ik ben op zoek

Als het donker wordt op je weg
en je ziet het niet meer zitten,
laat dan mijn liefde wat licht brengen
en heb een beetje vertrouwen in mij.

En als de tranen die je weent
nog het enige zijn waarin je gelooft,
geef mijn liefdevolle armen de kans
en heb een beetje vertrouwen in mij.

Als je hart zich sluit
en je krijgt geen woord over je lippen,
kom bij me lieveling en neem een fluisterende start
om een beetje vertrouwen te hebben in mij.

En sta je met je rug tegen de muur,
draai je om en je zal zien,
ik vang je op, ik breek je val.
Liefste, heb gewoon een beetje vertrouwen in mij.

Wel, het is nu al een hele tijd
dat ik je graag zie.
Ik vroeg niets in ruil,
alleen een beetje vertrouwen in mij.

Want zie, de tijd staat aan onze kant.
Voor ons is er geen einde,
al watje moet doen, is een beetje
vertrouwen hebben in mij.

Ik zei dat ik je zou dragen,
ik zal je dragen,
want mijn liefde maakt me sterk genoeg, dus...
heb een beetje vertrouwen in mij...


hele lieve groet van mij
aan Iedereen...
Cécile

Herinneringen die je een plaatsje wil geven,
worden de Memories van een heel leven.
Soms zijn ze heel mooi, soms doen ze pijn
omdat Memories niet altijd mooi kunnen zijn.

Zij zitten van binnen, diep in je hart.
De nare vervagen, krijgen een plaatsje apart.
Want weet, achter alles schuilt het geheim
dat iedere mens ook eens anders kan zijn.

Idealen zullen altijd blijven bestaan, ook
als je met een herinnering verder moet gaan.
Koester iedere moment om gelukkig te zijn.
Memories zijn als een klein stukje zonneschijn.

Alles word anders als je dit hebt gemist,
de Memories van het verleden ooit hebt gewist.
Hoe dan ook, geef ze een plaatsje van binnen,
laat de mooie momenten altijd overwinnen

 

en...beluister eens dit lied...Herinneringen ...

http://www.youtube.com/watch?v=xz_8pS0PUBE
La rivière de notre enfance



lieve groet

Cécile 

Ik zie weer lente in je ogen
weer zomer in je lach
zoals gisteren bijvoorbeeld
toen ik je even zag

Jouw stem zo helder
verkwikkend zonder schroom
je eigen zijn
opnieuw een mooie droom

Ik hoor het zingen van je hart
de bomen ruisend om je heen
je hoort het blad weer ritselen
niet meer zo alleen

Het vage licht van toen
verrast je weer in tijd
jezelf teruggevonden
nu nooit meer kwijt

En toch, zo kwetsbaar nog
dat schrijnend plekje in je ziel
ik sta niet toe dat 't groter wordt
omdat je al zo vaak viel

Verliezen is soms vinden
en dat heb jij gedaan
respect heb je afgedwongen
je bent in alles de juiste weg gegaan

Sta nu maar op
en schitter weer als toen
de armen zijn er voor je
je hoeft het niet alleen te doen.


hele lieve groet
Cécile

De zomer is voorbij...
maar daar gaan we niet om treuren,
want de herfst,die hoort erbij.

De kikker,die ziet het wel zitten.
In de modder gaat hij lekker pitten.
De hamster haalt met vlugge pootjes,
voor de winter nog wat nootjes.
En de zwaluw zegt,ik ga hem smeren.
In het warme zuiden ga ik logeren.

Alle blaadjes gaan verkleuren...
maar daar gaan we niet om treuren...
want de herfst die hoort erbij.


lieve groet
Cécile


en op deze 1ste oktober gaan mijn gedachten ook uit naar mijn ouders.
Zij zouden vandaag 67 jaar getrouwd geweest zijn.

Verzoening
Is de enige hand
die de wolken wegvagen kan!

Verzoening
Is als het morgenlicht
dat langzaam de nacht verdrijft!

Verzoening
Is de sleutel
waarmee lang gesloten deuren opengaan!

lieve groet
Cécile

De “O” staat voor ONTSPANNEN

Ontspannen wil zeggen dat je iedere vorm van
spanning even mag loslaten.
Geen Spanning, geen inspanning,
geen taakspanning, zo van
“ik moet dit nog” en “ik moet dat nog”.
 Ontspannen is :
tijd maken om het leven weer
even “leven” te laten zijn.

