Gebruik..

TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART



van een nieuw jaar
zou ik willen dat ik een toverhoed bezat,
één waarin alle warme momenten
van de voorbije zomer in bewaard zijn,
om ze dan af en toe weer boven te halen
midden de drukke activiteiten:
de melodie van zomerse vogels, de zon op mijn huid,
sprankels energie, grote familiedagen,
vriendschappelijke babbels,
vakantieherinneringen en schaterlachmomenten,
ontroerende schoonheid, het kleine geluk van elke dag…
Bij het “septemberen” zou ik willen
dat ik een toverstok bezat
om al mijn vrienden
het grootste geluk toe te zwaaien:
geslaagde activiteiten,
levendige aanpak en inzet,
sterke verbondenheid,
enthousiasme om frisse ideeën een kans te geven,
perfect teamwerk…
Bij het “septemberen” zou ik willen
dat ik een formule bezat
om elk ongenoegen weg te toveren,
om het wijd verspreide jammeren in te dammen,
om kracht binnen te halen die open maakt
en onze blikken met hart en ziel
richt naar een levendige toekomst!
Bij het “septemberen” zou ik willen
dat ik een magische formule bezat
om boeiend, verrassend, veelzijdig
te bewegen naar morgen.
Om een wereld dat werkt,
met helpende handen,
met solidaire harten en diepe dromen,
met creatieve geesten,
met warme vriendschappen en goddelijke bewogenheid.
Maar toveren is niet aan de orde.
Het behoort tot de sprookjes of virtuele realiteit.
Het zijn wij, wij samen,
die het mogen en kunnen doen,
we weten het al lang:
als je iets met al je energie en
enthousiasme aanpakt lukt het.
Er is één toverformule die werkt:
“we doen het samen”
Met dank aan "Linda" voor de prachtige tekst.
© foto Klaproosje1
p.s. als antwoord op de mailtjes die ik krijg ivm de werken hier,
kan ik jullie melden dat het nog steeds is als 2 logjes eerder!!
niks dus, noppes, nada, rien, nothing en ga zo maar verder!!

Mamake
7 september 2004
was de dag dat wij voorgoed afscheid van je
moesten nemen.
7 jaar reeds...dat wij je moeten missen.
Mamake,
Aan jou denken geeft zoveel mooie
herinneringen
Je was een warme vrouw met een hart van goud
en stond steeds voor iedereen klaar!
Mama,
7 september 2011...
het gemis blijft nog altijd heel sterk...
in zoveel kleine dingen,
telkens en telkens opnieuw.
Me even laten horen voor er gedacht wordt dat ik aan de andere kant van de wereld zit...
Eerst en vooral een dikke dankjewel aan iedereen die hier de afgelopen dagen, weken, trouw op post geweest is op mijn blogje én wat schreef onder reageer...dat doet deugd
Het zijn me hier de maanden al geweest...maanden die me heel veel stress, hoofdpijn én slapeloze nachten bezorgen en dus ook alle energie opslorpen...én het einde is nog niet in zicht...neen...alles moet nog beginnen!
Jullie kennen wellicht het woordje "verbouwingen"?
dat is hier ons grote probleem...ik weet het, kalm blijven is de boodschap,
maar het is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan tot wanneer je zelf in de situatie staat...
We zijn noodgedwongen op zoek moeten gaan naar een nieuwe aannemer, nadat de eerste hier met grote moed de werken kwam beginnen (muur doorslaan) en nadien verdween met de noorderzon!
Afspraken maken en niet nakomen...ontelbare telefoontjes geven...uren en dagen wachten op iemand die niet komt!!! Telkens alles veilig wegzetten en nadien terug moeten plaatsen omdat het allemaal niet doorging...ziek wordt een mens daarvan en staat het huilen je nader dan het lachen...
