corona or not corona

Geluk groeit niet aan bomen

Bestaat niet in half of in kwart

Geluk ontstaat vanzelf

Gewoon in je hart

lieve groet
en blijf gezond

Anneke en Janneke,
staan klaar met emmertje en hark
om al de blaadjes bij elkaar te harken die door de wind van de bomen werden geblazen...

De wind doet vandaag wel heel hard zijn best ...

Het is Herfst
dat zie je 
en voel je...

lieve groet
en hou jullie gezond

Het nadert zo stilaan de periode van Halloween...
Niet dat ik er aan meedoe want ik haat al dat gedoe...

Halloween tijd, is Pompoenentijd...
Pompoenen...je ziet ze overal verschijnen, 
gewoon als versiering met een pot Asters of Chrysanten ernaast, 
maar ook uitgesneden "spookpompoenen" waar dan theelichtjes in gezet worden.

Wij hebben al onze pompoenen geoogst...hier zie je er al een klein deeltje van (de grootste)
en elk jaar zegt mijn man...dit jaar zet ik minder plantjes...
maar ze leverden heel wat meer op dan andere jaren, gevolg...er zijn er zo'n 21...
Buiten er uitdelen aan de kinderen, en familie, zal er ten huize Klaproosje heel wat soep en ovenschotels gemaakt worden...

lieve groet aan iedereen
hou het veilig en gezond
Cecile

©eigen foto

De Herfst zorgt voor de mooiste kleurschakeringen van goud naar roestbruin...

Maar je ontdekt ook allerlei "specialiteiten"...zoals 

 deze "bubbel van goudgebakken paddenstoelen" die ik vond in onze tuin..

Het lijken net mini-broodjes (sandwiches)...maar ervan eten

niet aan te raden ...

lieve groet
Cecile

© eigen foto

Ik weet, dat net als ik,
heel veel mensen verlangen naar de dag dat dit mogelijk zal zijn...

hele lieve groet 
hou jullie gezond

Cecile

Vandaag 5 oktober is het de dag van de leerkracht en willen we hen toch ook eventjes in de bloemetjes zetten... De afgelopen maanden hadden ze het echt niet makkelijk met "dat les geven" omwille van die corona toestanden...Alles moest op afstand gebeuren...het schermke verdeeld in evenveel vakjes als er kinderen in de klas zitten...in elk vakje een kinderhoofdje... en dat zo voor enkele uren...iedereen proberen te begrijpen en te helpen...niet makkelijk...

dus...

voor die inzet

de motivatie 

de gedrevenheid

de expertise

enthousiasme

geduld...

het steeds blijven geloven in het talent van ieder kind

zeggen wij...PROFICIAT 

Elk jaar, meestal 1ste weekend van oktober, zijn er bij de plaatselijke fruittelers, zelfplukdagen.

Dat is voor ons de gelegenheid om eens uit "ons kot" te komen en een voorraad appelen in te slaan, die dan gebruikt worden om allerlei lekkers mee te maken…,appelmoes, taart, appelcake,te verwerken in een slaatje of natuurlijk als gezond tussendoortje...de rest mag je zelf aanvullen 😊

Je kan het al raden…wij vanmorgen op weg om lekkere appelen te plukken…

Iedereen neemt zelf kisten en/of zakken mee, die worden dan ter plaatse gewogen worden vooraleer je naar de boomgaard mag gaan én daar dan een rij aangewezen krijgt en…het plukken kan beginnen. Alles heel veilig, want…niemand krijgt dezelfde rij toegewezen…

Anders dan andere jaren…ja, want het is coronatijd he…mondmaskers op, handen ontsmetten, kruiwagens die ter beschikking staan om kisten of zakken op te plaatsen worden schoongemaakt en handvaten ontsmet…er wordt gewezen op “het afstand houden”…maar…het geeft toch een raar beeld hoor als je iedereen met een mondmasker in de boomgaard ziet… zo onwezenlijk allemaal.

