Meer dan een moeder troost...


Stil maar mijn kind,
ik weet van je verdriet,
huil nu maar uit; je hoeft niet flink te wezen,
het zal wel duren, voor je wonden zijn genezen,
ik weet het....
Stil maar mijn kind,
ik weet wat je behoeft.
Woorden van troost; die om geen uitleg vragen,
een arm die steunt, en die je last helpt dragen,
een hart wat meehuilt om wat jou bedroeft...
Stil maar mijn kind,
de nacht gaat weer voorbij.
Ik strooi het licht uit, waar jouw voeten lopen,
ik doe de dichte deur weer voor je open.
Ik ben er altijd, vertrouw maar op mij...
Stil maar mijn kind,
ik geef je troost en moed.
Meer dan een moeder aan een kind kan geven;
Jouw naam staat in mijn handpalmen geschreven...
Vertrouw op mij!...
Nel Benschop
(met dank aan Huismusje voor de tip)























3 reacties op dit bericht
Prachtig wat hier staat klaproosje!
Dag lieverdje
Mijn moeder was een schat, maar in die tijd bestonden er nog geen tere kinderzieltjes...en als je het niet ziet bij een kind kun je het ook niet troosten.Onze generatie is gelukkig anders en wij staan altijd klaar voor onze kinderen...om te troosten.Dit gedicht getuigt er weer van hoe een schat jij bent.Daarom ben ik ook zo blij dat ik je heb leren kennen.Van hier komt een dikke knufff jouw kant opgewaaid...veel liefs van je eigen Rozemarijntje.
dit
is zo ontroerend mooi . . .