Natuurlijk moeten de mensen die nu overnemen alles proberen op te lossen, maar zij hebben ook al afspraken met anderen zodat we geduld moeten hebben...we zijn al trouwens enorm dankbaar dat zij "proberen" om ons zo goed en zo vlug mogelijk te helpen, maar het zal niet voor direct zijn...
Dit alles zorgde ervoor dat ik echt geen zin had in bloggen.
Ik zou trouwens geen woorden gevonden hebben om jullie te kunnen aanschrijven, want mijn hoofd zat leeg en is nog steeds niet helemaal aangevuld hihihi...Hopelijk kan je me een beetje verstaan...
hele lieve groet aan iedereen
Cécile
p.s. ik was niet van plan om hierover wat op mijn blog te zetten, want iedereen heeft al genoeg rond zijn hoofd, maar ik wou de vragen die ik kreeg, toch even beantwoorden.




dag lieve blogvrienden,
eindelijk ben ik weer paraat...
we zijn er enkele dagen op uitgetrokken
(en even langer dan gepland)
en nadien heb ik hier op mijn blogje nog wat vrijaf genomen,
de boog moet niet altijd gespannen staan
en vol verplichtingen zijn.
Ik wil vooreerst toch iedereen hartelijk danken
die hier regelmatig een berichtje kwam schrijven
in mijn gastenboek en me niet vergeten is.
Dat doet deugd!
Gisteren hebben we,
sinds het begin van de "grote vakantie"
weer volop kunnen genieten van de oppas
op onze kleine (grote) kapoen Wout,
want de vakantie blijft voor de
mama's en papa's ook niet duren he.
Wat heeft dat kleine ventje weer wat
bijgeleerd op die enkele weken tijd
Vandaag zijn Inne en Fien van de partij en
Maandag is het de beurt aan Wannes en Fee...
Je kleinkinderen op bezoek, ze kunnen vertroetelen,
mee gaan wandelen, vertellen en samen zingen...
dat is 1 groot feest...ook al ben je 's avonds uitgeteld...
ik zou het voor geen geld van de wereld willen missen
die klein mannen die aan je lippen hangen, je hun vertrouwen geven
en waar je zoveel liefde van krijgt...zalig!
Minder was het gisteravond gesteld met het weer...
ook al beloofden ze heel warm en zwoel...de dag begon in mineur
bewolkt en grijs, en de zon kwam maar in al haar glorie piepen in de namiddag en gaf ons het beloofde zwoele, plakkerige weer...tot plots de lucht gitzwart werd en het begon te onweren, de regen bij bakken uit de lucht viel...door de druk van al dat water sprong een van de afvoerbuizen los en kwam het water als een waterval over de rand van het dak...vlug alle hens aan dek om die buis terug op haar plaats te krijgen en zelf een waterkiekje worden hihihi...
Bij enkele familieleden waren er ondergelopen kelders,
en de binnenstad stond helemaal blank...
maar...
dat was nog niks, vergeleken met wat de mensen op Pukkelpop Kiewit,
(Hasselt) meemaakten, en waar duizenden festivalgangers verrast werden door vreselijk onweer, hagelbuien en felle windstoten, waardoor verschillende podia instortten en er ook bomen terecht kwamen op tenten en accomodaties.
Balans : 5 doden, 10 zwaargewonden en verschillende lichtgewonden.
Een drama voor al wie daar aanwezig was, maar ook bang afwachten voor de familieleden waarvan een van hun kinderen, of kleinkinderen daar naartoe waren en niet wisten of zij wel veilig en wel waren!
Kan me best voorstellen dat een telefoontje dan een verlossing kan zijn!
Heel ons hart gaat uit naar al die getroffen families die nu een geliefde moeten missen en ook zij die nog in de onzekerheid zijn over de toestand van hun zwaargewonde familielid.
Heel veel sterkte allemaal
Cécile
© Klaprozen in eigen tuin

Samen met het zonnetje ben ik hier eindelijk geraakt om iedereen,
maar dan ook iedereen van harte te bedanken
die hier een woordje kwam schrijven
ter gelegenheid van het 5-jarig bestaan van mijn blogje.
