Een echte vriend...

lieve groet
Cécile

Dit blogje...en ikzelf genieten van een heerlijk weekje verlof.
Hopelijk zit het weer nu mee, terwijl we uitwaaien aan zee!
zeelucht opsnuiven...heel voorzichtig "wat" gaan stappen
maar vooral...goed uitrusten is de boodschap!

lieve groet aan iedereen

Cécile (klaproosje1)

© eigen foto

Fee 5 jaar!




Er was eens een kleine toverFEE
Die bracht altijd  leuke dingen mee
Als je jarig bent
Komt ze zeker aangerend
En voor een dikke zoen
Mag je dan een wensje doen !

Fee - 5 Jaar !
Dag lieve schat,
 Wat ben je een lieve, flinke meid
Opa en Oma zijn heel fier op u en
 wensen u vandaag een hele dikke proficiat
met jouw verjaardag!

Hip Hip Hip Hoera...en blaas nu maar je kaarsjes uit!

Zo sterk als een spinnen draad
Dat is een vriendschapsband
Onbreekbaar sterk als staal
Dat is de vriendschapstaal

Ook al zeg je een poosje niets
Niets kan dat verstoren
Want echte vriendschap is in stilte
Je hoeft niet echt iets te horen

Want zit de vriendschap in je hart
Dan kan je het ook voelen
Hoe het gaat en wat er is
Al zou men alles omwoelen.

Een vriendschap zonder begin of eind
Net als de cyclus der seizoenen
Het is één van de sterkste banden
Echte vrienden weten wat we bedoelen.

Van alle mensen op de wereld
ben jij degene die mij het best begrijpt.
Samen met mij deel je de tranen,
daarom wil ik je absoluut niet kwijt.

Van alle mensen op de wereld
ben jij degene die er altijd is.
Je staat altijd klaar voor een ander,
er is absoluut niets wat ik bij je mis.

Van alle mensen op de wereld
ben jij degene waarvan ik het meeste leer.
Hoe ik af en toe ook de fout in ga,
jij bent er altijd voor mij...telkens weer.

Van alle mensen op de wereld
even jij degene die ik het meeste wil geven;
omdat jij mij geleerd heb,
te genieten van het leven

Van alle mensen op de wereld
ben jij degene die ik het meest vertrouw.
Lieve vriend
ik hou ontzettend veel van jou!


Aan iedereen een hele fijne Valentijn,
niet alleen vandaag,
maar ALLE dagen van het jaar!

De wereld staat in brand

de mensen lijken wel gek

voor een habbekrats

slaan ze je al voor je bek

Respect is ver te zoeken

het is niet meer normaal

en wij, wij mensen

tolereren het allemaal

Je mag niets meer zeggen

dat wordt verkeerd verstaan

ik weet echt niet

waar het met de wereld naar toe moet gaan

Het wordt steeds erger

we zijn er nog lang niet

met doembeelden  kijk ik vooruit

en dat doet mij veel verdriet

Zelfs in eigen huis

waar je juist veilig moet zijn

dringt de ellende naar binnen

en dat doet mijn gevoelige hart pijn

(auteur onbekend)

Op vraag van zovelen, eventjes laten weten hoe het nu gaat.

Vandaag, donderdag, terug op controle naar ziekenhuis in Aalst.
Dit zal weer eventjes geen pretje zijn als ze aan de wonde werken en geeft wel enkele dagen meer ongemakken bij het slapen, stappen enz.

De therapie die ze nu gebruiken, namelijk werken met pleisters op basis van zeewier die ze in de open wonde plaatsen, blijkt zijn werk goed te doen. Dus zoals je al eerder kon lezen (op 1 februari), was ik maar al te blij dat op die manier een nieuwe operatie kon voorkomen worden.

Het contact van de pleisters met de huid geeft een gel, zodanig dat de wonde een mooie doorbloeding krijgt. Die pleisters zullen er ook voor zorgen, dat, als er geen afgestorven weefsel meer te vinden is, de wonde stilaan dicht zal groeien. Maar...dit is nog iets van lange duur. Specialist sprak vorige donderdag van nog zeker een 8-tal weken (2 maanden dus)

Ik moet dus nog veel geduld hebben, maar...wetende dat alles op die manier in orde komt...zorgt er ook voor dat een mens zich toch wat rustiger gaat voelen. Regelmatig, wanneer de thuisverpleging komt, neem ik foto's en op die manier kan je evolutie van de wonde ook beter volgen. Dit geeft ook al moed als je ziet dat er toch hier en daar wat verbetering komt. Maar ik moet natuurlijk ook veel rusten met dat been, overbelasting is nooit goed...en dus kan ik ook niet zoveel tijd doorbrengen voor de pc...maar dat zullen jullie wel begrijpen.

