
De trein van het leven...
Wat kan er mooier zijn in het leven
dan een fantastische reis te beleven…
Het leven,
is niets minder dan een treinreis
een herhaling van opstappen en afstappen,
gepeperd met ongelukken
en aangename verrassingen bij sommige haltes;
met enkele diepgaande teleurstellingen bij andere.
Bij onze geboorte,
stappen we op de trein
en ontmoeten we enkele personen van wie we denken
dat ze altijd aan onze zijde zullen staan
gedurende deze reis: onze ouders.
Spijtig genoeg is de waarheid anders
zij zullen van de trein stappen
ons achterlaten als wezen gehuld met hun liefde,
vriendschap, en hun niet te vervangen gezelschap.
Wat niet in de weg staat dat andere personen
op de trein zullen stappen
personen die ons heel dierbaar zullen zijn.
Hier komen onze broers en zussen,
onze grote liefde, onze kinderen
en niet weg te denken,
onze vrienden en vriendinnen.
Van allen die opstappen op deze trein,
zijn er enkele die deze reis beschouwen als een uitstap,
andere zullen er enkel teleurstelling in vinden gedurende deze rit,
nog anderen zullen door de wagons wandelen
steeds bereid om andere te helpen die het nodig hebben.
Velen zullen bij het opstappen
met een blijvende onwetendheid zitten,
andere zullen voorbijgaan zonder
dat we er ons van bewust zijn
dat ze de zetel naast ons bezet hadden.
Het is vreemd vast te stellen
dat enkele passagiers, die we lief hebben
toch plaats nemen in een andere wagon dan de onze,
waardoor zij ons verplichten deze reis te doen,
gescheiden van hen.
Uiteraard is het ons niet opgelegd
de wagons te doorlopen
en op zoek te gaan naar dezen..! Hoewel..
Maar spijtig genoeg
zullen we geen plaats kunnen nemen naast hen
omdat er al andere deze plaats ingenomen hebben.
Onze reis moet nu eenmaal zo gebeuren,
een reis gehuld met afgrijzen,
dromen, fantasieën, hoop en het nemen van afscheid…
Maar nooit met een terugkomst...
Laat ons daarom deze reis maken
op de meest aangename manier.
Laat ons trachten, een zo goed mogelijke relatie
met andere passagiers op te bouwen,
en laat ons op zoek gaan naar het beste van eenieder.
Het grote mysterie uiteindelijk is,
dat we nooit zullen weten welk station we zullen afstappen,
en nog minder zullen weten, waar onze medereizigers of medepassagiers,
gezeten op de stoel naast ons zullen uitstappen.
11 reacties op dit bericht
Hallo Roosje
mooi !
Groetjes
ik bedoelde wel Roosje
heel mooi Frieda
xxx
Alida & cats
Lief klaproosje
Bedankt voor je bezoek
Ja dat stelen is niet hier alleen, dat weet ik wel, het is dat mijn man denkt dat het allemaal geen kwaad kan. Hij heeft tot hiertoe altijd al geluk gehad, hij zal nu wel beter opletten. ( denk ik )
De zon schijnt vandaag weer prachtig, maar hoe langer je in warme landen woont, hoe minder je er gaat inliggen.
Vandaag had ik het toch niet moeten doen, gisteravond is onze cocker ineens ziek geworden. Te laat om de vet te roepen..huilen van de pijn, haar een achterbeen begaf het van onder haar, ze ademde moeilijk en kreeg een blauwe tong...
Ben al de symptomen gaan opzoeken en het zou kunnen een beet van een scorpioen zijn. Vandaag is ze toch precies aan de beterhand. Aspirine, melk en honing doen haar geen kwaad kan ik zo zien.
Nu morgen de veearts, en zo blijven we steeds maar bezig.
Ik ga nu toch ook maar voor het eten zorgen, en wens je een goede nacht of anders een prachtige morgen met veel zonneschijn !!
Je toegezonden vanuit Mérida ...
Jacqueline
prachtige pps Cécile
het is weer even geleden dat ik op je blogje ben geweest
maar de mooie teksten en ppsjes
maken dit nu weer terug goed
liefs Frieda
Dag lieve schat
Dag liefie
Heb je nog leuke dingen gedaan deze week? Tot gauw weer lieverd..
dikke knufff en veel liefs van je zussie Rozemarijn.
Lieve groetjes van ...
Drie lieve engeltjes maar soms
ook wel eens kleine bengeltjes
komen voor vandaag nog veel
blogplezier wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van de kleintjes.
Mooie tekst Roosje met veel waarheid.