De lieve woorden die ik van jullie mocht ontvangen
hebben me ontroerd...
Het spijt me geweldig dat ik ieder van u nog
niet persoonlijk heb kunnen bedanken,
en dat heeft velerlei redenen,
persoonlijke en gezondheidsredenen,
en ik hoop echt dat jullie het me niet kwalijk nemen.
Ik moest het absoluut voor mij wat rustiger aan doen,
want op het tempo dat ik "wou" draaien
lukt het me nooit...en tja...het lichaam geeft het ook wel aan,
maar luisteren doe ik niet altijd...tot wanneer het "stop" zegt...
En dus was het genomen "verlof" meer dan welkom...
Ieder van u weet, dat, als je je blogje in orde wil houden
EN
regelmatig de andere blogjes gaat "lezen" en een persoonlijk
woordje wil nalaten, daar echt wel heel veel tijd in kruipt...
Nogmaals, neem me aub niet kwalijk als het nog een tijdje duurt
voor ik bij ieder van jullie (die hier een woordje kwam schrijven)
langs ben geweest...
Dit wou ik toch even schrijven, zodat je niet zou denken dat ik
verdwenen ben van deze aardbol, hihihi...
Geniet ondertussen van de zonnestraaltjes die dan toch
eindelijk te voorschijn kwamen, en geniet van elk mooi uur
u gegeven.
lieve groet
Cécile
Vandaag vier ik de 5de verjaardag van mijn blogje.
Wat allemaal heel aarzelend als een "probeersel"
begon in 2006,
is nu een passie geworden!
"Bloggen" is als het ware een "rustpunt"
om even de drukte van alledag opzij te schuiven...
ook al draait het bloggen bij mij,
in sommige perioden op een zeer laag pitje,
maar dat kan nu eenmaal niet anders.
Bloggen is niet alleen werken aan je eigen blog,
het is ook een bezoekje brengen aan een ander blog...
interesse hebben in wat een ander jou te vertellen heeft...
het kan zo boeiend zijn.
Ieder van ons tracht immers in zijn eigen blog
een stukje van zichzelf te leggen,
zijn/haar blog iets persoonlijks te geven.
En soms kan je tussen de regeltjes heel wat lezen…
Want ieder van ons heeft immers zijn zorgen,
zijn verdrietjes, klein of héél groot…
De steun die we elkaar geven,
zij het dan via de pc, kan soms wonderen verrichten!
Daarom wil ik vandaag, 27 juli 2011,
iedereen persoonlijk danken die hier
ooit al eens een bezoekje bracht,
kwam lezen wat ik te vertellen had,
én een woordje achterliet.
Het kan immers zo'n deugd doen als
mensen er voor elkaar kunnen zijn.
Eén simpel woord volstaat om de ander gelukkig te maken...
om te tonen...
Kijk, IK ben er voor JOU...
Sinds het opstarten, nu vandaag 5 jaar geleden,
heb ik ook een heleboel lieve mensen leren kennen.
Je krijgt met bepaalde mensen zo een speciale band
dat het lijkt of je elkaar al jaren kent.
Ben enorm dankbaar voor de vriendschap
die ik dagelijks mag ondervinden.
Ik wil dan ook speciaal ieder van jullie
uit de grond van mijn hart danken,
want jullie staan allemaal stuk voor stuk,
mee aan de basis van mijn blogje
én van 5de verjaardag ervan.
Cécile
© eigen foto's


Momenteel vind ik de tijd niet om mijn blog regelmatig aan te passen, laat staan,
om blogbezoekjes te doen of wat
in jullie gastenboekjes te schrijven...
en dus...las ik een blogpauze in...
voor enige tijd...
Van zodra het mogelijk is, kom ik terug.
Hele lieve groet aan iedereen en...
als je er op uit trekt...
heel fijn en deugddoend verlof!