Laat ons hopen dat deze namiddag nog alles ok is bij de controle en het verder de goede richting uitgaat...ik hou jullie op de hoogte.

Cécile (klaproosje1)

P.S.   Ook op donderdag 12 februari mocht ik terug goed nieuws ontvangen. De therapie blijkt dus wel goed aan te slaan, al duurt het op die manier langer dan met het vac-systeem (zie 25 januari), vooraleer alles in orde zal zijn.
Maar...we hebben nu al zoveel geduld gehad...dat beetje meer kan ik ook wel aan nietwaar. Nog een 5 à 6 weken...ik tel af!

Zoveel mensen
zoveel harten
om te breken
te beminnen.

Zoveel mensen
zoveel harten
om te pesten
of als vrienden.

Elke dag maak
je weer keuzes
met wie lach je?
óm wie lach je?

Zoveel stemmen
wat doen ze dan?
bemoedigen
of roddelen?

Weet je hoeveel
verdriet en pijn
woorden kunnen
zeggen en doen?

Gelukkig kan
je ook met woorden
iemands dag

blij maken.

auteur onbekend

Open je ogen
kijk
of je nog een
plaatsje vindt
in je
hart
voor mij.

Open je ogen
kijk
of je mij wel
binnenlaat
in het
hart
van jou.

Open je ogen
kijk
hoe we nu samen
gelukkig zijn
in het
hart
van jou
en mij!

Een vriend/vriendin

Neemt deel aan je zorgen

Verheugt zich over je succes

Draagt met jou je twijfels

En wanneer hij/zij veraf is

Is hij/zij toch nabij …

 Een vriend/vriendin

Is een uitgestoken hand

Is een sterke schouder,

Is een rustgevende stem

Bij een vriend/vriendin kun je terecht

Met je vreugde én met je verdriet,

Mijn liefste vriend/vriendin
 dat ben JIJ
en JIJ alleen!

©foto Klaproosje1
Inne en Wannes
als dikke vriendjes

Hoe groter de wereld opengaat

Hoe kleiner je in de wereld staat

Waar mensen en dingen veranderd zijn

Waar de gouden beloofde bergen zijn

Donker en de diepte

Ademt het water van liefde

Alles wat zonder de liefde is

Blijft altijd zonder betekenis

Altijd vergeefs,
Want zonder de liefde
Sterft ieder wonder

(auteur onbekend)

 
De mooiste bloem
verliest haar kleuren
De sterkste en de grootste boom
verliest elk blad
Elke vogel fluit zijn eigen liedje
Tot hij zijn tijd hier heeft gehad.

In de donkerste nachten

Straalt ergens wel een ster

De zon, die laat nog even

op zich wachten

En haar warmte, ach die is nog ver!

Maar bedenk dat binnenkort

de zon weerom zal schijnen

Elke boom zijn blad hervindt

Een andere vogel weer zal gaan zingen

En…een nieuwe bloem uit haar knop springt.

©foto Klaproosje1
Wannes op wandel tussen de bloesems

Vandaag schrijf ik iets vrolijks,
iets leuks,iets met een lach.
Al zoveel triest gelezen,
dat het ook es anders mag.

Aan allen wens ik liefde,

Je kind verliezen
Je wenst het niemand toe

Woorden vinden om een moeder te troosten
die haar zoon verloor...
die vinden we niet!

Lieve Steffie en familie
Innige deelneming bij dit zware verlies
Moge je de kracht putten
dat zovele mensen met jullie meeleven!

Wij zijn met ons hart en gedachten bij u allen


 

https://blog.seniorennet.be/steffie

Deze tekst vond ik op het  muurkrantje,
 in mijn ziekenhuiskamer, en wou hem graag met jullie delen!





Je bent in Gods hand,
met liefde omgeven.
Hij toont jou het licht
om hoopvol te leven.

Je bent in Gods hand,
je hoeft niets te vrezen;
Hij heeft in zijn zoon
een weg aangewezen.

Je bent in Gods hand,
Hij kent al je vragen;
Hijzelf is jouw troost
en zegent jouw dagen.

Je bent in Gods hand,
je mag er wonen;
Dit wil zijn gebaar
je ook dit jaar tonen.

© Frans Weerts.
©foto klaproosje1

Het uitproberen van een nieuwe therapie...omdat de VAC-therapie niet hielp (zie bericht van 25/1/2009), zorgde ervoor dat een 3de ziekenhuisopname én nieuwe operatie kon verholpen worden. De nieuwe therapie...zal nog iets zijn van ongeveer 2 maanden en dan zal de wonde nog niet helemaal dicht zijn!

