
Hoor de bolle wind eens waaien,
dwars door boom en struik en heg.
Rits!...daar rukt hij aan de takken!
Oei!...daar holt hij langs de weg!
Kijk die bladeren toch eens stuiven.
Bruin en rood en groen en geel.
Mooi om daar doorheen te stappen.
Oh!...wat liggen er toch veel.
Ruik die lekkere frisse geur eens,
die er zweeft door heel het bos!
Geur van eiken, beuken, dennen,
aarde, bladeren...vochtig mos.
Proef die lekkere beukennootjes,
die daar liggen op de grond.
Zoeken maar, je zult ze vinden,
duizend liggen er in 't rond.
Ga nu wandelen, ga nu stappen,
overal is 't heerlijk fris!
En je voelt dan vast hoe krachtig,
die gezonde herfstlucht is.
gedichtje gevonden in het
"voordracht" schriftje van onze Geert+
4de leerjaar - 1982
p.s. Vandaag is het zeker niet aan te raden om te gaan fietsen of wandelen in de bossen...Veel te gevaarlijk...Laat ons hopen dat de storm niet te fel te keer gaat en iedereen veilig mag blijven.
5 reacties op dit bericht
Een stille groet op deze Allerheiligen lieverd
Tijd heelt geen wonden.
Tijd leert je leven met verdriet.
zeer geduldig tot je weer schoonheid ziet.
Sterker dan het verlies is de herinnering die blijft.
Een meisje met een zachte blik,
een paard dat haar begrijpt,
twee harten die verbonden zijn,
een vriendschap die nooit verdwijnt.
Geen woorden zijn er nodig,
geen uitleg of gebaar,
want echte liefde voel je,
tussen een meisje en haar paard.
Een dagje om naar onze naaste te gaan,
Twee dagen die ik kan koesteren om zoveel
te zeggen, waar jullie ook zijn
ik hield van jullie allen veel liefs
Groetjes, Sylvain.
Allerheiligen ...
liefs meeuw