De appelen, “Jonagold” zijn dit jaar bijzonder goed gelukt. De takken hingen zwaarbeladen vol en de appels lachten ons met hun rode blozende wangetjes toe… in een mum van tijd (15 minuten) hadden we de nodige voorraad geplukt…

Het resultaat liet niet lang op zich wachten…2 kommen appelmoes gemaakt en…een appeltaart gebakken…

Als je wil...de koffie staat klaar

Je zal je waarschijnlijk al de vraag gesteld hebben, waar zit ze nu...

de enige reden is...heel weinig tot geen inspiratie...

Dat is voor het schermke komen zitten...en echt  geen woord op kunnen zetten...alles vastgeroest...herfst in mijn hoofd hahaha...

Nochtans als ik 's avonds in mijn bed lig en de slaap niet kan vatten dan komen de zinnen en het verhaal vanzelf....maar bij het opstaan is alles met de ochtendgrijs verdwenen...

Ik vind het zelf heel erg vervelend want ik wil hier op Seniorennet zeker niet afhaken... In deze tijd van die vervelende grote C...die iedereen haat...hebben we het contact meer dan nodig...

Maar...ik ben al superblij dat ik hier iedereen vandaag een lieve groet kan komen brengen.

Maak het goed en hou jullie gezond...

Cecile.

en of je het nu gelooft of niet...net toen ik  mijn tekst wou opslaan, klikte ik op verkeerd knopje en kon met gans mijn epistel (of toch bijna helemaal) herbeginnen...

lieve groet

Cecile

Als je je rot voelt
zielig, alleen of gekrenkt
kijk dan in de spiegel
en zeg tegen jezelf:
"je bent veel meer
dan je denkt".

Kijk altijd naar de zonnebloem
Die keert zich naar het licht
En heeft van alle bloemen,
het zonnigste gezicht
En als het nu eens donker is
Zo'n grijze grauwe nacht
Kijk dan weer naar de zonnebloem
Die geeft je nieuwe kracht

©eigen foto

Een vriend is een tochtgenoot

Die mij zegt in de woestijn:
De oase kan niet ver meer zijn.

 Een vriend is een tochtgenoot

Die mij zegt bij de oase:
Het beloofde land zal nog mooier zijn.

Een vriend is een tochtgenoot

Die weet wanneer ik in ademnood verkeer
En dan met mij in trage stap
Wil verder gaan.

Wie een hand geeft, ontvangt een hand
Wie zijn hart opent, ontvangt ontvankelijkheid

Wie een glimlach schenkt, ontvangt er een terug.
Wie interesse uitstraalt, die krijgt interesse.
Wie omziet naar een ander, zal zelf worden gezien.

Waar mensen zorgen hebben om elkaar,
daar wordt de draagbaarheid sterker.
Wie over en weer leeft zolang het kan,
die ontvangt meer leven.

Liefde is durven dromen van de warme zonneschijn.
In een huis van samenwonen, veilig en gelukkig zijn.
Blijven gaan met  nieuwe ogen,
zien wat niemand anders ziet.

Tranen huilen, tranen drogen en weer verder met een lied.
Telkens weer elkaar ontmoeten, niet verdwalen in de nacht.
Handen die je warm begroeten,
Woorden waarop word gewacht

Het is gewoon niet voor te stellen,
Je moet met een mobieltje bellen,
Je kunt er ook een tekst op lezen
Je moet altijd bereikbaar wezen
En dat kan dus niet gewoon
Met een vaste telefoon.
 
Wil je een treinkaartje kopen, 
Nee, niet naar de balie lopen,
Daar is niemand meer te zien, 
je kaartje komt uit een machien.
Je moet dan overal op drukken 
in de hoop dat het zal lukken.
Pure zenuwsloperij, 
achter jou zie je een rij
kwaad en tandenknarsend staan,
want de trein komt er al aan.
 
