Kerstmis...en wat het feest ECHT moet zijn...

warmte en genegenheid...liefde voor elkaar...

elkaar blij maken met hele simpele dingen. 

Een glimlach...het maakt zo'n groot verschil !

+++++++++++++++++

Kerstmis...en dan denken we aan...

mensen die dezer dagen alleen moeten doorbrengen...

mensen op de vlucht en niet weten waar naartoe...

mensen in het oorlogsgebied...

mensen in het ziekenhuis...kankerpatiëntjes...en...ze blij maken

en met volgend filmke hebben we een heel mooi voorbeeld...

Hele fijne en hartverwarmende Kerst aan eenieder die hier langskomt

Wat licht brengen

In deze duistere dagen

Licht brengen

Om onze harten te verwarmen

Licht brengen

Om de weg naar elkaar te ZIEN

©Klaproosje

*********

een lieve groet aan eenieder die hier langskomt
en...sorry dat ik zo vaak afwezig ben

Het is een donkere tijd 

Het was te verwachten, en voor sommigen is elke gelegenheid goed om amok te maken...

auto's en steps in brand steken

vuilbakken omkieperen

met flessen en stenen gooien naar de politiemensen...

verkeersborden loswrikken en er mee gooien naar auto's  en alles vernielen wat op hun weg ligt!

ja zelfs op de balkons van de appartementen kruipen om de Belgische Rode Duivelsvlag naar beneden te halen...

en dan stel ik mij de vraag...zouden ze dit in Marokko ook durven doen en daar alles op stelten zetten?? het zou denk ik snel gedaan zijn !

DIT zijn geen voetbalsupporters meer maar echte vandalen die er hun plezier in vinden om alles te vernielen...SHAME ON YOU ...

de meesten van hen zijn hier geboren en dus de Belgische Nationaliteit,  krijgen hier uitkering en werk, subsidies voor hun verenigingen en ga zo maar door...

Daar gaat dan de goede naam van diegenen die het hier wel allemaal goed menen, want we moeten eerlijk zijn...we kunnen die mensen niet allemaal over dezelfde kam scheren...

neen echt...op de duur ben je bang om naar concerten of wedstrijden te gaan, want dit geweld loert om elke hoek ...  in wat voor wereld zijn we terechtgekomen... eerlijk ...ben bang voor onze kleinkinderen...

sorry, maar moest dit even kwijt.

19-20-21 november 1993...29 jaar geleden

November is en blijft een moeilijke maand...Allerheiligen, Allerzielen maar vooral...de herdenking van het heengaan van onze lieve zoon, lieve broer, Geert*

Die speciale dagen… en December...de maand waarin je jarig zou zijn...

Dagen die ik elk jaar weer zo snel mogelijk voorbij zie gaan
Omdat ze extra pijnlijk zijn
En ons teveel doen denken aan die tijd dat je ons voorgoed verliet.

Het blijft zo’n pijn doen.
Men zegt dikwijls,
Alle wonden helen
Maar…men zegt niet wanneer!

lieve Geert*, voor ALTIJD in ons hart

We zijn reeds een paar dagen terug van ons weekje verwennerij,
maar door allerlei omstandigheden lukte het me niet hier eerder wat te komen schrijven...

O-L-Vrouw ter Duinen in de mist

Een weekje ontspannen aan zee...niet moeten denken aan...wat zullen we vandaag eten?...de heerlijke zeelucht opsnuiven...genieten van een rustige of woelige zee...het strand en de meeuwen...kinderen die spelen in het zand...boeiende gesprekken met andere gasten in het vakantiecomplex...het weerzien van onze vrienden (na die coronatijd)...de kleine wandelingen (volgens mijn mogelijkheden), op de dijk...langs de vismijn...de vaargeul...O-L-Vrouw ter Duinenkerk...het slenteren langs de vele viswinkels...het pellen en veroberen nadien van heerlijk verse gèrnoare...en voor het naar huis komen nog even een bezoekje brengen aan "het vistrapke" van Nieuwpoort om onze voorraad vis in te slaan...

Echt???...meer moet dat niet zijn!

Maar natuurlijk ook altijd blij om terug in onze vertrouwde omgeving te zijn.

Lieve groet aan allen die hier langskomen

de dagen worden korter,
de nachten langer,
de kille dagen zorgen ervoor dat je minder buiten komt

dus ook minder contact met andere mensen
eenzaamheid...
verdriet...

Daarom...

Iemand die het moeilijk heeft, iemand die iemand verloren heeft,
Iemand die het niet meer ziet zitten, iemand die in het donker woont,
Iemand die geen uitkomst ziet, we wensen zo iemand vaak sterkte.

Sterkte om verdriet te boven te komen. Sterkte om problemen op te lossen,
Sterkte om opnieuw het licht en de zon te zien.

Zo werkt het niet.

Iemand die het moeilijk heeft, heeft jou nodig.
Jouw kracht, jouw schouders, jouw handen, jouw hart, jouw luisterend oor.

Deel je draagkracht. Maak sterk!

naar Bond Zonder Naam
vanuit het hart

ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader altijd iemands kind
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten

uit het lied : Duizend soldaten van Willem Vermandere

Vandaag 11 november 2022,  herdenken wij het einde van de Eerste Wereldoorlog, nu 104 jaar geleden.
Vandaag gedenken wij ook de zovele slachtoffers die hun leven lieten in deze horror.

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
      In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
      In Flanders fields.

John Mc Crae

© eigen foto's

Tyne Cot Cemetery en
Menenpoort in Ieper

 

"Alleen de dingen, die je tam maakt leer je kennen", zei de vos.