Cécile
foto : © klaproos in eigen tuin
Vriendschap,
Iets was iedereen graag wil
Maar hoe zien we vriendschap nu?
is het...
Iemand waar je plezier mee maakt...
Iemand waar je lief en leed mee deelt
of iemand die je elke dag tegenkomt?
Een goede vriendschap is iets moois...
echt heel apart
Je hoeft elkaar niet elke dag te zien
om een goede vriendschap op te bouwen
Er zijn voor elkaar...door dik en dun...
de ander aanvaarden zoals hij/zij is
Eerlijkheid is heel belangrijk
Vertrouwen in de ander
aan een vriend durf je je hart bloot te leggen...
geheimen prijs te geven...
dingen die je kwestbaar maken.
Een vriend weet reeds bij de eerste woorden
hoe jij je vandaag voelt
Een echte vriend...
zal er altijd voor je zijn!
©Klaproosje1
Ik plaats hierbij ook een prachtig lied over ...vriendschap
luister even...




Vakantie is...
Elke morgen dag zeggen tegen de merel in de tuin.
Verwonderd zijn over het leven in de wei naast de autoweg.
Genieten van de zon op je neus.
Margrieten plukken en er iemand mee verrassen.
Beseffen dat je vele mensen echt graag ziet.
Tijd maken voor een gesprek, met je buur,
en vrienden.
Vakantie hoeft niet in verre landen
Een oase van geluk ligt soms aan je voeten
En je stapt er blindelings overheen.
Je dorp of je straat, wordt een vakantieland,
als je ervaart hoe fijn het is
Om lief te hebben en bemind te worden !
Vakantie...
Het is het leven geweldig vinden,
zonder goed te weten waarom
Het is opnieuw leren spelen.
Als een kind over de golven springen
Iemand laten genieten van de vreugde in je ogen !
Iemand blij maken met een vriendelijk woord of een schouderklop.
Een luisterend oor zijn voor hen die het nodig hebben !
Vakantie is...
Je laten meeslepen door een mooie film of rustige muziek.
Vakantie is loskomen, van alles wat je hebt en bent
en opnieuw ervaren
hoe weinig je nodig hebt
om echt gelukkig te zijn !!!
©Klaproosje1
Aan iedereen die op verlof vertrekt, wens ik een deugddoend en ontspannend verlof!
ik maakte enkele jaren geleden een powerpoint met dezelfde tekst...
klik op onderstaande link voor het downloaden.
http://www.4shared.com/document/5zklw8pf/_04__Klproosje1_hoe_zie_ik_vak.html

Oef, daar zijn we weer...
afgelopen weekend waren we bij vrienden en
maandag hadden we de wekelijkse boodschappen
en eventjes gaan oppassen bij de kleinkindjes.
En ja gisteren, wanneer we dan wél op seniorennet
dag zouden kunnen komen dag zeggen aan de blogmaatjes,
begon hier van gistermorgen al het klank- en lichtspel...
's morgens niet zo erg, maar toch voldoende
om alle stekkers uit de stopcontacten te halen,
uit voorzorg om geen beschadigde huishoudtoestellen
én pc te hebben.
Gisternamiddag waren we net op tijd thuis
toen het klank- en lichtspel weer herbegon...
en het heeft de ganse avond geduurd,
dus weer geen bezoekjes kunnen afleggen...
want toen ik slapen ging rond 00,20, was het nog niet over.
Gelukkig is het hier,
buiten voortdurende bliksemschichten ,
heel zware regenval én enkele angstaanjagende donderslagen,
al bij al nog meegevallen..
als je ziet hoe het onweer gisteren op
andere plaatsen huis heeft gehouden.
Brand in een electriciteitscentrale, op 15 km hier vandaan.
Op heel wat plaatsen hagelbollen van 7cm diameter
die heel veel auto's beschadigd hebben
op de parking van Ford Genk...
zonder maar te spreken van al de auto's
die daar in de omstreken buiten staan,
schade in de tuinen aan groenten en fruit...
of schade aan de huizen én de wateroverlast.
