Wij gedenken...

Vandaag, 11 november 2010,
herdenken wij het einde van de Eerste Wereldoorlog,
de oorlog die 92 jaar geleden zovele levens verwoestten.

duizend en duizend soldaten,
duizend en duizend soldaten,
altijd iemands vader, altijd iemands kind...
(uit het lied van Duizend soldaten van Vermandere)
In Flanders FieldsIn Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John Mc Crae
De Canadese militaire arts John Mc Crae (1975-1918) deed dienst in een militair noodhospitaal in West-Vlaanderen (1914). Hij schreef tijdens de oorlog aan de Ijzer (1916) een ontroerend gedicht over de klaproos.
Hij stuurde het naar het Engels maandblad "Punch".
In de zomer van 1915 werd hij overgeplaatst naar de medische dienst in Frankrijk, waar hij in 1918 aan de gevolgen van long- en hersenvliesontsteking overleed.
De klaproos werd o.a. door dat gedicht,
het symbool van de gesneuvelden.Op deze manier werd het gedicht in het volledige Britse Imperium en de Verenigde Staten het herkenningsteken van opoffering en strijd voor de vrede. De klaproos groeide uit tot het wereldwijde symbool van alle gesneuvelden. Tegenwoordig zie je op bijeenkomsten rond Allerheiligen nog steeds de Engelsen met een ' red poppy' in het knoopsgat
Het werd het bekendste gedicht over de eerste wereldoorlog
Hieronder, de vertaling van "In Flanders Fields"
“In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
Tussen de kruisen, rij aan rij
die onze plek aangeven; en in de lucht
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend
ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder aan de grond.
Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden
leefden we nog, voelden de dauw,
zagen de zon ondergaanbeminden en werden bemind en nu liggen we
in Vlaanderens velden
Neem ons gevecht met de vijand weer op:
Tot u gooien wij, met falende hand
de toorts; aan u om haar hoog te houden
Als gij breekt met ons die sterven
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
in Vlaanderens velden.”
© foto's Klaproosje1






















8 reacties op dit bericht
maar goed dat er nog iets zichtbaar is om de jeugd daar aan te herinneren Cécile
Een aangename namiddag toegewenst vanwege Amor Fati !
De hoeveelheid angst in een hart kan juist zo groot zijn als het gewicht van alles waar je aan gehecht bent.
Het juiste evenwicht vinden is dus een kwestie van balanceren
Dat heb je heel mooi verwoord met mooie foto's Cécile !
Ondanks het slechte weer toch een gezellige dag gewenst,
knuffs Jeannine
het knuffelke gaat met de wind mee
Dat heb je er weer met veel respect opgeschreven liefie
Was er weer even stil van hoor. In mijn hart gedenk ik met jullie mee.Zal er ooit echte Vrede zijn..hebben we nog niet genoeg geleerd? Manlief en ik zitten beiden wat in de lappenmand dus moet ik het helaas kort houden lieverd. Hopelijk gaat het jullie beter...je was er door omstandigheden niet dus kom ik even naar jou lieve schattebol. Alle goeds gewenst meiske met heel veel liefs en een dikke knuffel van je Rozemarijn.
liefs van britt xxx
EEN DONDERS GOEI DONDERDAGJE WENS IK JULLIE TOE
HOPELIJK KOMT HET NOOIT MEER WEER
WIJ ZIJN DAR GEWEEST VAN DE ZOMER
DOET WEL IETS AL JE ZIET HOEVEEL LEED ONZE GROOTOUDERS HEBBEN MOETEN DOOR STAAN...
EN ALS JE AL DIE JONGE JONGENS HUN GRAVEN ZIET
IK KOM ER DOOR…STILLEKE’S OP MEN SOKKEN
NIET DAT IK IETS NODIG HEB
OF DAT IK BANG BEN
MAAR IK KOM GEWOON STOEVEN MET MEN SOKJES
DIE DE POSTMAN GISTEREN STAK IN ONZE BUS
HET KWAM VAN DE SINT
EN ONDER DAT KOSTUMMEKE STAK HET GEDAANDE VAN ONS LIEF BOLLEKEWOL
LAAT HET NU MAAR VRIEZEN AAN DE GROND
MEN VOETJES ZIJN LEKKER WARM
Hoe beter ik de mensen ken,
hoe meer ik van mijn computer ga houden
lieve groetjes en knuff…
van ons voor jou
Lieve Cecile
Mede door hen, hebben wij het goede leven van nu!

FIJNE DONDERDAG!
RACHEL
Groetjes op donderdag.
Vriendschap..is zo mooi .
Je zit niet gevangen in een kooi .
Vriendschap is prachtig
Ja vriendschap is machtig
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze drie kapoentjes