Bij de “N” denken we aan : NIET HAASTEN

Loop alles en iedereen eens niet te snel voorbij.
 Durf vertragen en zelfs gewoon stilstaan.
Het leven ziet er plots anders uit.
Maak tijd, misschien maar voor heel even,
om jezelf en de anderen beter te leren kennen.

“T” is de eerste letter van het woord TIJD.

We zijn bezig, dag in, dag uit…
Bezig met dingen die voor ons op dat
moment belangrijk zijn of lijken.
Durven wij de tijd een halt toeroepen om
te luisteren naar het verhaal van de andere ?

En naar ons eigen verhaal ?

De “M” doet me denken aan MOGEN.

Moeten is een verplichting.
Mogen is een uitnodiging.
Mogen leven,  mogen tonen wie we zijn,
mogen denken en mogen doen….
Het is een gevoel van bevrijding.
Niets moet, veel mag…

De “O” verwijst naar het woord OPEN

Om echt te ontmoeten, moet je openstaan.
 Open voor wat komt,
open voor degene die je op je weg tegenkomt.
Maar je moet in de eerste plaats
openstaan voor jezelf.
Laat je raken!

De “E” is de beginletter van het woord ELK-ANDER

Iedereen is anders.
Niemand is hetzelfde.
Het is de kleur van ons bestaan.
Het is de afwisseling die doet leven.
Het is het respect dat ons tot één maakt.

De “T” staat voor TOEVALLIG.

Toevallig onderweg zijn,
geen doel voor ogen hebben, en laten gebeuren.
Niet alles willen plannen,
maar je laten verrassen door het toevallige…

De “I” doet denken aan INZET.

Het zou aangenaam zijn als we konden
 leven in een wereld waar iedereen zich
 inzet volgens eigen mogelijkheden.
Een wereld waar mensen niet onverschillig blijven,
ten koste van anderen.

De “N” betekent dat NIETS MOET

In een ontmoeting moet je niets,
maar mag je elkaar raken!
 Het is prachtig als het gebeurd,
en toch gebeurt het te weinig.

De “G” verwijst naar het woord GEVEN.

Mag ik jou een lichtje geven in deze donkere tijd ?
Dan kun je weer wat zien, heel even.
Soms kan het gebeuren.
Als je het niet verwacht.
 Dan zie je weer in kleuren,
 ook al is het nacht.
Een heel bijzondere ervaring,
op een onderwacht moment


lieve groet aan iedereen
Cécile

Ik wens je mensen op je weg,
die luisteren en spreken en die - wie weet –
een eindje met jullie verder wandelen.

Ik wens je liefde langs je weg
en dat je hart zich opent voor het geschenk van elke dag,
voor de liefde en voor vriendschap van de medemens.

Ik wens je moed
om heen te stappen over alle zorgen
en om voor je te kijken langs die lange weg en niet achterom



lieve groet
Cécile

Bij het “septemberen” en de aanvang

van een nieuw schooljaar

zou ik willen dat ik een toverhoed bezat,

één waarin alle warme momenten

van de voorbije zomer in bewaard zijn,

om ze dan af en toe weer boven te halen

midden de drukke activiteiten:

de melodie van zomerse vogels, de zon op mijn huid,

sprankels energie, grote familiedagen,

vriendschappelijke babbels,

vakantieherinneringen en schaterlachmomenten,

ontroerende schoonheid, het kleine geluk van elke dag…

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een toverstok bezat

om al mijn vrienden

het grootste geluk toe te zwaaien:

geslaagde activiteiten,

levendige aanpak en inzet,

sterke verbondenheid,

enthousiasme om frisse ideeën een kans te geven,

perfect teamwerk…

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een formule bezat

om elk ongenoegen weg te toveren,

om het wijd verspreide jammeren in te dammen,

om kracht binnen te halen die open maakt

en onze blikken met hart en ziel

richt naar een levendige toekomst!

Bij het “septemberen” zou ik willen

dat ik een magische formule bezat

om boeiend, verrassend, veelzijdig

te bewegen naar morgen.

Om een wereld dat werkt,

met helpende handen,

met solidaire harten en diepe dromen,

met creatieve geesten,

met warme vriendschappen en goddelijke bewogenheid.

Maar toveren is niet aan de orde.

Het behoort tot de sprookjes of virtuele realiteit.

Het zijn wij, wij samen,

die het mogen en kunnen doen,

we weten het al lang:

als je iets met al je energie en
enthousiasme aanpakt lukt het.

Er is één toverformule die werkt:

“we doen het samen”

Met dank aan "Linda" voor de prachtige tekst.


lieve groet aan iedereen
Cécile