Het was de laatste 2 dagen "heet"
en dan is zo een onweer te verwachten,
maar van mij mag dit toch uitblijven hoor...
voel er me echt niet gerust bij.
Vandaag is het oppasdagje van ons Woutje
en terwijl ie lekker een dutje doet,
heb ik even de tijd om mijn blogje aan te vullen...
Morgen, wel dan trek ik er een ganse dag op uit
om de opnames bij te wonen in het Amerikaans theater
op de Heizel in Brussel,
van de laatste week "Premiejagers"...
Op 1 dag worden er telkens 5 opnames gemaakt,
goed voor een volledige week uitzendtijd.
Trouwens...
de uitzendingen die je deze week kan zien,
en de allereerste opnames van de serie,
waren wij ook van de partij, samen met Lydia en Jef...
Nu rest er mij alleen nog
jullie allen een lieve groet over te brengen...


Vrijdagavond keek ik naar de musical “Hairspray".
De musical vertelt het verhaal van een “blank”meisje
dat de grote droom koestert om ooit te mogen optreden
tijdens een tiener dansshow op de lokale tv-zender dat
gesponsord wordt door een haarlakfabrikant.
De dansers in het programma zijn allen “blank” omdat de manager
niet wil dat er “donkere” kinderen in het programma komen.
Zij krijgen een aparte show, slechts éénmaal in de maand.
Bij een auditie voor nieuwe dansers waar het meisje zich wil laten inschrijven,
wordt ze snel afgescheept,
omwille van “te klein” en “te mollig”.
In de dansgroep van de kleurlingen is ze wel welkom
en al snel blijkt ze een van de populairste en beste dansers te zijn.
Later ontpopt ze zich tot een verwoed voorvechtster
van gelijke rechten voor de onderdrukte zwarte Amerikanen.
Voorwaar een film met een boodschap!
spijtig echter van die regelmatige onderbrekingen voor reclame...
Discriminatie en beoordeling op het uiterlijk…
het is heden ten dage nog altijd schering en inslag.
Wat als ik een glimlach was?
Ik zou geboren worden uit geluk,
geboren uit blijdschap en vreugde.
Een stralende glimlach.
Een voorzichtige, eerlijke,
sluimerende of dromerige glimlach.
Ik zou een uitdrukking zijn van het heerlijke gevoel
dat een persoon overspoelt.
Ik zou een uitdrukking zijn voor het
mooie in de wereld dat begrepen wordt.
Als glimlach zou ik een mens mooier maken.
Stralende ogen en blozende wangen zouden me vergezellen.
Ik zou immer huizen in een opgewekt gezicht,
wonen in een lichaam van geluk.
En ik zou vreugde brengen in het hart van mens en medemens.
Ik zou gefotografeerd worden,
er zou muziek over me gemaakt worden
en gedichten over me geschreven worden.
Als glimlach zou ik anderen aansporen tot het vinden van vreugde.
Ik zou droeve mensen aanzetten
tot het overwinnen van kwade gevoelens
en het opnemen van de deugddoende dingen des levens.
En tot het leven schenken aan een nieuwe glimlach,
die op haar beurt weer de wereld kan veroveren.
Maar zou ik als glimlach echt altijd gelukkig zijn?
Kan zoiets wel?
Of zou ook een glimlach soms haar minder goede dagen hebben,
waarop ze wenst een traan te zijn?
lieve groet
Cécile
22 reacties op dit bericht
Weekend groetjes
Avondgroetjes, mooie tekst
Bedankt voor de leuke berichtjes
Hallo lievert
Alweer woensdag middag waar blijft toch onze tijd he.
Geniet er maar van meis.
Liefs en kus van Gerry doeiiii
Goeiemorgen Cécille we tellen af...