De mensen hebben geen tijd meer om iets te leren kennen.

Ze kopen dingen kant en klaar in de winkels. 

Maar doordat er geen winkels zijn die vrienden verkopen, hebben de mensen geen vrienden meer.

Als je een vriend wil, maak mij dan tam!

-----------------------

Wat moet ik dan doen? zei het prinsje.

Je moet veel geduld hebben, antwoordde de vos.

Kijk,  je gaat eerst een eindje van me af in het gras zitten.

Ik bekijk je eens terluiks en jij zegt niets.

Woorden geven maar misverstand.

Maar je kunt iedere dag een beetje dichterbij komen zitten...

Naar Antoine de Saint Exupéry

Lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Paddestoelen, beukennootjes,
dwarrelblaadjes, rood en geel.
Buiten vind je al die schatten
van de herfst, zoveel, zoveel



Regenvlagen, hagelbuien,
pijpenstelen, hondenweer,
Maak een paraplu van blaadjes
en geen druppel raakt je meer.



Spinnenwebben, nevelslierten,
de geheimen van de mist.
Wie dit feest niet mee wil vieren
heeft zich in de herfst vergist.


© Esmée Kruijs.
met dank dat ik dit gedicht mocht plaatsen.

© eigen foto's

Herinneringen die je een plaatsje wil geven,
worden de Memories van een heel leven.
Soms zijn ze heel mooi, soms doen ze pijn
omdat Memories niet altijd mooi kunnen zijn.

Zij zitten van binnen, diep in je hart.
De nare vervagen, krijgen een plaatsje apart.
Want weet, achter alles schuilt het geheim
dat iedere mens ook eens anders kan zijn.

Idealen zullen altijd blijven bestaan, ook
als je met een herinnering verder moet gaan.
Koester iedere moment om gelukkig te zijn.
Memories zijn als een klein stukje zonneschijn.

Alles word anders als je dit hebt gemist,
de Memories van het verleden ooit hebt gewist.
Hoe dan ook, geef ze een plaatsje van binnen,
laat de mooie momenten altijd overwinnen

 

en...beluister eens dit prachtig lied...Herinneringen ...

http://www.youtube.com/watch?v=xz_8pS0PUBE
La rivière de notre enfance 
van Garou en Michel Sardou

lieve groet aan allen die hier langskomen

Cécile 

laat de appelboom nog maar lang zijn blaadjes groen houden,

dit wil zeggen dat wij dan nog kunnen genieten van mooi weer...

genieten maar van de heerlijke temperaturen ons nu gegeven!

lieve groetjes aan iedereen die hier langskomt.

Vandaag 5 oktober, is het Internationale dag van de leraar...

Eigenlijk is dit wel elke dag, maar vandaag toch dat tikkeltje meer...

Fijn dat er extra aandacht geschonken wordt aan het werk dat leraren elke dag verrichten...

want lesgeven, is elke dag weer werken aan de toekomst, en die toekomst vormgeven....

Aan alle mensen in het onderwijs en in het bijzonder de leerkrachten uit ons gezin...Proficiat !

Respect voor wat jullie doen!

lieve groet aan eenieder die hier langskomt

Elk jaar, meestal 1ste weekend van oktober en dit jaar dus 1 en 2 oktober, zijn er hier bij de plaatselijke fruittelers, zelfplukdagen.

Dat was ook dit jaar de gelegenheid om de laarzen aan te trekken en in de boomgaard onze voorraad appelen in te slaan, die dan gebruikt worden om allerlei lekkers mee te maken…,appelmoes, taart, appelcake, appelen te verwerken in een slaatje of natuurlijk als gezond tussendoortje...de rest mag je zelf aanvullen.  

Iedereen neemt altijd zelf kisten en/of zakken mee, die ter plaatse gewogen worden vooraleer je naar de boomgaard mag gaan én daar dan een rij aangewezen krijgt en…het plukken kan beginnen.

Het weer was gelukkig met ons afgelopen zaterdag en...de appelen, “Jonagold” zijn dit jaar ook bijzonder goed gelukt. De takken hingen zwaarbeladen vol en de appels lachten ons met hun rode blozende wangetjes toe… in een mum van tijd hadden we onze voorraad geplukt…

Het resultaat liet niet lang op zich wachten... appelmoes gemaakt en…een appeltaart gebakken… Nadien lekkere koffie gezet en...het smullen kon beginnen...

lieve groet van mij en een fijne nieuwe week gewenst.

Iedereen zal hier wel gedacht hebben, waar blijft ze toch...

Tijd en persoonlijke zaken, lagen aan de basis van mijn afwezigheid...

Een mens heeft nu eenmaal prioriteiten en de tijd om iets gedaan te krijgen (omdat alles zoveel langer duurt) speelt me meer dan eens parten... Ik denk dat meerdere onder jullie daar wel mee te maken krijgen en jullie het allemaal wel begrijpen...

Geloof me als ik zeg, dat ik niks liever zou doen dan hier elke dag wat te komen schrijven en ieder van jullie een bezoekje te brengen...

Ik ben in elk geval heel erg blij met jullie bezoekje en voor elk woordje  die hier tijdens mijn afwezigheid geschreven werd. 

Nu de herfst de kop opsteekt ... en dat voelen we meteen in de frisse temperaturen en we ook minder op stap zullen gaan, zullen we onze maatjes in bloggenland meer dan ooit nodig hebben...

Van hieruit krijgen jullie allemaal een warme groet...

© eigen foto - clematis "tangutica"  tijdens en na de bloei