wie we zijn,
mogen denken en mogen doen….
Het is een gevoel van bevrijding.
Niets moet, veel mag…

De “O” verwijst naar het woord OPEN

Om echt te ontmoeten, moet je openstaan.
 Open voor wat komt,
open voor degene die je op je weg tegenkomt.
Maar je moet in de eerste plaats
openstaan voor jezelf.
Laat je raken!

De “E” is de beginletter van het woord ELK-ANDER

Iedereen is anders.
Niemand is hetzelfde.
Het is de kleur van ons bestaan.
Het is de afwisseling die doet leven.
Het is het respect dat ons tot één maakt.

De “T” staat voor TOEVALLIG.

Toevallig onderweg zijn,
geen doel voor ogen hebben, en laten gebeuren.
Niet alles willen plannen,
maar je laten verrassen door het toevallige…

De “I” doet denken aan INZET.

Het zou aangenaam zijn als we konden
 leven in een wereld waar iedereen zich
 inzet volgens eigen mogelijkheden.
Een wereld waar mensen niet onverschillig blijven,
ten koste van anderen.

De “N” betekent dat NIETS MOET

In een ontmoeting moet je niets,
maar mag je elkaar raken!
 Het is prachtig als het gebeurd,
en toch gebeurt het te weinig.

De “G” verwijst naar het woord GEVEN.

Mag ik jou een lichtje geven in deze donkere tijd ?
Dan kun je weer wat zien, heel even.
Soms kan het gebeuren.
Als je het niet verwacht.
 Dan zie je weer in kleuren,
 ook al is het nacht.
Een heel bijzondere ervaring,
op een onderwacht moment


lieve groet aan iedereen
Cécile

Ik wens je mensen op je weg,
die luisteren en spreken en die - wie weet –
een eindje met jullie verder wandelen.

Ik wens je liefde langs je weg
en dat je hart zich opent voor het geschenk van elke dag,
voor de liefde en voor vriendschap van de medemens.

Ik wens je moed
om heen te stappen over alle zorgen
en om voor je te kijken langs die lange weg en niet achterom



lieve groet
Cécile

Bij het “septemberen” en de aanvang

van een nieuw schooljaar

zou ik willen dat ik een toverhoed bezat,

één waarin alle warme momenten

van de voorbije zomer in bewaard zijn,

om ze dan af en toe weer boven te halen

midden de drukke activiteiten:

de melodie van zomerse vogels, de zon op mijn huid,

sprankels energie, grote familiedagen,

vriendschappelijke babbels,

vakantieherinneringen en schaterlachmomenten,

ontroerende schoonheid, het kleine geluk van elke dag…

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een toverstok bezat

om al mijn vrienden

het grootste geluk toe te zwaaien:

geslaagde activiteiten,

levendige aanpak en inzet,

sterke verbondenheid,

enthousiasme om frisse ideeën een kans te geven,

perfect teamwerk…

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een formule bezat

om elk ongenoegen weg te toveren,

om het wijd verspreide jammeren in te dammen,

om kracht binnen te halen die open maakt

en onze blikken met hart en ziel

richt naar een levendige toekomst!

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een magische formule bezat

om boeiend, verrassend, veelzijdig

te bewegen naar morgen.

Om een wereld dat werkt,

met helpende handen,

met solidaire harten en diepe dromen,

met creatieve geesten,

met warme vriendschappen en goddelijke bewogenheid.

Maar toveren is niet aan de orde.

Het behoort tot de sprookjes of virtuele realiteit.

Het zijn wij, wij samen,

die het mogen en kunnen doen,

we weten het al lang:

als je iets met al je energie en
enthousiasme aanpakt lukt het.

Er is één toverformule die werkt:

“we doen het samen”

Met dank aan "Linda" voor de prachtige tekst.


lieve groet aan iedereen
Cécile

N

nog 1 dag en dit gezinnetje viert feest!

Bart en Kathleen
de grote dag nadert stilaan
nog eventjes en die stress van de voorbije dagen ,
 is verleden tijd...
mensen die zich niet aan afspraken houden en je op het
laatste ogenblik nog andere oplossingen moet zoeken
en
bij nakijken van de trouwjurk, bleek dat er nog overal speldjes inzaten en de rok niet mooi ingekort was...help...want de winkel van de bruidskledij was gesloten tot 5 augustus wegens verlof..gelukkig hebben ze dinsdag alles in orde kunnen brengen!! ...oef
dat dit allemaal voor de nodige spanningen zorgt, kan je wel denken.
Gelukkig komt het allemaal goed en kunnen we allemaal bij mekaar terecht voor hulp.

Zaterdag is het JULLIE dagje en samen met jullie schatten Inne en Fien,
die reuzeblij zijn dat mama en papa trouwen,
wordt het zeker en vast een onvergetelijke dag.

Geniet dan ook samen met alles en iedereen rond jullie heen,
van die zalige momenten.
Weet dat we enorm trots zijn op jullie beiden en dat jullie kindjes zich mogen gelukkig prijzen met hun lieve en bezorgde, papa en mama.

dikke knuff
papa en mama

Vandaag vond ik tussen de "lectuur" uit mijn jeugd, het liedjesboekje dat we bij de C.M. kregen toen we mee op kamp gingen, en het liet me terugblikken op die tijd van toen...
Tijdens de vakantiemaanden gingen we dan op kamp naar zee, of de ardennen, en als 14-jarige naar Melchtal (Zwitserland) en later op 18 jaar naar Maloja...
Het liedjesboekje werd toen veelvuldig gebruikt en zeker wanneer we op "stap" gingen en onze stemmen luidkeels weerklonken in menige straat...
Samen op stap...een groep van een 20-tal kinderen die door die stapliedjes heel wat mensen vrolijk naar hen deed kijken.
Heden ten dage is dit helemaal uit het straatbeeld verdwenen... geen kinderen meer die al zingend door de straten stappen...door het verkeer is dit niet meer mogelijk én...de mensen zouden dit waarschijnlijk té veel lawaai vinden...spijtig!

Ik laat u  toch even meegenieten van een lied dat wij telkens zongen, zonder "toen" goed te beseffen wat we zongen, maar wat nu in deze tijd een veel grotere betekenis heeft!