op uitstap ...Kempen1...

Nu even stilstaan
het gaat vaak te snel...

Nu even stil staan
er is geen weg terug

Vandaag is de reden
vandaag is alles
alleen nu is het heden
en gisteren was
wat morgen zal zijn
misschien...

sta nu even stil...
want leven dat
dat doe je alleen
maar NU


Hele lieve groet van mij
Cécile

Gelukkig wie met zichzelf kan lachen...
Gelukkig wie van een molshoop geen berg maakt...
Gelukkig wie op tijd en stond kan rusten en niksen...
Gelukkig wie kan zwijgen en luisteren.
Gelukkig wie kleine dingen serieus neemt,
en bij serieuze dingen rustig blijft.
Gelukkig wie kan genieten, van andere mensen gelukkig te zien
Gelukkig wie mild is voor andermans fouten.
Gelukkig wie nadenkt vooraleer te handelen,
Gelukkig wie eerst luistert en dan pas spreekt.

Geluk...het ligt in zoveel kleine dingen...
men moet het alleen weten te vinden.

Lieve groet aan allen
Cécile

Vandaag is het tijd
voor veel cadeautjes
in feestelijk papier
en hele grote strikken
maar vooral veel plezier

'k wil komen met toeters en bellen
en een hele grote taart
met 5 kaarsjes erop
omdat jij vandaag verjaart

'k wens je met een dikke knuffel
en een heel dikke zoen
en met een vrolijke lach
lieve schat
een prettige verjaardag!!!


Proficiat
van jouw opa en oma

Moeder

Een vogel in de wind

Een blij en lachend kind,

Moeder, een zorgzaam mens

Zonder verlangen, zonder wens!

Geen onderscheid makend

Dag en nacht steeds wakend,

Altijd bereid en opgetogen

Over fornuis en wieg gebogen!

Je rijkdom zijn wat bloemen

Kinderen, die je moeder noemen,

Zij betekenen meer dan goud

Omdat je zoveel van hen houdt!

Eenvoudig, moedig en simpel

Verdien je vast een wimpel,

Moeder, maar ook zonder

Noem ik je een wonder!

(tekst gekregen in mijn mailbox)


 Vandaag denken we ook extra aan de mama's
die er niet meer zijn
en aan mama's
met verdriet in het hart...
voor dat kind dat overleden is
of niet meer naar huis komt.

Op"speciale" dagen in het jaar,
voelen wij het gemis nog meer dan anders aan...

Aan ALLE mama's/oma's waar ook ter wereld
hele fijne moederdag en...
hele dikke knuff

Cécile

Bijna alles kun je kopen

overal staat een prijsje op

maar de allermooiste dingen

krijg je helemaal voor nop

Regenbuitjes,zonnestralen

kosten je geen ene cent

een woord van troost dat iemand

fluistert als je verdrietig bent

Zomaar eens een lief gebaar

van een vriend die van je houdt

een bos bloemen is vaak meer waard

dan de duurste ring van goud

Gratis zingen alle vogels

gratis is een lieve lach

en na ieder nachtje slapen

gratis weer een nieuwe dag

en momenteel krijg je gratis de pluisjes van de paardenbloemen 
die door de lucht zweven als kleine parachuutjes.
Soms lijkt het net of het is aan het sneeuwen...

hele lieve groet
Cécile

Ik wens je mensen op je weg,
die luisteren en spreken en die - wie weet –
een eindje met jullie verder wandelen.

Ik wens je liefde langs je weg
en dat je hart zich opent voor het geschenk van elke dag,
voor de liefde en voor vriendschap van de medemens.

Ik wens je moed
om heen te stappen over alle zorgen
en om voor je te kijken langs die lange weg
en niet achterom.



Aan IEDEREEN een heel tof 1 Mei weekend
en aan onze Nederlandse vrienden,
vandaag een fijne Koninginnedag.
Cécile

Je zal de vriendelijke woorden
die je gezegd hebt
misschien vergeten zijn,

Maar de ontvanger onthoudt dit zijn leven lang.


hele lieve groet
Cécile

foto : Myosotis of Vergeet-me-Nietje
deze mooie bloempjes staan momenteel te pronken in de tuin

Verhaal voor Kinderen
Ik vond het deze week in mijn mailbox...


De Paashaas en het gouden ei

Heel vroeg in de ochtend, toen de zon nog maar nauwelijks boven de horizon uitkwam, was de paashaas al druk in de weer. Overal was hij de eieren aan het verstoppen, waar straks de kinderen naar zouden komen zoeken.

Hier een ei en daar een ei en nog een ei... Toen hij al de eieren verstopt had moest hij het gouden ei nog verstoppen. Maar dat was verborgen onder de aarde en werd bewaakt door de andere hazen. De paashaas riep al zijn hulphazen bijeen: "Hazen kom te voorschijn, laat je eens even zien…". En zo kwam het ene haasje na het andere tevoorschijn en ze riepen elkaar, en wachtten tot ieder er was, zodat ze samen op weg konden gaan om het gouden ei te gaan halen en het te gaan verstoppen. Ze huppelden achter elkaar aan: "Wij halen nu het gouden ei, het gouden, gouden ei...".

Heel zorgvuldig had de paashaas al het zonlicht in het gouden ei bewaard, zodat het kind dat het gouden ei zou vinden veel zonlicht en zegen zou ontvangen.

Toen de paashaas met zijn hulphazen bij de grot aankwam waar het gouden ei bewaard werd, waren de haasjes die het ei bewaakten, allemaal in paniek. Want het gouden ei was verdwenen, het gouden ei was weg.