Katten kijken graag televisie,
vooral 's avonds na een zware dag;
ze vinden het uiterst boeiend anderen over het scherm te zien
bewegen terwijl zij zich kunnen ontspannen.
nog een fijne mid - week toegewenst
liefs M@rtine
Dag blogmaatje
Midweekse groetjes Rita
Cécileke ...nog 3 keer snurken
De week is weeral in de helft…
Vriendschap is als een plant,
als je er niet naar om kijkt vergaat het.maar ik ben je niet vergeten hoor !...ja wat dat paard heeft weet ik ook niet ik hoorde dat jij het door gestuurt had naar sennet ...maar daar zegt men dat alles oké is ..ik schrijf dat hier want ik kan wel mails ontvangen momenteel maar ik krijg niks buiten ze hebben hier nen nieuwe modem komen steken ...men gmail adresje is ook verandert..tuindenhorst@gmail.com ...alles zal wel eens opgelost geraken zeker ...en zitten jullie al terug zoals het zou moeten met de winter voor de deur ?
ik wens je een heel toffe gezellige woensdag
dikke knuf Jeske
Hallo, woensdaggroetjes ...
Hallo, woensdaggroetjes ...
Goedemorgen Cécile
Blij om jou nog eens te zien en dat dankzij Rachelle waar je mijn buttonneke hebt gezien. Maar begrijp het wel zenne dat ge daar allerlei omstandigheden geen tijd had om te bloggen. Misschien komt daarin nu wel verandering. Ik heb mijn blogje natuurvriendelijk gemaakt om zo af en toe er eens aan te werken. Echt veel tyijd heb ik daarvoor niet, maar doe mijn best. Fijn dat u ook naar de blogmeeting komt. Dan kunen we elkaar ook eens in levende lijve ontmoeten...
We zijn weerl in het midden van de week. Naar t' schijnt gaat de natuur ervoor zorden dat we nog een paar prachtige dagen gaan krijgen. Genieten dus wie genieten kan want daarna komt er een herfstachtig weertje. Fijn dat u weer op mijn blogje was. Leuk om ook weer op jou blogje te vertoeven. Heel fijne dag en graag tot ziens..
Lieve Cecile
Lieve groetjes dikke knuffel ja lieverd ik kom naar de blogmeeting we tellen al af
Midweeksegroetjes
BLIJF LACHEN !
Een glimlach kleurt je dag,
zoals niets anders dat kan.
Een glimlach maakt je gelukkig,
en je word er beter van.
Leuke gezellige dag vrienden...
LIEFS MIA
Nog een fijne avond lieve Cécile voel moed.
warme vriendschapsknuffel van mij pas goed opjezelf.
xxxx
Goede avond Cécile
Ik wens Jullie allen nog een gezellige dinsdagavond en voor straks een deugddoende nachtrust toe met vele lieve avondgroetjes vanwege Jos.
een heerlijke avond meis
Ik kom jou even een heerlijke avond wensen.
geniet er van als het even kan.
Liefs en kus van margaretha 1
hier ben ik weer, met button deze keer
heel mooi geschreven, Cecile
sorry, button
Sta stil bij de goede dingen in je leven, waarvan ieder er vele van heeft; niet bij de tegenslagen uit het verleden waarvan ieder er enkele heeft.
Rustige dinsdaggroetjes !!!
Vele lieve groetjes Andrea !!!
lieve cecile
IK HEB NIET ALLES WAAR IK VAN HOU.
MAAR IK HOU VAN ALLES WAT IK HEB.
ZO OOK VAN MIJN LIEVE VRIENDEN...
fijne dinsdag
Met een knipoog en een glimlach,
wensen wij een bijzonder fijne dag.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze drie kapoentjes.
Goede morgen !
Wat heet geluk ?
Muziek om lekker op te dansen,
een stevige handruk,een lach,
een knuffel waarvan je het warm krijgt,
of een uitgebeid bad na een lange dag.
Ik wens u graag een mooie dinsdag
LIEFS MIA