Foto's

Oorlogen, massale verkrachtingen, hongersnood, wereldwijde folteringen in gevangenissen, oceanen besmeurd met olie, corruptie bij grootbanken met financiële wereldcrisissen als gevolg, pedofiele priesters en bisschoppen, vernielen van tropische wouden met inbegrip van de dieren die er in leven, luchtvervuiling waardoor catastrofale opwarming van de aarde, …. allemaal mensenwerk.

Wat me daarbij nog het meest verontrust is dat God ons schiep naar Zijn beeld en gelijkenis.

Oude Testament.  Genesis.  Hoofdstuk 1.  De Schepping.

[26] En God zei: “Nu gaan Wij de mens maken, als beeld van Ons, op Ons gelijkend; hij zal heersen over de vissen van de zee, over de vogels van de lucht, over de tamme dieren, over alle wilde beesten en over al het gedierte dat over de grond kruipt.”  [27] En God schiep de mens als zijn beeld; als het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen.  [28] God zegende hen, en God sprak tot hen: “Wees vruchtbaar en word talrijk; bevolk de aarde en onderwerp haar; heers over de vissen van de zee, over de vogels van de lucht en over al het gedierte dat over de grond kruipt.”

Ik vrees dat de mens God een beetje verkeerd begrepen heeft.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven


acht, negen, tien, elf, twaalf, dertien


vijftien, zestien, achttien, twintig


ik ga zo graag naar school

Ik hou van de zon


van de wolken


en van de wind


maar rode kool haat ik

Oliebron in de Golf van Mexico

Nu hebben ze die oliebron in de Golf van Mexico toch niet gedicht zeker (zeggen die van BP tenminste).  Waarom hebben ze die bron niet laten spuiten?  Als het nog even had geduurd,  konden we binnenkort allemaal met emmers naar de zee om onze brandstof te halen.  Ze gunnen een mens ook niets meer tegenwoordig.

Update zondag 30 mei 2010.  De berichten over het afdichten van het olielek waren onjuist, er zou momenteel nog massaal olie ontsnappen.  Er blijft dus een kansje dat de olie toch tot nog bij ons aan de kust zal geraken, al zou dat nog wel even kunnen duren.

Schone lei

“Met een schone lei beginnen.

Opnieuw mogen beginnen, zonder dat misstappen uit het verleden nog zichtbaar zijn.
(Een lei is een schrijfplank die steeds kan worden schoon gewist).”

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_uitdrukkingen_en_gezegden_K-O#lei

Het gezegde is wel degelijk: ‘Met een schone lei beginnen’ en niet ‘Met een nieuwe lei beginnen.’

Wanneer een relatie op de klippen loopt en er een andere wordt aangegaan, dan kunnen beide partijen er met een nieuwe lei aan beginnen.   Een nieuwe lei draagt geen sporen van het verleden mee, geen krassen van te zwaar doorgedrukte griffels.

Na 13 juni zullen onze politici met een schone lei beginnen.  Sommigen zullen zeggen ‘met een propere lei’, en misschien is dat wel beter uitgedrukt, want schoon kan ook een andere betekenis hebben dan proper.  Laat het ons er dan maar bij houden dat ze met een propere lei zullen beginnen. 

Wedden dat op de propere lei al vlug dezelfde woorden zullen geschreven staan als op de volgeschreven lei van voor de verkiezingen.  Woorden als Brussel, Halle, Vilvoorde, respect, faciliteiten, onwillige burgemeesters, deadline, non, belangenconflict, besparingen, pensioenen,  alarmbelprocedure, goed bestuur,  verkiezingsbelofte, federalisme, werkloosheid, rentesneeuwbal,….  ze zullen gegarandeerd terugkomen.

Een voordeel van de lei: als ze volgeschreven is, veeg je ze terug proper en kun je opnieuw beginnen.

BHV X 10

Belgisch Horror Verhaal

Bevel Hoogdringend Verdelen

Beschamend Helse Vechtscheiding

Beklijvende Heilige Vijfminuten

Bestendig Hevig Verzet

Botte Hakbijl Verhakseling

Best Heel Voorzichtig

Bijzonder Hete Vraag

Bijna Helemaal Verzuurd

Belachelijk Hopeloze Verordening

Op 17 mei 2010 overleed Bobbejaan Schoepen, 85 jaar oud.  Hij werd geboren op 16 mei 1925 onder de naam Modest Hyppoliet Joanna Schoepen.   Bobbejaan was een veelzijdig artiest. 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bobbejaan_Schoepen