Zij wisten niet hoe het had kunnen gebeuren. En snel gingen ze samen zoeken. Want hoe kan het gouden ei zo maar weg zijn. Ze zochten overal in de struiken, stronken in alle holletjes, maar zelfs in de hoogste boom was het gouden ei niet te vinden. Wat moesten ze nu doen? Alle hazen lieten hun kopjes hangen. Dit was wel het ergste wat de paashaas kon overkomen, en hij stond in het midden van de andere hazen en klaagde: "Ohhh... het gouden ei is weg wat moeten wij nu doen?"

"Roekoe, roekoe…", klonk het ineens boven hem in de bomen. Allen keken omhoog. Daar zagen zij een duifje boven in de takken: "Roekoe, roekoe…". De paashaas vroeg waarom het duifje zo riep. Ze kwam naar beneden en ging voor de voeten van de paashaas zitten alle andere hazen in een kring eromheen. Ze vertelde dat zij wist waar het gouden ei was. Midden in de nacht was het gouden ei weggehaald uit de grot waar het bewaard werd. Wie het gedaan had wist het duifje niet precies, daar was het te donker voor geweest. Maar zij wist wel waar het ei gebleven was. Ze was er achter aangevlogen. Toen gingen ze allemaal achter het duifje aan. Ze moesten ver door het bos totdat ze bij een hele grote oude boom kwamen, van wel honderd jaar oud.

Het duifje koerde en dat betekende dat dit de plek was waar het gouden ei was aangekomen. De paashaas ging een holletje in, dat tussen de wortels te zien was, en daaruit kwam een dwerg te voorschijn. Die heel erg boos was en vroeg wat ze kwamen doen. De paashaas zei dat hier misschien het gouden ei verborgen was, en na lang wachten zei de dwerg, dat hij inderdaad het gouden ei gestolen had. Hij wilde ook wel eens wat zonlicht zien, hij moest altijd maar onder de grond leven en werken.

De paashaas vertelde de dwerg, dat zonlicht niet voor dwergen en kabouters is. Maar juist voor mensen en kinderen was het zonlicht erg belangrijk. De paashaas beloofde dat de dwerg een mandje vol met eieren zou krijgen met Pasen, maar dat hij het gouden ei mee moest nemen.

De dwerg vond het niet leuk, maar hij gaf het gouden ei aan de paashaas. Zo vertrokken de hazen en zij zongen: "Wij hebben nu het gouden ei, het gouden, gouden, ei." De paashaas kon gelukkig nog net op tijd het gouden ei verstoppen.

En op Paasmorgen stond een mandje met eieren voor de boom van de dwerg te wachten.

Aan iedereen een Heerlijke Paasdag gewenst...
geniet van het weer,
maar vooral...
geniet van al die mensen rondom jou... 

lieve groet
Cécile

Er zijn uitzonderlijke gelegenheden

Om vrede te maken, om ruzies op te ruimen

Je krijgt zo dikwijls de kans een geschenk te geven,

Een kaartje te sturen, iemand uit te nodigen ten

teken van verzoening, van vergiffenis.

Toch zien we vaak alleen onszelf

Egoïsme en onbegrip kruisen onze wegen

We doen elkaar onnodig pijn

Maar... als de moeilijkste eerste stap gezet is,

Wordt vergiffenis, de mooiste gave.


Een lieve groet en aan IEDEREEN
fijne Paasdagen
Cécile

Ik zit op je schouder,

Ik ben niet zo groot

Jouw engelbewaarder,

Jouw redder in nood

Ik ben altijd bij jou

Ik deel je verdriet

En droog je tranen

Ook al zie je me niet

Ik ben nooit ziek

En ik word niet ouder

Maar zolang jij leeft

Zit ik op je schouder


En vorige donderdag had ik meer dan een engelbewaarder bij mij.
Op weg naar de Musical : Alice in Wonderland,
moest ik op het plein voor de Koningin Elisabethzaal
plots uitwijken voor een kindje
dat vlak voor mij van richting veranderde...

Ik struikelde, waarna ik mijn evenwicht niet meer kon houden en met een harde smak kennis maakte met de grond...ik kwam terecht op mijn rechterknie -waar ik zoveel problemen mee had nà de prothese, gevolg...een kapotte en bloedende knie en langs de zijkant een enorme blauwe plek...ook mijn rechter elleboog was stuk en kreeg een dikke blauwe plek... hier was mijn engelbewaarder bij mij, want moest ik naar links gevallen zijn, was ik met mijn hoofd op betonnen paaltjes terecht gekomen,...en dan had het veel erger kunnen zijn!
Nadat ik terug een beetje bij mijn positieven was, werd ik door man en dochter en dames die naast ons op het plein waren, rechtgeholpen  - met 2 knieprothesen is dit niet zo makkelijk pff..en dus altijd erg dankbaar dat mensen zo behulpzaam zijn.

Voor de voorstelling nog vlug de wonde aan knie en elleboog proper gemaakt en een grote pleister op gekleefd (die ik gelukkig altijd bij me heb) en we konden ons begeven naar onze plaatsen in de Elisabethzaal...

We konden eindelijk onze genummerde plaatsen innemen...groot was onze verbazing toen enkele minuten later...de familie die mij even tevoren geholpen had om terug recht te krabbelen, de plaatsen nét naast ons innamen...
Als je weet dat, er ongeveer 2000 personen in de Elisabethzaal kunnen en alle plaatsen reeds van te voren genummerd werden bij de bestelling van de tickets...TOEVAL?

Ik heb echter enorm genoten van de prachtige voorstelling...echt de moeite waard...prachtige kostuums en decors - het 3D effect is echt super...en de hartjes, vlinders, kaarten en bolletjes vliegen door de lucht en de kinderen pakken ernaar...want alles komt recht op je af...
alleen waren er bij mij tijdens de voorstelling
extra sterretjes bij


lieve groet en fijn weekend
Cécile