Zekerheden
Zekerheden
Het was bijna een zekerheid, de twee Spaanse topploegen Real Madrid en Barcelona zouden de finale spelen van de UEFA Champions League, algemeen beschouwd als de topcompetitie van het wereldvoetbal. Toch slaagde geen van beide ploegen hierin, na onverwachte nederlagen in de halve finales. Weinig voetballiefhebbers zullen getipt hebben op een voetbalfinale Bayern Munchen – Chelsea.
De laatste weken kon niemand er naast kijken. Zowel op radio, tv, als in de dagbladen werd uitvoerig verslag uitgebracht over de Titanic. In de nacht van 14 op 15 april was het precies honderd jaar geleden dat dit onzinkbaar verklaarde luxe passagiersschip op zijn eerste trans-Atlantische reis zonk, na een aanvaring met een ijsberg. Niemand die de eerste berichten over de ramp wilde geloven. De Titanic kon niet zinken, dat was een zekerheid.
Zeer verrassend nieuws de voorbije week over Jos Ghysen, het alom gewaardeerd en gerespecteerd radio- en tv-monument. Jos Ghysen was voor velen de verpersoonlijking van eerlijkheid, rechtschapenheid en rechtvaardigheid. Jarenlang presenteerde hij op zaterdagmorgen het druk beluisterde radioprogramma ‘Te bed of niet te bed’ bij de regionale Omroep Limburg, nu Radio 2. Voor velen is hij onvergetelijk door zijn uit het leven gegrepen cursiefjes, die hij wekelijks voorlas in ‘Het schurend scharniertje.’ Enkele dagen voor zijn zesentachtigste verjaardag haalde hij alle krantenkoppen en headlines in de nieuwsberichtgen. Jos Ghysen werd door oud-collega’s afgeschilderd als een tiran, die mensen tot wanhoop dreef. Ook zou hij een collega omroepster jarenlang seksueel hebben misbruikt. Zware beschuldigingen worden nu over hem uitgesproken, zoals: “Ik zag sommigen breken onder zijn schrikbewind,” en “‘Hij brak carrières en levens. Niet alleen die van vrouwen. Hij gebruikte ook bij mannen zwaar machtsmisbruik. Zijn grote angst was dat anderen populairder werden dan hem.” Daarbij komen nog eens meerdere beschuldigingen van gedwongen seksuele handelingen en verkrachting.
We kunnen ons afvragen: wat is nog zeker? Niets! Tenminste als we de wetenschappers mogen geloven die aan bod kwamen in de prachtige vierdelige BBC-reeks “Wonders of te universe.” Volgens deze geleerden is alles een evolutie van verandering. Dat geldt zowel in de natuur, in de cultuur, in het verouderingsproces van elke mens, als ook in de geschiedenis van het heelal. Onvermijdelijk zal volgens hen ooit ook aan het heelal een einde komen. Dan zal het gedaan zijn met de mens, met de aarde, met alle materie en met de tijd zelf. Er zal dan niets meer zijn, helemaal niets. Als we de theorieën mogen geloven, is ooit alles ook zo begonnen uit het niets. Dat heb ik altijd al een onwaarschijnlijk straffe truc van God gevonden, zo een oneindig groot heelal scheppen uit het niets. Als Hij er dan ook nog zal in slagen om al die materie, alles wat nu bestaat, in het niets te doen verdwijnen, zodat er zelfs geen stofje van overblijft, dan zou ik dat een even straffe toer vinden als Zijn eerste, toen Hij alles schiep uit het niets.
Het is bijna een zekerheid dat God zich dan vlug gaat doodvervelen, als Hij niets meer omhanden heeft, geen universum meer om op te passen, geen mensen meer om te belonen of te straffen. Het zal volgens mij dan niet lang meer duren vooraleer God zijn oude truc weer gaat bovenhalen. Hij zal uit het niets alles opnieuw scheppen, zoals het nu bestaat: miljarden sterrenstelsels met elk miljarden sterren en nog meer planeten errond. En ergens op een kleine planeet, blauw van kleur, zal hij uit materiaal van die planeet een man en een vrouw scheppen en die laten leven in een hemels paradijs. Daar zal Hij een appelboom planten met heerlijke vruchten, waar ze niet van mogen eten, want God houdt van spelletjes. Die twee eerste mensen zullen in dat paradijs gelukkig leven, tot een slang de vrouw zal verleiden en die toch van de verboden vrucht zal eten. Zij zal de appel doorgeven aan de man, die er ook niet zal van kunnen afblijven. En dan begint heel de misérie weer van voor af aan.