Talloze van zijn liedjes zijn opgeslagen in het collectief geheugen, en zullen zeker van tijd tot tijd terug opduiken.  Liedjes zoals "Ik heb eerbied voor jouw grijze haren," Café zonder bier," en "De lichtjes van de Schelde."
Vooral het laatste is ongetwijfeld dikwijls door onze moeders en grootmoeders meegezongen.

http://www.youtube.com/watch?v=CLJbtadvuKM&feature=PlayList&p=E7B2AE9232F4F942&playnext_from=PL&playnext=1&index=11

De lichtjes van de Schelde

De tijd zit erop en we varen weer thuis
Het duurt nog maar enkele weken
Een paar keer op wacht en dan kom ik naar huis
Dan zullen w'elkander weer spreken
Dus, dit is de laatste brief die ik je schrijf
Kijk 's avonds maar goed in de krant
Dan weet je precies waar ik ben en ik blijf
Totdat ik weer t'rugkom in 't land

(refr.)
Zie ik de lichtjes van de Schelde
Dan gaat m'n hart wat sneller slaan
Ik weet dat jij op mij zult wachten
En dat je aan de kaai zult staan
Zie ik de lichtjes van de Schelde
Is 't of ik in je ogen kijk
Die zo heel veel liefs vertellen
Dan ben ik als een prins zo rijk

Je weet wel, m'n schat, dat ik veel van je hou
Dat hoef ik je niet te verklaren
Een zeeman is dol op z'n kind'ren en vrouw
Maar toch moet hij altijd weer varen
En heeft soms de zee iets verkeerds met me voor
En krijg ik voorgoed averij
Denk dan aan de kind'ren en sla je er door
Maar spreek ze dan dikwijls van mij

Vandaag is het Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart.  Ongeveer tweeduizend jaar geleden werd Jezus in de Hemel opgenomen.  De wereld is er sindsdien niet beter op geworden.  En nu blijken zelfs de opvolgers van de apostelen ook maar doodgewone mensen te zijn, sommige met pedofiele trekjes.  Als Jezus nu in deze tijd geleefd had, was hij misschien nog vlugger ten hemel opgestegen.

Stijn en verkiezingen

Stijn Meuris komt er openlijk voor uit dat hij niet gaat stemmen op 13 juni 2010. 
Tien redenen waarom hij (volgens mij) geen gelijk heeft:

1. We zouden nooit mogen vergeten dat er slechts na veel bloedige stakingen en volgehouden harde strijd een algemeen stemrecht kwam.  Alle mannen mochten pas stemmen vanaf 1919, ieders stem was toen eindelijk evenveel waard.  Daarvoor was stemmen alleen voor de gegoede (rijke) burgerij voorbehouden, sommigen hun stem telden zelfs dubbel of driedubbel.  Vrouwen mochten pas vanaf 1948 bolletjes inkleuren. 
2. Wie niet gaat stemmen verleent bij voorbaat zijn/haar volledig akkoord met de uitslag van de verkiezingen. 
3. Een paar procenten meer of minder kunnen wel een verschil maken.   Net zoals die ene druppel water die een emmer doet overlopen, kan die ene stem de kleur van het volgende parlement veranderen.  Het moest uw stem maar eens zijn…
4. Corruptie en het grote geldgegraai zit inderdaad ook in de politiek, net zoals in alle geledingen van de maatschappij,  maar zou er dan niemand meer zijn die onze stem waard is?
5. Stijn zegt al lacherig dat hij niemand oproept om niet te gaan kiezen, maar hijzelf weet wel beter.  Hij beseft maar al te goed dat zijn boycot velen zal inspireren.
6. Is Stijn het bijna echt vergeten hoe schoon de zomer wel kan zijn, zonder zorgen en zonder regen en hoe warm een weiland wel kan zijn?   Opent hij de vensters en opent hij de ogen om te zien hoe schoon de zonne schijnt, en beseft hij nog wel dat relativeren kan helpen tegen verbittering?
7. We zouden eens in één van dictaturen van de wereld moeten gaan leven om te weten welk voorrecht het is om in alle vrijheid en discretie te kunnen en te mogen stemmen, en te weten dat de uitslagen niet worden vervalst.
8. Artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens stelt: “Een ieder heeft het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst; dit recht omvat tevens de vrijheid om van godsdienst of overtuiging te veranderen.”
   Artikel 29 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens stelt: “Een ieder heeft plichten jegens de gemeenschap, zonder welke de vrije en volledige ontplooiing van zijn persoonlijkheid niet mogelijk is.”
9. Waar zou iedereen het meest baat bij hebben: als niemand gaat stemmen of dat iedereen gaat stemmen?  Voorspelling: ook volgende keer zullen er redenen zijn om niet te gaan stemmen.
10. Oh Suzy, de wereld is in ruzie, blijf voorlopig nog even weg, Je bent hier niet nodig, kom als ik zeg.  Oh Suzy,  ik wed dat alles er van daarboven anders uitziet.  Je zult je wel afvragen waar wij ons allemaal druk om maken, oh Suzy.