Bij de bank wordt er geen geld 
netjes voor je uitgeteld.
Want dat is tegen de cultuur, 
nee je geld komt uit de muur.
Als je maar de code kent, 
anders krijg je nóg geen cent.
Om je nog meer te plezieren, 
mag je internetbankieren
Allemaal voor jouw gemak, 
alles onder eigen dak.
Niemand die er ooit om vroeg: 
blijkbaar is het nooit genoeg.
 
Man, man, man wat een geploeter, 
alles moet met een computer
Anders doe je echt niet mee.
Op www en punt be

vind je alle informatie, 
wie behoed je voor frustratie?
Als dat ding het dan niet doet, 
dan word je toch niet goed.
Maar dan roept men dat je boft, 
je hebt immers Microsoft.

Ach, je gaat er onderdoor, 
je raakt gewoonweg buiten spoor.
Nee het is geen kleinigheid, 
oud worden in deze tijd.

lieve groet
Cecile

Geef elkander hoop,
dan gaat alles goed,
geef elkander hoop,
als j’ elkaar ontmoet.

Niet met dure woorden,
een rede of een preek,
nee, zo maar bij de slager
of in de apotheek.

Op een caféterrasje,
of in de bioscoop,
al is het nog zo vluchtig,
maar geef elkander hoop.

Toon Hermans

©eigen foto genomen op markt in Utrecht

Mijn gedachten gingen vandaag uit naar de gruwelijke aanslagen van 11/09/2001...
alweer 19 jaar geleden, MAAR ...nog zo fris in mijn geheugen!

Ik weet nog precies waar ik was toen ik het vreselijke nieuws daarover vernam...
even na 15 uur...speciale nieuwsuitzending...ik reed op dat moment op de "de Frélaan in Ukkel" en heb me aan de kant moeten zetten omdat ik trilde over gans mijn lichaam...ongeloof...van...dit kan toch niet !
dingen die nooit uit een mens zijn geheugen gewist worden...

Nine eleven...de dag waarop de wereld voorgoed veranderde...

Ik wou daar vandaag toch heel even bij stilstaan

E-mailgesprek tussen een opa en zijn kleinzoon

- hello Opa, top dat je nu ook een tablet hebt !  
Hoef ik niet meer zelf langs te komen om je te groeten.

Hey, ja, je ziet he dat je opa mee is met zijn tijd.

- Super cool, opa!
Zou je voortaan mijn zakgeld ook via internetbankieren willen overmaken?

Nu je er zelf over begint, ik heb een beter plan.
Ik heb vorige week een scanner gekocht.
Ik zal elke week een briefje van 100 euro inscannen en e-mailen.
Jij kan het dan downloaden en uitprinten.
Denk je dat dat genoeg is?

Vele groetjes en dikke zoen,
je opa

p.s. dit logje naar aanleiding van de poll deze week hier op Seniorennet...

Zag je de blauwe
lucht vandaag en
rook je het frisse groen...

of ging er weer
een dag voorbij
met veel te veel
te doen...

><

Ook al zitten we nog altijd midden de "coronacrisis"
laten we toch proberen in elke dag het positieve te zien
Pin je vast aan alles wat je beetje blij kan maken
een vlinder, mooie bloem, een mooie song, een mooi boek
een onverwacht telefoontje...
de glimlach achter een mondmasker...
vele kleine dingen geven de kracht om deze tijd door te komen.

Knuffel van op afstand...liefs van mij.

Wees wie je wil zijn
Met al je plussen en je minnen
Met je onrust en je pijn
En met je liefde diep van binnen

Met je zorgen,je vertrouwen
Met je vreugde en je leed
Met wat zich nog zal ontvouwen
En... met wat je het liefste maar vergeet

Met je warmte,je bezieling
En met jouw spontaniteit
Met je pracht gevoel voor humor
Met je stijl, je waardigheid

Wees wie je wilt zijn
Dan wint jouw licht aan kracht en gloed
Dan zal je stralen vanuit je kern
Omdat je dan... jezelf ontmoet

©eigen foto