Dit is ook de reden dat ik hier de afgelopen dagen wat afwezig was!  De ritten naar het ziekenhuis voor de onderzoeken...heen en terug telkens ongeveer 3 uur...al naar gelang de file, maakten dat ik vreselijk moe was.
Ook de verplichting om met dat been veel te rusten...want enige tijd doorbrengen voor de pc, is gewoon niet houdbaar!

Ik doe mijn best om af en toe ergens te "lezen" op de blogjes...en schrijf dan ook iets in de gastenboekjes...maar ik heb er tot nu toe nog maar enkele kunnen doen...nog eventjes geduld dus!

lieve groet

Cécile (alias Klaproosje1)

Op deze vroege morgen

terwijl de maan nog

aan de hemel staat

maak ik plannen

die niet altijd te verwezenlijken zijn

Dan denk ik aan

zovele dingen

die voor mij belangrijk zijn

kijk ik naar foto's

die op de kast staan

en weer geniet ik even

van alles mij gegeven

Dan verdwijnt mijn verdriet

even naar de achtergrond

en geloof ik in de toekomst

ik lijk dan te zweven

van geluk te beven

Alle mooie momenten

komen dan over mij heen

en ik voel mij dat moment zo gelukkig

ik kijk even naar buiten

voel een traan

mooie tijden blijven nooit bestaan

Op deze vroege morgen

waar alles nog rustig is

waar de drukte van overdag

even plaats maakt voor stilte

kijk ik hoopvol tegen het leven aan.

(auteur onbekend)
(foto © Klaproosje1)

Vannacht wil ik uitbundig met U dansen
vol plezier samen dansen op de maan
met duizenden stralende sterren...
die om U en mij heen zullen staan.

Vannacht wil ik intens genieten
van schoonheid aanwezig in het heelal
kijken naar het licht van sterren en maan
die ik vol bewondering met U aanschouwen zal.

Vannacht droom ik met U de mooiste dromen
met de maan en duizenden sterren om ons heen
zullen wij intens genieten van het mooie der natuur...
Die geschapen werd voor U,
voor mij en iedereen

(auteur onbekend)

Eindelijk... na 9 dagen ziekenhuisopname ben ik weer thuis.

Je kan al denken dat ik blij ben om terug in mijn vertrouwde omgeving te zijn.

Omdat er een bacterie gevonden was in de open wonde die ik had nà mijn knieprothese, was het noodzakelijk dat ik terug geopereerd werd, om het afgestorven weefsel in de wonde te verwijderen, alles goed te zuiveren, én nadien een v.a.c.(vacuum) systeem te plaatsen.
VAC therapie is een systeem waarbij gereguleerde, lokale, subatmosferische druk in de wond wordt aangebracht om de wondsluiting te bevorderen.
In eenvoudige bewoordingen : in de open wonde wordt een spons in zwarte Polyurethaan geplaatst, dan wordt er een afzuigslangetje geplaatst voor het wondvocht, waarna er een tweede spons van dezelfde grootte in de wonde wordt geplaatst. Nadien komt hierover een goed sluitende folie waardoor de huid helemaal luchtdicht afgesloten is, en nadien wordt in het midden van de spons een opening gemaakt en het vacuumpompje aangesloten.
(zie de rechtse pomp, de spons én afzuigslang op de foto)

                    

Regelmatig moet ik (2 x per week) terug naar het ziekenhuis, voor speciale wondzorg...de wonde wordt dan nagekeken, een foto van genomen, én terug een nieuwe spons in geplaatst. Dit alles gebeurd, nadat ik eerst wat pijnmedicatie krijg en eventueel nog een extra spuitje tegen de pijn heb gekregen (bij eerste keer niks...!)

En dan...wil ik iedereen...maar dan ook iedereen die hier kwam lezen, een berichtje schrijven en me bemoedigende woorden kwam inspreken, hartelijk bedanken. Je zal begrijpen dat het mij ECHT onmogelijk was om vooraf iedereen aan te schrijven wat er te gebeuren stond en de reden van mijn afwezigheid... maar...het stond hier te lezen op 15/1/2009 dat ik terug voor operatie naar het ziekenhuis moest!

De volledige genezing zal nog veel van me vergen...daarvoor moet die grote wonde terug volledig dichtraken, én dit...is nog iets van wéken!!!
Dus jullie berichtjes en bezoekjes hier zijn voor mij dan ook hartverwarmend.Ook dit draagt allemaal bij tot de genezing!

Zoals jullie allemaal wel zullen begrijpen, is het me momenteel nog niet mogelijk om veel blogbezoekjes te doen, want RUST...is vooral nu aan de orde!

hele lieve groet aan iedereen...

Cécile...alias Klaproosje1