Natuur

De vulkaan met de bijna niet uit te spreken naam Eyjafjallajökull zette in april de wereld een tijdje op haar kop.  Even liet de natuur voelen wie het eigenlijk voor het zeggen heeft als het er op aan komt.  In Europa en wereldwijd bleven vliegtuigen aan de grond, viel het transitverkeer van personen en goederen stil, stonden taxi’s vergeefs op klanten te wachten en lagen de anders drukke hallen op de vlieghavens er verlaten bij.  Mensen en machines wachtten werkloos op betere tijden. 

Toen ik in het weekend van het hoogtepunt van de vulkaanproblemen op de E313 van Hasselt richting Antwerpen reed, passeerde ik langs de grote windmolens van Nike in Ham.  Ze stonden er werkloos bij, er zat niet de minste beweging in de grote wieken.  De natuur leverde die dag geen energie en de windmolens geen elektriciteit.

De Brugse bisschop Roger Van Gheluwe nam op 23 april 2010 ontslag, nadat een verborgen kant van hem aan het licht was gekomen.  Jarenlang heeft hij een neefje, de zoon van zijn broer, seksueel misbruikt.  Hij heeft zich voor bezinning teruggetrokken in de abdij van Westvleteren, hopelijk houdt hij er geen kater aan over.  Zijn natuur bleek sterker dan zijn roeping.

Lente

Ik was bijna vergeten je frisse groen

je wit in blauw, je blauw tegen zwart

je goud op grijs en je zilver

je geel in wit, je rijk palet

Ik was bijna vergeten je hevig en je diep

je kwelen en je kwetteren, zo vief

je warmte en je pressie, je drang

je draaien en je keren, zo lang

Ik was bijna vergeten het krieken

je schemering in rood en geel

je mare van weelde en pracht

je toon, je geruis en kracht

Ik was bijna vergeten je tederheid

je kuren en je grillen

En hoe vlug ik je herkende

mijn lente, lente, lieve lente

Eén wens

Een oude landloper, die altijd onder dezelfde brug ging overnachten in een drukke stad, vond op een avond, net voor hij zich terugtrok om te gaan slapen, een verweerde koperen kruik tussen de struiken.  Hij raapte de kruik op, want ze leek hem toch wat geld waard.  Misschien goed voor wat extra eten en drinken, dacht hij.

Tot zijn grote verwondering kwam er een mist uit de kruik, die stilaan veranderde in een mannelijk figuur met lange witte baard.  De landloper wreef zich eens goed in de ogen.  Zou hij deze avond zo dronken zijn dat hij waanvoorstellingen begon te zien?  Hij twijfelde even, maar toen begon de geest uit de kruik te spreken. 

Die sprak tot hem: “ik heb heel goed en heel slecht nieuws voor je.  Je mag zelf kiezen welk nieuws je het eerst wil horen.”

“Zeg dan maar eerst het slechte,” zei de landloper, “dan zijn we daar al van af.”

Toen sprak de geest uit de kruik: “Het staat in de sterren geschreven dat wie deze kruik zou vinden en mij daardoor liet ontsnappen nog maar één dag te leven heeft vanaf het moment dat hij de kruik opraapte.”

De landloper schrok zich een hoedje, en moest even slikken en hikken.

“Vertel me dan nu ook maar vlug het goede nieuws,” prevelde hij.

De geest uit de kruik ging verder: “Het hele goede nieuws dat ik je kan meedelen, is dat je één wens mag doen, die onmiddellijk en volledig in vervulling zal gaan.  Die wens mag evenwel niets te maken hebben met je gezondheid of met het slechte nieuws dat ik je zojuist vertelde.”

De landloper nam een slok van de halfvolle fles wijn, die hij al had weggestoken voor de volgende dag.  Hij begon te piekeren, en te piekeren wat hij zou vragen, maar zijn vertroebelde geest kon niets zinnigs bedenken.

“Weet je wat,” zei hij tenslotte, “mijn wens is dat jij hier onmiddellijk uit mijn leven verdwijnt, voor altijd, en dat ik me van dit hele verhaal en van jou niets meer herinner.  Ik wil me seffens zoals elke avond te slapen leggen in mijn kartonnen doos, mijn roes uitslapen en morgenvroeg mijn laatste dag doorbrengen met mijn lotgenoten, zoals alle dagen voorheen, tot mijn tijd gekomen is.  Je denkt toch niet dat ik me nu ga liggen zot te piekeren tot ik mijn beste wens gevonden heb, daarvoor is de tijd die me nog rest me veel te kostbaar.”

De landloper was nog niet goed uitgesproken of hij zag de mistige geest zich terugtrekken in de kruik.  Hij gooide ze terug tussen de struiken waar hij ze gevonden had, kroop in zijn kartonnen doos en begon aan zijn laatste nachtrust.

Niet zwichten

Officieel heeft de winter al bijna een maand afgedaan, maar hij blijft zijn tentakels uitsteken.  Hij blijft zijn koude adem strak blazen uit het gure noorden of oosten, de lente krijgt geen kans.  De krokussen en narcissen zijn al bijna uitgebloeid, het is tijd voor de fruitbloesems, maar die houden zich gedeisd zolang ’s nachts de vriezer open blijft.  De zon klimt nochtans alsmaar hoger aan de hemel, de lente staat klaar om de macht te grijpen, maar voorlopig wil de winter nog niet definitief zwichten.

Vlamingen en Franstaligen blijven in elkaars haren zitten over BHV.  De standpunten van beide partijen zijn duidelijk. 

De Vlamingen dulden geen uitbreiding van Brussel, geen versoepeling van de faciliteiten, alle bevoegdheden voor scholen en cultuur in de Rand en geen benoeming van de drie ballorige burgemeesters. 

De Waalse eisen zijn even duidelijk: uitbreiding van Brussel, versoepeling van de faciliteiten, meer bevoegdheden voor scholen en cultuur in de Rand en benoeming van de drie onwillige burgemeesters. 

Geen van beide partijen wil zwichten voor de ander, ze staan lijnrecht tegenover elkaar in dit symbooldossier.  Zo kan en mag er geen verliezer zijn, maar ook geen winnaar.

Deze morgen keek ik vanuit het slaapkamerraam naar onze vijver.  Daar zag ik de reiger aan de rand staan met een grote dikke goudvis in zijn bek.  Hij probeerde de vis in te slikken, maar het lukte hem  niet.  Telkens weer schepte hij de vis op van op de oever, sloeg zijn kop achterover, maar hij kreeg de vis niet door zijn keel en liet hem dan terug vallen.  Toen hij bemerkte dat het gordijn waarachter ik stond wat bewoog, vloog hij op met de goudvis in zijn bek, weg naar een rustiger plaatsje om zijn vangst te verorberen.  Met pijn in het hart zag ik hem wegvliegen met één van de mooiste en grootste vissen uit de vijver. 

Van alles heb ik al geprobeerd om die vissendief weg te houden van onze waterpartij, maar hij komt telkens terug.  Draad gespannen onder stroom, een kippengaas rondom de vijver, blinkende metalen dozen ter afschrikking, niets helpt.  Telkens komt hij terug en overwint hij de hindernissen.  Hij zwicht niet voor mijn strategieën.

Jos Ghysen bank

Het doet een mens deugd om na die lange grijze gure winter eindelijk terug wat zon te zien en te voelen.  Ik profiteerde ervan om op één van die eerste lentemiddagen een fikse wandeling door de binnenstad van Hasselt te maken.  Dan voel je dat de spieren nog niet op temperatuur zijn.  Daarom tussendoor wat gaan uitrusten op één van de vele banken in de stad, toevallig de Jos Ghysen bank, die op het klein gezellig Kadetjesplein staat.  Kwam het doordat ik te lang was blijven zitten op die bank of was het mijn conditie, dat laat ik in het midden, maar toen ik van Jos zijn bank opstond, voelde ik mij zo stijf als een plank. 

Och, het zal wel aan mezelf hebben gelegen …

Door ekalar 

Ik heb enes egrnes gzeleen dat als de eretse en de latatse lteter van een worod geod op hun palats saatn, aells  pcerfet lesbaear bfjilt.  Het zou me tcoh ten ztersee venerodwern als die sltelnig jsuit is.  Ereijlk gzeged, ik goleof er netis van.

Als ze al lachend in je gezicht zeggen dat je oud, stijf, of lelijk wordt, dan valt het gewoonlijk nogal mee.   Maar als ze het achter je rug beginnen te vertellen...